Voor Fien & Ella

Fien en Ella zijn de dochtertjes van een zotte meid met wie ik mijn middelbare schoolcarrière deelde. Fien is vier en slechts enkele weekjes ouder dan Stella. Toen onze oudste dochters babietjes waren deelden we onze avonturen en onze zorgen met elkaar. Groot was ook de verrassing toen we weer samen zwanger waren van onze tweede (bij allebei nogal onverwacht snelle) dochter! Kleine Ella is enkele weken jonger dan Lili.

Onze gezinnetjes lijken dus enorm hard op elkaar!

Eind januari stond hun wereld stil. Kanker.
Kleine Ella is nog maar 2.5 jaar, net gestart op school en nu heeft ze dus kanker. Een tumor in haar niertje.

Ik was in shock toen ik het nieuws vernam, enorm hard aangedaan. Kippenvel, tranen en een krop in de keel. Dit had ons ook kunnen overkomen, die vieze kanker komt zo ineens wel héél dichtbij.
Het moet ongelooflijk hard zijn als je kind dit overkomt, het is zo onrechtvaardig en zo griezelig!

Ondertussen krijgt kleine moedige Ella al een tijdje chemotherapie en morgen wordt ze geopereerd, haar niertje gaat eruit. Een zware operatie voor zo'n jong kind. En daarna is er weer de chemotherapie.

Wat kan je doen voor die mensen? Weinig. Steunen, moed inspreken, gigantisch hard duimen... Omdat ik voor Fien en Ella iets wilde doen maakte ik voor hen deze poppen. In de hoop dat ze wat troost en vrolijkheid met zich meebrengen. Ook voor Fien, want die flinke grote zus moet haar mama, papa en zusje vaak missen. En voor een vierjarige moet het heel moeilijk zijn om dit allemaal te begrijpen. Dus ja, ook voor de grote zus.

Het zijn de welbekende Black Apple Dolls. Ik tekende het patroontje iets vergroot over, met de losse pols omdat ik zonder pc zat en ik de patroondelen op mijn afgeprinte A4-tje wel heel klein vond. In plaats van vilt gebruikte ik verstevigde paarse en groene fleece voor hun haren. De oogjes en het mondje zijn erop geborduurd met mijn naaimachine, gewoon een aantal keren overstikken. Als finishing touch kregen ze een roze bloemetje van vilt met een knoopje erop in hun haren.
Stella en Lili kozen de stofjes, roze natuurlijk! Van de overschot maakte ik deze rok voor Stella.

Fingers crossed voor Ella!


Hoe het met Ella gaat kan je hier volgen.

opgeruimd en nog wat teruggevonden

Afgelopen zaterdag kocht ik mijn rugzak vol op 't stoffenspektakel. Ik was nochtans niet echt in een stoffenkoop-mood maar vond het anders toch maar zonde van mijn energie om helemaal tot aan Flanders Expo te crossen om dan maar met  1 lapke terug naar huis te gaan.
Om die nieuwe meterkes plaats te geven werd de stoffenkast opgeruimd. Ook de rommelbakskes helemaal vanonder.

foto is van mei 2009, ondertussen is er al véél veranderd, ahum

Vroeger, toen ik nog maar net naaide, (dat moet dus iets meer dan een jaar geleden zijn hehe) hield ik alles bij. Placematjes, tafellakens, oude handdoeken, de minuscuulste restjes stof... En dat moest dan niet eens schoon zijn he, als 't maar bruikbaar was!
Ondertussen weet ik dat ik eigenlijk geen oefenlapkes meer nodig heb en dat ik met die dingen toch echt niks doe en ze kostbare plaats innemen in de stoffenkast. Dus opruimen die handel!

Ik smeekte mijn lief om twee extra schabben in mijn kast te steken. Het is zo'n kast van Ikea, standaard zit daar maar 1 legplank in, dus niet heel handig. Maar wel goedkoop en van maat perfect om op de eerste overloop te staan.

Al opruimende kwam ik 't en 't ander tegen. Zoals een pyjama die Stella meer dan een jaar geleden kreeg en waar al na een half uur twee scheuren instonden. Die ik natuurlijk wel eens ging herstellen. Ondertussen is dat dus gebeurd en de pyjama past nog, oef!
Naast de pyjama ook nog samengespelde vlaggetjes van een vlaggenlijn die nooit zal bestaan wegens te klein geknipt en te lelijke stofjes. Een tricotkleedje voor mezelf dat half in elkaar steekt maar ook nooit zal afgeraken wegens lubberen en scheef gestikt. Een rok gemaakt van een kringloopwinkelkleedje in tricot die ik ook nooit zal dragen wegens -again- scheef gestikt en lubberen.
En dan ook nog twee afgeknipte rompertjes in maatje 86. Het waren zo goed als nieuwe bodietjes, en nog best mooie ook. Maar Lili was al zindelijk op haar 18 maanden en dan zijn rompertjes een pest. Dus slimme mama dacht eens rap twee t-shirtjes te maken. Nu weet ik dat dat géén slim plan is als je nog maar net naait met een naaimachien van de Lidl. Het trok op niks: opnieuw lubberen en scheef gestikt. Tricot en ik, ik twijfel of we ooit écht goeie vrienden gaan worden.

Omdat de dochters meehielpen opruimen (vonden ze overigens geweldig: al die lappen stof per kleur op stapeltjes leggen!) kon ik die afgeknipte rompertjes niet zomaar wegkeilen. Voor ons popkes mama!!!
Ik zag de frustraties al, bleirende dochters die elke twee stappen komen zeuren omdat het truitje van de pop niet goed zit, omdat de mouwen te lang zijn. Ik werd al gelijk mottig van 't gedacht alleen al.

Dus kroop ik samen met de dochters achter 't naaimachien!

Ik nam een goedpassend poppentruitje en tekende de contouren af op de rompertjes. Ik knipte een groot stuk van de mouwen af en vouwde de blote randen van de mouwen twee slagen naar binnen (zo werden ze al mee vastgestikt met de naden, ik dacht dat de mouwen omzomen te veel gepruts zou worden, achteraf gezien dus niet en was het properder geweest van dat niet te doen). Dan stikte ik op de krijtlijntjes zodat het rompertje en de mouwen smaller werden. Naar onderen toe worden de rompertjes wijder zodat het echte jurkjes zijn.
De halsopening naaide ik met een paar steekjes wat dicht zodat het niet lubbert rond de poppenhals maar nog net breed genoeg is om door kleuterhandjes over een poppenkop getrokken te worden.
De zomen stikte ik met steek 12, de fagotsteek. Geen idee waar ie juist voor dient maar dat zag er mij een goei stretchsteekske uit en het stretcht idd ook goed mee.
Op het paarse poppenjurkje appliceerde ik nog twee groene appeltjes uit een restje (echt een superklein restje!) waar nog vliesofix op kleefde en ik net nog twee appeltjes kon redden.
Van de restjes van de mouwen maakte ik poppensokjes. Gewoon afgerond dichtstikken.
De poppenjurkjes en de sokjes kostten me een half uurtje tijd!

Dan vond ik in mijn rommeldoos ook nog deze tuttenketting. Die maakte ik voor Nand toen hij nog in zijn moeders buik rondzwom. Ik heb het ding nooit afgegeven omdat ik het te lelijk vond. Ik was wel van plan om het lint te hergebruiken, daarom zat ie nog in de rommeldoos. Ik heb 'm dan maar aan Stella gegeven en haar poppentut eraan gehangen. Kind blij en ik van mijn rommel af!

Voor diegenen die nu denken: wat hangt dààr nu aan? Het is een dino, uit vilt en met knisperfolie erin. Mottig he!

Lili Langkous

Lili Langkous mocht naar de kinderfuif deze namiddag op school! En dat deed ze met gratie in dit handgemaakte schortje:

Het patroon is heel simpel. Dit jurkje heeft enkel schoudernaden, geen zijnaden. Het is eenvoudig maar lijkt toch ingenieus. Ik nam een goedpassend kleedje en tekende op basis daarvan het patroon. Ik lette er wel op dat de armsgaten ruim waren. Uitleg hoe je zelf zo'n patroon tekent vind je hier en bij Riet vind je naast een uitgebreide uitleg ook een patroon in pdf voor een baby-schortje.

Maar! Ziet u wat er zo bijzonder is aan dit schortje? Jaja! Het is omkeerbaar en de schoudernaden zijn perfect. Zonder rits, knoopsgaten, velcro enzo! Daar waar Riet worstelde met een vicieuze cirkel deed meisjesmama dat met een vingerknip! En dat allemaal met de truc van de schoudernaden.
Dit keer frotte ik het achterpand niet door de schoudernaden, dat gaat niet want de achterpanden zijn gekruist. Nee, ik stikte allebei de jurken aan elkaar behalve de laatste cm van de schoudernaden. Ik liet onderaan een gat om te keren. Keerde het kleedje en stikte de schoudernaden van het buitenkleedje (rood). Dan trok ik de schoudernaden, via het keergat weer binnenste buiten naar buiten en stikte de schoudernaden van het binnenkleedje. Dan alles weer met de goede kanten naar buiten leggen, strijken en smal op de kant doorstikken. Nog nooit zo rap een jurkje gemaakt!

Ik zette er zakjes met pomponnekesband op en met transferpapier de coole Pippi Langkous van Lauren Child (die van Charlie en Lola).

En dan de pruik!

Geweldig he!
Het idee zat al heel lang in mijn hoofd en leek supersimpel. De eerste poging mislukte grandioos.
Ik begon met een afgedankte lelijke zeer losgehaakte (niet handmade zenne! Wibrabrol!) muts. Ik naaide allemaal stukjes breigaren (Veritas) van kruin tot rand. En begon alvast met het plezantste: vlechten maken met wol en oranje pijpragers! Zo simpel leek me dat. Maar dat pakt dus niet he! Ah nee! De muts krult dan helemaal op enzo.
Maar dan kreeg ik een geniale ingeving! Poppenhaar! Ahja! Tante Hilde heeft daar een briljante handleiding voor!!!
Je meet dus hoe lang en hoe breed je haar moet worden (ik nam 60cmx60cm want ja ik had de vlechten al klaar he). Plakt alles op plakband en stikt dat door. Enfin, ik ga 't niet allemaal uit de doeken doen, dat kan je beter bij Tante Hilde zelf lezen!
Manman, ging dat vlot! Ik stikte met de machine de strook op de muts, rekte de muts goed uit. En stikte dan halverwege elke helft nog eens vast.
Maar dan he, ik was dus zo stom geweest van geen langer haar te nemen omdat ik mijn reeds gemaakte vlechten wilde gebruiken. Maar ik had beter de haren lang genoeg gelaten om ineens vlechten te maken met de reeds vastgenaaide haren. Het was een heel gepuzzel om die prefab-vlechten erin te krijgen en dan de gigantische overschot te korte haren van de pruik weg te werken. Daardoor paste de pruik eigenlijk net niet goed. Blijkbaar maak ik het mezelf graag moeilijk.
Maar als je dus ook zo'n pruik wilt maken dan volg je best gewoon de handleiding van Tante Hilde en zet dat freewheelen uit je hoofd, dan is die pruik klaar op twee uurtjes!

Maar soit, Lili Langkous was geweldig!

Stella kreeg bij haar roodkapjescape nog een roodkapjesrokje. Ik kocht dat stofje op de Albert Cuypmarkt in A'dam afgelopen zomer. Het was maar een half metertje en ik heb er onlangs al iets van gemaakt (later meer, 't is een cadeautje!), ik had dus niet echt veel meer! Ik maakte een Milkmaid Skirt maar dan met elastiek rondomrond, dat leek me 't gemakkelijkste en dus het snelste. 't was een last minute!
Haar hakschoenen mochten ook mee naar de kinderfuif!

Over draken en roodkapjes

U ziet, draken en roodkapjes wonen niet alleen in het Sprookjesbos! Ze zijn namelijk ook vrij gemakkelijk te spotten in de buurt van een verkleedkoffer. Of ze gemakkelijk te temmen zijn hangt volledig af van het kind dat erin kruipt. Maar ik kan je alvast wel uitleggen hoe je ze zelf maakt!

De inspiratie haalde ik bij LiliMie!
Dit is een gemakkelijk project, ideaal voor beginners dus!

Benodigdheden:

• fleece: ik kocht in Ikea fleece dekentjes. Je krijgt 1 cape uit zo'n dekentje.
• stof (1,5m)
• klittenband
• bijpassend garen
• eventueel ogen voor de draak en lijm om ze op te kleven (ik gebruikte een of andere extreme power glue)

Werktijd: 1,5u à 2u (de draak neemt wat meer tijd in beslag)

Hoe? Zo!

Hier vind je het patroon:

roodkapjescape + drakencape

1. Als je een dekentje van Ikea gebruikt knip je best eerst de roezelrandjes eraf. Je kan die dan later nog gebruiken.

2. Leg je stof dubbel in de breedte.

3. De capes zijn eigenlijk halve cirkelrokken. Neen, wees gerust, ik zal je hiervoor niet aan het rekenen zetten. Dat gegoochel met stralen en diameters en 3,14 en omtrekken en...dat is ook niks voor mij. Je tekent gewoon een halve cirkel op 15cm van de hoek en een grotere halve cirkel op 55 cm van de kleinere cirkel. Dit gaat gemakkelijk als je vanuit de hoek, met een lange lat, verschillende puntjes zet op de bepaalde centimeters.
Uitknippen!

 

Op deze foto gebruikte ik een ander fleece dekentje, eentje dat ik ooit eens kocht in de Zeeman. Ik tekende er ook eerst een beetje naast...ahum...

4. Knip uit de resterende fleece en stof de capuchon. Omdat je je capuchon uit twee delen maakt en je cape maar uit 1 stuk stof bestaat moet je dus naadwaarden rekenen daar waar je de twee delen van de capuchon aan elkaar gaat zetten. De naad zit bovenop het hoofd en op het achterhoofd. Meet voor de zekerheid de omtrek van de hals van de cape nog eens na, zodat de onderkant van de capuchon even groot (+1cm voor de naad) is. Geef knipjes in de bochten.

5. Knip nu de rechthoekjes voor de klittenband. Twee keer uit fleece en twee keer uit de stof.

6. Herhaal dit alles voor de stof die je aan de binnenkant wilt. Dit is niet absoluut noodzakelijk omdat fleece niet rafelt. Je kan dus je cape ook gewoon zo laten, zonder de binnenkant af te werken. Voordeel van het afwerken van de binnenkant is dat je je cape zo ook omkeerbaar maakt en zoals iedereen wel weet is dat dus wel keihard in he!

7. Zet de capuchon aan de cape. Dit doe je door het midden van de cape (daar waar de stofvouw zit) vast te spelden aan het midden van de capuchon (daar waar de naad zit). Speld mooi vast en stik de capuchon aan de cape. Doe dit zowel voor de fleece-buitenkant als voor de binnenkant.
Je hebt nu twee capes!

8. Stik nu de rechthoekjes waar de klittenband op komt. 1 stukje fleece tegen 1 stukje stof. Laat 1 korte zijde open om te keren. Na het stikken knip je de hoekjes schuin af en knip je de naadwaarden af.

9. Stik de klittenband op de rechthoekjes. 1 stukje klittenband op de fleece-kant, 1 stukje klittenband op de stoffen kant. Dus op elk rechthoekje 1 stukje klittenband.

9. Als je graag het roezelrandje van je dekentje gebruikt dan is het nu het moment om dat te doen! Stik de twee repen roezels aan elkaar zodat je 1 lange roezelrand krijgt. Zet de roezelrand aan de fleece-cape, ik deed dit voor het roodkapje aan de onderkant. Je hebt niet genoeg om de hele cape zo af te biezen. Je kan de roezelrand ook rond de capuchon zetten.

11. Speld de twee capes aan elkaar. Leg de goede kanten tegen elkaar en speld de naden op elkaar. Dus de naden van de capuchon van de binnen- en buitenkant moeten overeenstemmen.

12. Speld de rechthoekjes voor de klittenband tussen de twee capes, net onder de naad van de capuchon. Let erop dat de fleece-kant van de rechthoekjes tegen de fleece-kant van de cape ligt

13. Stik rondomrond en laat onderaan een gat  (10cm) om te keren.

14. Keer het geheel en strijk de naden mooi plat.

15. Stik alles smal op de kant door.

Klaar!

Voor de draak gaat het ietsje anders! 
- Je knipt je halve cirkelrok door op de stofvouw. Je moet natuurlijk een naad hebben op de rug om er later de pieken tussen te steken. Omdat je nu een naad creëert in de cape hoef je geen extra naadwaarden te rekenen bij de capuchon.
-Je moet natuurlijk pieken maken die je later tussen de naad steekt.

Hoe pieken maken:
1) De strook was bij mij 1.12m lang. Elke piek was 10cm breed en 10cm hoog.Onder de piekenrij liet ik nog een wat centimeters naadwaarde (want je moet de strook straks tussen de naad stikken).

2)Zet op een strook (dubbele stof!) elke 10cm een punt, herhaal dit 10cm lager en begin met 5cm, zodat elk puntje van de tweede rij net in het midden valt tussen twee puntjes van de bovenste rij.

3) Speld elk piekje goed vast en knip uit.

4) Stik de piekjes. Je kan kiezen, ofwel laat je je piekjes met het stiksel aan de buitenkant ofwel keer je ze. Als je kiest voor het keren, knip dan de hoekjes die naar beneden wijzen goed in en knip de puntjes af tot vlak tegen het stiksel!

 

Zoals je kan zien op de foto was mijn poging om het stiksel aan de buitenkant te houden niet zo succesvol. Ik raad het dan ook echt af als je geen overlocker hebt. Fleece rekt en lubbert.

5) Leg je piekenstrook eventjes op je cape zodat je kan zien waar je staart kan beginnen (Ik ben dit vergeten uit te meten voor de handleiding en de draak is al afgegeven!).

6) De staart maak je door de strook onderaan gewoon dicht te stikken. De eerste piek, die op het hoofd komt, moet je ook dichtstikken.

7) Stik 1 deel van de capuchon aan 1 deel van de cape. Dit is enkel nodig voor de buitenkant, fleece dus. Voor de binnenkant blijft de werkwijze dezelfde als die hierboven. Let er wel op dat de twee delen elkaars spiegelbeeld zijn (want met fleece is het niet altijd duidelijk wat de goede kant is!).

8) Stik de pieken tussen de twee cape-delen. Stik de eerste en de laatste centimeter niet, zo heb je ruimte om straks de voering vast te stikken.

9) Werk verder af zoals hierboven beschreven staat. Let er wel op dat je de pieken, en dan vooral de staart en de eerste piek op de capuchon, niet mee tussen de naad stikt.

Opmerkingen:

•  Mme Zsazsa gaf me de raad van de pieken te knippen in de vorm van de cape, dus bochtjes maken waar er bochtjes in de cape zitten. Zo staan de pieken mooier rechtop. Ik heb dat niet gedaan en dat zie je eraan. Ik zat al in tijdsnood en ik was moe en het was al laat enzo...

•  Ook leuk is om twee verschillende kleuren fleece te gebruiken voor de drakencape.

• Je kan ook vilt gebruiken om de pieken te maken.

•  Tof is ook om eventueel tanden te maken bij de drakencape, bovenaan in het midden van de capuchon, als een soort zonneklep.

• De klittenband kan ook vervangen worden door een striklint. Ik vond klittenband het best zodat de kleuters de capes zelfstandig konden aan- en uitdoen.

• De cape is echt lang. Dat kan je op de foto's goed zien. Als Lili de drakencape aanheeft sleept zijn staart op de grond. Voor jongere kindjes maak je 'm dus best wat korter 

• Roodkapje is helemaal compleet met dit zonnekapje erbij! 

• Leuk met een applicatietje erop! 

• Tip van Mme Zsazsa: geen zin om veel te naaien? Koop een ruim vestje of truitje met capuchon, knip het open op de rug en op de capuchon (in het midden) en naai er drakenstekels tussen! Een voorbeeldje vind je hier.

• Als je een cape maakt met deze handleiding geef me dan zeker een seintje! Ik vind het leuk te zien wat anderen ervan maken. Ook, als er opmerkingen, foutjes of onduidelijkheden zouden zijn: let me know! 

Nog een drakencape en een drakenmuts bij Miekks en nog een roodkapje bij Octaview!
En bij Ottobre ook nog een volledig patroon en handleiding voor een drakenmuts!


Deze handleiding, de afbeeldingen en het bijbehorende patroon zijn enkel voor persoonlijk gebruik, en dus niet voor commercieel gebruik, bedoeld.

Ieniemienie pennenzakske

Sinds september treinen we regelmatig. Onze ouders wonen in de Kempen en dat betekent dus dat een familiebezoekske goed is voor zo'n anderhalf à twee uur sporen. De eerste keer hadden we er wat schrik van. Bang dat ons gebroed de trein zou afbreken enzo. Maar eigenlijk he, eigenlijk feitelijk is dat dus pure quality time! Samen tekenen, puzzelen, vertellen hoe de treinen rijden, uitleggen waarom de weipalen op 5 meter afstand sneller voorbij zoeven dan die verderop, een speelgoedtreinbiljetje maken en dan met puppyoogskes aan de conducteur vragen om daar ook een gaatje in te knippen...

De meisjes hebben allebei ook een mini-rugzakske en daarin steken ze voor vertrek wat ze willen meenemen. Een fruitdoosje, wat papier en potloodjes is dat meestal. Zo van die kleine potloodjes die je te pas en te onpas van jan en alleman krijgt. Zo hebben we er wel duizenden.




En die zitten nu in dit hip kabouterpennenzakske!
Het kleinood is echt héél klein. En dat ligt aan mij, aan mijn onkunde.
Ik bekeek drie tutorials voor een boxy pouch: deze en deze en deze. Zelfs als je de afmetingen van de tutorials volgt is het echt een klein dingske. Maar ik snapte precies niet zo goed, hoe het nu zat met de hoekskes. Ik kreeg maar geen volume. Toen ik het dan eindelijk wel door had waren er al heel wat centimeters afgeknipt. Maar geen erg, het zakske is perfect van formaat!
Ik volgde geen enkele van de drie tutorials helemaal. Ik wilde een voering erin (rood stofje, maar niet zo goed te zien op de foto's) en ik wilde absoluut geen blote randen. Om de hoekjes erin te krijgen, zodat je volume hebt, moet je dus opletten dat je de voering en de buitenkant niet samenstikt.
Soit, een gepruts maar eens je 't doorhebt niet zo moeilijk!

De toile cirée is van Kitsch Kitchen en kocht ik op een rommelmarkt deze zomer. Het waren 2 restjes en dus ideaal voor zo'n kleine projectjes! Toile cirée is goed te stikken zolang de gladde kant maar niet op de transporteur of bloot onder het voetje ligt want dat plakt een beetje. Ik gebruikte een dikke standaardnaald maar met een ledernaald moet het ook lukken. De voering heb ik wel verstevigd met vlieseline van de hema.

Nand de klaspop

Vanaf nu heb ik personeel in dienst



Rap en efficiënt en netjes en recht en perfect werk dat dat personeel levert! En goeiekoop ook, betaling met koekskes! Het was juf Claire die ons tot deze kinderarbeid aanzette...tsss...die Freinetscholen ook he!

Eergisteren vertelde Stella al dolenthousiast over de klaspop die ze met haar klasgenootjes had geknutseld. Er werd gestemd door de kleuters over het geslacht en het werd een jongen. Het was de bedoeling dat er ook over de naam werd gestemd maar enkel Stella had een voorstel. Niet verwonderlijk dat ze met Nand afkomt want dat is haar kleinste neefje en daar is ze verliefd op!

Ze hebben een correspondentie klas in het Brusselse en ze gaan er binnenkort op bezoek! Natuurlijk willen ze graag iets meebrengen en dat wordt dus een pop! Dat is wel een kolfje naar haar hand want Stella is een knutselmie aldus zijzelf. En 't is begot nog waar ook want ik word hier bijwijlen zot van alle snippers en lijmresten overal!

De pop werd gemaakt van nylonkousen opgevuld met allerlei rotzooi (snippers, stofrestjes, isomo, ...), zijn handen waren latex handschoenen en zijn kopke is een knalpurpere soortement zeemvel van de Zeeman. Prachtig!

Blijkbaar is Stella tegenwoordig ook mijn time-manager want ze verkondigde op school blij en monter dat ik wel eventjes een garderobe voor Nand de klaspop zou maken!
Goed voor mijn part! Maar alleen als ik hulp kreeg! Ahja! Geen tamzakkerij hier!
Gisterennamiddag werd tussen het pannenkoeken bakken en eten, koffieklets bij de buren en dweilen in de living een tenuetje gemaakt voor Nand de klaspop.






Ik maakte zijn nek steviger, naaide handen, naaide een broek mét zakken en een kimono, stak er betere vulling in en ik knipte een sjaaltje. De stofjes komen uit de stoffenbak van de klas, maar werden daarstraks herkent door schenker Vermiljoen haha.

Stella vond het geweldig achter de naaimachine! En ik ook! Het was de eerste keer en ze stond erop dat ze mee zou naaien want het was wel hààr klaspop! Ze mocht de hendel van het naaivoetje omhoog en omlaag zetten (daar was ze wat bang van), de stof mee uitknippen, de kopspeldjes eruit halen, de hoekjes eraf knippen en vooral uitleggen hoe het allemaal moest en zou gebeuren.
Apetrots liep ze vanmorgen met Nand de klas binnen!


PS: dit is de eerste keer dat ik met mijn smoelwerk op mijn blog verschijn. Ik vond de foto's te schattig! Ze was zo enthousiast en ik kreeg mijn kop er niet afgeknipt. Let u evenwel niet op mijn niet-presentabele zelf, alstublief.

PS2: kleine Give-Away op komst...ter ere van mijn...ahum...eerste blogverjaardag die allang gepasseerd is...ahum

cadeautje voor Pepijn

Pepijn is het kindje van een collega van mijn lief. Ik ken die mensen niet echt en weet dus niet goed welke smaak ze hebben. Ik hield het dus vrij sober.

Een labeldoekje en een eekhoorn:




De eekhoorn (eerst plakken met vliesofix, daarna stikken aan de randjes) vind je hier.
Het labeldoekje is een vierkant van 22cm x 22 cm, naadwaarden inbegrepen.

Labels & Astronauten

Een labeldoekje voor Nand. Om aan te frunikken, aaien, trekken en sabbelen. Aan de ene kant de fantastische astronautenstof, aan de andere kant rode nicky velours. Ik streek tegen die laatste wel vlieseline zodat het niet ging rekken en ambetant doen onder mijn naaimachinevoetje.

Met een grote dankuwel voor Vlijtige Vink voor het merendeel van de streelzachte lintjes!
De astronaut in het zakje knispert, allez, niet heel hard maar kom.

De Sint werkt

Nieuwsgierig van aard? Ja? Wel! U krijgt zomaar eventjes, gratis ende voor nikske een sneak preview van wat de Sint hier zal brengen!


Deze poppenrelax kocht ik enkele weken geleden voor 2€ in de kringloopwinkel.
Zo zag ie eruit bij aankoop:




En nu ziet ie er zo uit:



Stofje komt van Ikea. Gemakkelijk klusje en een heel bevredigend resultaat! Hmmm, het prijsetiketje moet ik er nog wel zien af te prutsen.

En dan nog een voetenzak voor de poppemie, lekker warm in de poppenbuggy:



Met een ritsje. Gemaakt uit een kussensloop van Ikea (1€ in de koopjeshoek!). De voeringstof is gemaakt van een vrolijk met pastelkleurige figuurtjes bezaaid kindergordijntje uit de kringloopwinkel.


Slaapzakje voor de pop:



en nog twee kruippakjes voor de poppen:





Alles sluit met velcro, om het de poppenmoedertjes gemakkelijk te maken.
De patroontjes tekende ik zelf. Het slaapzakje en de voetenzak zijn vrij eenvoudig opgevat, het moest namelijk vooruit gaan! Aan het kruippakje had ik meer werk, omdat hier zowel broek-denkwerk als vest-denkwerk aan te pas kwam. Maar op zich is dat ook een vrij eenvoudig patroontje (aangeknipte mouwen, naadje op de rug). Als er interesse is wil ik de patroontjes gerust op mijn blog smijten. Maar dan moet ik ze wel eerst wat deftiger maken...ahum...

Het kruippakje met de bloemetjes heeft een applicatie van strijkvelours, een maan en wat sterretjes. Op het blauwe wilde ik ook graag nog iets appliceren maar ik had geen inspiratie meer. Als er iemand een idee heeft, of is het beter zonder? Ook is het blauwe pakje wat beter gemaakt, netter toch. Zo gaat dat als je iets een tweede keer doet, en al zeker met eigen patroon. Daarom zie je het stiksel van de velcro niet. Ha!
De voetenzak ging in het oorspronkelijke plan oortjes krijgen. Eenmaal af begon ik te twijfelen. Het zou de zak wel wat speelser maken maar ik vraag me af of ik de oortjes er wel netjes opgenaaid krijg. Een hanenkam zou ook gekund hebben (netjes tussen de naad), maar ik denk dat mijn dochters dat niet zouden snappen haha.

Ik ben nog niet klaar hoor, ik heb nog iets handgemaakt gepland voor 6 december. Ondertussen ben ik ook al naarstig aan het werk voor de kerstcadeautjes maar die kunnen nog niet geblogd worden, 't moet nog even een verrassing blijven he!

Meer poppenspul met patronen/handleiding vind je hier en hier!

Wiegje

Weet u nog, toen ik me suf zocht naar vleugelvijzen?
Wel ik heb er 4 van de 5 teruggevonden, her en der verspreid door ons huis. En nee, niet alle vijf tegelijk. Druppelgewijs kwamen ze weer in mijn bezit. Voor de vijfde ontbrekende vond ik in onze kelder een alternatief.



Dit wiegje kocht ik enkele weken geleden op een goeie rommelmarkt in het Groot Begijnhof aan 't Rabot, hier in Gent. Ik kocht het voor 2 € en moèst er een lelijke pop en een stel poppenkleertjes bijnemen. De pop, Anneke gedoopt door mijn dochters, kreeg een nieuwe thuis in de Kringloopwinkel. De poppenkleertjes werden gewassen en meteen in gebruik genomen.
Het wiegje was oorspronkelijk bekleed met witte nylonachtige stof met een ander bleek stofje met bloemetjes. Het was best een mooi retro-stofje maar er zaten vieze vlekken op die ik niet meer wegkreeg. Nu ja, ik kocht het wiegje ook alleen maar omdat ik zin had om er iets van te maken natuurlijk! Het was het eerste project met mijn nieuwe naaimachine!

De meisjes waren erbij toen ik de wieg kocht en diezelfde zondag reden we nog naar de Turk in de Sleepstraat voor stof. Ze mochten zelf kiezen en het werden dus rode ruitjes.



De wieg is dus al enkele weken af en mijn meisjes waren ze al compleet vergeten. Superblij is Lili nu! Want grote zus zit op school en ik naaide zonet nog gauw een dekentje. Ik zette op het laatst ook nog dat retrobandje eraan. Dat vond ik ook op een rommelmarkt. Op het dekentje zit dat bandje ook. En nu zou ik precies aan de hemel ook graag nog een stukje band naaien. Wat denken jullie? Helemaal onderaan aan de zoom? Of aan de zijkanten waar de hemel openvalt?
Ik appliceerde op de hemel een meisje en een vlinder, elk op een kant zodat er wat dynamiek in zou zitten. Maar ik had niet gedacht aan rood op rode ruitjes... De contouren zijn dus niet zo goed zichtbaar. Ik heb nog een stukje met witte draad gestikt maar dat maakte het alleen maar slordiger.


Het is wel duidelijk dat ik met popverslaafden in huis zit. Ik heb me voorgenomen om aan Sinterklaas te vragen dat hij niet teveel brengt, want mijn kindertjes hebben al zoveel. Maar wat handgemaakte kleine poppenspullen zijn misschien wel leuk. Als jullie tips hebben hoor ik het graag!

Pief poef paf en uw broek zakt af!

De meisjes hebben twee neefjes. Een kleine en een grote. Die laatste werd onlangs 5 jaar al! Cadeautjestijd dus! Wat spullen om te spelen en wat kleren.

Een cowboyhoed met bijbehorende snor en geldzak.



Ik gebruikte deze tutorial van Blueprints (Indietutes). Ik moet toegeven dat het niet gemakkelijk was. Vooral het tekenen van de patroondelen zonder flexibele lat...geen aanrader! En al zeker niet met discalculie! Dus, als je van plan bent om deze hoed ook te maken dan schaf je je best zo'n latje aan. Ik gebruikte bruine stugge stof die ik ooit eens kreeg van een collega. Het is niet het soort stof dat je koopt omdat je hart er sneller van gaat slaan maar ik heb al vaak gemerkt dat zo'n stofjes echt nuttig kunnen zijn om in voorraad te hebben! Dus als ik zoiets tegenkom op een rommelmarkt of in de kringloopwinkel voor een habbekrats koop ik de stof bijna altijd. Voor de binnenkant gebruikte ik rode boerenruitjes. Omdat mijn patroondeel niet klopte zit er dus ook zo'n stukje ruiten aan de buitenkant, achteraf gezien nog een leuk effectje.
Omdat ik vond dat de stof al stuf genoeg was besloot ik geen vlieseline te gebruiken, en ja ook omdat ik eigenlijk te lui was om er te gaan kopen in de Veritas. Achteraf gezien geen slimme zet want mijn hoed was zo plat als een pannenkoek! Uiteindelijk streek ik 2 lagen vlieseline (ik had nog dunne vlieseline liggen) op de buitenste delen en kwam het dan toch nog goed met de stevigheid. De hoed leek ook te lubberen, veel te breed, zelfs voor mijn hoofd. Dus stikte ik 2 nepen opzij en flapte ik de zijkanten omhoog. Die zijkanten zette ik vast met 2 jeansknopen per kant. Plezant hoor, daar mag je dan eens lekker hard al de cowboyhoed-frustraties op los kloppen. Hij is niet perfect maar wel plezant voor in de verkleedkoffer!



Om de outfit te vervolledigen maakte ik ook nog een geldzak en een snorretje. Die laatste is echt heel grappig vind ik, wel handwerk want dat vilt en die elastiek...dat verschuift dan onder het naaimachinevoetje enzo. En het is heel rap genaaid hoor.

De jarige job staat geen model voor de foto, maar Stella deed dat in zijn plaats met veel graagte.


Ik kocht voor hem ook twee t-shirts in de Hema, ze waren er toevallig ook nog in reclame! T-shirts met lange mouwen komen altijd van pas dus zette ik er iets leuks op.
Vorige maand won ik de give-away bij Vanmarieke! En dus popelde ik om de strijkvelours die ik won te gebruiken. Het werd een piekfijne mammoet!
Op de rode t-shirt gebruikte ik transferpapier voor donkere stoffen. Heel plezant materiaal ook. Gewoon een mooie afbeelding zoeken, printen, knippen, strijken en klaar!



De afbeelding van de mammoet haalde ik hier, de vintage circusolifant haalde ik hier. Het internet puilt uit met leuke prenten! Leuke sites voor als je met een van bovenstaande technieken wilt werken zijn deze:

• Karen Whimsy: silhouetten maar ook Victoriaanse en vintage prentjes, en nog veel meer!

• Spraypaintstencils: silhouetten van dieren en meer

• Vintage Childrens Books op Flickr: een groep waar scans en prenten van vintage prentenboeken in verschijnen. Héél véél ongelooflijk prachtige prenten!!!

Paarsje & Groentje

Ik weet het, het is al veel te lang geleden dat er hier nog eens een naaipost verscheen. Ik ben zeker nog niet van mijn naaiverslaving verlost en heb nog stapels ideeën. Maar zoals jullie wel weten heb ik een hele tijd zonder naaimachine gezeten, en eens ik die dan had moesten er eerst enkele saaie maar noodzakelijke klussen gedaan worden. Zoals een fietstoelzitje, zak voor de regenhuif van de bakfiets, biais herstellen van een kimono die ooit eens niet goed was gemaakt...ahum... En natuurlijk ook de slofjes voor Marcel! Ahja! (maar die maakte ik deels op mijn oude machine, en waren dus ook een afwerkproject)

En dan werd ik ziek! Ik ben een vijftal dagen grieperig geweest en heb dus die tijd echt niks kunnen doen. Echt niks he, alleen liggen.

Dus vandaag vloog ik er nog eens in!



Ik maakte deze popjes! Zijn ze niet geweldig?

Ik vond ze bij A print a day en was er meteen verliefd op! Ik printte ze op transferpapier (verkrijgbaar bij Hema of papierwarenhandel), streek ze op baalkatoen en naaide ze dicht. Simpel!

Ik zette de downloads elk op een blad apart en maakte de afbeelding van de achterkant wel rechthoekig, net even groot als de prent van de pop.

De paarse pop naaide ik eerst en ondanks de vele vele knipjes is haar vorm niet perfect. Ook heb ik geen idee hoe je nu zo'n knuffel mooi kunt sluiten nadat je ze hebt opgevuld. Je ziet dus aan haar hoofdje een lelijke naad.

Dus de groene pop pakte ik anders aan, dat ging nog veel sneller en makkelijker. En ik vind ze properder afgewerkt zo! Ik stikte ze gewoon met de goede kant naar boven, geen gepruts met het keren en makkelijk te sluiten na het vullen. Er staat op de afbeelding al een lijntje gedrukt dus dat moet je gewoon volgen met je naaivoetje. En omdat je transferpapier gebruikt gaat je stof ook niet meer rafelen!

De meisjes zijn er heel blij mee! Ze waren niet zo inventief als het op namen aankwam dus werd het Paarsje & Groentje.

Tasje voor Alba

Vandaag zaten we urenlang in het park. Onder papieren bloemen, slingers, gezellig gezelschap en een bende kleinmannen. Want snoezige Alba was jarig! Alba en ik zijn maatjes, vooral omdat ik haar een keer peperkoek gaf, maar nu helemaal...met haar verjaardagscadeautje!



Ik maakte voor deze kleine sjakossenzot een tasje! Alba is werkelijk verzot op elke tas die ze ziet. Ze prutst en rommelt en is euforisch als ze in een tas wat eten ontdekt. Bewijzen van haar tassenrommelkunsten vind je hier en hier.
De oranje stof is canvas van Ikea, er staan takjes en vogeltjes op. Ik denk niet dat ze nu nog verkocht wordt in Ikea. Als voering gebruikte ik felblauwe ruitjesstof.

Het was erg gezellig, Mme was er ook bij en voelde zich duidelijk op haar gemak zo in een Gents stadspark... Op die foto zie je trouwens ook mijn vers gemaakte rood-met-witte-stippen rokje waar ik serieus op heb gezweet...Tailleband te klein, stof te weinig, dan weer tailleband te groot, dan weer rok te klein, dan weer rok verkeerd aan tailleband genaaid...Hij is af nu, maar ik vind dat ie te veel uitwaaiert dus nog wat een prutsen...

Hieperdepiep hoera!

Vandaag was mijn lieve kleine Lili jarig! Vanmorgen haalden we haar al zingend uit haar bed en ze was euforisch! Zalig!



Twee jaar geleden beviel ik na 37 weken zwangerschap van mijn dikste baby onder de volle maan. Het was perfect!
Het begon met een knalroze streep eind augustus 2006, Stella kroop toen lustig rond en we hadden het gevoel dat we onze draai hadden gevonden. Ik was in shock, het lief kon alleen maar lachen. Blij werd ik pas na een week of 2, maar dan wel ineens hypergelukkig!
De zwangerschap en bevalling van Stella waren verschrikkelijk. De zwangerschap van Lili liep ook niet van een leien dakje. Omdat ik bij Stella zwangerschapsvergiftiging had bestond er een kans dat ik dat bij Lili opnieuw ging krijgen. Mijn bloeddruk piekte op 26 weken alweer boven de 100 onderdruk en het verdict was dus: bedrust... 11,5 weken lang! We waren die eerste weken erg ongerust, al zo vroeg! Zou ze de levensvatbaarheidsgrens wel halen? Zouden ze het met medicatie nog lang genoeg kunnen rekken? Bij Stella duurde het hoop en al 2 weken tussen diagnose en geboorte. Maar de weken kropen ontieglijk traag voorbij en de situatie bleef min of meer stabiel. Ik had veel contracties en al erg vroeg ontsluiting, hing uren aan de monitor, kende het hele personeelsbestand van het verloskwartier op den duur. We wisten dus wel dat onze tweede jongedame zich wat vroeger ging laten zien, ten laatste op 38 weken zou ze gehaald worden. Gelukkig was dat niet nodig. Ik liep al een tijdje met 4 cm ontsluiting rond en die voorweeën maakte me echt chagrijnig. Die 2e april 2007 was het prachtig weer, zomers, na alweer een sessie monitor zei ik dat ik straks wel zou terugkomen. We hebben nog een overheerlijk slaatje gegeten op onze koer. En een grote ijs. En een gini gedronken. Het rommelde wat en ik besloot in bad te gaan, ik had ergens gelezen dat echte weeën niet stoppen na een bad, voorweeën wel. Na een heerlijk bad bleef het rommelen, maar ik had al zo lang en zoveel contracties, al weken. Dus dan toch maar gaan slapen. Het lief legde zijn handen op mijn buik maar ik kon het niet verdragen. Het begon dan toch venijnig te worden en dus wipten we die kleine Stella uit haar bed, zwierden we haar de auto in alsook mezelf mèt opgespannen buik en kotszakje. Midden in de nacht reed mijn lief ons zenuwachtig doch beheerst richting tante en daarna richting ziekenhuis. In de auto werden de weeën erg heftig maar ik kreeg ze vlotjes weggepuft. Op de parking van het ziekenhuis werden we vertederd aangekeken door een verpleegster die huiswaarts ging: ah jullie komen voor een nieuw leventje... ja deuheu, ik sta daar niet in het midden van de nacht, al puffend en grommend om effe een frisse neus te halen!
Het was razend druk op de verlosafdeling, de volle maan was de schuldige volgens de vroedvrouwen. Een stel monitorkabels en enkele pittige weeën later werden we alleen gelaten. Die eerste vlogen er nogal snel af, kon ze niet verdragen. Weeënstorm. Meepuffend lief. Geroep en getier.Twee keer persen. Prachtige gezonde dikke dochter op mijn buik. 3860g voor slechts 37 weken! Uren later belandde ik dan eindelijk op mijn kamer op de materniteit met gi-gan-tische hoofdpijn. En toen ik mezelf voor het eerst in de spiegel zag bleek ik overal rode puntjes op mijn gezicht te hebben. Dat lag aan de supersnelle bevalling (slechts 2u!). Dochterlief had het ook, rode stipjes, ook van de snelle geboorte. Voor een baby is het beter om geleidelijk aan geboren te worden, maar tijdens de bevalling voelde ik, na het breken van mijn vliezen net voor een perswee, Lili keihard tegen mijn bekken botsen. Baren doet gigantisch veel pijn, echt heel veel pijn, en daarom perste ik zo hard. Anyway, het is met haar helemaal goed gekomen: ze ziet er superschattig uit! Het was een hele mooie bevalling!



De weken die volgden zaten we hier thuis allemaal op een hele mooie roze wolk. Echt zomerweer in april, het lief met erg veel verlof thuis, zoete Stella en droombaby Lili. En dat hadden we verdiend na al die miserie met Stella. Lili bleek na 3 weken ook een refluxer maar ze kreeg snel medicatie en werd na enkele moeilijke huilerige weken terug de droombaby die ze van in het begin was.




En vandaag werd deze meid dus twee. Tijd voor een derde zou men denken. Maar blijkbaar ben ik de enige hier thuis die daar zo over denkt...Wie weet...ooit...
De vilten kroon werd opnieuw gebruikt en er werden kaarsjes uitgeblazen. Voor haar verjaardag gaan we een dagje naar de Efteling, maar voorlopig is grote zus nog te pips. Omdat ik haar toch wel iets wilde geven maakte ik deze poppenkleertjes.







Ik zag ze in het tijdschrift OOK dat ik doorbladerde bij oma, de werkbeschrijving en de patroontjes vind je hier. Er staan geen foto's bij, die stonden in het tijdschrift. Het poppenjasje is erg goed gelukt, al zeg ik het zelf. Het was de allereerste keer dat ik een kap en een mouw maakte. De kap, dat ging vanzelf, maar die mouwen! Oh boy! Daar heb ik echt lang op zitten kijken, hoe die erin moesten. Uiteindelijk staan ze erin maar het trekt wel wat, ondanks de vele knipjes. Ik steek het op het patroon haha. Het jasje is omkeerbaar, het goeie daarvan is dat je dus geen ieniemienie zoompjes moet inleggen. En ook leuk is dat het jasje zowel voor een meisjes- als een jongenspop kan dienen. Van deze patroontjes probeerde ik ook een broekje. Dat is grandioos mislukt. Ik heb nog nooit een broek gemaakt en snap dus niet hoe zo'n ding in elkaar moet. Ondertussen heb ik er al uren en uren over nagedacht en denk ik te weten hoe het dan wel moet. Misschien probeer ik het later nog wel eens. Het blauwe jurkje maakte ik van een keukenhanddoek, het patroontje tekende ik zelf.
Het ruitjestenuetje is mislukt. De stofjes zijn wel leuk: rode ruitjes met een kerststofje aan de andere kant, het was de bedoeling dat het ook omkeerbaar zou zijn. De armsgaten zijn zo klein dat ik ze niet mooi afgewerkt krijg en het broekje past niet over de poep en de pijpen zijn te smal. Omdat het broekje van het patroon niet lukte tekende ik zelf een patroontje, maar het past dus niet...

Dit is een beleg: