Pasfoto's

Drie jaar groei in pasfoto's.

Drie jaar geleden lieten we voor het eerst kids-ID's maken voor de kinderen. Na drie jaar zijn ze vervallen en waren er dus nieuwe foto's nodig. Ik herinner me nog levendig het gefoefel en gestunt in de fotocabine met baby Astor drie jaar geleden. Op een stapel rugzakken, niet lachen, niet bewegen en in de lens kijken. Het was niet zoveel gemakkelijker nu drie jaar later. Ze mogen aansluiten op het rijtje op de familiefotomuur.

RecyKleren editie 2014

Naar trouwe jaarlijkse gewoonte lever ik ook mijn bijdrage aan de Recykleer-veertiendaagse van Boomie. En dit jaar gebeurde er zowaar een wonder! Ik was namelijk niet nipt enkele uurtjes voor publiceren klaar, maar wel twee hele dagen zeg! Is de deadlineflirter in mij nu dan eindelijk verdreven?

Ik vertrok van een kapotte jeans van mijn vent. Dat is niet de eerste keer en dat komt omdat mijn vent jeansbroeken verslijt dat het geen naam heeft. Dat is blijkbaar eigen aan broeken die veel langs fietszadels schuren. Meestal worden dat tuub-vodden maar ik redde deze kapotte broek toch van de smeer- en oliedood.



Ik kreeg zeer zeer nipt een Jacob maat 110 uit de jeans. Op sommige plekken heeft de jongetjesbroek wel een stuk oude jeansnaad en een stuk oude achterzak maar ik vind dat eigenlijk net plezant zo. Dat is zoals die keer dat ik een babytruitje uit een gigashort haalde en het kruis over de mouwen heenliep.







Ik recupereerde de zomen van de jeans om er de zakranden van te maken.



Helaas wilde mijn driejarige niet op de foto. Zelfs niet toen ik hem chocolade beloofde (lijkt ook in niks op mij zeg!). De broek aandoen wilde hij maar wat graag, apetrots op zijn papa-broek!

De broek is nog wat aan de ruime kant, mijn Astorkind heeft een smalle poep. Maar zoals dat helaas gaat met dessertkindekes groeien ze veel te snel dus dat komt wel goed.





 Ik kocht in de kringloopwinkel een reuzepolo uit de 25-centbak. Een groene met wat wit en een stof in reliëf. Het plan was om dus een heel tenuetje te recykleren.



Het werd een mini-polo uit de nieuwste La Maison Victor. Wederom maat 110 en met korte mouwen maar de polo is nog veel te groot (hij draagt nochtans al een tijdje maat 110).



Ik ben er eigenlijk niet onverdeeld gelukkig mee. Ik vond de uitleg van de polosluiting in het boekje helemaal niet goed. Deze van Spiegelstiksels is veel degelijker. En ik vind het borstzakje veel te groot. Maar wat ik echt helemaal niet tof vind is dat de kraag er verkeerd aan staat. De polosluiting kan niet sluiten omdat het ene flapje naar binnen is geflapt en aan de kraag genaaid. Dat is niet de bedoeling, dat is een fout. Maar ik kon het niet anders doen omdat de kraag niet helemaal rondom rond de halssluiting past anders. Het viel mij pas op toen ik helemaal klaar was en de kamsnaps erop wilde zetten. Ik heb mijn patroondelen gecontroleerd en ik tekende alles juist over, toch is de kraag zeker enkele cm (de breedte van het flapje van de polosluiting) te kort...

Ach ja, hij is draagbaar zo.

Astor

Versgewassen




Roodneus en de driftbui

Hoodie

Eindelijk eindelijk eindelijk!



Een kaptrui uit SVDZ.



Met een zeer bijzonder detail!



*Onderstebovenvossenmaarwhatever*



Met sponsen boordjes en voering in de kap.

Het is een zeer tof patroon, rap klaar en heel duidelijk! De 104 zit nog wat ruim voor Astor maar het is zeker niet overdreven groot. Content!
De vossen komen van Stoffen van Leuven, de bruine spons van de Stoffenkamer.

Ruitenfrakske

Een ruitenfrakske voor Astor!



 



Geïnspireerd door deze jas kocht ik wollen ruiten bij De Strik. Ik nam twee lagen van de wollen ruitjes en voerde de jas met donkerblauwe teddy van de Stoffenkamer.
Ik nam hetzelfde patroon als voor zijn zomerjas, ook de grootste maat (92) maar verlengde de zomen en ik zette boordstof aan de mouwboorden. Het is een dikke jas dus was er meer ruimte nodig, het patroon is voorzien voor nicky of andere tricot. Dus verbreedde ik het rugpand, de kap, de voorpanden en ook de mouwen kregen ook extra ruimte. De jas zit als gegoten!









 

Tweeënhalf

Dat was hier een moederblog he? Toch?
Wel.

De avondspits (die best meeviel vandaag): hij gaat mee naar de buurtwinkel waar hij constant aan het speelgoed prutst en de hele tijd wegloopt. Ik grabbel hem bij zijn arm maar probeer niet boos te worden, laat hem helpen dragen enzo. Dat werkt! Aan de kassa krijgt hij van de kassierster een koek, ik zeg hem dat hij die mag opeten na zijn avondeten. Aan tafel scène natuurlijk om die koek. Hij smijt zijn boterhammen op de grond, zijn bord naar het andere eind van de tafel en zijn beker naar mijn gezicht. Ik blijf kalm (dit is een wonder) en zeg hem dat hij zijn gerief moet oprapen. Dat doet hij niet. Ik herhaal voorgaande en krijg een uitgestoken tong als respons...tot ik de koek hoog wegleg en zeg dat ik hem dan wel zelf opeet als mijn eten op is...zijn frank begint te vallen...hij neemt zijn boterham en haalt de salami ertussen uit, krabt de boter ervanaf met zijn vingernageltje en sopt een andere vinger in het botervlootje.
Uiteindelijk eet hij zijn boterham op, zelfs nog een tweede en krijgt dan zijn koek. 

Na het eten gaan zijn zussen nog wat tekenen. Hij doet met tegenstribbelen zijn pyjama aan (ik doe dat), en loopt dan doodgemoedereerd naar de tafel waar zijn zussen zitten en kapt de stiftenpot leeg op de vloer. Zijn zussen worden kwaad, hij trapt de stiften alle kanten op.
Ik blijf kalm (dit is nog steeds een wonder) en zeg hem dat dat niet mag en dat hij nu naar bed moet en dat we geen verhaaltje zullen lezen. Hij lijkt dat niet erg te vinden en gaat mee naar boven. 

Eenmaal boven weigert hij in zijn bed te gaan liggen. Ik zeg dat ik naar beneden ga en dat hij zijn plan maar trekt. Doe de deur dicht (er zit enkel een klink aan de buitenkant) en dan begint hij tegen de deur te beuken. Ik laat hem en ga na tien minuten nog eens terug. Hij wil in mijn bed slapen zegt hij. Ik zeg dat dat niet gaat gebeuren en ga naar beneden. Na herhaaldelijke tussenkomsten blijft hij bonken tegen de deur, ik pak zijn tutje en slaapknuffel af ga weer naar beneden. Na uiteindelijk een uur scène in zijn kamer ga ik een laatste keer naar boven, vraag hem of hij zijn tutje terug wil. Hij zegt ja, doet zelf het licht uit en gaat in zijn bed liggen. Hij slaapt nu. 

En nu wil ik wijn. Een hele fles ofzo. Alstublieft dankuwel. 

Kermiskoers

Er was eens een klein jongetje...



...dat na zowat een jaar terugkeerde naar die speciale plek in Gent waar hij zijn eerste levensjaar doorbracht...





...dat stukje Gent waar zijn moeder nog zo vaak over mijmert en waar ze heimwee en hartzeer van krijgt...





































...de Noordpool van Gent, waar er jaarlijks kermiskoers wordt gereden...



Meulesteekoerse!





Zijn truitje en broekje zijn handgemaakt. Een Jacob aan zijn gat en een Charlie rond zijn stoere jongensbast!



Ik werd al maanden geleden verliefd op de tijgers van Znok (ik heb een tijgergekke zoon, duh), maar kon ze nergens vinden in België (en het buitenlands gedoe was het me toch niet waard, gezien mijn productiviteit). Maar ik ontdekte ze vorige week bij Bellelien en bestelde ze meteen. Ik gebruikte een oude t-shirt van zijn vader voor de binnenkant en de boorden.



De broek is gemaakt in fijne zwart-witte pied-de-poule die ik ooit in de kringwinkel kocht. Ik nam de kleinste maat, verhoogde het rugdeel en verlengde de pijpen. Ik liet de tailleband weg en nam een stuk van dezelfde zwarte t-shirt als tailleband. Ideaal voor kindjes die net zindelijk zijn. Het was meteen ook mijn eerste Jacob, zo'n zalig patroon! Ze zijn sneller gemaakt dan gekocht!

Vosjes en een boot

Viktoria van Duplo vroeg me of Astor de nieuwe doos met piratenschip eens wilde testen. Dat moest ik mijn duplogekke zoon geen twee keer vragen!



Zijn fijne motoriek is echt heel goed, hij kan zo mooi met de poppetjes spelen en zelfs het kanon bedienen. Hij is verslingerd aan zijn boot! En aan Dzjeek en Kapeinaak!



Het vossenshirtje maakte ik enkele maanden geleden al maar viel zo groot uit dat het nu pas begint te passen. Met extra hoge aaibaarheidsfactor door de rug en biesjes in spons! De vossen op zijn buik en de spons komen beide van de Stoffenkamer, het patroon komt uit deze Ottobre.

Zondag!

Er was eens een zondag die door de man des huizes voor de verandering eens niet op een bouwwerf werd gespendeerd. Dat zorgde voor reeds lang vergeten mogelijkheden: uitstapje!
Ruggewijs ben ik met drie kinderen aan huis gekluisterd, tenzij er iemand mee gaat die mijn balorige tweejarige kan optillen als hij weer eens ostentatief de andere kant uit rent, zich bokkend op de aardkorst smijt of zijn eigen leven in gevaar brengt. Tegelijkertijd legt de rug ook heel wat beperkingen op, gelukkig is er vlakbij zoveel plezier!



De zondag begon net zoals de hare op DOK! Dat was alweer een jaar geleden! Het blijft een heerlijke plek! En net zoals een jaar geleden blijkt Astor nog altijd het zand met graagte en met grote scheppen te verorberen.







Als wij naar DOK gaan fietsen we altijd over de Bataviabrug, en van daarop kijk je recht op de Blauwe Kraan en de Grindbakken. Dus gingen we daar ook nog maar eens kijken. Er was 't een en 't ander veranderd tegen de vorige keer.























We hadden duidelijk een klein zwijn bij. Middagdutjestijd! Maar daarna maakten we nog een klein toertje langs de Schelde.





Een ijsje op Sint-Baafs als afsluiter is zowat een traditie aan het worden bij ons.