pilootjes

Over enkele maanden worden er twee boelekes geboren die ik nu al supergraag zie!





Oooh mijn kleine Astor heeft veel van zulke mutsjes versleten! Ideaal voor zo'n kleine uk, wat geborgenheid op het hoofdje en tegelijkertijd beschut tegen felle zon of wind. Het gratis patroontje vind je hier, heel snel klaar en niet moeilijk. Deze keer gebruikte ik vouwelastiek als afwerking, nog gemakkelijker!

Racerback Dress

Vroeger, toen ik pas naaide, haalde ik de mosterd àltijd van het internet. Ik kocht geen naaiboekskes want ik wist een lange tijd niet dat die bestonden, en eens ik dat wel wist geloofde ik nog dat kleren naaien iets was voor geschoolde mensen. Iets wat ik écht niet ben. Mijn hart maakte dan ook een sprongetje toen ik destijds zowaar per ongeluk botste op tutorials voor het naaien van kleren met héél véél foto's en met wat chance een patroon. Zoals de Kimono van Habitual bijvoorbeeld, ik kreeg er niet genoeg van. Of de Lazy Days Skirt van Oliver+S. Effenaf schoon, zoveel gratis gedeel!

Tegenwoordig, met al wel een beetje naaiskills kunnen de internet-tuto's me minder en minder boeien. Na een paar jaar gretig mijn reader leeglezen lijkt het soms wel of ik dezelfde film aan het kijken ben. Maar dit patroontje kwam echt knal op het juiste moment! De Racerback Dress van Crafterhours, ge weet wel, die madamkes van de Milkmaid Skirt!

Dus ging ik gisterenavond ijverig aan de slag, met als resultaat voor elke dochter een jurk. Rap én gemakkelijk, zo heb ik het graag!

Voor Stella schaapkes in 't blauw met limoengroene boordstof, allebei van Vermiljoenshop.

Voor Lili rode ruitjes en rozen van 't Stoffenspektakel met dezelfde limoengroene boordstof. 

Ik maakte vooraan geen rimpeltjes maar een holle plooi. Ik had er wel eerst rimpels ingezet maar dat was echt te lelijk. Voor Stella maakte ik de grootste maat, ze is dan wel maar 6 maar best groot. Voor Lili maat 5-6 jaar, ze is er 5. Er klopt iets niet met die jurken, ze zijn te breed. Dat is precies toch eigen aan die Amerikaanse patronen. Het lijkt erop dat het een typisch peutermodel is, dat superschattig is op lijvekes met wat babyvet, zo tot een jaar of 3 komen ze daar nog goed mee weg. Maar voor kleine dametjes in de dop is dit toch wat te hobbezak naar mijn goesting. Ik versmalde de zijnaden met 1cm aan weerszijden en legde de plooi veel breder dan de rimpels waren. Zo oogt het geheel toch iets slanker. Ik stak Stella ook eens in Lili's jurk en dat was al veel beter!

Nog eens

U kent dat vast wel, dat fantastische gevoel als je naar een geslaagd naaisel kijkt.
Eerst hangend op een kapstok, nog warm van de naaimachine, even later rond het lijfje van je kind. En je kan je ogen er niet vanaf houden, zo tof seg! Een speekmedallie voor jezelve!
En dan...dan groeit dat kindje eruit en is het maaksel voorbestemd om weg te kwijnen...Gelukkig is er dan een kleine zus! Eentje met een uitpuilende kleerkast en een zéér gedecideerde kleerkeuze des ochtends, eentje die niet zomaar bezwijkt bij moeders smeekbedes om een der maaksels aan te trekken. Vandaag brak De Dag aan dat ze dan tòch de Bubble Dress wilde dragen!

Het mag dan niet veel speciaals zijn, ik vond het toch weer fantastisch om mijn bloedje in dat jurkje te zien dartelen. Goedkope stof, supereenvoudig patroon, heel erg gemakkelijk te maken en toch zo schoon om te zien. Het is een van de eerste jurkjes die ik maakte, en wat was ik fier toen!











Oh wat is dat plezant, twee dochterkens! Al was het alleen maar omdat de naaisels nog eens kunnen dienen.

Gekaft

Dan heb je een dochter die nog twee schooljaren kleutert in 't Freinetonderwijs, dacht je er als moeder gemakkelijk vanaf te komen, krijg je op een dag twee naakte schriften op je bord! Kaften mama! En laat mama dat nu net niet kunnen. Het is niet voor niks dat ik vroeger mijn zus omkocht of mijn grootmoeder met puppyoogjes aankeek zo begin september.

Maar Vink zorgde voor verlossing met een gewéldig idee:

Ik vond het niet zo gemakkelijk eigenlijk. Maar met papier had het een ramp geweest, dat is zeker. Mijn toile cirée was gevouwen en verkreukeld en telkens ik een randje omplooide rolde het terug. Ik heb uiteindelijk mister plakband laten helpen. Ik stikte ook de zijkant een cm om, Vink deed dat niet maar haar toile cirée zal beter luisteren dan de mijne denk ik.

Het is eenvoudig:

1. leg je schrift of boek op de toile cirée
2. reken aan de boven- en onderkant 1cm extra (deze waarden zijn niet absoluut, heb je graag meer speling dan reken je wat meer he)
3. reken aan de zijkant 8cm extra
4. plooi de zijkanten 1cm om en stik de zoom
5. plooi de boven- en onderkant 1cm om en plak vast met plakband als ook u te maken heeft met balorige toile ciréé
6. plooi de zijkanten nu 7cm naar binnen en plak vast met plakband. Bij deze stap probeer je best voor de zekerheid of uw schrift er nu nog in past en ook vlot open en dichtgaat.
7. stik smal op de kant (0,5cm) de boven- en onderkant (en dus ook de flappen) vast.
8. steek uw schrift in het hoesje: klaar!

PS: mijn toile cirée kwam van de rommelmarkt van lang geleden, om de kreukels en vouwen eruit te krijgen heb ik 'm gestreken, wel een keukenhanddoek erover gelegd. Dan wordt de toile cirée wel warm en wat slapjes maar dat herstelt zich allemaal vanzelf.

Een sjakos voor oma

De Buttercup Bag op 125%, opnieuw met rits maar dan deftig.
De stof komt van Ikea en werd door de kleindochters van dienst gekozen.

Mislukkingen en misbaksels

Ik ben een autodidact, en helemaal nog niet zo lang. Dus met wat mist in mijn hoofd creëer ik aan de lopende band misbaksels. U dacht dat ik de laatste maanden amper iets genaaid had? Mis! Ik was er eigenlijk niet toe in staat maar kon er niet aan weerstaan.

Op paaszondag bijvoorbeeld nam ik me voor twee jurkjes te naaien. Eentje voor Stella en eentje voor Lili.
Niks leuker dan aan je dochters vragen: "zal ik anders een kleedje naaien? Ja? Kom, dan gaan we samen stofjes kiezen uit de kast"

En zo geschiedde. Stella koos prachtige Liberty-stof uit de Vermiljoenshop, Lili ging voor de gele appels.
Ik dacht aan de Tea Party Dress van Oliver+S, dat is gemakkelijk, maakte ik al een aantal keer en is supermooi!
Ik trok lessen uit het te klein uitvallen van het lentejasje en maakte de grootste maat van de Tea Party Dress, 5 jaar dus.

Dit is Stella's jurkje:

Wat is daar nu mis aan? Wel, de knoopjes komen op, en echt OP haar schouders. Het bovenstuk is veel te wijd en de jurk komt tot halverwege haar poep. Er scheelt dus iets met het patroon, dat kan niet anders! Bij deze is mijn liefde voor Oliver+s ook fel bekoeld. De jurk past beter voor Lili, dan zitten de knoopjes op de juiste plaats en is de lengte goed, enig probleem is dan nog het oversized bovenstukje. Zucht.
De stof is een van mijn favorieten. Ik baalde dus geweldig. Ik ga het jurkje zeker nog aanpassen want het is zonde van de stof.

Sja, daar ging mijn goei plan. Een slechtgezinde moeder en twee slechtgezinde dochters.

Ik begon dan maar aan een appeljurkje maar toch maar in Stella's maat (omdat zij het meeste nood had aan kleren). Ik nam een eenvoudig patroon uit de knippie van februari/maart 2009. Het patroon gaat maar tot maatje 98 maar dat was eenvoudig te vergroten tot maat 110.

Ik stak een paspelbandje tussen de pas en het rokdeel, maakte de sluiting iets anders en stak nog een paspelbandje in de hals. Ik gebruikte biaisband als beleg.

Maar zoals u ziet is het kleedje niet afgewerkt. Ik vind het niet mooi. Het lijkt wel op een nachtjapon. Enfin, mislukking nummer 2.

Maar dan. Het wordt nog erger. Dan schiep ik dit misbaksel:

Een smockbroek. Ik zag de tutorial hier en vond het meteen een gewéldig idee! Ik zag Lili al helemaal ronddartelen in haar smockbroek dus ging ik voor haar lievelingskleuren. Ik heb er wel mijn hoofd op gebroken. Zou dat niet 'blazen' op haar buikje? Zou die naad in het midden niet lelijk zijn? Zou het niet toffer zijn om er een U-vorm in te stikken in het kruis? Maar allemaal voor niets want het past niet, enfin, dat hoef ik u niet te vertellen want dat ziet u ook wel op de foto. Het bovenstukje is veel te smal, de pijpen passen wel min of meer. Nochtans nam ik als basis patroon een goedpassende wijde broek. Ik deed iets verkeerd, maar het interesseert me al niet meer want de goesting is over. Voor de moedigen onder u, hier vind je ook nog een handleiding.

Om toch nog iets nuttigs te produceren dacht ik aan een pofbroekse voor Stella. In lichte jeans. In mijn hoofd was het prachtig, in realiteit affreus.
Aanschouw:

Wat er mis is? De broek poft niet. De pijpen zijn dus te kort. En het kruis hangt ook te laag. Misschien is dat nog wel op te lossen door de tailleband nog eens een slagske om te slaan en de elastiek uit de pijpen te halen. Zo heeft ze een brede broek, maar ik heb daar geen zin meer in.

Deze maaksels zijn van de maand april. Mijn frustratie liep torenhoog op. Niks fatsoenlijk kon ik nog maken. Ik ben er dan ook maar mee gestopt. Tot ik gisteren weer begon en nu nog loop te stralen van contentement!

vossen, konijnen, vogels en eekhoorns

Vorige week hield ik me naaienderwijs bezig met het omtoveren van saaie of kapotte of versleten dingen tot iets wat weer toonbaar of bruikbaar is. Meestal zijn dat niet de meest plezante klusjes, noch de meest voldoeningschenkende (is dat wel een woord?). Ze stonden dan ook al maanden op mijn schier oneindige to-sew lijstje.

Ik begon met het simpelste karwei, de poppenbuggy van Lili herstellen. Het o zo geliefde onding op wieltjes had zwaar geleden op de speelstraat. Ik haalde de oude zitting eraf, knipte de naden los en zo had ik mijn patroondelen. De originele stof was paars met poesjes, dit is zoveel leuker! De riempjes zijn gemaakt van satijnbiais en dat vindt de poppenmoeder héérlijk!

Dan begon ik aan wat in mijn hoofd het moeilijkste leek. Al maanden zat ik erop te denken. Maar met mijn duffe kop begon ik er niet aan. Nu ik wat frisser ben moest dat dan maar eens eindelijk gebeuren. De kinderpoängs kregen een fleurig hoesje! De meisjes kozen zelf de stofjes hiervoor maanden geleden in Ikea.

Zoals u kunt zien is het kussen bij aanschaf gewoon wit.

Saai maar ook niet ideaal bij stiftengekke dochters. Ik wilde dus een hoes voor over het kussen, geen nieuw kussen. Dit om het wasgemak te vergroten. Een goeie tutorial voor een volledig nieuw kussen en nieuwe zitting vond ik hier. Het resultaat is mooier maar minder gebruiksvriendelijk denk ik.
Het kussen heeft een flap die als hoofdsteun dient. En de stof zit ook bovenaan en onderaan om het frame geslagen. Die hoofdsteunflap heb ik niet behouden, teveel denkwerk voor iets wat ik niet noodzakelijk vond. De zijkanten werkte ik af met een beleg dat opzij en ook boven- en onderaan vastzit.
Rap klaar en zoveel fleuriger!

Tot dan ging het vlot, beter dan ik had verwacht. Tot Stella me met tranen in haar ogen vroeg om ook haar poppenwagen te herstellen (babyweek gehad in de klas en de zitting was kapot). En toen werd het moeilijk.

De roze gestreepte zitting en kap werden verknipt tot patroondelen. Het origineel was afgewerkt met biais maar daar had ik geen zin in. Dus dubbelde ik het hele zitje. Omgekeerd en binnenstebuiten denken is niet mijn sterkste kant. Er moest dus meermaals worden losgetornd.
Het klepje voor de voetensteun was moeilijk, er zit een hard kartonnetje in én een flapje achteraan dat over het frame moet schuiven.
Maar het allermoeilijkste was de kap. Het metalen buisje vooraan in de kap kon niet los van de poppenwagen. Plus de kap is vooraan ook extra gewatteerd (ik sandwichte gewoon het origineel tussen 2 lapjes stof). Ik heb uiteindelijk de hele buggy onder mijn naaimachine door geschoven. Een hels karwei en het is niet eens proper afgewerkt. Normaal hoort er ook nog een boodschappenmandje onder, maar dat is voor als ik nog eens heel veel goesting heb.

En dan als laatste, de poef!

De poef stond jarenlang met zwarte gekrompen en versleten hoes in onze living. Tijd voor wat een wat vrolijker aanblik. Alleen had ik het wat onderschat, want vier vierkanten aan één centraal vierkant naaien is niet zo gemakkelijk. Vooral niet in de hoekskes.

Cirkelrokje voor Stella

Eindelijk naaide ik eens een cirkelrokje! Ik was er al enkele weken over aan 't nadenken toen Mme Zsazsa haar geweldig duidelijke handleiding postte. Ideaal vond ik dat! Maar sindsdien maakte ik welgeteld 0 cirkelrokjes voor mijn meisjes. Of toch, dit kleedje heeft een cirkelrok.

Nu heel blogland aan de patroonloze plooirokskes gaat wil ik toch even de lof van de cirkelrok  zingen. Zo'n rokske is stukken gemakkelijker te maken, valt veel mooier en past veel langer! Wat wil een mens nu meer? Ik pleit dan ook voor een flickr-pool voor alle creaties gemaakt met de schone handleidingen van Mme!

Ik deed wel iets verkeerd, ik las de handleiding raprap door en nam de taille als maat in plaats van het wijdste punt. Dus de rok was te smal. Niets ergs aan want een cirkel kan je altijd groter knippen, kleiner...euh...gaat niet.

De stof komt van het stoffenspektakel. Ik bestelde bij de stoffenmadam met de vrolijke hollandse stofjes eigenlijk de omgekeerde variant (rood met witte bloemekes). Omdat ik toen totaal niet in de mood was en eigenlijk ook al best een duffe en warrige kop had merkte ik pas thuis dat 't verkeerd was. Lelijk dat ik die stof vond. En Stella maar zagen, dat ze een kleedje wilde in die stof. Dus om haar te plezieren maakte ik vorige week deze rok. En eigenlijk valt dat best mee he!

De mooiste cirkelrokjes vindt u bij Vlijtige Vink!

Habitual Simple Sundress

Ik had het patroontje al maanden geleden afgeprint maar was het totaal uit het oog verloren. Toen ik Sam zag stralen in haar jurkje was ik er helemaal gek op maar het is Miss Stik die het me recentelijk in herinnering bracht.

Het patroon komt van Habitual, diezelfde madam die het geweldige Kimono-patroontje op het net smeet. Ondertussen is het patroon enkel nog te krijgen op vraag via e-mail.

Heel gemakkelijk te maken, ideaal voor beginners! Sommigen noemen het een zak, ik noem het een sober luchtig kleedje.
Ik nam groene ruitjes en wilde ze het liefst van al schuin van draad knippen. Ik ben zot van schuine ruitjes! Maar ik had niet meer genoeg stof en legde het gewoon wat schuin. Op zich geen extraatje want je ziet het amper.
Voor het lint, de applicatie en de biais koos ik voor jeans.

Ik nam maat 5 jaar en dat is toch wat ruim voor Stella. De armsgaten zijn veel te ruim, die zal ik nog moeten innemen.

De appel op de jurk tekende ik zelf. Vastgezet met vliesofix en een smalle zigzag.

En om helemaal in het appel-thema te blijven kreeg Lili een Lazy Days Skirt ofte een zelfkantrokske. In haar lievelingskleuren geel en blauw.

En na de fotosessie wilden ze nog!

Zeg nu zelf, twee totaal verschillende snoetjes, niewaar?

cadeautje voor tante Loes

Een Margaret Bag van Oh, Fransson!

en een zonnebrilzakske van Miekks

De sjakos is vrij ruim uitgevallen, er kan héél véél in! Ik had het idee om eens een ander modelleke te proberen dan de Buttercup. Maar deze Margaret Bag is bezwaarlijk een sjakos te noemen. Niet dat dat een probleem is natuurlijk.

Echt moeilijk is ie niet om te maken. Ik maakte -zoals u dat van mij gewoon bent uiteraard- wel een stoeme fout.
Ik dacht -allez, dacht, dat is misschien wel overdreven, ik dacht eigenlijk niets- dat de stippellijnen op het patroon de patroonlijnen voor de voering waren. Natuurlijk was dat niet zo, er stond zelfs 'interfacing' bij en dat is natuurlijk gewoon versteviging. En ik zou mezelf niet zijn als ik daar niet pas op 't einde achterkwam. Ik heb dus SERIEUS moeten foefelen om de draagriem netjes aan de tas te krijgen.

Uiteindelijk is 't wel gelukt en vind ik de draagriem op die manier nog wel leuk zo.


Het zonnebrilzakske is dan een heel ander verhaal! Supergemakkelijk! En een heel duidelijke uitleg van Miekks.
Ik deed wel 1 ding lichtjes anders. Ik knipte de wattering een centimeter kleiner zodat ik die niet mee moest vaststikken in de naden, dan zijn de naden niet zo dik. Om de wattering toch mee vast te krijgen streek ik er vlieseline tegen die wel even groot was als de stof. Zo zat de wattine tussen de vlieseline en de stof geplakt en hoefde ik dus geen speldjes te gebruiken.
Dit klinkt als Chinees nu maar als je met het zakske bezig bent dan kom je er wel achter wat ik bedoel.


PS: ondertussen nog altijd héél véél last met mijn hotmail, flickr en facebook. Telenet, naar 't schijnt.

cadeautje voor Liv

Afgelopen dinsdag gingen we op bezoek bij kleine Liv! En omdat mooie meisjes jurkjes verdienen maakte ik deze:

Een Birthday Party Dress gemaakt uit een half kuiskleed dat ik vorig jaar meebracht van de Retrobeurs. Vermiljoen had de andere helft en maakte er dit mee.

Ik begon er lang geleden aan, heel enthousiast. Ook omdat ik weet dat Livs mama ook wel gek is van retro enzo en niet vies is van wat kringwinkelspul. Ik had maar een klein lapje en moest er dus wat andere stof tussenfoefelen. De blauwe stof is van Ikea. Eenmaal het voorpand af was bleek de liefde snel bekoeld. Ik vond het niet meer mooi en smeet het project in een hoekje.
Ik heb het kleedje weken later toch afgewerkt omdat ik er anders toch niks meer mee zou doen en desnoods kon Liv het nog gebruiken als kliederschortje.
Eenmaal af vond ik het best nog meevallen. Ik had wel niet meer genoeg blauwe stof en stak er dan maar aan de binnenkant nog wat turquoise tussen.

Omdat Liv nogal lang op ons moest wachten(ik dwong mezelf pas te gaan als ik een kleedje af had, om uitstel=afstel te voorkomen) maakte ik nog een smockjurkje en een slab met mouwen. Omdat kleine mooie meisjes ook geweldig goed kunnen smossen.

De slab werd gemaakt uit een romantische handdoek van de kringloopwinkel volgens mijn handleiding.

Moeders voor Moeders

Ik had eigenlijk een of meer broekskes in gedachten maar dat is er niet meer van gekomen.
Twee slabbetjes met mouwen voor de MvM-actie!

Het linkse slabbetje is een deel van de groene handdoek uit Ikea, het rechtse slabbetje is gemaakt van een fleurige handdoek uit de kringloopwinkel!

Dit bericht komt nogal laat. Ik zit al sinds woensdag te sukkelen om mijn foto's online te krijgen. Omdat mijn (oude) laptop al weken kapot is werk ik op die van mijn lief en die heeft Ubuntu. Nu is er 'iets' mis met Ubuntu waardoor ik dus geen foto's meer op flickr krijg en ze dus ook niet kan embedden. Grrrrr!

Plooirokskes

Ik weet 't, ik lig een beetje stil. De voorbije posts gaan allemaal over dingen die ik weken geleden al maakte. Ik probeer toch 1 keer in de week te posten. Ik ben eigenlijk heel moe. Doodop eigenlijk. Om nog maar te zwijgen over mijn pijnlijke tenen, de ijzige constante kou in mijn lijf, de vergeetachtigheid en het genante verspreken.
Mijn lief verdiept zich momenteel in de intramusculaire inspuitingen, en als ie goed geoefend heeft op een appelsien mag ie die spuit in mijn bil steken. Oh zo romantisch! En vooral als de thuisverpleegster hem -terwijl ik met mijn billen bloot op de zetel lig- uitlegt hoe ie mijn achterkwartier in denkbeeldige vakken moet verdelen en 'dat die sproet daar wel op een goei plekske staat'. Oh joy!
Ik heb de ziekte van Addison-Biermer. Een chronisch tekort aan vitamine B12. Op zich valt er goed mee te leven, zolang er maar maandelijks een spuit gezet wordt én als de diagnose op tijd gesteld wordt.

Ik voel dat het elke dag beter gaat en heb opnieuw de energie gevonden om na weken terug achter mijn naaimachine te kruipen.
En wat is er nu beter om mee te beginnen dan iets dat rap klaar is?! De plooirokskes van Mme Zsazsa dus!

Stella en Lili graaiden een stofje uit mijn stoffenkast en de beide dames werden opgemeten. Zo leuk dat ze dat vonden!

Lili koos voor dit rode bloemetjesstofje uit Amsterdam. Met groene rits en groene satijnen biais. Het strikske was ik vergeten.

Stella koos voor dit blauwe stofje met roosjes, gekocht op het Stoffenspektakel. Ook met dezelfde groene satijnen biais maar met gerecupereerde rode rits.

Moeilijk? Nee. Gevloekt? Ja!!!!

Ik kan duidelijk niet rekenen. Ik deed alles zoals het in de handleiding stond maar ik moet toch ergens gemist hebben want ik heb serieus moeten chipoteren en foefelen aan die plooien. Beide rokjes waren in eerste instantie te groot. Bij de tweede aanpassing ook. Ondertussen, na de derde keer losmaken, passen ze wel! De dochters blij en ik ook. En geen kat die 't ziet dat niet alle plooien even groot zijn.
Omdat ik nog niet genoeg gevloekt had deed ook die rode gerecupereerde rits haar duit in 't zakje. Het schuivertje schoof bovenaan van de rits toen ik de plooien aan 't (her)spelden was en de rits er al enige tijd keurig ingenaaid zat. Aaaaaggghhhrrr!!!

Maar dus, de plooirokskes! En schoon dat ze zijn! En fier dat de dochters zijn! Het was weer eventjes geleden dat ik nog iets voor hen gemaakt had.