zomertweeduizendveertien

Het lentefeest van Lili

Liefste Willy Lili,

We wensen dat je later een man vindt (in de mannenwinkel) die heel lekker kan koken, en die alleen maar dingen maakt die jij heel graag lust. Een man die ook goed kan kuisen en die àltijd bloemen voor je koopt.

We wensen dat je mooie lange haren mag krijgen, hélemaal tot op je poep!

Liefste Lili, liefste charmeurke, liefste slimmerik, liefste knuffelbeer! Ons voorzichtige, handige en aanhankelijke plaagstokske. Blijf maar helemaal jezelf want je bent zo fantastisch!

Afgelopen zondag vierden we onze fantastische Lili! Waar is de tijd van de smoelentrekkerij? Waar is de tijd dat ze met haar natgeplaste onderbroek mijn ramen waste? Waar is haar engelenhaar naartoe? Ze is al van in het prille begin ons rustigste maar ons meest excentrieke kind. Geen enkel ander kind kan me zo verbazen; met de dingen die ze kan en weet, met haar absurde gevoel voor humor, en vooral met de dingen die ze zegt. Boenk erop. Ze is de max!

Het lentefeest, of groeifeest, boksten we net zoals vorig jaar in elkaar met een groep ouders.  Het was geweldig!
In de voormiddag legde ze samen met 12 vriendjes een groeiparcours af in de buurt, met onder andere een babyfietsjesrace, een tandenschietkraam en een wensenzoektocht. In de namiddag picknickten we in het park. Ze genoot!

Haar jurk koos ze helemaal zelf. Ik heb geprobeerd haar iets feestelijkers te verkopen maar ze wilde geen kraagjes, paspels, open rugjes, mouwtjes,... neenee ze wilde een jurk in twee verschillende stoffen en een geel satijnlint. En zo geschiedde.
Ik maakte voor haar de Giggle uit Homemade Mini Couture, maat 7 jaar voor mijn smalle Lili en dat zit haar als gegoten. De stof van het rokdeel is painted summer, ooit gekocht bij de Stoffenkamer. De eendenknoopjes waren een rommelmarktvondst.
Haar vestje komt van de Hema, ik verfde er de geweldige beer op zoals ik hier al eens deed.


Ondertussen is ons huis af, verhuisden we dik 5 maanden geleden, is de rug aanzienlijk beter (maar helemaal ok wordt het nooit meer), is er een nieuwe spiegelreflex (deze foto's zijn nog met de oude kapotte dus ja, hargl) én zijn de naaimachines uitgepakt! Tijd voor een nieuwe start? Einde van de winterslaap? Nu nog die duizenden ongelezen blogposts in mijn feedly lezen....

School!

Vier kleuterjaren geleden zag 1 september er zo uit:



Lili was echt mijn allerschattigste peutertje! Stapelgek op haar boekentasje in haar lievelingskleur! En nu is dat kleine meisje al een hele dame -vooral een tandenloze-  en gaat ze naar het eerste leerjaar! Zo groot als de krop in mijn keel toen was, zo blij ben ik nu voor haar nieuwe mijlpaal. Vorig jaar treurde ik wat om het afsluiten van een zorgeloze speelse periode, waarin niks moest en -bijna- alles kon, waarin het leven van mijn kleuter alleen maar dikke pret was, om de confrontatie met het groter worden van mijn kroost. Maar als ik nu zie hoe hard Stella in dat voorbije jaar gegroeid is, hoe ze met volle teugen geniet van het leren, kan ik alleen maar blij zijn dat er morgen voor Lili ook een nieuwe deur opengaat!

Een eersteleerjaarke dus een échte pennenzak en een turnzak!



De turnzak is naar het recept van vorig jaar, in haar absolute lievelingsstof (die nu wel helemaal op is), voor de pennenzakken gebruikte ik het superhandige patroon van Spiegelstiksels.



En Stella die kreeg ook een nieuwe want de rits van die van vorig jaar hield het nog geen week uit. Stella koos voor de Sioux van Petit Pan.
En die derde die is voor mezelf! Want voor mij start er weldra ook weer een nieuw schooljaar!



En zo brak het schooljaar aan waarin elk lid van ons vijfkoppig huishouden (weer) naar de klas ging, de ene als lagere schoolkind, de andere als leraar, nog een andere als student die pas (te) laat besefte dat studeren toch belangrijk is en de kleinste, die heeft nog twee maanden respijt. De chansaar!

Twee jaar Astor!

Twee jaar geleden zomerde het en werd ik wakker met een best luide krak. Enkele uurtjes later had ik mijn langverwacht bereke in mijn armen. Een echte jongen, met brede schouders, een groffer gelaat en grotere eetlust dan zijn zusjes. Wat een rijkdom! Mijn manneke!



Twee jaar later kan ik er soms nog altijd niet van over, een zoon begot! Dat is dus echt keitof! En pfoe, zoveel minder drama!
Hij zegt nog altijd heel weinig, maar er komt meer en meer praat uit. Hij kan puzzelen als de beste, speelt toneel voor de grap, is nog altijd groot voor zijn leeftijd (maat 98-104!), is stapelgek van auto's (en gilt van extase als hij eens in een echte auto zit), maakt rijtjes en torens van vanalles, kan het niet verdragen dat er geen deksels op de potten zitten die op tafel staan, doet graag klusjes zoals de tafel dekken, gaat al flink op het potje, gaat graag slapen, kan al perfect en supersnel loopfietsen en zegt keigraag neen.



Een jarige zoon, een handgemaakt hemd! En een kroon, in de rapte. Want zijn zus was ook onlangs jarig en dan worden ze wel eens samen gevierd...en we hadden maar één kroon.



Die kaarsjes op de taart, dat was toch maar raar. Bijna zo raar als een familie die opeens uitbundig "lang zal hij leven" begint te zingen.



Weer een Apple-hemdje, met kam-snaps en een stofje van bij De Stoffenkamer.

6 jaar

Mijn Lili wordt vandaag zes jaar. Zes jaar en dat heeft al twee snijtanden gewisseld, leerde zichzelf lezen en schrijven, en gaat al zes lange dagen op scoutskamp. Ik kan haar niet eens drie verjaardagszoenen geven want ze komt morgen pas terug. Oh wat mis ik mijn dochters!

Ik naaide snel een cadeautje in elkaar, een kleinigheidje dat ze vandaag zal krijgen van haar grote zus die ook mee is op kamp.






Het werd een paard met obesitas, maar wel in een schoon petit panneke! Het is klein maar o zo knuffelbaar!
Ik gebruikte deze tutorial, die eigenlijk bedoeld is voor een reuzegroot knuffelpaard. Ik hoop dat ze de laatste kampnacht heerlijk droomt met haar knuffelpaard bij in haar slaapzak.

Lili pasgeboren:


Lili 1 jaar:



Lili 2 jaar:



Lili 3 jaar:



Lili 4 jaar:



Lili 5 jaar:

Van Stella voor Katrien

Mijn Stella wordt groot, ze is nu kleuter af. En dat steekt wel, ja. Het was net gisteren dat ik met haar ging wennen in het instapklasje. Zij trappelend van enthousiasme, ik met dezelfde krop in de keel. En eigenlijk ben ik niet eens triest, ja natuurlijk had ik haar graag stiekem nog wat extra kleuterjaren aangesmeerd maar het kind heeft zichzelf al leren lezen. Hoog tijd dus voor het eerste leerjaar!
Ik ben echt slecht in afscheid nemen. Mijn oudste dochter lijkt op dat vlak (en ook wel op heel wat andere) sprekend op haar moeder, de tranen vloeien bij haar ook rijkelijk als ze met veel goesting op logement gaat. Den bleiter. Vandaag nam ik afscheid van Stella's kleutertijd en van haar laatste kleuterjuf. Onbeschrijfelijk eigenlijk, wat een fantastische juf ze de voorbije 2 schooljaren had. Er is werkelijk niemand die onze dochter zo goed kent als wij, behalve Katrien. Ze heeft Stella zo helpen groeien, schoon om te zien.

Mijn Stella zou de mijne niet zijn mocht ze haar zin niet doordrijven. Na het naaien van haar eerste eigen rokje toog ze met mijn lintmeter naar de klas. 's namiddags kwam ze thuis met de maten op een briefje. Vastbesloten was ze, een rok voor Katrien moest en zou er komen! In het rood -neenee mama, gewoon knalrood!- en mét een kantje. Want dat laatste is iets waar ze zelf voor zwijmelt.
Helemaal alleen gemaakt, op de rits en het doorstikken van het kantje na. Dat is toch wel écht mijn dochter!







Als een klein vogeltje
Hongerig en zoekend, kwam ze onder jouw vleugels
Je hebt haar gestimuleerd, gevoed en over de rand van het nest leren kijken
Nu is het aan haar om te vliegen, een schone vlucht doorheen de lagere school
Bedankt voor alles, jij bent zo fantastisch!

1

15 april 2011

15 april 2012

Gelukkige verjaardag makkertje! Wat een fantastisch jaar was dat! 

nieuwe blognaam

Er gaat geen dag voorbij of ik zie dit plaatje. Instant geluk, 100% heerlijkheid. Mijn zonneke, mijn zoneke. Man dat is plezant, zo'n kleine jongen!

Vier maanden is dat prutske al en nog altijd zitten we met 'meisjesmama'. Blegh en jak enzo. Straks moeten we al beginnen sparen voor een operatie seg, wat moet die kleine wel niet gaan denken. Hoog tijd voor een andere naam (én een uitgelezen kans om eens iets deftigs te kiezen). Maar er is een probleem. Ik heb geen inspiratie. Erg he. Al vier maanden seg!

De Naam

Drie jaar geleden werd dit mannetje geboren, het was een van de mooiste borelingen die ik ooit zag! Hoewel zijn moeder destijds een complete vreemde voor me was (ik kwam op haar flickr terecht via een gemeenschappelijke kennis!) en ik totaal niet met handwerken bezig was, bleef die mooie naam in mijn hoofd hangen. Niet zo vreemd want het is gewoon de allerschoonste jongensnaam ever.
Ondertussen kennen we elkaar wel, en kreeg ze een paar maanden geleden een mail van mij met de melding dat ik haar jongensnaam schaamteloos ging pikken! We wisten toen niet eens dat het een zoon ging worden.

De laatste 10 jaar zijn er in Vlaanderen 21 jongens met de naam Astor geboren.

Dat is de onze!

En dan heb je natuurlijk ook nog Astor Piazolla! Prachtig!

Over de betekenis van de naam is amper iets terug te vinden. In geen enkel voornamenboek dat ik vastnam vond ik de naam terug. Op internet heb ik toch serieus moeten zoeken om iets te vinden.

De ene zegt dat het een Franse naam is, elders lees ik dat het een Engelse naam is. Nog ergens anders vond ik terug dat de naam Baskische roots had... En de naam betekent Havik.

Naast een schone jongensnaam is Astor ook een plekje en een familienaam.
 

Als Astor een meisje was geweest hadden we haar Thelma genoemd. We waren allebei stapelgek op die meisjesnaam, ookal klinkt dat niet echt geweldig bij Stella. Verder vonden we Charlie en Gloria ook heel erg mooi!
Andere jongensnamen op ons lijstje waren Ides en Wolf.
Als Stella een jongen was geweest zou hij Cas geheten hebben, Lili zou een Wolf geweest zijn.