RecyKleren editie 2014

Naar trouwe jaarlijkse gewoonte lever ik ook mijn bijdrage aan de Recykleer-veertiendaagse van Boomie. En dit jaar gebeurde er zowaar een wonder! Ik was namelijk niet nipt enkele uurtjes voor publiceren klaar, maar wel twee hele dagen zeg! Is de deadlineflirter in mij nu dan eindelijk verdreven?

Ik vertrok van een kapotte jeans van mijn vent. Dat is niet de eerste keer en dat komt omdat mijn vent jeansbroeken verslijt dat het geen naam heeft. Dat is blijkbaar eigen aan broeken die veel langs fietszadels schuren. Meestal worden dat tuub-vodden maar ik redde deze kapotte broek toch van de smeer- en oliedood.



Ik kreeg zeer zeer nipt een Jacob maat 110 uit de jeans. Op sommige plekken heeft de jongetjesbroek wel een stuk oude jeansnaad en een stuk oude achterzak maar ik vind dat eigenlijk net plezant zo. Dat is zoals die keer dat ik een babytruitje uit een gigashort haalde en het kruis over de mouwen heenliep.







Ik recupereerde de zomen van de jeans om er de zakranden van te maken.



Helaas wilde mijn driejarige niet op de foto. Zelfs niet toen ik hem chocolade beloofde (lijkt ook in niks op mij zeg!). De broek aandoen wilde hij maar wat graag, apetrots op zijn papa-broek!

De broek is nog wat aan de ruime kant, mijn Astorkind heeft een smalle poep. Maar zoals dat helaas gaat met dessertkindekes groeien ze veel te snel dus dat komt wel goed.





 Ik kocht in de kringloopwinkel een reuzepolo uit de 25-centbak. Een groene met wat wit en een stof in reliëf. Het plan was om dus een heel tenuetje te recykleren.



Het werd een mini-polo uit de nieuwste La Maison Victor. Wederom maat 110 en met korte mouwen maar de polo is nog veel te groot (hij draagt nochtans al een tijdje maat 110).



Ik ben er eigenlijk niet onverdeeld gelukkig mee. Ik vond de uitleg van de polosluiting in het boekje helemaal niet goed. Deze van Spiegelstiksels is veel degelijker. En ik vind het borstzakje veel te groot. Maar wat ik echt helemaal niet tof vind is dat de kraag er verkeerd aan staat. De polosluiting kan niet sluiten omdat het ene flapje naar binnen is geflapt en aan de kraag genaaid. Dat is niet de bedoeling, dat is een fout. Maar ik kon het niet anders doen omdat de kraag niet helemaal rondom rond de halssluiting past anders. Het viel mij pas op toen ik helemaal klaar was en de kamsnaps erop wilde zetten. Ik heb mijn patroondelen gecontroleerd en ik tekende alles juist over, toch is de kraag zeker enkele cm (de breedte van het flapje van de polosluiting) te kort...

Ach ja, hij is draagbaar zo.

Hoodie

Eindelijk eindelijk eindelijk!



Een kaptrui uit SVDZ.



Met een zeer bijzonder detail!



*Onderstebovenvossenmaarwhatever*



Met sponsen boordjes en voering in de kap.

Het is een zeer tof patroon, rap klaar en heel duidelijk! De 104 zit nog wat ruim voor Astor maar het is zeker niet overdreven groot. Content!
De vossen komen van Stoffen van Leuven, de bruine spons van de Stoffenkamer.

Kermiskoers

Er was eens een klein jongetje...



...dat na zowat een jaar terugkeerde naar die speciale plek in Gent waar hij zijn eerste levensjaar doorbracht...





...dat stukje Gent waar zijn moeder nog zo vaak over mijmert en waar ze heimwee en hartzeer van krijgt...





































...de Noordpool van Gent, waar er jaarlijks kermiskoers wordt gereden...



Meulesteekoerse!





Zijn truitje en broekje zijn handgemaakt. Een Jacob aan zijn gat en een Charlie rond zijn stoere jongensbast!



Ik werd al maanden geleden verliefd op de tijgers van Znok (ik heb een tijgergekke zoon, duh), maar kon ze nergens vinden in België (en het buitenlands gedoe was het me toch niet waard, gezien mijn productiviteit). Maar ik ontdekte ze vorige week bij Bellelien en bestelde ze meteen. Ik gebruikte een oude t-shirt van zijn vader voor de binnenkant en de boorden.



De broek is gemaakt in fijne zwart-witte pied-de-poule die ik ooit in de kringwinkel kocht. Ik nam de kleinste maat, verhoogde het rugdeel en verlengde de pijpen. Ik liet de tailleband weg en nam een stuk van dezelfde zwarte t-shirt als tailleband. Ideaal voor kindjes die net zindelijk zijn. Het was meteen ook mijn eerste Jacob, zo'n zalig patroon! Ze zijn sneller gemaakt dan gekocht!

Charlie

Was mijn Astorke een derde dochter geweest, de kans was groot dat ze Charlie zou heten. Fijn om Sha's Charlie te combineren met mijn hartediefke van een zoon.







Niet alleen een hartediefke, ook een bijna tweejarige en een puzzelkampioen!





Aaaah! Dat ene kuiltje in zijn wang als hij lacht!





De stofjes komen van De Strik in Ledeberg en zijn heel fijn en dun. Ik heb een zwak voor streepjes, en al helemaal voor blauwe streepjes! Prachtig voor dit shirtje maar het zijn de vreselijkste stoffen waarmee ik ooit genaaid heb. Zo erg dat ik keihard gesakkerd heb op de eeuwig omkrullende randjes en de lubberende naden.



Ik maakte nog een tweede Charlie  -een maat groter- voor Nand, het jarige petekind. De tricot met robotjes is degelijke, van Lillestof. De blauwe binnenkant is een t-shirt van de peter van Nand aka mijn vent, waarvan de biesjes een ongeluk hadden meegemaakt maar de rest nog perfect bruikbaar was én perfect paste bij de robotjes.

Vosjes voor Nand

Bijna drie jaar geleden verscheen hier de eerste post. Nu is het moment aangebroken om mijn allereerste hemdje te tonen. Veel moed heb ik ervoor moeten verzamelen, gezien het feit dat ik nog maar recentelijk bij de jongensmoeders hoor, dus weinig ken van jongensgerief, én het hier om een van de meest geliefde stofjes uit de stoffenkast gaat. Een grens verlegd!

Niet perfect gelukt, zoals u kan zien. Nochtans is het patroon (Apple, Ottobre 3/2010) bij het naaiend internet al meermaals bezongen als keigemakkelijk. Helaas kan ik dat niet beamen.

Obstakel nummer 1 bleken algauw de knoopbiezen die ondanks de zorgvuldig geplaatste knipjes (patroontekens) toch te smal waren. Hulplijn Vink loste dat gelukkig keurig voor me op. 

Obstakel nummer 2 is de kraag. Ik kreeg het stiksel niet mooi zowel aan de buitenkant als de binnenkant. Na veel getorn heb ik me er toch mee verzoend dat het stiksel slordig oogt aan de binnenkant van de kraag.

De stof is van Monaluna, ecologische stof, gekocht bij Vermiljoenshop een tijd geleden, nadat ik er stapelverliefd op werd toen ik ze zag op pinterest! Helaas stelt de stof me toch wat teleur. De vosjes zijn helemaal niet zo scherp afgelijnd, en de stof is fletser van kleur dan ik me had voorgesteld. Het is ook zonde dat de stof na de voorwasbeurt al valer was geworden. Er zitten witte vouwen in die ik met het beste strijkgeweld niet krijg weggestreken.

Ondanks de obstakels vind ik het toch geslaagd en worden de oren van mijn hoofd gezaagd om méér mannen- en jongensgerief. Ik maak mijn borst al nat!

Warm pak

Ik zei het al eerder, ik heb iets met jasjes en mutsjes. Ik moest me al enige tijd inhouden om niet nog meer jasachtigen te produceren of te kopen dan het kind kan dragen. Astor heeft héél veel vestjes omdat ik dat zo gezellig vind, hij heeft ook al jasjes tot maat 86. Maar een warm pak had hij nog niet! Aha!

Ik maakte een proefmodelleke in groene fleece, een restant van zijn wiegdekentje. De fleece komt van bij de Turk, goedkoop maar niet superwarm.



Het patroontje komt uit de Knippie Baby van de winter van 2008. Ik liet wel de sokvoetjes achterwege omdat mijn zoon op grote voet leeft. Ik vind het handiger zonder voetjes, hij draagt meestal toch slofjes en zo kan het pak beter meegeven bij zijn gewriemel.
Het groene pak was klaar op een uur. Patroondelen tekenen inclusief. Ik naaide het pak met de overlocker, zoals u wel kunt zien aan de naden die ik aan de buitenkant liet.

Voor het échte pak spaarde ik al enige tijd deze trui:



Ik kocht ze in de kringloopwinkel voor 0,25€ en had er in mijn hoofd al vanalles van gemaakt: een vestje voor mezelf, een vestje voor een dochter, een muts en sjaal, een salopetje voor Astor, een truitje voor Astor...maar ik vond het zo'n mooie trui dat ik echt héél zeker wilde zijn. Een pak dus! Een kledingstuk dat dag in dag uit wordt gebruikt!



Gevoerd met mijn laatste stukje o zo geliefde petrolkleurige nicky velours (die kleur is bijna niet te vinden, heb ik al gemerkt!).



Ik knipte de patroondelen zo dat de pijpjes helemaal tot de onderste boord van de trui kwamen, zo kon ik die boord recupereren.
De mouwen zijn aangeknipt bij dit patroon, vandaar de originele mouwnaad die op een rare plaats zichtbaar is. De mouwboordjes werden ook gerecupereerd. Ik liet de mouwen bewust te lang, zo zitten zijn handjes altijd in de mouwboordjes, en als ze vrij moeten zijn sla ik de boordjes gewoon een slagje terug.
En de halsboord gebruikte ik voor de kap, zo past de kap beter rond zijn hoofdje. De boord sandwichte ik tussen buitenstof en voering, proper!