RecyKleren editie 2014

Naar trouwe jaarlijkse gewoonte lever ik ook mijn bijdrage aan de Recykleer-veertiendaagse van Boomie. En dit jaar gebeurde er zowaar een wonder! Ik was namelijk niet nipt enkele uurtjes voor publiceren klaar, maar wel twee hele dagen zeg! Is de deadlineflirter in mij nu dan eindelijk verdreven?

Ik vertrok van een kapotte jeans van mijn vent. Dat is niet de eerste keer en dat komt omdat mijn vent jeansbroeken verslijt dat het geen naam heeft. Dat is blijkbaar eigen aan broeken die veel langs fietszadels schuren. Meestal worden dat tuub-vodden maar ik redde deze kapotte broek toch van de smeer- en oliedood.



Ik kreeg zeer zeer nipt een Jacob maat 110 uit de jeans. Op sommige plekken heeft de jongetjesbroek wel een stuk oude jeansnaad en een stuk oude achterzak maar ik vind dat eigenlijk net plezant zo. Dat is zoals die keer dat ik een babytruitje uit een gigashort haalde en het kruis over de mouwen heenliep.







Ik recupereerde de zomen van de jeans om er de zakranden van te maken.



Helaas wilde mijn driejarige niet op de foto. Zelfs niet toen ik hem chocolade beloofde (lijkt ook in niks op mij zeg!). De broek aandoen wilde hij maar wat graag, apetrots op zijn papa-broek!

De broek is nog wat aan de ruime kant, mijn Astorkind heeft een smalle poep. Maar zoals dat helaas gaat met dessertkindekes groeien ze veel te snel dus dat komt wel goed.





 Ik kocht in de kringloopwinkel een reuzepolo uit de 25-centbak. Een groene met wat wit en een stof in reliëf. Het plan was om dus een heel tenuetje te recykleren.



Het werd een mini-polo uit de nieuwste La Maison Victor. Wederom maat 110 en met korte mouwen maar de polo is nog veel te groot (hij draagt nochtans al een tijdje maat 110).



Ik ben er eigenlijk niet onverdeeld gelukkig mee. Ik vond de uitleg van de polosluiting in het boekje helemaal niet goed. Deze van Spiegelstiksels is veel degelijker. En ik vind het borstzakje veel te groot. Maar wat ik echt helemaal niet tof vind is dat de kraag er verkeerd aan staat. De polosluiting kan niet sluiten omdat het ene flapje naar binnen is geflapt en aan de kraag genaaid. Dat is niet de bedoeling, dat is een fout. Maar ik kon het niet anders doen omdat de kraag niet helemaal rondom rond de halssluiting past anders. Het viel mij pas op toen ik helemaal klaar was en de kamsnaps erop wilde zetten. Ik heb mijn patroondelen gecontroleerd en ik tekende alles juist over, toch is de kraag zeker enkele cm (de breedte van het flapje van de polosluiting) te kort...

Ach ja, hij is draagbaar zo.

Recykleren 3.0

Boomie vroeg mij ergens in september om weer mee te doen met Recykleren. En natuurlijk zei ik ja! Recykleren is de max! Ook een enorme ego-boost want ik voel mij dan echt supercreatief en al! Iets leuks maken met de beperkingen van een al bestaand kledingstuk is echt een uitdaging.





Ik zei in september tegen Boomie dat ik snel iets ging maken want dat november een hele drukke maand ging worden voor mij. Met een nakende verhuis én examens en al. Maar ik zou geen deadlineflirter zijn als ik mij daar kon aan houden. Lap.



Ik kocht deze grote vest met pied-de-poule in de 25cent-bak in de kringloopwinkel. Lang geleden al. Ik heb namelijk een voorraad te verbouwen kleren, ik moet daar echt eens mee stoppen, met rommel verzamelen.



En ik maakte er een truitje van, voor mijn klein zwijn zoneke!
De zakken van de vest vond ik zo tof, die wilde ik zeker behouden, maar de vest was zo breed. Daarom maakte ik het voorpand uit twee delen die ik met een naad op middenvoor dichtstikte. Over de naad stikte ik de knopenbies waar ik de gouden knopen afdeed.
Het patroon tekende ik na van een trui die hem goed past.

Doilyslinger met wat fluo

Làng geleden hier gezien en ervoor gevallen als een blok. Met ons nieuwe huis in het vooruitzicht krijg ik zo'n goesting om het strakke van een nieuwbouw alvast een warme toets te geven. Deze slinger zal daar zeker voor dienen.

De doilies (vertaald is dat onderzettertje ofzo, wat oneerbiedig voor zo'n schoon lapje handwerk!) komen allemaal van de kringloopwinkel. Ik knipte ze allemaal middendoor en stikte telkens zo'n halve doily tussen de fluoroze biais. Een gouden tip voor als u het zelf ook wil proberen is alweer Wondertape! Zo plak je de doily gewoon tussen de biais en moet je je tijdens het stikken niet druk maken of elk gaatje en haakje wel schoon mee tussen de biais zit. En zo kan je ook gemakkelijk eerst alle doilies op gelijke afstand van elkaar (ik nam 15cm tussen elke doily) van elkaar tussen de biais plakken.

Glittervest

Ooit moet dit deux-pieceke zwaar in de mode zijn geweest. Kobaltblauw met gouden glitters erdoorheen gebreid. Een vest-trui met polosluiting en een bijbehorende rechte rok. Ik kocht het duo onlangs aan 7 euro in de kringloopwinkel. Niet goedkoop maar ja, ze waren met twee dan ook. En ik wist dat mijn dochters zouden zwijmelen bij deze bling bling.



Ik hou enorm van recykleren, ik vind mezelf dan geweldig creatief en al. En het kost ook bijna niets, het is meestal gemakkelijk, het is altijd een verrassing en de voldoening is groot want een afgeschreven kledingstuk krijgt een tweede heruitgevonden leven. Zalig!



Dit was een eitje. De polosluiting kwam net diep genoeg om er een kindervestje van te maken. Hoe dat gaat toon ik even hier. Sorry voor de crappy foto's maar de kobaltblauwe blingbling is gruwelijk om te fotograferen.

1. Leg het te recykleren kledingstuk mooi plat, let erop dat de naden goed liggen.
2. Neem een goedpassend kledingstuk (truitje, vestje, t-shirt) als patroon.
3. Teken rond het patroon-kledingstuk (of knip ineens zoals ik deed), denk aan naadwaarde en neem slechts een halfje zodat je het op middenvoor kan spiegelen (en je dus een symmetrisch kledingstuk krijgt).
4. Knip uit
5. Ik hergebruikte de mouwen maar knipte ze wel smaller. Knip nooit bovenaan want dan moet je 2 naden stikken, verknip onderaan en maak een nieuwe naad. De boordstof mouweinden liet ik onaangeroerd omdat ze aan de mouw waren gebreid.
6. Ik zette er nog een dubbelgevouwen boord aan onderaan.

En ik had nog zeker 10 centimeter van de trui over rondomrond. Verbazend dus hoeveel er uit zo'n trui gaat! Nochtans was het maat S.











Oh en ze was er wél blij mee hoor, ze had alleen geen zin om te poseren.

De bijbehorende rok hou ik voor volgende winter, samen met de andere twintig te verbouwen kleren. Hmmm.

Lili en het Londens Tafereel

Ofzoiets.

Ik kocht lang geleden een toffe t-shirt op een rommelmarkt. Niks nieuws onder de zon want het merendeel van de kleerkast van mijn kinders lag ooit op een rommelmarktkraam. Lili was in de wolken met haar bleekroze t-shirtje van Paul Smith. Het werd haar favoriet en lag wekelijks in de wasmachine. Het ding was al goed gedragen en dat bleekroze bleef niet lang proper. Er kwamen ook gaatjes in en het stiksel kwam los. Zo spijtig want ze was niet eens te klein!

Het t-shirtje belandde in de mand en nog niet zo lang geleden tornde ik het mooie voorpand met het Londens Tafereel los (ook de zoom) en zette ik er nieuwe mouwen, rug en halsboordje aan. Ook de zoom kreeg een boordje zodat het t-shirtje toch wel twee maten groter werd. Ik koos voor donker petrolblauw, zo is het wat unisex en kan Astor het ook nog aan.

Consuminder-Kerstmis

Een paar weken geleden draaide mijn maag al om bij de gedachte aan Kerstmis. Niet alleen om de reden dat mijn moeder exact vier jaar geleden de boel opblies op die dag, maar ook omdat ik gruwel van de consumeringsdrang die rond Kerstmis hangt. Ik nam me voor van er niet aan mee te doen dit jaar, enkel tweedehands en/of handgemaakt! Ik waarschuwde alvast de mogelijke cadeautjesontvangers, ik weet nog altijd niet wat ze echt van dat idee vonden.

Bij ons thuis trekken wij altijd namen voor de kerstcadeautjes. Dit jaar kreeg ik via de lootjes-trek-machine de naam van mijn broer de kunstenaar, twintig jaar intussen, in mijn inbox. Zijn lijstje was eerder kort van stof en focuste vooral op zijn nieuwe passie voor spierkwekerij. Hmmmm....

Ik knutselde een papieren met stof beplakte hertenkop




 naaide een sleutelhanger


 en pimpte een (gekochte woeps) t-shirt met flockwolkjes.


En hij was blij!

Mijn wederhelft kreeg mijn vader om te voorzien van kerstcadeau. Dat was een eitje want de mens leest graag. Een bezoekje aan de kringloopwinkel later hadden we al twee dikke boeken onder de kerstboom liggen. Daar kwam een lekkere fles wereldwinkelwijn en ook een snorrensleutelhanger bij. Mijn vader verjaart op 23 december dus naast een kerstcadeautje hoorde er ook een verjaardagscadeautje bij. Ook dat was rap in orde, wat lekkere kazen van het Hinkelspel hier om de hoek en een flesje Lousbergbier. Voila, korte keten en al!

En wat heb ik zelf gekregen? Dit!



Oh ik ben daar zo blij mee! Het stond op mijn verlanglijstje! Mijn broer van zeventien kocht het voor mij in een brocantewinkeltje en heeft nog serieus afgepingeld want het budget was maar vijftien euro. Ik vind het zo lief van hem, dat hij zoveel moeite heeft gedaan om voor mij een cadeautje te vinden dat ik zo graag heb!



Ik ben wel in twijfel wat ik ermee ga doen. Ik wilde eigenlijk gewoon een stolp maar de pop erin hoort erbij. Ik vind ze eigenlijk vrij lelijk maar ik kan het precies niet zo goed over mijn hart krijgen om stolp en inhoud te scheiden...Nu ja, ik heb nog even tijd want in ons huurhuis is er geen plaats voor zulke frivoliteiten.

Missie geslaagd tot zover! Ik vrees alleen dat het voor de cadeautjes voor de petekindjes niet zo vlot zal gaan.

Recykleren: kapotte vuile lange broek wordt...

Mijn vent is een fietser. Dag in dag uit rijdt dat vele kilometers op een der stalen rossen die de zijne zijn. En daar komt wel eens smeer bij kijken. Aan een broekspijp bijvoorbeeld. Spijtig, als dat net bij een broek is waar zijn gat zo schoon in zit.



Dus ging de schaar erin. Knipknip en hopla daar werd een short geboren. Oubolliger recykleren kàn niet.
En wat deed ik met de restjes broekspijpen?







Een pennenzak voor de meester van geschiedenis! Met uiltjes van de rommelmarkt en een rits van de kringloopwinkel.

Warm pak

Ik zei het al eerder, ik heb iets met jasjes en mutsjes. Ik moest me al enige tijd inhouden om niet nog meer jasachtigen te produceren of te kopen dan het kind kan dragen. Astor heeft héél veel vestjes omdat ik dat zo gezellig vind, hij heeft ook al jasjes tot maat 86. Maar een warm pak had hij nog niet! Aha!

Ik maakte een proefmodelleke in groene fleece, een restant van zijn wiegdekentje. De fleece komt van bij de Turk, goedkoop maar niet superwarm.



Het patroontje komt uit de Knippie Baby van de winter van 2008. Ik liet wel de sokvoetjes achterwege omdat mijn zoon op grote voet leeft. Ik vind het handiger zonder voetjes, hij draagt meestal toch slofjes en zo kan het pak beter meegeven bij zijn gewriemel.
Het groene pak was klaar op een uur. Patroondelen tekenen inclusief. Ik naaide het pak met de overlocker, zoals u wel kunt zien aan de naden die ik aan de buitenkant liet.

Voor het échte pak spaarde ik al enige tijd deze trui:



Ik kocht ze in de kringloopwinkel voor 0,25€ en had er in mijn hoofd al vanalles van gemaakt: een vestje voor mezelf, een vestje voor een dochter, een muts en sjaal, een salopetje voor Astor, een truitje voor Astor...maar ik vond het zo'n mooie trui dat ik echt héél zeker wilde zijn. Een pak dus! Een kledingstuk dat dag in dag uit wordt gebruikt!



Gevoerd met mijn laatste stukje o zo geliefde petrolkleurige nicky velours (die kleur is bijna niet te vinden, heb ik al gemerkt!).



Ik knipte de patroondelen zo dat de pijpjes helemaal tot de onderste boord van de trui kwamen, zo kon ik die boord recupereren.
De mouwen zijn aangeknipt bij dit patroon, vandaar de originele mouwnaad die op een rare plaats zichtbaar is. De mouwboordjes werden ook gerecupereerd. Ik liet de mouwen bewust te lang, zo zitten zijn handjes altijd in de mouwboordjes, en als ze vrij moeten zijn sla ik de boordjes gewoon een slagje terug.
En de halsboord gebruikte ik voor de kap, zo past de kap beter rond zijn hoofdje. De boord sandwichte ik tussen buitenstof en voering, proper!