Posts tonen met het label Japans patroon. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Japans patroon. Alle posts tonen

dinsdag 29 januari 2013

Girly Style Wardrobe voor Edith

Girly Style Wardrobe voor Edith

Girly Style Wardrobe voor Edith

Voor het nichtje en petekindje van mijn wederhelft viste ik dit mooie patroontje nog eens op. Het maken was opnieuw een eitje en het patroontekenen kon ik gewoon overslaan want ik gebruikte dezelfde maat als toen.

Girly Style Wardrobe voor Edith

Het stofje ruilde ik eens op een stoffenruil van de Ijverige Wijven. Lang geleden en ik weet ook niet meer van wie het kwam. Het voelt aan zoals Liberty. Door de fijne textuur en de zachte kleuren de ideale bloesjesstof.

Girly Style Wardrobe voor Edith

De zomen stikte ik met gouden draad. Het nichtje werd benijd door mijn eigen dochters om die kleine portie blingbling.

zaterdag 18 juni 2011

Broekskes

Ik heb een dochter die een absolute broekjesweigeraar is. Maar ik heb ook een dochter die aan een razendsnel tempo groeit en die wél nog broekjes wil dragen. Het liefst van al een rokje maar shortjes zijn onontbeerlijk in de zomer! Ze had letterlijk geen enkele broek meer die nog paste.

Het was een uitdaging voor mij want in de broekjesmakerij heb ik quasi geen ervaring!

broekskes!

Ik ging op zoek naar een patroon en mijn oog viel op eentje uit dit boekje. Het zag er eenvoudig uit en dat was wat ik nodig had! Helaas leverde me dat dit resultaat op:

met blazende voorkant

Een broekje met een blazende voorkant. Ik belde de noodlijn en kreeg daar te horen dat het waarschijnlijk niet meer goed ging komen. Na wat pogingen om de blaas weg te stikken ging ik op zoek naar een ander
patroon.

appelbroekske

Zonde van mijn schone appeltjes. Het allerlaatste restje. Ik ben blijkbaar ook niet de enige die teleurgesteld is over dit patroon. Jammer want er staan in het boekje leuke variaties op. Misschien probeer ik het nog wel eens, in een maatje kleiner...

Snuisterend door mijn patronenboekjes botste ik op de Neat Beat broek uit de Ottobre 6/2009. Het is een Slim Fit patroon, smal dus en eigenlijk bedoeld voor stretchdenim of stretchvelours. Een mooie snit, wat wijduitlopend naar onderen toe, een pas in de taille en slechts een rekker in de rug. Geen ritsen of knopen. Gebruiksgemak én naaigemak dus!

velouren broekske
Het eerste broekje maakte ik in paarse nicky velours, het patroon ingekort tot op shortlengte. Past perfect!

voor
achter

Het tweede broekje probeerde ik in gewone katoen, een restje Petit Pan. Een restje biais erbij en hopla, een tof shortje!

zakjes

Ik voegde zakjes toe aan het patroon. Op dezelfde werkwijze als hier wordt uitgelegd. Heel erg gemakkelijk. Ik vergat wel de naadwaarde af te knippen, die had ik immers niet nodig met die biais, waardoor de zakinsteek wat klein is.

oh ze had er keiveel goesting in

en ze scheurt niet als ze gaat zitten
En ze scheurt niet als ze gaat zitten.

met bloemetjes

strepen broekske
Een strepenbroekske met bloemetjes.

sponsen broekske
Een sponsenbroekske uit een laken van de Wibra.

badstoffen broekske
Een badstoffen broekske uit een kuiskleed van de Retrobeurs.

linnen broek
Een lange linnen broek met een restje Kokka-beestjes.

piepend vogeltje
Mét piepend vogeltje en konijntje aan de zakken.

achter
Mooie pasvorm.

verjaardagscadeautje
Een verjaardagscadeautje.

Weggevertje!
En een weggevertje! 

Een uniseks model vind ik zelf, met die paddestoeltjes. Het shortje is een 110, maar het is dus een Slim Fit en zit dus mooi strak rond het kind. Een kleine 110 dus. Wil je graag meedoen, laat dat dan weten in een reactie op dit bericht. Ik loot een winnaar uit op het begin van de zomer, 21 juni dus!

*GIVE-AWAY AFGESLOTEN*

zondag 21 november 2010

Lille

Wij brachten ons weekend door in de hoofdstad van Frans Vlaanderen, en dus niet hier zoals dat wel eens gebeurt.

Dik zes jaar geleden kwamen we er voor het eerst, toen Lille de culturele hoofdstad van Europa was. We genoten toen van de grote Rubenstentoonstelling en een stadswandeling waar hedendaagse kunst werd geïntegreerd in de monumenten van de stad.
Omdat we toen zo genoten wilden we nog eens terug. Het is immers amper een uurtje treinen vanuit Gent. We vertrokken met een open blik, want we kenden niks, absoluut niks van Lille!

Zaterdag

We ontbeten op de trein en eens aangekomen begonnen we aan een wandeling door het oude centrum. We kochten een klein boekje in het Nederlands over Lille in het toeristenkantoor voor 2€. Iets beter vonden we niet op voorhand, Lille is blijkbaar niet zo 'in' bij citytrippers.

Lille ligt op een boogscheut van België en toch is het heel erg Frans. De kleine straatjes met kasseien, de grote boulevards, de natuurstenen gevels...heel sfeervol!
Onze wandeling bracht ons op de Place de Générale de Gaulle bij de reuzegrote boekhandel Le Furet du Nord met wel 5 verdiepen alstublieft! Uiteraard wilde ik daar naar binnen! Op het eerste verdiep vind je een hele muur vol crea-boekjes. Gaande van kruissteken, over scrapbooking, breien, origami, quilten tot uiteraard naaien! En ja hoor, ik haalde mijn hartje op en kwam naar buiten met dit Japans boekje in mijn handen:

Mademoiselle!

Een Japans boekje uit een reeks, met uitleg in 't Frans erbij. Heerlijke modelletjes staan erin, mijn handen jeuken om er iets uit te maken!

Daarna bracht onze wandeling ons langs La Droguerie in de Rue Basse, een klein winkeltje met duizenden parels, wat linten en knopen maar natuurlijk vooral wol en spul om te breien enzo.
Voor een koffietje (en natuurlijk alweer een toiletbezoek) stapten we Au Vieux de la Vieille binnen. Gezellig; met oude en soms grappige prenten aan de muur, een beetje te toeristisch maar in die buurt is dat allemaal wel zo én ik moest bij 't passeren zoooo gigantisch dringend plassen!
Onze wandeling eindigde aan het futuristische stationsplein voor het station Lille Europe in de wijk Euralille. Op dat plein aten we onze pistoleekes op een bankske in de zon. Heerlijk!

Zaterdagnamiddag brachten we door in de Tri Postal, vlakbij het station Lille Flandres.



Een voormalig postsorteercentrum dat nu volledig gewijd is aan hedendaagse kunst.
Er loopt momenteel een tentoonstelling De Zijderoute met werken van de verzameling hedendaagse kunst van de Saatchi Gallery London. Werken van kunstenaars afkomstig uit Afghanistan, China, Egypte, India, Iran, Libanon, Pakistan en Palestina.

De Zijderoute (Saatchi)


Dit was het hoogtepunt van het weekend! Een geweldige tentoonstelling, enorm toegankelijk en actueel. Voor deze tentoonstelling alleen al zou ik een uur op de trein springen! Een echte aanrader, en ze loopt nog tot 16 januari 2011.
Het gebouw op zich is ook heel tof, het is modern maar niet kil. Gekleurde TL-lampen aan het plafond, 'kooien' als elementen die de ruimte verdelen, speelhoek met fatboys voor kinderen...De sfeer is ongedwongen en je kan er nog iets drinken achteraf.

Daarna gingen we op zoek naar eten. Ik zat met mijn hoofd nog in een soort roes na de tentoonstelling, ik kan er zo helemaal in opgaan. De schok bij het buitenkomen was daardoor des te groter.

Ik zag een massa, een grote massa die leek te schreeuwen: shoppen-kopen-meermeermeer-consumeren-sneller-kopenkopenkopen! Ik kreeg een gevoel van walging over me heen. Het rustige Lille van een paar uur eerder werd opgevreten door koning consument. Overal flyers op de grond, etensresten op de grond, vretende en met zakken beladen duwende mensen om ons heen. Er leek geen eind aan te komen, van aan het shoppingcenter Euralille tot in het hart van het centrum. Consumentisme ten top. Vreselijk. Ik vond het ongelooflijk, ik heb nooit eerder zoiets gezien.

Naast koning consument is er een Lille nog een hoogheid, namelijk koning auto. Raar om over een boulevard te flaneren en daar ineens ook auto's over te zien rijden, zich wringend tussen een massa koopgekke voetgangers. Lange rijen toeterende, veelal stilstaande, ronkende auto's. Bizar. Amper fietsers ook, in het stadsbeeld van Lille.
Het ongeloof dat me vervulde bij de kennismaking met Amsterdam is te vergelijken met het ongeloof dat me overviel bij het zien van dit alles in Lille. Alleen kan het contrast niet groter zijn. Overal auto's, overal consumenten. Weg gezellig Lille.

We wisten niet goed waar we moesten zijn om lekker te eten (ik had wel een lijstje gemaakt maar was dat thuis vergeten, slim he!), maar we vonden uiteindelijk wel een gezellig plekje. Bij een Italiaan in de Rue des Fossés: La Fosseta. Lekker, eenvoudig, gezellig, vriendelijke bediening en overheerlijke pasta. En helemaal niet duur ook.

We logeerden in hotel Lille Europe. Niet echt een meevaller eerlijk gezegd. Het bed was dik in orde, het ontbijt ook, het sanitair voldeed aan onze verwachtingen. En daar houdt 't bij op.
Het stonk er. Verschrikkelijk. Er stond een asbakje klaar op het nachtkastje, dat zegt genoeg me dunkt.
Het was ook enorm warm in onze kamer, we sliepen met de raam open (sja, met die stank) én slechts onder een laken en nog hadden we 't te warm. Er was ook veel lawaai op straat (toeterende auto's, drukke baan, zatte mensen) en dat raam moest écht open. Het was een vreselijke nacht.

Zondag

Na een stevig ontbijt namen we de metro richting Wazemmes. De metro heeft geen bestuurder en gaat echt razendsnel. Zo'n metro is toch echt een geweldige uitvinding!
In Wazemmes is er op dinsdag, donderdag maar vooral op zondag een grote markt. Groenten, fruit, kleren, portefeuilles...en ook stoffen en fournituren zijn er te koop!
Dit is mijn buit!

Knoopjesbuit


ritskes


In het midden van het marktplein is er ook een overdekte versmarkt, typisch Frans.
Achter de kerk is er ook een kleine rommelmarkt.

Wazemmes is een echte volksbuurt en dat voel je zodra je uit de metro stapt. Het was er tien keer gezelliger dan in het centrum van Lille. Het doet een klein beetje aan de Brusselse Marollen denken, maar dan wat dagdagelijkser.

Rond de markt zijn er heel wat cafeetjes en bars. Wij warmden op bij een tasje koffie bij La Brûlerie.

Daarna keerden we doodop huiswaarts.


Nog meer Lille-tips vind je bij Jesupoze.

donderdag 10 juni 2010

Japans bloeske

Ik kocht een hele tijd geleden twee Japanse patronenboeken. Girly Style Wardrobe en Happy Homemade Kids. Het was vooral de eerste die ik doodgraag wilde. Al lang eigenlijk, maar ik weet niet meer waar ik het voor het eerst tegenkwam. Het boek is moeilijk te vinden want is bijna altijd uitverkocht. Ik heb het gevonden via Yesasia en betaalde voor beide boekjes slechts 43$ (verzending incl.), ik heb er wel drie weken op moeten wachten.
Na de vele misbaksels werd het hoogtijd voor nog eens een deftig naaisel. En dat werd dit bloesje.

Little Red Riding Hood


Het patroon van dit bloesje komt uit Girly Style Wardrobe (patroon b).

Little Red Riding Hood


Het bloesje heeft een stolpplooi en sluit met een strikje vooraan in de hals. De assemblage was énorm gemakkelijk. De werkbeschrijving is dan ook heel duidelijk, er komt geen letter aan te pas. Alles wordt eenvoudig uitgelegd dmv tekeningen. Was de Knip ook maar zo eenvoudig!

Little Red Riding Hood


Het overnemen van het patroon daarentegen was andere koek! Er zit 1 patroonblad bij het hele boek. Langs weerszijden bedrukt en bomvol lijntjes. Het zou een hersenkraker kunnen zijn want het is een serieuze uitdaging om de juiste lijntjes te blijven volgen. Elke maat is een volle lijn, dus geen stippellijnen ofzo. Komt daar nog bij dat verschillende patronen gebruik maken van 1 en dezelfde lijn. Ik heb er zowat anderhalf uur over gedaan om de drie patroondelen (voorpand, achterpand en mouw) over te nemen.

Little Red Riding Hood


Het stofje komt van de Sprookjeskamer. Ik kocht het ongeveer een jaar geleden toen ik het hier zag, het moet het eerste duurdere stofje zijn geweest dat ik kocht. Stella zat toen volop in haar roodkapjes-manie. Toen het hier toekwam durfde ik er niet in te knippen. En toen ik het wel durfde wist ik niet wat ik ermee moest maken. Het stofje is heel licht van kleur en het motiefje is heel frêle. Niks voor een jurkje vond ik. Maar toen de Japanse boekjes hier binnenkwamen was het snel duidelijk dat deze stof ideaal was voor dit bloesje.
Stella is er niet zo zot van. Geen idee waarom want ze is nog altijd dol op roodkapje. Ze heeft dat wel vaker, die complete desinteresse in wat haar moeder maakt.


Enkele tips mbt Japanse patronen:
  • De naadwaarde is niet inbegrepen. In de werkbeschrijving staat precies waar je hoeveel naadwaarde moet rekenen. Bij dit bloesje bv moet je meer naadwaarde rekenen aan de sluiting dan elders. De cijfers die de naadwaarden aanduiden zijn altijd in centimeters! Jeuj!
  • De maten in mijn boekjes beginnen aan 100cm. Ik maakte voor Stella een 110 en dat is goed, maar aan de ruime kant.
  • Het kan heel handig zijn om bij het tekenen van het patroon een stift in een fel kleurtje te gebruiken om je patroonlijnen te markeren. De kans om anders je draad te verliezen is heel hoog.
  • Hier vind je heel wat tips. Het is een Franse blog maar in de rechterzijbalk vind je heel wat bruikbare informatie.
  • Engelse vertaling van Japanse tekens in Japanse patronen
  • Lijstjes met verschillende Japanse patronenboeken mét isbn-nummer en mét links naar reeds gemaakte voorbeelden vind je hier en hier!
  • Boeken zijn te koop op Etsy, Yesasia, Julija's shop in Antwerpen, en soms ook gewoon in de Fnac.
  • Zoals gewoonlijk véél inspiratie op Flickr: hier voor volwassenen, hier voor kinderen, hier voor Japanse patronen in het algemeen.