Charlie voor den Tuub

Al van bij mijn eerste Charlie wilde de man des huizes er ook graag een. En ja, liefst ook met streepkes. Wijle zijn nogal streepjesminnend ziet ge.





Het is niet de eerste Charlie die opgroeit. Ik tekende een patroon van een goedpassend t-shirt en goochelde wat met kraagafmetingen enzo. De flapjes van de openvallende kraag zijn wel vastgestikt omdat ze niet bleven liggen. Ik wilde de insnijding in de hals niet te diep maken omdat er anders teveel borsthaar komt piepen en ik vind dat echt belachelijk.
De stof komt van de Strik.



Het zakje is wat uitgelodderd omdat hij er om te lachen zijn blik bier in gewurmd had. Zucht.

Bivakmutsen

Voor mijn gehelmden.



Zodat hun oren er niet afvriezen op de fiets. Ik maakte ze een paar weken geleden toen het voor het eerst vroor. Ik kan ze nu pas bloggen want de kleine snotaap wordt hysterisch als we niet direct gaan fietsen als hij de muts op moet. Een koek bracht soelaas.





Ze zijn heel eenvoudig te maken met de overlocker. Steekt op tien minuten in elkaar.
Ottobre heeft een gratis patroontje voor een bivakmuts. Ik maakte maat 50 voor Astor en maat 52 voor de meisjes (al was hun hoofdomtrek ruimer). Voor mijn fietsenmaker maakte ik de groene gebreide en vergrootte ik het patroon zelf naar een 56.

Consuminder-Kerstmis

Een paar weken geleden draaide mijn maag al om bij de gedachte aan Kerstmis. Niet alleen om de reden dat mijn moeder exact vier jaar geleden de boel opblies op die dag, maar ook omdat ik gruwel van de consumeringsdrang die rond Kerstmis hangt. Ik nam me voor van er niet aan mee te doen dit jaar, enkel tweedehands en/of handgemaakt! Ik waarschuwde alvast de mogelijke cadeautjesontvangers, ik weet nog altijd niet wat ze echt van dat idee vonden.

Bij ons thuis trekken wij altijd namen voor de kerstcadeautjes. Dit jaar kreeg ik via de lootjes-trek-machine de naam van mijn broer de kunstenaar, twintig jaar intussen, in mijn inbox. Zijn lijstje was eerder kort van stof en focuste vooral op zijn nieuwe passie voor spierkwekerij. Hmmmm....

Ik knutselde een papieren met stof beplakte hertenkop




 naaide een sleutelhanger


 en pimpte een (gekochte woeps) t-shirt met flockwolkjes.


En hij was blij!

Mijn wederhelft kreeg mijn vader om te voorzien van kerstcadeau. Dat was een eitje want de mens leest graag. Een bezoekje aan de kringloopwinkel later hadden we al twee dikke boeken onder de kerstboom liggen. Daar kwam een lekkere fles wereldwinkelwijn en ook een snorrensleutelhanger bij. Mijn vader verjaart op 23 december dus naast een kerstcadeautje hoorde er ook een verjaardagscadeautje bij. Ook dat was rap in orde, wat lekkere kazen van het Hinkelspel hier om de hoek en een flesje Lousbergbier. Voila, korte keten en al!

En wat heb ik zelf gekregen? Dit!



Oh ik ben daar zo blij mee! Het stond op mijn verlanglijstje! Mijn broer van zeventien kocht het voor mij in een brocantewinkeltje en heeft nog serieus afgepingeld want het budget was maar vijftien euro. Ik vind het zo lief van hem, dat hij zoveel moeite heeft gedaan om voor mij een cadeautje te vinden dat ik zo graag heb!



Ik ben wel in twijfel wat ik ermee ga doen. Ik wilde eigenlijk gewoon een stolp maar de pop erin hoort erbij. Ik vind ze eigenlijk vrij lelijk maar ik kan het precies niet zo goed over mijn hart krijgen om stolp en inhoud te scheiden...Nu ja, ik heb nog even tijd want in ons huurhuis is er geen plaats voor zulke frivoliteiten.

Missie geslaagd tot zover! Ik vrees alleen dat het voor de cadeautjes voor de petekindjes niet zo vlot zal gaan.

Recykleren: kapotte vuile lange broek wordt...

Mijn vent is een fietser. Dag in dag uit rijdt dat vele kilometers op een der stalen rossen die de zijne zijn. En daar komt wel eens smeer bij kijken. Aan een broekspijp bijvoorbeeld. Spijtig, als dat net bij een broek is waar zijn gat zo schoon in zit.



Dus ging de schaar erin. Knipknip en hopla daar werd een short geboren. Oubolliger recykleren kàn niet.
En wat deed ik met de restjes broekspijpen?







Een pennenzak voor de meester van geschiedenis! Met uiltjes van de rommelmarkt en een rits van de kringloopwinkel.

Heliumman

Drie jaar is het al, dat ik de naaimachine hier in huis laat werken. Bijna even lang droomt de man van mijn leven van een handgemaakt herenhemd. Het is geen sjieken typ, die man, maar wel een hemdendrager. Dag in dag uit. Wij strijken niet graag, en ook héél weinig, vandaar dat er zo'n 25 stuks zijn kleerkast vullen. Om ter saaist weliswaar.

Nood aan wat kleur in zijn garderobe, nood aan een naaitechnische uitdaging na de luie overlockprojecten van de laatste maanden. Ik reserveerde een dag vakantie voor de naaimachine en produceerde dit:



Ik gebruikte het Negroni patroon van Colette Patterns. Het is een fantastisch patroon, geen lompe snit, gedegen uitleg en verfijnde afwerking. Exact wat ik nodig had. Zo'n hemd maken is geen raprap project, ik moest er mijn hoofd bij houden en had geregeld het hocus-pocus-gevoel bij enkele trucjes. Zalig!



Zoals die klepjes van de zakken, enorm eenvoudig maar ik zou er dus zelf niet opkomen om ze er zo op te stikken. Eerst met de punt naar boven en dan met de punt naar beneden zodat de blote naad gevangen zit tussen de twee stiksels.



Of het beleg van de achterpas, geen enkele naad is bloot. De zijnaden en de naden van de mouwen zijn platte naden. Proper!



En de mouwsplit! Dat was echte toverij!



Ik wilde per se de versie met lange mouwen. Mijn vent draagt nooit hemden met korte mouwen.







Maar stroopt wel altijd zijn mouwen op!



Het patroon is een aanrader dus. Enig minpuntje is de maatvoering. Ik mat manlief helemaal op en hij bleek perfect in maat L te passen volgens de maattabel. Ik zou op het gevoel eerder voor een M gegaan zijn en dat had ik beter gedaan! Ik heb het patroon vergeleken met een goedpassend hemd maar dit is een Amerikaans patroon dus naadwaarde van 5/8e inch inclusief (sommige patroondelen hanteren een andere naadwaarde), dat maakt nameten toch iets minder evident. Het hemd was dus te groot. En nog geen beetje. Na een hele dag zwoegen weigerde ik het hemd uit elkaar te halen! Ik heb de zijnaden en de mouwnaden nog eens dubbelgevouwen doorstikt en dat deed 't 'm wel. Het hemd past goed, maar het is niet meer perfect. Voor herhaling vatbaar dus, in een maat kleiner.

Birthdayboy

Gisteren was mijn lief jarig en dat behoefde dus een cadeautje. Een zelfgemaakt cadeautje, ahja! Niks leuker dan naaien voor iemand die je doodgraag ziet. Ik beloof 'm al jaren een handgemaakt hemd maar dat leek me net iets teveel gedoe om tussen het babyknuffelen en het weer gaan werken klaar te krijgen.



Ik wilde een t-shirt met raglanmouwen. Raglan omdat dat ten eerste makkelijk te naaien is en ten tweede omdat ik graag met een print wilde werken maar het geheel toch niet te druk wilde. Door met raglanmouwen te werken werd de drukte in het voorpand wat getemperd.



Een simpel idee bleek niet zo simpel in uitvoering. Probleem numero 1 diende zich nogal snel aan. Patronen voor mannen zijn zeldzaam. Een patroon voor een t-shirt met raglanmouwen is onvindbaar. Onvindbaar!
Gelukkig zijn er in blogland vertrouwde hulplijnen. Ik kreeg de tip om een bestaand t-shirt in raglan te knippen en dat als patroon te gebruiken. Zou het zo eenvoudig zijn?

Ik diepte een t-shirt uit manliefs werkbak.



En zocht in Astors aanzienlijke kleerkast een raglanneke in babymaat om als voorbeeld te dienen.



Ik vouwde het t-shirt netjes in de helft. Ik trok een gebogen lijn vanuit de oksel naar de halslijn. Ik verdeelde de halslijn in gedachten in drie en zette een punt op 2/3e. Een gebogen lijn is geen must maar ik vond dat minder streng. Mocht ik het nog eens opnieuw doen zou ik de lijn naar het midden van de halslijn trekken.
De zijnaden en de mouwen werden ook wat bijgeknipt, op maat van een beter passend goed shirt.



Even knippen gaf me een patroon. Ik trok het over op patroonpapier zodat het patroon nog eens kan dienen.

Probleem numero 2 was het vinden van tricot mét print voor een man. Niks te kinderachtig, niks te schreeuwerig maar zeker niks te saai. Want saaie t-shirts die kopen we wel in de winkel. Op het laatste stoffenspektakel kocht ik het laatste van de rol felbegeerde soeptricot. In het rood. Laat nu net rood zijn kleur niet zijn. Ik schuimde het internet af maar vond niks naar mijn (en in gedachten ook zijn) zin. Wat een teleurstelling!
Het is hier dat de reddende engel aka Nele P. op het toneel verscheen, zij ruilde nog wat blauwe soeptricot voor wat van mijn rode! Merci Nele! Blauw is zo hard zijn kleur!





De effen blauwe petrolachtige tricot komt van bij Artevelde. Stevige katoentricot, een heerlijkheid om te stikken.



Op naar meer zelfmaak voor mannen!

Vaderdag!

Wil je ook een harige moustache? Ik geef er twee weg! Laat een reactie achter en er worden er twee uitgeloot op de dag dat mijn klein bereke 2 maanden wordt; 15 juni dus!  Meedoen kan tot en met 14 juni.

Ze zijn voorzien van vliesofix op de achterkant. Dus enkel nog te strijken op een shirt en de randjes vastnaaien! En ze zijn te trimmen naar believen!

De harigheid kocht ik bij De Strik in Ledeberg, met als plan om harige moustachen te maken als doopsuiker. De proefsnorren waren te arbeidsintensief en dus werd het plan opzij geschoven en ingeruild door deze beesten.

Skyline

Een tijdje geleden was mijn lief jarig. Dit is zijn cadeautje! (oh ja, we gingen ook nog uit eten en naar 'de Helaasheid der dingen' kijken)



Effen t-shirts vinden voor mannen, die niet te flut van kwaliteit zijn en niet te duur, dat is een zeer moeilijke opgave! Ik ben dan ook niet zo zot van de groene-grijze kleur van deze t-shirt. De applicatie erop is gemaakt met flockfolie aka strijkvelours.

Het idee van de Gentse skyline zat al heel lang in mijn hoofd maar het tekenen is niet evident! Ik baseerde me op foto's die ik op het internet vond. Maakte eerst een tekening van elke toren apart en zorgde er dan voor dat ze allemaal ongeveer op dezelfde schaal waren getekend.
En ja ok, de ene toren is al wat waarheidsgetrouwer dan de andere, maar iedereen die van Gent is snapt het plaatje wel...denk ik...
De Gouden Draak op het belfort was nog maar het meeste gepruts want flockfolie knipt heel stug (en ik vond nergens mijn breekmes).

Op zich vind ik het best geslaagd, de kleurencombi is niet helemaal mijn ding. Maar er is iets wat me gigantisch stoort en dat is 'gent' eronder. Spijt dat ik daarvan heb! Nu lijkt het wel een supertoeristische t-shirt. Blijkt alweer dat je nooit teveel mag zeggen! Misschien maak ik 't nog wel eens opnieuw, met andere kleuren en zonder 'gent'. Maar dan moet ik wel eerst een toffe effen t-shirt vinden! Dus als jullie tips hebben...hij is geweldig knap in blauw ;-)