Mijn tien favoriete foto's van 2014

Het is al een tijd geleden dat ik nog eens een stokje ving en dus gooi ik er zelf eentje op.

Dit zijn mijn tien favoriete foto's van 2014. Sommige vind ik gewoon heel mooi, andere zijn dan totaal niet perfect maar zijn voor mij hartverwarmend. Hier zijn ze:

1. 
   
   Deze foto van Astor maakte in deze zomer in de Gentbrugse Meersen. Het was heet en er was een poeltje modder. Het kind deed zijn broek uit en zat in zijn bloot gat in de modder te spelen. Héérlijk! Ik denk dat dit de meest perfecte foto is die ik ooit gemaakt heb. Zijn blik, de modderspatten, zijn grappige pet, die blonde sprietjes, de vlekjes op zijn t-shirt van de kersen die hij even ervoor had gegeten...Aaaahhhh!
2. 
   
   Dit viertal was afgelopen zomer in Watou te bewonderen. Ik moet nog altijd grinniken als ik naar deze foto kijk. De blikken van onze kinders zijn goud waard. Schalkse Lili, zotte Stella en Astor die met moeite zijn aanraakdrang kan onderdrukken.
3. 
   
   Nummer drie is weer eentje van Astor. Hij is nog op een leeftijd dat hij vrij naturel te fotograferen valt. Op deze foto kwam hij net uit de douche, nog wat waterdruppels op zijn smoeltje, warrig haar en een beetje warmte zoekend in de grote badhanddoek.
4.  
   
   Ergens half oktober gingen we naar Parijs. Ik zal daar later nog eens over bloggen want dat was echt geweldig plezant. Deze foto van mijn lief en Stella onder de Eiffeltoren vat onze trip samen in één beeld. Veel zon, veel verwondering, veel tijd en vooral heel veel liefde.
5.  
   
   Weeral Astor. Tong uit zijn mond, in zijn onderbroek, vingers in de lucht, vuur in zijn ogen en dansend in de zetel op Madonna's Like a prayer!
6.  
   
   Nog steeds in Watou afgelopen zomer. Vader en zoon trekken een sprintje en verdwijnen uit beeld om dan plots... BOE!
   
   
7. 
   
   Het heerschap wandelt door de stad, met zijne frak onder zijn arm.
    
8. 
   
   Ach die blonde haren, die slag in dat staartje...
9. 
   
   Blauwe kijkers en die geweldige krullen, helemaal waar ik voor viel toen ik haar vader voor het eerst zag. Mijn mooie mooie Stella!
10. 
    
    Die keer dat ik in het park zat en een wolkenhart zag.

 Al mijn favoriete foto's vind je hier.

En wat zijn uw favoriete foto's van 2014? Bregje? Sharon? Lies?

De allerschoonste van heel Gent

Dat krijgen we wel eens te horen over ons kinderen maar ik heb het nu over onze kerstboom en meer specifiek over de versiering ervan. Al denk ik dat de Naais ook een prachtexemplaar in huis heeft.
Een paar jaar geleden deden we in blogland al eens van stokje en ik zit nu al een hele week te bedenken wie ik er deze keer eens mee kan jennen. Wat denkt ge Marie? En aapke?











De kerstversiering is grotendeels zelfgemaakt, door mijn dochters maar ook vooral door euhm mezelf. Want tja, die strijkparels! Dat is dus wel keiverslavend he! En ik ben enorm vatbaar voor verslavingen. Ik moest mezelf bedwingen om niet tot in het holst van de nacht te blijven parelen. Zo groot als de eerste frustratie om wegwippende parels was, zo groot was mijn drive om gewoon te blijven doorparelen! Chance dat er pinterest is! We maakten hartjes, hertjes, vosjes, een panda, een engel, kerstbomen, cadeautjes, eenhoorns, konijnen, vlinders en nog wat abstracte dinges.



Zou Lili dit jaar weer met haar blote billen tegen de kerstboom gaan staan?

Eerste communie 1988

Ik kreeg het stokje van Tante Hilde. Merci, ik zat er stiekem al op te wachten!

Ik deed mijn eerste communie in de überhippe jaren '80. 1988 om precies te zijn. Laat u allemaal maar eens goed gaan, lachen is toegestaan.

Ik droeg een rozig kleed, met bloemekes en franjes. Ook een heleboel accessoires waar ik dol op was. De handschoentjes, de kousen met kanten franjes, de diadeem, de horloge van mijn moeder ten tijde van haar communie, de witte sjakos en het gouden amulet van mijn doopsel. En als u goed kijkt, oorbellen. Die had ik al eventjes. Ik was een voorbeeldcommunicant, mijn bovenste snijtanden lagen eruit.

Mijn krullen waren op mijn zesde al een tijdje verdwenen. Voor mijn communie kreeg ik wafeltjes in mijn blonde lokken. De buurvrouw had die erin gezet, met zo'n speciaal wafelijzer.

Mijn zus was stikjaloers. Ze is anderhalf jaar jonger. Mijn moeder maakte mijn zusters outfit zelf (mij lijkt een communiekleed maken stukken makkelijker dan mijn zuster haar tenue, maar soit, dat was niet sjiek genoeg waarschijnlijk). Mijn zus is  overigens ook stukken hipper dan mij, check out de allstars en de new-beat smilies op haar t-shirt!

Met de bomma en den bompa. Ik zag mijn bomma doodgraag, het klikte enorm goed tussen ons. Ze is ondertussen al bijna zes jaar dood  en ik mis haar nog regelmatig. Het was een straffe madam. Mijn bompa, dat is een ander verhaal. Het was nen ambetanterik, en ook nen belastingscontroleur.

Familieportret. Toen waren we nog maar met twee kinderen. 

En na de plechtigheden trokken wij onze jogging aan voor 't communiefeest!

Ik zou heel graag Mme Zsazsa eens zien in haar communiekleed, maar die doet toch nooit mee aan stokskes. Dus lotmor'tiszogoealsdaktgathem.
Arme Naais heb ik toevallig gisteren nog gezien als feestelijke zesjarige en die vond dat precies niet zo lollig.

Ik geef het stokske door aan Prutsen en De Huisvrouw en Vermiljoen!
 

Stoffenkast

Dit is de huidige staat van mijn stoffenkast.

Veel he, ja jom, 'k weet 't. Ik verschoot er zelf ook van!

• Onderaan: fleece, badstof, canvas, jeans, gordijnen, zware stof
• 1e schap: wit, roos+paars, grijs+zwart+bruin
• 2e schap: blauw, groen
• 3e schap: rood, geel + oranje
• bovenaan: tricot, toile cirée, leder, voeringstof

Een vergelijkende studie:

Links: mei 2009, rechts februari 2010. Slik.

Eventjes inzoomen:

De fleece.

En achter de fleece ligt badstof. Badhanddoeken en een restje van een slaapzak waar ik ooit poppenwashandjes uit maakte.

Canvas.

Jeans en gordijnen. Recent een lading jeans gescoord in de kringloopwinkel.
 

Roze en paars. Mijn mottigste stapel.

Wit en consoorten.

Bruin, zwart en grijs.

Groen! Geen enkel stofje uit de kringloopwinkel in deze stapel.

Blauw! Blijkbaar koop ik veel blauw, ik wist dat niet. Totdat ik mijn kast opruimde en alles door de dochters per kleur liet sorteren.

De rode stapel. vijfde (onderaan te beginnen) is supermooi met de madeliefjes. Gekocht op E-bay maar ik deed een Naaiske en de madeliefjes zijn wat doorgelopen in de was :(
Stofje lijkt verdacht hard op King Louie spullementen die in mijn kleerkast hangen. De ebay-tip komt van Polkadotjes!

Oranje en geel.

Ribtricot.

Voeringstofjes en een douchegordijn. Allemaal van de kringloopwinkel of de rommelmarkt.

Nicky velours en een lapke spons.

Toile cirée en lapjes leer.

Tricot. Den ene lap al wat aaibaarder dan den andere.

En dan!

De favorietjes!!!

boven: lichte canvas, retro bloemen. Gekocht op 't Vossenplein aan 2€ voor een lap van bijna 3 meter. Mijn absolute topper!

Links: badstof met oranje bloemen

Rechts: seventies douchegordijn. Geen idee wat ik er ooit mee ga doen maar ik vind 'm zo mooi!

Al mijn favorietjes komen van de rommelmarkt en waren spotgoedkoop. Ik durf ze niet te gebruiken al heb ik precies toch wel goesting om voor Stella een nieuw jasje te maken in de bovenste stof. Dat zou toch echt de max zijn he! 

Ziezo, dit is dus mijn stoffenkast. Ik weet van zo goed als elk stofje nog waar ik 't heb gekocht. Sommige stofjes zijn al wat uit de gratie gevallen, beu gezien. 

Een aanzienlijk deel van de stofjes komt van de rommelmarkt of de kringloopwinkel. Tegenwoordig koop ik meer en meer stof in de winkel, dat is omdat ik meer zelfvertrouwen heb in 't naaien. 

Omdat ik ook wel eens graag binnenloer geef ik het STOKJE door aan Prutsen, Eloleo en Mme Zsazsa!
Die van Vermiljoen heb ik al meermaals gezien en dat is de grootste en compleetste die ik ooit zag, buiten hare winkel he!

Award!

Ik kreeg deze award van Miss Stik en Madam Hert!!!

Dankjewel! Merci! Grazie Mille! Hjärtligt tack! Herzlichen Dank! Muito obrigado!

En dan nu 7 -al dan niet- interessante 'facts' (ik schreef er al eens eerder 10 op):

1. Ik heb ooit, als tienjarige ofzo, een klink in mijn zus haar hoofd geslagen. Het was serieus, de zus moest naar de spoed en kwam thuis met een GIGANTISCHE zwachtel rond haar kop. Ik was zo geschrokken van mijn daad (uit pure jaloezie trouwens, mijn vriendinnetje kwam spelen en ik mocht ineens niet meer meedoen) dat ik me verstopte achter het douchegordijn. De duts heeft nog dagenlang met die zwachtel naar school moeten gaan. Compassie alom en iedereen op school keek heel kwaad naar mij. Zucht.

2. Ik heb héél lang met de barbie's gespeeld, zo lang dat mijn zus dat absoluut tegen niemand mocht vertellen op school!

3. Ik ben de oudste van 8 kinderen: ik ben 27, zus S. van 26, broer Y. van 20, broer M. van 17, zus U. van bijna 16, broer R. van 14, broer L. van 13, broer F. van 6. En eerlijk gezegd, hoe graag ik die mannekes ook zie, ik vond dat dus niet plezant. Ik zou geen enkele van mijn broers en zussen willen missen, uiteraard! Ik vind dat wij teveel moesten zorgen voor de jongsten, dat er altijd rommel in huis was, dat ik nooit kon uitslapen omdat die bengels teveel lawaai maakten, dat ik te weinig aandacht kreeg van mijn te hardwerkende ouders, dat we altijd alles moesten delen, dat we meer een groep waren dan een gezin, dat de buitenwereld je altijd scheef bekijkt alsof het pure marginaliteit betreft als je zegt dat je uit zo'n groot gezin komt. En dan het antwoord op de vraag die iedereen stelt: NEE, ik wil er GEEN acht! Stelduvoor zeg!

4. Ik ben een plantrekker en maak me niet zo gauw zorgen. Dat is een erfenis van het feit dat ik de oudste van acht ben denk ik. Ik merk dat veel mensen het woord 'plantrekker' negatief vinden, ik vind dat niet. Of toch niet altijd. Ik trek mijn plan, ik geraak (bijna) altijd wel waar ik moet zijn, op mijn eigen manier.

5. Ik had ooit paars haar. Bewust. In de zomer van 1997 (ik ging toen bijna 15 worden) stak ik mijn hoofd in de pot paarse verf die mijn ouders in hun atelier hadden staan (ze deden in droogbloemen). Ik vond dat ongelooflijk stoer van mezelf. Ik heb ook een neuspiercing.  Minuscuul klein en ik vind ze nog altijd mooi. Diezelfde zomer, eventjes voor ik mijn hoofd in de pot paarse verf stak, kwam ik eens thuis met een neuspiercing. Ik wilde ook graag een navelpiercing (die had ik ook, enkele jaren later, maar wel maar voor even want ze is er nogal rap uitgezweerd. Auw!) maar ik wilde eerst eens zien wat er gebeurde met mijn neus. Mijn ouders waren razend maar ik hield voet bij stuk en duldde niemand in de buurt van mijn neus. Eenmaal 1 september vloog ik na twee dagen van 't school, wat wil je nu ook met paars haar en een neuspiercing op een katholieke uniformschool! Het haar werd in de javel gesopt en 't kleinood verdween uit mijn neus. Ik voelde me zwaar gediscrimineerd en kon het niet laten om een de laatste week van dat schooljaar toch lekker terug een neuspiercing te laten steken! Nah! Eat this nonnen! Nu moet ik er wel bijvertellen dat die zomer, dat ik dus mijn haar paars kleurde en mijn neus liet piercen, mijn beste maatje was verongelukt bij een motorongeval. Dit was mijn manier van verwerken.

6. Als klein meisje kon ik echt lang nadenken over woorden. Zo vond ik het woord 'stoel' een heel gek woord, zeker voor zo'n dagdagelijks gebruiksvoorwerp. Ik vroeg me dan af hoe iemand in godsnaam zo'n gek woord kon bedenken.

7. Ik was als twaalfjarige ongelooflijk hard fan van Laura Pausini. Ik draaide dat ene cd'tje zodanig grijs dat ik nu, 15 jaar later La Solitudine nog altijd knal vanbuiten ken. Sssstt!!!




Wie de award wil hebben mag 'm vangen!!!