Handleiding wijduitstaand rokje

Zoals beloofd een handleiding! Hopelijk hebben jullie er iets aan!



Ok, we gaan van start. Rommel in je naaispullen en haal boven: stofjes, elastiek (2,5cm breed), garen, naaimachine, strijkijzer, spelden, schaar en een beetje tijd (een uurtje of 3).



Stap1: knip de patroondelen uit de stof. Alle vier de patroondelen moet je dubbel knippen! Je kan werken met verschillende stoffen, of met slechts 1 stof. Met dunnere stoffen zal het rokje niet zo wijd uitstaan. Voor Stella's rok gebruikte ik de oranje Ditte stof van Ikea, die is redelijk stug. Voor Lili's rok gebruikte ik dunne groene stof. Doordat beide rokken een stugge tricotlaag (de bloemetjes) hebben staat het rokje bij allebei even hard uit.

De patroondelen van boven naar onder (vanaf nu zal ik de patroondelen genummerd noemen zoals hieronder):

• patroondeel 1: tailleband
• patroondeel 2: 1e gerimpeld laagje (bloemenstof in mijn geval, bovenrok)
  
• patroondeel 3: rechthoek (bovenste deel van de onderrok)
  
• patroondeel 4: 2e gerimpeld laagje (onderkant van de onderrok)

Deze maten zijn niet absoluut. Ik moest werken met overschotjes bloemenstof. Ik ben van daaruit vertrokken met de afmetingen. Ik had dus eerst een strook bloemenstof en paste de rest daarop aan. Volgens mij past Lili ook in Stella's rok, en kunnen zelfs kindjes die amper 2 zijn ook in Lili's rokje. Flexibel dus.
Ik moet zeggen dat de rokjes redelijk kort zijn. Ik vind dat wel leuk, omdat ze zo wijd uitstaan. Je kan gerust naar hartelust aanpassen als je liever je rokje wat langer maakt. Als je graag je rok wat langer hebt dan pas je best patroondeel 2 en patroondeel 3 aan in de lengte.




Stap 2: stik de zijnaden bij elk van de vier patroondelen. Werk ineens af met een zigzagsteek.




Stap 3: maak een zoom aan patroondelen 2 en 4. Het kan ook later maar nu zijn er nog geen rimpels en is het volgens mij minder prutswerk om het nu te doen dan wanneer er al een hele rok aan de patroondelen vasthangt. Ik nam 1,5cm voor de zoom (dus eerst 0,5cm omslaan en strijken, dan nog eens 1cm omslaan en strijken, daarna vast stikken).



Stap 4: rimpel patroondelen 2 en 4 aan de bovenkant (dus de enige zijde die je nog niet hebt bewerkt). Stik je rimpeldraad zo dicht mogelijk bij de rand, zo kan je er later gewoon over stikken en hoef je 'm er niet uit te prutsen.

Rimpelen gaat heel makkelijk met dit trucje:
zet je steekbreedte van de rechte steek zo groot mogelijk. Op de foto hieronder kan je zien dat de standaardinstelling op mijn machine 2,5 is. Ik kan maximum gaan tot 5.
Zet ook je bovenspanning zo hoog (en dus zo strak) mogelijk. Normaal staat de spanning bij mij op 4, nu zet ik ze op 9.



En dan rollen de rimpels zo onder je naaivoetje!



Bij mijn vorige naaimachine werkte deze truc niet. Nu, met mijn nieuwe machine, dus wel. Het gaat niet met alle stoffen even vlot. Met de groene en de oranje stof hier ging het perfect. Ook met het tricot ging dat best (al moest ik daar nog wat bijrimpelen met de hand).
Oh ja, en vergeet zeker de instellingen na het rimpelen niet terug op normaal te zetten...bespaart je wat gevloek!


Stap 5: zet patroondeel 3 aan patroondeel 4. Leg beide delen met de goede kanten tegen elkaar (dus steek je eigenlijk beide kokers in elkaar, sorry ik ben er een foto van vergeten te nemen). Begin met de naden mooi te laten aansluiten. Speld dus de naden eerst vast en pas dan de rimpels aan zodat je beide patroondelen even groot zijn. Stik vast en zigzag de rafelranden.


Stap 6: Vergelijkbare werkwijze als in stap 6. Zet patroondeel 1 (tailleband) aan patroondeel 2. Op de foto hierboven kan je zien welk resultaat je moet krijgen. Het rokje begint nu vorm te krijgen!




Stap 7: Nu moet je de onderrok aan de bovenrok zetten. De onderrok wordt vastgezet tussen de tailleband. Beetje moeilijk uit te typen, de foto maakt het duidelijker. Je kan de onderrok eerst vastzetten aan de bovenrok op de eerste naad (dus de naad waar patroondeel 1 vastzit aan patroondeel 2). En daarna de tailleband naar binnen plooien en die dan apart vastzetten. Zo stik je dus 2 keer over dezelfde lijn. Op zich kan je dat allemaal in 1 stap doen maar dan moet je wel alles goed vastspelden (foto 3 in de collage hierboven) zodat je zeker alles mee vaststikt! Ik deed het in 1 stap. Ik stikte wel aan de buitenkant omdat het stiksel zo properder is aan de buitenkant (foto 4 in de collage hierboven). Let op dat je een opening laat voor de elastiek! En ook dat je de rimpels van de bovenrok niet mee tussen je naaivoetje krijgt (door het spelden trekt zo'n kopspeld soms wel wat stof mee naar boven).


Stap 8: elastiek doorrijgen en opening dichtstikken. Klaar!



De foto's zijn niet schitterend, blijkbaar is het licht niet je dat in mijn naaikamertje. Ook was de rok van Lili te laat klaar om nog daglicht te hebben.

Overigens heeft deze post me wel héél véél moeite gekost! Er zat ergens een html-foutje in. Ik had wat zitten knoeien met tabelletjes en lettertypen en ja toen zat ik met de gebakken peren. Sowieso is zo'n handleiding veel werk en als je dan post-klaar bent en je krijgt dan zo'n foutmelding...grrr!!! Ik heb nog zeker een half uur mijn html zitten uitpluizen en ontdekte zo wel waar de fout zat maar besloot dan maar dat het eenvoudiger was om de blogpost gewoon opnieuw te maken....Zal dus nog wel even duren eer ik me weer aan zoiets waag!

Bazen he...

Dit filmpje kwam ik tegen op de Gentse fietsblog Fietsbult.

Zo moeder, zo dochter

Weet u nog, die ene kringloopwinkelbuit? Wel, dit stofje werd nu eindelijk een rok! Donkerblauw met veel kleurige boeketjes bloemen erop. Ik was bij aankoop al overtuigd van de rok-credibility van deze stof! Geen idee wat ik ervoor betaalde, meer dan 2€ zal dat alleszins niet zijn geweest.



Het is tricot die in 1 richting rekt. Maar wel redelijk stugge dikke tricot, goed te doen dus met een gewone naaimachine. Mijn nieuwe naaimachine heeft zoals vele andere een stretchsteek. Bij mijn vorige ging dat super-super-supertraag en trok de stof de hele tijd scheef. Kilometers draad kropen er in zo'n naadje. Maar mijn nieuwe held heeft regelbare snelheid! Aha! De beste uitvinding ever op een naaimachine vind ik! Voor kleine prutswerkjes heel traag, voor lange rechte stukken op volle kracht vooruit! De stretchsteek hier is een soort zigzagsteekje, niet overlockend, dus minder draadverbruik. Niet dat ik er een dun tricotje mee zou stikken...

Ik nam deze rok als model. Ik ben nog altijd te lui om een patroontje te tekenen dus teken ik rechtstreeks over van het basismodel op de stof. Het is dus een tailleband met een rits (als je de foto vergroot kunt u zien hoe netjes die rits er wel in zit! Aan zowel binnen als buitenkant superproper! Ze zit tussen de buitenstof en de binnenstof, maar dat is dan ook de enige manier waarop ik ritsen kan inzetten). Alles ging heel vlot, geen boycot van de naaimachine ofzo. Een verademing!!!

Wel zitten er enkele foutjes in.

• De rits stroeft, dat komt omdat ik de naden doorstikte en dus ook naast de rits. Ziet er heel netjes uit maar daardoor zit er een ribbeltje stof te dicht bij de rits.

• De rok is te groot. Zucht. Altijd he! Ik maak die tailleband, vooraleer de rok eraan te zetten pas ik die en besluit dan meestal dat ie al van de eerste keer perfect zit. Dan stik ik het rokdeel eraan en eens dat gebeurd is is de tailleband dicht en kan ik 'm niet meer aanpassen. Tenzij ik elke steek lostorn maar dat is met tricot en draad van dezelfde kleur niet evident. Dus ofwel neem ik de ene zijnaad wat in, ofwel stik ik op mijn poep wat figuurnaadjes om de rok te versmallen...

• Er zit een 'blaas' onder mijn buik. Dat komt doordat ik het rokdeel niet heb afgerond. Gewoon vergeten! De rok was namelijk weer heel rap klaar.

Toch vind ik 'm heel plezant! Nu nog wat smaller en het wordt een van m'n favorietjes!

Met de overschot maakte ik dit wijduitstaande rokje voor Stella.



Ik had niet meer genoeg voor een rokje met een rekker bovenaan en de stof is ook niet heel dik. Dus nam ik wat oranje stof (die ik nog had liggen van toen ik deze kimono maakte) en maakte een aparte tailleband en een onderrok. Ik heb nu een jaloerse dochter, de ene is namelijk in de wolken met haar nieuwe rok die 'helemaal dezelfde is als die van mama' en de andere pruilt. Ik heb, denk ik, nog wel genoeg over om ook voor Lili eentje te maken op deze manier. Als dat er nog van komt post ik er een handleiding met afmetingen bij. Want dit is echt een ideaal winterrokje!

een bloem van een dochter

Dit witte t-shirtje heb ik opgevrolijkt met vilten bloemetjes. Bijna 3 jaar geleden knipte ik hééél vééél vilten bloemetjes voor Lili's doopsuiker. Ik had er nog een heleboel over.

Vorig jaar naaide ik die resterende bloemetjes op een klamboe. Prachtig vond Stella dat, een echt prinsessenbed zonder te melig en te roze te gaan. De volgende ochtend kon ik vilten bloemetjes rapen alsof het Pasen was. Ik was best nijdig toen en Stella werd prompt onteigend. Dus, die vilten bloemetjes kregen nu een nieuwe bestemming. Voor mij was dit allerminst een grote klus want ik had de bloemetjes al klaar.
Elk bloemetje is uniek want geknipt uit de losse pols. Er zijn er met vijf bloemblaadjes, sommige hebben er maar vier. Elk met een een ovalen of rond bloemenhart. Het hart zat al vastgenaaid met heel dik en stug garen maar dit is in principe niet nodig als je van plan bent om ze vast te naaien om op een t-shirt. Ik heb ze eerst vastgespeld en dan een voor een vast gestikt. Niet moeilijk.






Deze groene t-shirt kreeg een speelse kat als gezelschap. Gemaakt met transferpapier. Het schattige poesje vond ik hier.



UPDATE: de transferprint blijft goed in de was! Er zitten wel enkele kleine scheurtjes in maar niks storend! De kleuren blijven goed.
De vilten bloemetjes zijn een ander verhaal. Nu ja dat is mijn eigen domme fout. Ik stak het t-shirt per ongeluk in de kookwas (slim he), het was binnenste buiten gekeerd de wasmand in gegaan en ik dus totaal niet door dat het tussen de witte kookwas was beland...en dan nadien ook nog eens in de droogkast op de heetste stand. U kunt u al wel voorstellen hoe ik dat t-shirtje terugvond! Met vale vlekken en verschrompelde bloemetjes was het klaar voor de vuilbak...dikke tranen bij Stella en diep vanbinnen ook wel ietsiepietsie bij mij :(

Leven zonder de zegen

Het is zover. Het stond al bijna een jaar op de planning. We gingen eerst nog op reis gaan en dan gingen we ervoor gaan. Ingrijpend!

Sinds een klein uurtje zijn we auto-eigenaar af. En ja, het was de bedoeling!




We wonen in een stad. Iedereen weet dat een auto in een stad geen cadeau is. Daarom doen we onze verplaatsingen bijna altijd met de fiets. Mijn lief fietst zelfs dagelijks 30 kilometer bijeen aan woon-werkverkeer. Ikzelf hou het op werkdagen op een kilometer of 10 en op thuisblijfdagen op 16 kilometer per dag. Onze auto was dan wel een oude bak, maar zo'n stilstaande auto kost handenvol geld. We gebruikten 'm alleen voor boodschappen en bezoekjes in de Verre Kempen. En ja, dat doet zeer in uwe portemonnee. Want verzekering, taks, keuring, onderhoud,... blijven verder tikken, ondanks het vele stilstaan. Niet nuttig vonden we dus moest ie weg!

We kregen heel veel verschillende reacties op onze plannen. Mensen die zich spontaan zorgen begonnen maken om ons. Om onze kinderen. Om onze gezondheid. Mensen die zich afvroegen of we wisten dat we in het jaar 2009 leefden. Die al honend spraken dat we rap anders zouden piepen.
Maar ook mensen die ons steunen. Vrienden en kennissen die het zelf al jaren zonder auto en mèt kinderen stellen en ons aanmoedigen. Mensen die het zelf niet zouden zien zitten maar het wel knap vinden dat we het aandurven.
En mensen die -een roloog onderdrukkend- zwijgen.

Ons leven zal dus niet zo gigantisch hard veranderen. We zullen alleen nog meer gaan fietsen. En onze meisjes zullen dan eindelijk eens op een trein kunnen stappen.

Als het nu regent dan trekken we onze regenjas aan. Als we geen zin hebben om te fietsen gebruiken we ons gratis abonnement van De Lijn. Als we naar oma en opa gaan nemen we de trein. Als we echt een auto nodig hebben nemen we een Cambiokar. Als we boodschappen moeten doen nemen we onze bakfiets (ik rijd zelf overigens amper nog met mijn gewone fiets). En als die boodschappen te zwaar door beginnen te wegen dan komen ze wel zelf naar ons. En als een van onze dochters nog eens een nietje of een gips nodig heeft, wel ja, dan bellen we gewoon een taxi.



Het voelt heel bevrijdend, waarschijnlijk klinkt dit heel contradictorisch voor velen. Het is weer wat meer onthaasten. Wat meer genieten van onze stad. Een kleine bijdrage aan het milieu. Wat minder schuldgevoelens. Verlost van een aantal (dure) verplichtingen (een bescheiden auto kost je al snel 200 à 300€ per maand!). Het is zo zalig om mijn ochtendhumeur te voelen wegsijpelen tijdens het fietsen.

Spannend is het anders wel hoor. Benieuwd hoe hard ik nog ga vloeken. We hebben afgesproken dat we het minstens een jaar moeten volhouden. Anders is het moeilijk oordelen, zeker in de winter. Als we volgend jaar deze tijd besluiten dat we een eigen auto te hard missen kopen we een andere. Niks verloren! Integendeel!

PS: Geweldig ook, ineens een groot bedrag op de bankrekening! We hebben lang getwijfeld wat we met dat geld gingen doen. Een nieuwe vloer? De badkamer vernieuwen? Het werd uiteindelijk een nieuwe verwarmingsketel. Vorig jaar kregen we een factuur waarbij we wel 1300€ moesten opleggen. Met zo'n nieuwe ketel, gekocht met het geld van de verkoop van onze auto, wint zowel het milieu als onze portemonnee twee keer!

Pief poef paf en uw broek zakt af!

De meisjes hebben twee neefjes. Een kleine en een grote. Die laatste werd onlangs 5 jaar al! Cadeautjestijd dus! Wat spullen om te spelen en wat kleren.

Een cowboyhoed met bijbehorende snor en geldzak.



Ik gebruikte deze tutorial van Blueprints (Indietutes). Ik moet toegeven dat het niet gemakkelijk was. Vooral het tekenen van de patroondelen zonder flexibele lat...geen aanrader! En al zeker niet met discalculie! Dus, als je van plan bent om deze hoed ook te maken dan schaf je je best zo'n latje aan. Ik gebruikte bruine stugge stof die ik ooit eens kreeg van een collega. Het is niet het soort stof dat je koopt omdat je hart er sneller van gaat slaan maar ik heb al vaak gemerkt dat zo'n stofjes echt nuttig kunnen zijn om in voorraad te hebben! Dus als ik zoiets tegenkom op een rommelmarkt of in de kringloopwinkel voor een habbekrats koop ik de stof bijna altijd. Voor de binnenkant gebruikte ik rode boerenruitjes. Omdat mijn patroondeel niet klopte zit er dus ook zo'n stukje ruiten aan de buitenkant, achteraf gezien nog een leuk effectje.
Omdat ik vond dat de stof al stuf genoeg was besloot ik geen vlieseline te gebruiken, en ja ook omdat ik eigenlijk te lui was om er te gaan kopen in de Veritas. Achteraf gezien geen slimme zet want mijn hoed was zo plat als een pannenkoek! Uiteindelijk streek ik 2 lagen vlieseline (ik had nog dunne vlieseline liggen) op de buitenste delen en kwam het dan toch nog goed met de stevigheid. De hoed leek ook te lubberen, veel te breed, zelfs voor mijn hoofd. Dus stikte ik 2 nepen opzij en flapte ik de zijkanten omhoog. Die zijkanten zette ik vast met 2 jeansknopen per kant. Plezant hoor, daar mag je dan eens lekker hard al de cowboyhoed-frustraties op los kloppen. Hij is niet perfect maar wel plezant voor in de verkleedkoffer!



Om de outfit te vervolledigen maakte ik ook nog een geldzak en een snorretje. Die laatste is echt heel grappig vind ik, wel handwerk want dat vilt en die elastiek...dat verschuift dan onder het naaimachinevoetje enzo. En het is heel rap genaaid hoor.

De jarige job staat geen model voor de foto, maar Stella deed dat in zijn plaats met veel graagte.


Ik kocht voor hem ook twee t-shirts in de Hema, ze waren er toevallig ook nog in reclame! T-shirts met lange mouwen komen altijd van pas dus zette ik er iets leuks op.
Vorige maand won ik de give-away bij Vanmarieke! En dus popelde ik om de strijkvelours die ik won te gebruiken. Het werd een piekfijne mammoet!
Op de rode t-shirt gebruikte ik transferpapier voor donkere stoffen. Heel plezant materiaal ook. Gewoon een mooie afbeelding zoeken, printen, knippen, strijken en klaar!



De afbeelding van de mammoet haalde ik hier, de vintage circusolifant haalde ik hier. Het internet puilt uit met leuke prenten! Leuke sites voor als je met een van bovenstaande technieken wilt werken zijn deze:

• Karen Whimsy: silhouetten maar ook Victoriaanse en vintage prentjes, en nog veel meer!

• Spraypaintstencils: silhouetten van dieren en meer

• Vintage Childrens Books op Flickr: een groep waar scans en prenten van vintage prentenboeken in verschijnen. Héél véél ongelooflijk prachtige prenten!!!

A Star is born!

Zij liet me zonet weten dat ze mijn dochter was tegengekomen. Zo rond 1'55''. In dit filmpje voor een actie in de Kringloopwinkel. De actie is eigenlijk alleen voor de winkels in West-Vlaanderen maar werd wel gefilmd in Gent. Na 2 pogingen met een verlegen Lili (ze heeft het absoluut niet met vreemde mannen!) wilden de kerels in kwestie mijn mankende Stella op film. Het kind is zo sociaal als maar kan zijn dus deed ze gretig mee. A Star is born (hebde 'm?)!