Housewarmingparty!

Barbie heeft haar maten uitgenodigd voor haar housewarmingparty!











Ondertussen zet het klein grut het kot op stelten.

Deze vriendin is ondertussen een BV aan het worden!




Het poppenhuis is van de hand van mijn vent. Het bouwplan vond ik hier, en is op maat van barbiepoppen. Het coole eraan is dat je er langs twee kanten aan kan spelen en het modern oogt. Heel vast is zijn zaaghand niet, nog niet want hij bouwt momenteel mee aan ons eigen huis. Hij bouwde deze villa iets voor kerstmis, de dochters kregen het toen al. Maar de afwerking liet op zich wachten (opschuren, vernissen, gordijntjes). Maar nu is het dus klaar! Schoon he!



Petit Pan gordijntjes!



Bedlinnen zoals ik ze ook in grote versie maakte.



De meubeltjes zijn een mix van erfenis (van mezelf, tantes en mijn zussen), rommelmarktvondsten en nieuwgekocht. Sommige barbiepoppen op dit feest zijn wel vijftig jaar oud. Gaaf!



Mijn liefde voor multiplex is -zoals je hier wel merkt- nogal groot. In ons nieuwe huis zal multiplex de rode draad zijn. Het is zo warm en sober. Het huis kreeg dus geen behang noch vloer maar bleef blanco. In eerste instantie omdat ik dat het mooiste vind maar ook omdat het fijner spelen is als niet alles al van tevoren is gekozen.

Het is niet moeilijk te maken. Het huis is vrij groot en kon net niet uit 1 grote multiplexplaat worden gezaagd. Daarom kozen we voor dak en rug een dunnere en dus goedkopere plaat. Achteraf gezien niet de beste keuze want door het aparte ontwerp heeft het dak wat te weinig steunpunten. Met een dikkere plaat was dat niet zo'n probleem.

vossen, konijnen, vogels en eekhoorns

Vorige week hield ik me naaienderwijs bezig met het omtoveren van saaie of kapotte of versleten dingen tot iets wat weer toonbaar of bruikbaar is. Meestal zijn dat niet de meest plezante klusjes, noch de meest voldoeningschenkende (is dat wel een woord?). Ze stonden dan ook al maanden op mijn schier oneindige to-sew lijstje.

Ik begon met het simpelste karwei, de poppenbuggy van Lili herstellen. Het o zo geliefde onding op wieltjes had zwaar geleden op de speelstraat. Ik haalde de oude zitting eraf, knipte de naden los en zo had ik mijn patroondelen. De originele stof was paars met poesjes, dit is zoveel leuker! De riempjes zijn gemaakt van satijnbiais en dat vindt de poppenmoeder héérlijk!

Dan begon ik aan wat in mijn hoofd het moeilijkste leek. Al maanden zat ik erop te denken. Maar met mijn duffe kop begon ik er niet aan. Nu ik wat frisser ben moest dat dan maar eens eindelijk gebeuren. De kinderpoängs kregen een fleurig hoesje! De meisjes kozen zelf de stofjes hiervoor maanden geleden in Ikea.

Zoals u kunt zien is het kussen bij aanschaf gewoon wit.

Saai maar ook niet ideaal bij stiftengekke dochters. Ik wilde dus een hoes voor over het kussen, geen nieuw kussen. Dit om het wasgemak te vergroten. Een goeie tutorial voor een volledig nieuw kussen en nieuwe zitting vond ik hier. Het resultaat is mooier maar minder gebruiksvriendelijk denk ik.
Het kussen heeft een flap die als hoofdsteun dient. En de stof zit ook bovenaan en onderaan om het frame geslagen. Die hoofdsteunflap heb ik niet behouden, teveel denkwerk voor iets wat ik niet noodzakelijk vond. De zijkanten werkte ik af met een beleg dat opzij en ook boven- en onderaan vastzit.
Rap klaar en zoveel fleuriger!

Tot dan ging het vlot, beter dan ik had verwacht. Tot Stella me met tranen in haar ogen vroeg om ook haar poppenwagen te herstellen (babyweek gehad in de klas en de zitting was kapot). En toen werd het moeilijk.

De roze gestreepte zitting en kap werden verknipt tot patroondelen. Het origineel was afgewerkt met biais maar daar had ik geen zin in. Dus dubbelde ik het hele zitje. Omgekeerd en binnenstebuiten denken is niet mijn sterkste kant. Er moest dus meermaals worden losgetornd.
Het klepje voor de voetensteun was moeilijk, er zit een hard kartonnetje in én een flapje achteraan dat over het frame moet schuiven.
Maar het allermoeilijkste was de kap. Het metalen buisje vooraan in de kap kon niet los van de poppenwagen. Plus de kap is vooraan ook extra gewatteerd (ik sandwichte gewoon het origineel tussen 2 lapjes stof). Ik heb uiteindelijk de hele buggy onder mijn naaimachine door geschoven. Een hels karwei en het is niet eens proper afgewerkt. Normaal hoort er ook nog een boodschappenmandje onder, maar dat is voor als ik nog eens heel veel goesting heb.

En dan als laatste, de poef!

De poef stond jarenlang met zwarte gekrompen en versleten hoes in onze living. Tijd voor wat een wat vrolijker aanblik. Alleen had ik het wat onderschat, want vier vierkanten aan één centraal vierkant naaien is niet zo gemakkelijk. Vooral niet in de hoekskes.

Voor Fien & Ella

Fien en Ella zijn de dochtertjes van een zotte meid met wie ik mijn middelbare schoolcarrière deelde. Fien is vier en slechts enkele weekjes ouder dan Stella. Toen onze oudste dochters babietjes waren deelden we onze avonturen en onze zorgen met elkaar. Groot was ook de verrassing toen we weer samen zwanger waren van onze tweede (bij allebei nogal onverwacht snelle) dochter! Kleine Ella is enkele weken jonger dan Lili.

Onze gezinnetjes lijken dus enorm hard op elkaar!

Eind januari stond hun wereld stil. Kanker.
Kleine Ella is nog maar 2.5 jaar, net gestart op school en nu heeft ze dus kanker. Een tumor in haar niertje.

Ik was in shock toen ik het nieuws vernam, enorm hard aangedaan. Kippenvel, tranen en een krop in de keel. Dit had ons ook kunnen overkomen, die vieze kanker komt zo ineens wel héél dichtbij.
Het moet ongelooflijk hard zijn als je kind dit overkomt, het is zo onrechtvaardig en zo griezelig!

Ondertussen krijgt kleine moedige Ella al een tijdje chemotherapie en morgen wordt ze geopereerd, haar niertje gaat eruit. Een zware operatie voor zo'n jong kind. En daarna is er weer de chemotherapie.

Wat kan je doen voor die mensen? Weinig. Steunen, moed inspreken, gigantisch hard duimen... Omdat ik voor Fien en Ella iets wilde doen maakte ik voor hen deze poppen. In de hoop dat ze wat troost en vrolijkheid met zich meebrengen. Ook voor Fien, want die flinke grote zus moet haar mama, papa en zusje vaak missen. En voor een vierjarige moet het heel moeilijk zijn om dit allemaal te begrijpen. Dus ja, ook voor de grote zus.

Het zijn de welbekende Black Apple Dolls. Ik tekende het patroontje iets vergroot over, met de losse pols omdat ik zonder pc zat en ik de patroondelen op mijn afgeprinte A4-tje wel heel klein vond. In plaats van vilt gebruikte ik verstevigde paarse en groene fleece voor hun haren. De oogjes en het mondje zijn erop geborduurd met mijn naaimachine, gewoon een aantal keren overstikken. Als finishing touch kregen ze een roze bloemetje van vilt met een knoopje erop in hun haren.
Stella en Lili kozen de stofjes, roze natuurlijk! Van de overschot maakte ik deze rok voor Stella.

Fingers crossed voor Ella!


Hoe het met Ella gaat kan je hier volgen.

opgeruimd en nog wat teruggevonden

Afgelopen zaterdag kocht ik mijn rugzak vol op 't stoffenspektakel. Ik was nochtans niet echt in een stoffenkoop-mood maar vond het anders toch maar zonde van mijn energie om helemaal tot aan Flanders Expo te crossen om dan maar met  1 lapke terug naar huis te gaan.
Om die nieuwe meterkes plaats te geven werd de stoffenkast opgeruimd. Ook de rommelbakskes helemaal vanonder.

foto is van mei 2009, ondertussen is er al véél veranderd, ahum

Vroeger, toen ik nog maar net naaide, (dat moet dus iets meer dan een jaar geleden zijn hehe) hield ik alles bij. Placematjes, tafellakens, oude handdoeken, de minuscuulste restjes stof... En dat moest dan niet eens schoon zijn he, als 't maar bruikbaar was!
Ondertussen weet ik dat ik eigenlijk geen oefenlapkes meer nodig heb en dat ik met die dingen toch echt niks doe en ze kostbare plaats innemen in de stoffenkast. Dus opruimen die handel!

Ik smeekte mijn lief om twee extra schabben in mijn kast te steken. Het is zo'n kast van Ikea, standaard zit daar maar 1 legplank in, dus niet heel handig. Maar wel goedkoop en van maat perfect om op de eerste overloop te staan.

Al opruimende kwam ik 't en 't ander tegen. Zoals een pyjama die Stella meer dan een jaar geleden kreeg en waar al na een half uur twee scheuren instonden. Die ik natuurlijk wel eens ging herstellen. Ondertussen is dat dus gebeurd en de pyjama past nog, oef!
Naast de pyjama ook nog samengespelde vlaggetjes van een vlaggenlijn die nooit zal bestaan wegens te klein geknipt en te lelijke stofjes. Een tricotkleedje voor mezelf dat half in elkaar steekt maar ook nooit zal afgeraken wegens lubberen en scheef gestikt. Een rok gemaakt van een kringloopwinkelkleedje in tricot die ik ook nooit zal dragen wegens -again- scheef gestikt en lubberen.
En dan ook nog twee afgeknipte rompertjes in maatje 86. Het waren zo goed als nieuwe bodietjes, en nog best mooie ook. Maar Lili was al zindelijk op haar 18 maanden en dan zijn rompertjes een pest. Dus slimme mama dacht eens rap twee t-shirtjes te maken. Nu weet ik dat dat géén slim plan is als je nog maar net naait met een naaimachien van de Lidl. Het trok op niks: opnieuw lubberen en scheef gestikt. Tricot en ik, ik twijfel of we ooit écht goeie vrienden gaan worden.

Omdat de dochters meehielpen opruimen (vonden ze overigens geweldig: al die lappen stof per kleur op stapeltjes leggen!) kon ik die afgeknipte rompertjes niet zomaar wegkeilen. Voor ons popkes mama!!!
Ik zag de frustraties al, bleirende dochters die elke twee stappen komen zeuren omdat het truitje van de pop niet goed zit, omdat de mouwen te lang zijn. Ik werd al gelijk mottig van 't gedacht alleen al.

Dus kroop ik samen met de dochters achter 't naaimachien!

Ik nam een goedpassend poppentruitje en tekende de contouren af op de rompertjes. Ik knipte een groot stuk van de mouwen af en vouwde de blote randen van de mouwen twee slagen naar binnen (zo werden ze al mee vastgestikt met de naden, ik dacht dat de mouwen omzomen te veel gepruts zou worden, achteraf gezien dus niet en was het properder geweest van dat niet te doen). Dan stikte ik op de krijtlijntjes zodat het rompertje en de mouwen smaller werden. Naar onderen toe worden de rompertjes wijder zodat het echte jurkjes zijn.
De halsopening naaide ik met een paar steekjes wat dicht zodat het niet lubbert rond de poppenhals maar nog net breed genoeg is om door kleuterhandjes over een poppenkop getrokken te worden.
De zomen stikte ik met steek 12, de fagotsteek. Geen idee waar ie juist voor dient maar dat zag er mij een goei stretchsteekske uit en het stretcht idd ook goed mee.
Op het paarse poppenjurkje appliceerde ik nog twee groene appeltjes uit een restje (echt een superklein restje!) waar nog vliesofix op kleefde en ik net nog twee appeltjes kon redden.
Van de restjes van de mouwen maakte ik poppensokjes. Gewoon afgerond dichtstikken.
De poppenjurkjes en de sokjes kostten me een half uurtje tijd!

Dan vond ik in mijn rommeldoos ook nog deze tuttenketting. Die maakte ik voor Nand toen hij nog in zijn moeders buik rondzwom. Ik heb het ding nooit afgegeven omdat ik het te lelijk vond. Ik was wel van plan om het lint te hergebruiken, daarom zat ie nog in de rommeldoos. Ik heb 'm dan maar aan Stella gegeven en haar poppentut eraan gehangen. Kind blij en ik van mijn rommel af!

Voor diegenen die nu denken: wat hangt dààr nu aan? Het is een dino, uit vilt en met knisperfolie erin. Mottig he!

Nand de klaspop

Vanaf nu heb ik personeel in dienst



Rap en efficiënt en netjes en recht en perfect werk dat dat personeel levert! En goeiekoop ook, betaling met koekskes! Het was juf Claire die ons tot deze kinderarbeid aanzette...tsss...die Freinetscholen ook he!

Eergisteren vertelde Stella al dolenthousiast over de klaspop die ze met haar klasgenootjes had geknutseld. Er werd gestemd door de kleuters over het geslacht en het werd een jongen. Het was de bedoeling dat er ook over de naam werd gestemd maar enkel Stella had een voorstel. Niet verwonderlijk dat ze met Nand afkomt want dat is haar kleinste neefje en daar is ze verliefd op!

Ze hebben een correspondentie klas in het Brusselse en ze gaan er binnenkort op bezoek! Natuurlijk willen ze graag iets meebrengen en dat wordt dus een pop! Dat is wel een kolfje naar haar hand want Stella is een knutselmie aldus zijzelf. En 't is begot nog waar ook want ik word hier bijwijlen zot van alle snippers en lijmresten overal!

De pop werd gemaakt van nylonkousen opgevuld met allerlei rotzooi (snippers, stofrestjes, isomo, ...), zijn handen waren latex handschoenen en zijn kopke is een knalpurpere soortement zeemvel van de Zeeman. Prachtig!

Blijkbaar is Stella tegenwoordig ook mijn time-manager want ze verkondigde op school blij en monter dat ik wel eventjes een garderobe voor Nand de klaspop zou maken!
Goed voor mijn part! Maar alleen als ik hulp kreeg! Ahja! Geen tamzakkerij hier!
Gisterennamiddag werd tussen het pannenkoeken bakken en eten, koffieklets bij de buren en dweilen in de living een tenuetje gemaakt voor Nand de klaspop.






Ik maakte zijn nek steviger, naaide handen, naaide een broek mét zakken en een kimono, stak er betere vulling in en ik knipte een sjaaltje. De stofjes komen uit de stoffenbak van de klas, maar werden daarstraks herkent door schenker Vermiljoen haha.

Stella vond het geweldig achter de naaimachine! En ik ook! Het was de eerste keer en ze stond erop dat ze mee zou naaien want het was wel hààr klaspop! Ze mocht de hendel van het naaivoetje omhoog en omlaag zetten (daar was ze wat bang van), de stof mee uitknippen, de kopspeldjes eruit halen, de hoekjes eraf knippen en vooral uitleggen hoe het allemaal moest en zou gebeuren.
Apetrots liep ze vanmorgen met Nand de klas binnen!


PS: dit is de eerste keer dat ik met mijn smoelwerk op mijn blog verschijn. Ik vond de foto's te schattig! Ze was zo enthousiast en ik kreeg mijn kop er niet afgeknipt. Let u evenwel niet op mijn niet-presentabele zelf, alstublief.

PS2: kleine Give-Away op komst...ter ere van mijn...ahum...eerste blogverjaardag die allang gepasseerd is...ahum

De Sint werkt

Nieuwsgierig van aard? Ja? Wel! U krijgt zomaar eventjes, gratis ende voor nikske een sneak preview van wat de Sint hier zal brengen!


Deze poppenrelax kocht ik enkele weken geleden voor 2€ in de kringloopwinkel.
Zo zag ie eruit bij aankoop:




En nu ziet ie er zo uit:



Stofje komt van Ikea. Gemakkelijk klusje en een heel bevredigend resultaat! Hmmm, het prijsetiketje moet ik er nog wel zien af te prutsen.

En dan nog een voetenzak voor de poppemie, lekker warm in de poppenbuggy:



Met een ritsje. Gemaakt uit een kussensloop van Ikea (1€ in de koopjeshoek!). De voeringstof is gemaakt van een vrolijk met pastelkleurige figuurtjes bezaaid kindergordijntje uit de kringloopwinkel.


Slaapzakje voor de pop:



en nog twee kruippakjes voor de poppen:





Alles sluit met velcro, om het de poppenmoedertjes gemakkelijk te maken.
De patroontjes tekende ik zelf. Het slaapzakje en de voetenzak zijn vrij eenvoudig opgevat, het moest namelijk vooruit gaan! Aan het kruippakje had ik meer werk, omdat hier zowel broek-denkwerk als vest-denkwerk aan te pas kwam. Maar op zich is dat ook een vrij eenvoudig patroontje (aangeknipte mouwen, naadje op de rug). Als er interesse is wil ik de patroontjes gerust op mijn blog smijten. Maar dan moet ik ze wel eerst wat deftiger maken...ahum...

Het kruippakje met de bloemetjes heeft een applicatie van strijkvelours, een maan en wat sterretjes. Op het blauwe wilde ik ook graag nog iets appliceren maar ik had geen inspiratie meer. Als er iemand een idee heeft, of is het beter zonder? Ook is het blauwe pakje wat beter gemaakt, netter toch. Zo gaat dat als je iets een tweede keer doet, en al zeker met eigen patroon. Daarom zie je het stiksel van de velcro niet. Ha!
De voetenzak ging in het oorspronkelijke plan oortjes krijgen. Eenmaal af begon ik te twijfelen. Het zou de zak wel wat speelser maken maar ik vraag me af of ik de oortjes er wel netjes opgenaaid krijg. Een hanenkam zou ook gekund hebben (netjes tussen de naad), maar ik denk dat mijn dochters dat niet zouden snappen haha.

Ik ben nog niet klaar hoor, ik heb nog iets handgemaakt gepland voor 6 december. Ondertussen ben ik ook al naarstig aan het werk voor de kerstcadeautjes maar die kunnen nog niet geblogd worden, 't moet nog even een verrassing blijven he!

Meer poppenspul met patronen/handleiding vind je hier en hier!

Paarsje & Groentje

Ik weet het, het is al veel te lang geleden dat er hier nog eens een naaipost verscheen. Ik ben zeker nog niet van mijn naaiverslaving verlost en heb nog stapels ideeën. Maar zoals jullie wel weten heb ik een hele tijd zonder naaimachine gezeten, en eens ik die dan had moesten er eerst enkele saaie maar noodzakelijke klussen gedaan worden. Zoals een fietstoelzitje, zak voor de regenhuif van de bakfiets, biais herstellen van een kimono die ooit eens niet goed was gemaakt...ahum... En natuurlijk ook de slofjes voor Marcel! Ahja! (maar die maakte ik deels op mijn oude machine, en waren dus ook een afwerkproject)

En dan werd ik ziek! Ik ben een vijftal dagen grieperig geweest en heb dus die tijd echt niks kunnen doen. Echt niks he, alleen liggen.

Dus vandaag vloog ik er nog eens in!



Ik maakte deze popjes! Zijn ze niet geweldig?

Ik vond ze bij A print a day en was er meteen verliefd op! Ik printte ze op transferpapier (verkrijgbaar bij Hema of papierwarenhandel), streek ze op baalkatoen en naaide ze dicht. Simpel!

Ik zette de downloads elk op een blad apart en maakte de afbeelding van de achterkant wel rechthoekig, net even groot als de prent van de pop.

De paarse pop naaide ik eerst en ondanks de vele vele knipjes is haar vorm niet perfect. Ook heb ik geen idee hoe je nu zo'n knuffel mooi kunt sluiten nadat je ze hebt opgevuld. Je ziet dus aan haar hoofdje een lelijke naad.

Dus de groene pop pakte ik anders aan, dat ging nog veel sneller en makkelijker. En ik vind ze properder afgewerkt zo! Ik stikte ze gewoon met de goede kant naar boven, geen gepruts met het keren en makkelijk te sluiten na het vullen. Er staat op de afbeelding al een lijntje gedrukt dus dat moet je gewoon volgen met je naaivoetje. En omdat je transferpapier gebruikt gaat je stof ook niet meer rafelen!

De meisjes zijn er heel blij mee! Ze waren niet zo inventief als het op namen aankwam dus werd het Paarsje & Groentje.

Handgemaakte Knofje

Dit is mijn 20-uren project! En het is af! Waarom die tijdsdruk? Stella wordt morgen geopereerd. Ze heeft 'kissing tonsils' ofte gigantische amandelen. Daardoor snurkt ze luid, doet ze misschien zelfs apneus. In elk geval slaapt ze niet zo goed. Ook kokhalst ze de hele dag en geeft ze soms spontaan over. Die knoesten blokkeren ook haar buis van Eustachius waardoor ze stoppen in haar oren heeft en vocht achter haar trommelvliezen. En ik maar sakkeren dat ze zo slecht luisterde...

Ik zie er gigantisch tegenop, mijn kleine meis onder narcose en dan die pijn achteraf... Ik ben een beetje triest dat mijn perfecte dochter dan toch niet zo perfect is als gedacht. Nu ja, het is natuurlijk een routine-operatie en er zijn altijd wel erger dingen. Maar mijn moederhart bloedt toch wel een beetje. Om haar leed morgen wat te verzachten krijgt ze deze Knofje als cadeautje. Ik ben er zeker van dat ze dat geweldig zal vinden en hoop dan ook dat Knofje een goeie vriendin zal zijn. Het voelde erg moederlijk om voor mijn dochter een popje te maken.



Ik volgde de instructies uit een boek dat ik leende van Vermiljoen. Er stond bij dat de werktijd 20 uren bedroeg. Daar lachte de meisjesmama wel wat mee, want hey, hoe moeilijk kan dat nu zijn...tsss
Het ging allemaal goed, lijfje stikken, hoofdje maken, alles aan elkaar zetten met de hand...tot ik aan de haren begon! Wat een werk! Mijn vingertoppen doen nog zeer! Aha, daar komen die 20 uren vandaan!
Het jurkje is niet zo goed gelukt, het trekt wat aan de armen en past niet mooi rond haar halsje. Ik was al moe maar het moest af en heb dus niet zo goed opgelet bij het tekenen van het patroon. Maar die kleine Stellebel zal zich daar niet aan storen, en als ik nog eens tijd en zin heb maak ik Knofje nog wel eens een andere jurk. Als je goed kijkt dan vang je een glimp op van onder Knofjes rokje. Jaja die jongedame draagt wel degelijk een onderbroek! Gemaakt van een paar rode kinderkousjes dat niet meer past. Het kapsel vond ik het moeilijkste, want Knofje heeft nogal een haardos! Ik maakte een lange staart die ik dubbel plooide.

Poppendraagdoek

Laatst zag ik Stella in de weer met een sjaal en een pop. Tijd om haar in te wijden in het babydragen me dunkt! Niet dat ze dat niet kennen, draagdoeken worden hier nog wel gebruikt. Ik heb er nu enkele te leen van Vermiljoen, zo zalig!
Stella straalde toen ik haar vroeg of ze wilde dat ik voor haar een poppendraagdoek zou maken. Ze koos voor paars en kleine zus, ja, die moest het dan maar doen met oranje want ik had maar 2 kleuren fleece in huis.
Dit is echt supergemakkelijk en klaar nog voor je met je ogen knippert!



Zo maak je het:

1. Je neemt een lap fleece want dat rekt, eventueel andere rekbare stof is ook goed maar fleece is des te handiger omdat het niet rafelt en er dus niet gezoomd of overlocked moet worden! De afmetingen zijn 60cm op 85cm.
   
2. Je plooit de lap fleece in de lengte dubbel. Het moet immers een buidel worden. De pop slaapt straks tussen de plooi.
   
3. Je stikt de korte einden aan elkaar en laat de lange kanten open zodat de buidel open kan.
   
4. Binnenstebuiten draaien zodat de naad binnenin zit en hoppa klaar!
5. Leuker om te zien is natuurlijk om vanbinnen met een contrasterende kleur te werken, maar impulsief als ik ben heb ik de draagdoek gewoon meteen gemaakt toen dochterlief erom vroeg. Niet echt lang over nagedacht dus.
   
6. De meisjes mochten elk een applicatie kiezen, zo wordt het wat speelser. Nu ja kiezen, Stella wist al rap dat ze een paddenstoel wilde maar Lili had toen net een driftbui en omdat ik op dat moment vooruit wilde gebruikte ik maar weer die boom. Die applicatie is er met vliesofix opgezet en daarna vastgezigzagd.

Op de foto poseren de poppemiekes met hun lievelingsknuffel. Stella poseert niet graag, ze roept dan altijd, trekt de vreemdste grimassen en staat geen seconde stil. Dat in combinatie met het feit dat ik de handleiding van ons toestel nog altijd niet gelezen heb maakt dat de foto's niet altijd schitterend zijn.





Deze handleiding, de afbeeldingen en het bijbehorende patroon zijn enkel voor persoonlijk gebruik, en dus niet voor commercieel gebruik, bedoeld.

slaap zacht poppemiekes

poppenmandje, originally uploaded by meisjesmama.

Dit poppenmandje heeft een matrasje, een kussentje en een dekentje van mijn hand. Het is het eerste stuk dat ik genaaid heb. Ik gebruikte spotgoedkope blauwe boerenruitjes en een een fleece van Zeeman. In die periode trok Lili de ene na de andere slaapzak kapot, ze scheurde er werkelijk gewoon de ritsen uit. Van een badstoffen slaapzak maakte ik poppenhanddoekjes en poppenwashandjes, want ze waren altijd met de mijne weg. Ik vulde het matrasje en het kussentje met stukken van een oude dikke kapotte slaapzak. Die slaapzak stikte ik eerst in de vorm van het kussentje en het matrasje. Daarna stikte ik een hoesje errond, maar maakte wel alles dicht om te voorkomen dat de dochters het uit elkaar zouden halen.
Ik appliceerde een hertje op het kussentje en op het dekentje met vliesofix. Dat is echt geweldig spul! Je tekent in spiegelschrift hetgene wat je wil appliceren, zoals op calqueerpapier. Dan strijk je het stukje vliesofix onder stevige druk op het stofje, even laten afkoelen en uitknippen met een scherpe stofschaar. Dan trek je het resterend papiertje eraf en strijk je het op de andere stof. In principe kan het zo blijven kleven maar ik heb het nog eens vastgestikt. Ik stikte hier met een kleine gewone rechte steek, maar ik heb ook al eens met een zigzag een applicatie vastgezet. Traag stikken vond ik niet zo gemakkelijk toen, maar nu ik al wat vaker genaaid heb lukt het veel beter om de snelheid te doseren.
Rond de rand van het dekentje stikte ik nog een reepje ruitjesstof om het oranje vlak wat te breken. Achteraf gezien was het denk ik makkelijker geweest om de hele achterzijde in ruitjes te nemen en een flapje over te laten hangen aan de voorzijde.
Het poppenmandje zelf komt van Dille&Kamille...euh nee sorry uit Spanje met de stoomboot...