Totaal niet-chique filmfestivalkleedje

Als Eva vraagt of ik meega naar de opening van het Filmfestival zeg ik ja, bros mijn les en naai in de rapte een kleedje. Want wij hebben allebei welgeteld 1 cocktailjurk in ons kast hangen en dat is dan ook nog eens toevallig dezelfde (écht!) dus deden we van ienemienemutte en Eva was de baas.
Ik ben zo niet aan de cocktailjurken, doe mij maar de cocktails zelf, dus naaide ik de Harlequin uit La Maison Victor. Het moest rap gaan want ik had maar een paar uurtjes.

 

Wel een serieuze tegenvaller dat dé Mathias er niet bij was, ik had anders met graagte in zijn gat geknepen. Maar kom, de gin-tonic was er gratis en de film...euhm...tja...
Ik was -woehaha- niet de elegantste van de avond maar zeker niet underdressed. Whatever.

Ik gebruikte een rest zwarte sweaterstof. De stof rekt een heel klein beetje maar niet zoveel. Ik kocht ze ooit eens in de Strik. Ik gebruikte de averechtse kant van de stof omdat ik dat een hele plezante textuur vind, en ik liet de zomen onafgewerkt (die krullen om en rafelen niet). Rap klaar!



Ik veranderde wel een paar dingen aan het patroon:

• ik verlengde het patroon onderaan met 10cm want ik heb lange benen dus op patroon vooral onder de taille meer lengte nodig
• ik knipte de hals wijder zowel vooraan als achteraan, want het patroon zou ideaal zijn bij een bescheiden boezem en ik heb dat niet
• ik stikte borstnepen, alweer voor die niet al te bescheiden borsten
• de armsgaten stikte ik wat verder dicht want die gaapten serieus

*Eva, dat is dat meiske dat àltijd de juiste dingen zegt als ik zelf geen licht meer zie, met mij op café gaat als ik tureluur word van mezelf, mij moed insprak toen ik de bouwwerken niet meer zag zitten, souvenirs voor mij meebrengt als ze op reis gaat, die op mijn kinders let als ik moet blokken, die kwam stofzuigen als ik niet meer kon bewegen van de rugpijn, die mij meepakt als ik zelf nog niet eens door heb dat ik er nog eens uitmoet... enfin...ik kan nog wel even doorgaan...nen engel dus, eigenlijk. Merci he menneke!

*Ik loop weer een maand achter, maar hey, foto's maken van uzelf in een nieuw kleedje met de zelfontspanner dat is niet simpel zelle. Ten eerste moet het licht wat meezitten, moet het opgeruimd zijn en bovenal moet dat kleedje gewassen zijn! En dan zijn de foto's nog crappy ook. Zucht.

Gent autovrij

Gent Autovrij...





... dat is de vader voor een zondag afstaan aan fietsend Gent.



...dat is dromen over groot zijn en zelf met de bakfiets kunnen rijden.



...dat is voorop lopen omdat je de weg overal kent.







...dat is uw beste maten tegen komen en prompt een feest te bouwen.





...dat is uw pa een handje toesteken. Zwoegen!









...dat is uw M-score niet te hoeven testen om te weten hoe vrij je fladdert!



...dat is doen wat elke andere driejarige doet aan die fontein...

Blote voeten in de Gentbrugse Meersen

Gent heeft ook een blotevoetenpad! En dat testten we recentelijk grondig uit.























Ik heb ergens gelezen dat het pad niet toegankelijk is in de herfst- en wintermaanden maar ik betwijfel dat, het is eenvoudig te volgen (al moet je soms wat zoeken naar de gele voetafdrukken op paaltjes) en het zijn echt paadjes die je volgt dus dat moet ook te doen zijn op een Indian Summernamiddag. Aanrader is wel om het plannetje afgedrukt mee te nemen.

Kermiskoers

Er was eens een klein jongetje...



...dat na zowat een jaar terugkeerde naar die speciale plek in Gent waar hij zijn eerste levensjaar doorbracht...





...dat stukje Gent waar zijn moeder nog zo vaak over mijmert en waar ze heimwee en hartzeer van krijgt...





































...de Noordpool van Gent, waar er jaarlijks kermiskoers wordt gereden...



Meulesteekoerse!





Zijn truitje en broekje zijn handgemaakt. Een Jacob aan zijn gat en een Charlie rond zijn stoere jongensbast!



Ik werd al maanden geleden verliefd op de tijgers van Znok (ik heb een tijgergekke zoon, duh), maar kon ze nergens vinden in België (en het buitenlands gedoe was het me toch niet waard, gezien mijn productiviteit). Maar ik ontdekte ze vorige week bij Bellelien en bestelde ze meteen. Ik gebruikte een oude t-shirt van zijn vader voor de binnenkant en de boorden.



De broek is gemaakt in fijne zwart-witte pied-de-poule die ik ooit in de kringwinkel kocht. Ik nam de kleinste maat, verhoogde het rugdeel en verlengde de pijpen. Ik liet de tailleband weg en nam een stuk van dezelfde zwarte t-shirt als tailleband. Ideaal voor kindjes die net zindelijk zijn. Het was meteen ook mijn eerste Jacob, zo'n zalig patroon! Ze zijn sneller gemaakt dan gekocht!

Zondag!

Er was eens een zondag die door de man des huizes voor de verandering eens niet op een bouwwerf werd gespendeerd. Dat zorgde voor reeds lang vergeten mogelijkheden: uitstapje!
Ruggewijs ben ik met drie kinderen aan huis gekluisterd, tenzij er iemand mee gaat die mijn balorige tweejarige kan optillen als hij weer eens ostentatief de andere kant uit rent, zich bokkend op de aardkorst smijt of zijn eigen leven in gevaar brengt. Tegelijkertijd legt de rug ook heel wat beperkingen op, gelukkig is er vlakbij zoveel plezier!



De zondag begon net zoals de hare op DOK! Dat was alweer een jaar geleden! Het blijft een heerlijke plek! En net zoals een jaar geleden blijkt Astor nog altijd het zand met graagte en met grote scheppen te verorberen.







Als wij naar DOK gaan fietsen we altijd over de Bataviabrug, en van daarop kijk je recht op de Blauwe Kraan en de Grindbakken. Dus gingen we daar ook nog maar eens kijken. Er was 't een en 't ander veranderd tegen de vorige keer.























We hadden duidelijk een klein zwijn bij. Middagdutjestijd! Maar daarna maakten we nog een klein toertje langs de Schelde.





Een ijsje op Sint-Baafs als afsluiter is zowat een traditie aan het worden bij ons.