Ruitenfrakske

Een ruitenfrakske voor Astor!



 



Geïnspireerd door deze jas kocht ik wollen ruiten bij De Strik. Ik nam twee lagen van de wollen ruitjes en voerde de jas met donkerblauwe teddy van de Stoffenkamer.
Ik nam hetzelfde patroon als voor zijn zomerjas, ook de grootste maat (92) maar verlengde de zomen en ik zette boordstof aan de mouwboorden. Het is een dikke jas dus was er meer ruimte nodig, het patroon is voorzien voor nicky of andere tricot. Dus verbreedde ik het rugpand, de kap, de voorpanden en ook de mouwen kregen ook extra ruimte. De jas zit als gegoten!









 

Tijgers en leeuwen

De favoriete dieren van Astor staan op een stofje dat ik toch wel een van de allermooiste sinds jaren vind. Tijgers en leeuwen op zoonliefs jas!





Deze ecologische stof kocht ik bij Georgette, ze is van Cloud9. Ze is superzacht en van prachtige kwaliteit. Hoe perfect kan een stofje zijn? En zeker in mijn favoriet kledingstuk, een jas, zodat ik er veel naar kan kijken!



Ik gebruikte het patroon van de wikkelvest Kayla uit de Ottobre 3/2009. Ik kruiste het patroon aan in het patroonoverzicht toen Lili nog een peuter was. Ik ben echt content dat ik het op het nippertje nog kon maken voor Astor.
Het patroon schrijft tricot voor, maar dat het ook lukt met geweven katoen ziet u wel. Ik maakte zelfs maat 92 (de grootste maat van het patroon) en die zit Astor als gegoten. Toch heeft hij al enige tijd maat 98-104. Ik heb niets aangepast aan het patroon.






Het plan was om kamsnaps te gebruiken, zodat het jasje omkeerbaar is. De binnenkant is superzachte eveneens ecologische nicky velours van Nosh, gekocht bij Vermiljoenshop een tijd geleden. Echt omkeerbaar is het uiteindelijk niet geworden, ik wilde liever deze knalgroene rommelmarktknopen gebruiken met een metalen randje errond, omdat het groen zo prachtig bij de groene ogen van de tijgers past. Als ik kamsnaps zou gebruiken en ze zouden doorscheuren of lossen, mijn hart zou bloeden. Dus speelde ik op zeker. Als ik echt omkeerbaarheid wil kan ik nog knopen aannaaien op de appelkant, maar dat zou misschien wel storen bij het dragen.

Wat die groene paspel daar doet vraagt u? Wel. Het patroon is asymmetrisch en natuurlijk knipte ik beide jasjes niet gespiegeld. Typisch. Dus knipte ik van de ene kant wat er aan de andere kant ontbrak en stak er een paspel tussen. Ik kon ook een nieuw voorpand knippen ware het niet dat ik er pas achterkwam bij het aaneenstikken van beide jasjes. Ook typisch. En ik had al zitten zweten om de capuchon er mooi tussen gestikt te krijgen. Uiteenhalen was een no-go. That's me.



Hij is er helemaal weg van. Zelfs als het te warm is wil hij zijn zomerjas aan.

Berenjas

Een berenjas voor Lili!







Stella's jas is al eventjes klaar. Ook Lili draagt haar lentejas al een tijdje, ik naaide 'm toen ze op scoutskamp was. Maar ik toonde 'm niet eerder omdat ze haar gebroken en gegipste arm niet door haar mouw durfde murwen en ze zo niet op de foto wilde. Nog een weekje gips voor de boeg, maar ze zit er al mee in de zandbak en op de schommel dus dat komt goed!







 Zowel stof  (beren van Kokka) als patroon (het moest hetzelfde zijn als haar winterjas) koos ze zelf. De voering zijn  blauwe bolletjes. Ik heb zelf helemaal niks met oranje, dat moet een van mijn minst favoriete kleuren zijn. Toch doen mijn ogen geen zeer als ik naar mijn dochter kijk. Gelukkig!

Alice in Wonderland

Ook ik mocht al eens piepen in Homemade Mini Couture en ziet eens wat een pracht!



Eindelijk wordt mijn honger naar uitdagender patronen gestild! Dat gecombineerd met veel klasse en stijl (gelijk we van Little Miss Y gewend zijn) én het feit dat ik echt net nu een jasjespatroon nodig had is echt een schot in de roos! Oh ik maak zo graag jasjes!

De jas heeft veel prachtige details! Pofmouwtjes bijvoorbeeld.



En een speciale rugpas.



Oh en ziet die manchetten en die zakken!



Ik gebruikte Trèfle -Alice in Wonderland- van Kokka, de voering is Chartreuse allebei van bij Vermiljoenshop. De polkadotjes komen van bij de Turk. De oudroze knopen komen van een rommelmarkt. De naden zijn doorstikt met gouddraad. Scoren!



Een nieuwe jas én een nieuwe fiets!





Een Minerva van dertig jaar oud, met veel liefde en oog voor authenticiteit opgemaakt door haar vader.

Winterjas numero 3

Het is niet zo dat ik het meesterstuk tot op het laatst heb gehouden. Integendeel zelfs want ik vind dit de minst geslaagde jas van de drie. Gelukkig is de dochter ermee in de wolken want ze heeft 'm zelf gekozen! En hij is ook berewarm, dat maakt al veel goed.

Op deze foto lijkt het alsof de voorpanden niet even lang zijn. Lijkt. Want ze zijn wél evenlang en de knopen staan wél goed geschikt (al staan de knoopsgaten niet horizontaal, wat wel zo lijkt te horen in de jassenmakerij precies). Het ene voorpand is gewoon een beetje omgekruld naar binnen.

Stella wilde graag een jas met een kap en met niet teveel truttigheid. Ik versta dat, ik ben zelf eigenlijk ook wel zo. Ze koos resoluut voor jasje 26 uit de Knippie nr 4/2012 (augustus/september). De raglanmouwen, de lummels en de combinatie kap+kraagje leken me heel tof!
Maar het patroon ìs niet tof. Ik vind het veel te wijd, de steekzakken in de zijnaad bijvoorbeeld zitten zover naar achteren dat Stella ze echt moet zoeken op haar rug om haar handen erin te steken. En de kraag flapt omhoog als ze haar kap opzet.

Ook de stoffen koos de juffrouw zelf. Kobaltblauwe ribvelours met dikke ribbels. Een gordijn dat ik ooit eens op een rommelmarkt kocht. Tussen de raglannaden, de kap en de kraag stak ik rode paspel. De hele jas is gevoerd met teddy van bij Artevelde. Als tussenvoering gebruikte ik wattine die ik eerst aan de ribvelours overlockte. De mouwen kregen een gewatteerde doorstikte gladde voering. De rode metalen knopen komen van bij de Veritas.
Het werd een heel dik pakketje met al die lagen tesamen. Ik stikte mijn versch overlockmes ermee bot en kreeg er geen knoopsgaten in gemaakt met mijn knoopsgatenvoet. Gelukkig heb ik sinds kort een boventransportvoetje waarmee het dikke pak vlotjes onder mijn naaimachine schoof!
En alsof al het bovenstaande nog niet erg genoeg was knipte ik mijn stof ook nog eens tegen de vleug in (hetgeen ik pas ontdekte toen een beginnende naaister het mij vroeg). Argh!

Gelukkig is Stella er content mee (en groeit ze zo hard dat ik tegen volgende winter toch zeker weer een nieuwe moet maken). 

Winterjas numero 2

Eentje voor Astor!





Eentje dat supersnel klaar is want het patroon kan eigenlijk niet eenvoudiger. Ik maakte al eens hetzelfde jasje in maatje 62 maar de ervaring leerde me toen dat het patroon eigenlijk totààl niet op maat uitviel. Ik geloof zelfs dat het ventje het jasje droeg toen hij al in maatje 74 zat en het dus eigenlijk geeneens koud was.
Het patroon gaat maar tot maat 74 dus tekende ik die maat voor mijn grote jongen die eigenlijk al in maat 92 hoort. Ik verlengde de mouwen (met boordstof) en de panden met een 3 à 4 centimeter, de breedte hield ik gewoon aan en voilà: dat zit als gegoten!

Het stofje is een restje van Lili's wondermooie winterjas van een stel winters geleden. De binnenkant is geknipt uit een dekentje uit de Zeeman, ooit gekocht om er doopsuikergewijs snorren uit te knippen maar dat plan werd afgevoerd. Ik stikte ook nog wattine mee tussen voor de isolatie. Waar de limoengroene paspel vandaan komt weet ik echt niet meer, toevallig past de boordstof uit Vermiljoenshop er geweldig goed bij! De knopen komen van bij Veritas.

Oh en die pinnemuts is zo overdreven schattig! Alleen spijtig dat hij hysterisch wordt als ik ze op zijn hoofd zet!

Winterjas numero 1

Het sandwichkind werd voor de verandering eens eerst bediend. Ze valt er zo vaak tussenuit! Nog voor de verhuisdozen naaide ik dit manteltje in elkaar voor Lili. Ondertussen zijn we verhuisd (oh heimwee!), vind ik overal en nergens naaigerief terug en staan kind 1 en kind 3 nog in de rij voor een winterjas. De winter, ik zou dat seizoen willen overslaan, gelukkig maak ik keigraag jasjes!









Het patroontje komt uit de Knippie van augustus/september en valt echt heel goed op maat. Vooral ook niet te breed wat wel vaker het geval is bij Knippie. De rode gekookte wol (of wolvilt? Wat is het nu eigenlijk?) kocht ik lang geleden eens bij Le Chien Vert, de haantjes (ook die haantjes-op-hun-kop) vanbinnen komen van Vermiljoen en de houten knopen komen van bij Veritas.

Die gekookte wol is overigens een zaligheid om te stikken, dat rafelt niet en staat direct schoon in vorm. En dat is warm van zijneigen dus geen tussenvoering ofzo nodig! Het jasje zat op 1 dag in elkaar, patroon tekenen en stof knippen en peuterkuren trotseren inclusief!