RecyKleren editie 2014

Naar trouwe jaarlijkse gewoonte lever ik ook mijn bijdrage aan de Recykleer-veertiendaagse van Boomie. En dit jaar gebeurde er zowaar een wonder! Ik was namelijk niet nipt enkele uurtjes voor publiceren klaar, maar wel twee hele dagen zeg! Is de deadlineflirter in mij nu dan eindelijk verdreven?

Ik vertrok van een kapotte jeans van mijn vent. Dat is niet de eerste keer en dat komt omdat mijn vent jeansbroeken verslijt dat het geen naam heeft. Dat is blijkbaar eigen aan broeken die veel langs fietszadels schuren. Meestal worden dat tuub-vodden maar ik redde deze kapotte broek toch van de smeer- en oliedood.



Ik kreeg zeer zeer nipt een Jacob maat 110 uit de jeans. Op sommige plekken heeft de jongetjesbroek wel een stuk oude jeansnaad en een stuk oude achterzak maar ik vind dat eigenlijk net plezant zo. Dat is zoals die keer dat ik een babytruitje uit een gigashort haalde en het kruis over de mouwen heenliep.







Ik recupereerde de zomen van de jeans om er de zakranden van te maken.



Helaas wilde mijn driejarige niet op de foto. Zelfs niet toen ik hem chocolade beloofde (lijkt ook in niks op mij zeg!). De broek aandoen wilde hij maar wat graag, apetrots op zijn papa-broek!

De broek is nog wat aan de ruime kant, mijn Astorkind heeft een smalle poep. Maar zoals dat helaas gaat met dessertkindekes groeien ze veel te snel dus dat komt wel goed.





 Ik kocht in de kringloopwinkel een reuzepolo uit de 25-centbak. Een groene met wat wit en een stof in reliëf. Het plan was om dus een heel tenuetje te recykleren.



Het werd een mini-polo uit de nieuwste La Maison Victor. Wederom maat 110 en met korte mouwen maar de polo is nog veel te groot (hij draagt nochtans al een tijdje maat 110).



Ik ben er eigenlijk niet onverdeeld gelukkig mee. Ik vond de uitleg van de polosluiting in het boekje helemaal niet goed. Deze van Spiegelstiksels is veel degelijker. En ik vind het borstzakje veel te groot. Maar wat ik echt helemaal niet tof vind is dat de kraag er verkeerd aan staat. De polosluiting kan niet sluiten omdat het ene flapje naar binnen is geflapt en aan de kraag genaaid. Dat is niet de bedoeling, dat is een fout. Maar ik kon het niet anders doen omdat de kraag niet helemaal rondom rond de halssluiting past anders. Het viel mij pas op toen ik helemaal klaar was en de kamsnaps erop wilde zetten. Ik heb mijn patroondelen gecontroleerd en ik tekende alles juist over, toch is de kraag zeker enkele cm (de breedte van het flapje van de polosluiting) te kort...

Ach ja, hij is draagbaar zo.

Totaal niet-chique filmfestivalkleedje

Als Eva vraagt of ik meega naar de opening van het Filmfestival zeg ik ja, bros mijn les en naai in de rapte een kleedje. Want wij hebben allebei welgeteld 1 cocktailjurk in ons kast hangen en dat is dan ook nog eens toevallig dezelfde (écht!) dus deden we van ienemienemutte en Eva was de baas.
Ik ben zo niet aan de cocktailjurken, doe mij maar de cocktails zelf, dus naaide ik de Harlequin uit La Maison Victor. Het moest rap gaan want ik had maar een paar uurtjes.

 

Wel een serieuze tegenvaller dat dé Mathias er niet bij was, ik had anders met graagte in zijn gat geknepen. Maar kom, de gin-tonic was er gratis en de film...euhm...tja...
Ik was -woehaha- niet de elegantste van de avond maar zeker niet underdressed. Whatever.

Ik gebruikte een rest zwarte sweaterstof. De stof rekt een heel klein beetje maar niet zoveel. Ik kocht ze ooit eens in de Strik. Ik gebruikte de averechtse kant van de stof omdat ik dat een hele plezante textuur vind, en ik liet de zomen onafgewerkt (die krullen om en rafelen niet). Rap klaar!



Ik veranderde wel een paar dingen aan het patroon:

• ik verlengde het patroon onderaan met 10cm want ik heb lange benen dus op patroon vooral onder de taille meer lengte nodig
• ik knipte de hals wijder zowel vooraan als achteraan, want het patroon zou ideaal zijn bij een bescheiden boezem en ik heb dat niet
• ik stikte borstnepen, alweer voor die niet al te bescheiden borsten
• de armsgaten stikte ik wat verder dicht want die gaapten serieus

*Eva, dat is dat meiske dat àltijd de juiste dingen zegt als ik zelf geen licht meer zie, met mij op café gaat als ik tureluur word van mezelf, mij moed insprak toen ik de bouwwerken niet meer zag zitten, souvenirs voor mij meebrengt als ze op reis gaat, die op mijn kinders let als ik moet blokken, die kwam stofzuigen als ik niet meer kon bewegen van de rugpijn, die mij meepakt als ik zelf nog niet eens door heb dat ik er nog eens uitmoet... enfin...ik kan nog wel even doorgaan...nen engel dus, eigenlijk. Merci he menneke!

*Ik loop weer een maand achter, maar hey, foto's maken van uzelf in een nieuw kleedje met de zelfontspanner dat is niet simpel zelle. Ten eerste moet het licht wat meezitten, moet het opgeruimd zijn en bovenal moet dat kleedje gewassen zijn! En dan zijn de foto's nog crappy ook. Zucht.

In de badkamer

Vandaag deed ik van fotoshoot in de badkamer, in de spiegel dus met de camera voor mijn gezicht. Zo wat verstoppen af en toe is geruststellend.



En waarom ik dat deed? Om mijn nieuwste maaksel te tonen. Een top in tricot met aangeknipte mouwen. Eenvoud en gemakzucht en al.



Slechts twee panden. Mouwen en hals zijn omgezoomd met de tweelingnaald en de onderkant is afgewerkt met een dubbelgevouwen boord.







De stof komt van bij De Strik in Ledeberg.
Het patroon tekende ik zelf op basis van een t-Shirt. Zoals de Tante het doet, ongeveer.



Ziezo nu zijt ge eens in mijn badkamer geweest he!

Rood

 

Dat is nu echt een kleur die ik meestal niet graag zie. Te hard, te fel, rode dingen hebben vaak iets goedkoop vind ik. Maar ik weet dat ik daarin een uitzondering ben, soms lijkt het wel of de halve wereld stapelgek is op rood. Nee, geef mij maar blauw (oh wat hou ik van blauw!) of groen (past bij mijn ogen). En dan komt ge in een stoffenwinkel rode jeans tegen en maakt ge er diezelfde dag nog een rok van voor jezelf. Ik ben echt consequent, ik.



De rode rok dus, die maakte ik zowat een jaar geleden al en draag ik zo goed als wekelijks wegens favoriet van zowel mezelf als van de man in mijn huis.



 Let niet op de kreukels (ik had al gefietst!) noch op de norse blik (geen liefde tussen de zelfontspanner en ik) en ook niet op de lovehandles en de blauwe plekken en al. Astublieft dankuwel!






Het patroon is een A-lijn uit Allemaal Rokjes, de stof komt van In den Beer. Het idee om de mintgroene zelfkant van de stof te gebruiken voor de bovenrand van de zakjes haalde ik bij haar.

Candy

Toen ik het patroon van de Candy-jurk zag in de lente-editie van La Maison Victor was ik er op slag verliefd op! En ohohoh wat had ik toch nog een schoon lapke sweatertricot van In den Beer liggen!

Ideaal voor Stella, die toch graag wat stoerder kleedsels draagt dan haar popje van een zuster.

Ze had net naar haar vijs gekregen, vandaar de pruillip. Maar volgens haar vader zijn al zijn meisjes op hun mooist als ze kwaad zijn.

Zalig patroon! Snel klaar want geen randjes af te werken. Dus ideaal voor mij, want eigenlijk he, eigenlijk moet ik nu blokken en papers schrijven maar ja, ik heb nu eindelijk dat naaimachien uitgepakt dus de verleiding is soms te groot...

Het lentefeest van Lili

Liefste Willy Lili,

We wensen dat je later een man vindt (in de mannenwinkel) die heel lekker kan koken, en die alleen maar dingen maakt die jij heel graag lust. Een man die ook goed kan kuisen en die àltijd bloemen voor je koopt.

We wensen dat je mooie lange haren mag krijgen, hélemaal tot op je poep!

Liefste Lili, liefste charmeurke, liefste slimmerik, liefste knuffelbeer! Ons voorzichtige, handige en aanhankelijke plaagstokske. Blijf maar helemaal jezelf want je bent zo fantastisch!

Afgelopen zondag vierden we onze fantastische Lili! Waar is de tijd van de smoelentrekkerij? Waar is de tijd dat ze met haar natgeplaste onderbroek mijn ramen waste? Waar is haar engelenhaar naartoe? Ze is al van in het prille begin ons rustigste maar ons meest excentrieke kind. Geen enkel ander kind kan me zo verbazen; met de dingen die ze kan en weet, met haar absurde gevoel voor humor, en vooral met de dingen die ze zegt. Boenk erop. Ze is de max!

Het lentefeest, of groeifeest, boksten we net zoals vorig jaar in elkaar met een groep ouders.  Het was geweldig!
In de voormiddag legde ze samen met 12 vriendjes een groeiparcours af in de buurt, met onder andere een babyfietsjesrace, een tandenschietkraam en een wensenzoektocht. In de namiddag picknickten we in het park. Ze genoot!

Haar jurk koos ze helemaal zelf. Ik heb geprobeerd haar iets feestelijkers te verkopen maar ze wilde geen kraagjes, paspels, open rugjes, mouwtjes,... neenee ze wilde een jurk in twee verschillende stoffen en een geel satijnlint. En zo geschiedde.
Ik maakte voor haar de Giggle uit Homemade Mini Couture, maat 7 jaar voor mijn smalle Lili en dat zit haar als gegoten. De stof van het rokdeel is painted summer, ooit gekocht bij de Stoffenkamer. De eendenknoopjes waren een rommelmarktvondst.
Haar vestje komt van de Hema, ik verfde er de geweldige beer op zoals ik hier al eens deed.


Ondertussen is ons huis af, verhuisden we dik 5 maanden geleden, is de rug aanzienlijk beter (maar helemaal ok wordt het nooit meer), is er een nieuwe spiegelreflex (deze foto's zijn nog met de oude kapotte dus ja, hargl) én zijn de naaimachines uitgepakt! Tijd voor een nieuwe start? Einde van de winterslaap? Nu nog die duizenden ongelezen blogposts in mijn feedly lezen....