Rood

 

Dat is nu echt een kleur die ik meestal niet graag zie. Te hard, te fel, rode dingen hebben vaak iets goedkoop vind ik. Maar ik weet dat ik daarin een uitzondering ben, soms lijkt het wel of de halve wereld stapelgek is op rood. Nee, geef mij maar blauw (oh wat hou ik van blauw!) of groen (past bij mijn ogen). En dan komt ge in een stoffenwinkel rode jeans tegen en maakt ge er diezelfde dag nog een rok van voor jezelf. Ik ben echt consequent, ik.



De rode rok dus, die maakte ik zowat een jaar geleden al en draag ik zo goed als wekelijks wegens favoriet van zowel mezelf als van de man in mijn huis.



 Let niet op de kreukels (ik had al gefietst!) noch op de norse blik (geen liefde tussen de zelfontspanner en ik) en ook niet op de lovehandles en de blauwe plekken en al. Astublieft dankuwel!






Het patroon is een A-lijn uit Allemaal Rokjes, de stof komt van In den Beer. Het idee om de mintgroene zelfkant van de stof te gebruiken voor de bovenrand van de zakjes haalde ik bij haar.

Knopenpat

Iemand vroeg me laatst of ik nu nooit eens iets voor mezelf maakte. Wel, ja dus, maar niet zo vaak.

Die rok met knopenpat uit Allemaal Rokjes stak mijn ogen uit. Geen rits erin, hoera!



Maar wel zorgvuldig geselecteerde retroknoopjes. Bij het aannaaien prikte ik duizend keer in mijn vingers en alsof dat nog niet ambetant genoeg was viel het allerlaatste knoopje ergens op de grond en rolde weg tot in de krochten van ons huis. Het heeft twee weken geduurd eer ik 'm terugvond. Superordelijk en georganiseerd en al, ik!




Een rok met knopenpat is ideaal in jeans, zo gaat ie niet gapen. Ik zou er nog wel willen maken, zo gemakkelijk eigenlijk, en rap klaar!



En ziet! Hakken aan! Voor het eerst in pakweg negen maanden staat mijn rug mij dat toe! Jeuj!

Lentelili

Het eerste lenterokje is voor Lili. Niet dat ze met een zus die net een jaar ouder is kleren tekort heeft. Integendeel. Maar het is ook best sneu voor haar dat ze nooit echt iets nodig heeft.



Een restje van Cosmo van bij Vermiljoenshop, wat boordstof, een kantje en een uurtje later werd een snel rokje geboren. Wat een gerief toch zeg, Allemaal Rokjes!





Omdat het restje stof net de hoogte was van het rokje wilde ik liefst de hele stof opgebruiken. Anders zit ik weer met die piepkleine maar o-zo-schattige restjes die ik niet kan weggooien. Daarom stak ik er een stolpplooi in. Zo was ineens de hele stof op!



De stof is seersucker, dat is een echte zomerstof! Er zitten kleine streepjes in en het is absoluut verplicht te strijken. Maar zo luchtig!

Rimpelvoet

Nee geen lichamelijkheden. Wel deze: de rimpelvoet van mijn overlocker.



Ik kocht mijn overlocker dik twee jaar geleden en kreeg daar toen een mysterieus dozeken bij. Een schatkistje vol metaal. Alleen wist ik begot niet wat ermee aan te vangen. Mijn uiterst nieuwsgierige aard kwam nog eens naar boven en voilà de rimpelvoet werd ontdekt.



En wat een gemak! Hoe is dat nu toch mogelijk dat ik al dik twee jaar een ding in huis heb dat mijn naaiend leven zo vergemakkelijkt EN IK DAT NIET EENS BESEFTE?



Ik legde twee lapjes stof onder en boven de rimpelvoet en letterlijk tien minuten later had mijn dochter een rimpelrok. Ha!



Wat zit er nog allemaal in die schatkist?

Van Stella voor Katrien

Mijn Stella wordt groot, ze is nu kleuter af. En dat steekt wel, ja. Het was net gisteren dat ik met haar ging wennen in het instapklasje. Zij trappelend van enthousiasme, ik met dezelfde krop in de keel. En eigenlijk ben ik niet eens triest, ja natuurlijk had ik haar graag stiekem nog wat extra kleuterjaren aangesmeerd maar het kind heeft zichzelf al leren lezen. Hoog tijd dus voor het eerste leerjaar!
Ik ben echt slecht in afscheid nemen. Mijn oudste dochter lijkt op dat vlak (en ook wel op heel wat andere) sprekend op haar moeder, de tranen vloeien bij haar ook rijkelijk als ze met veel goesting op logement gaat. Den bleiter. Vandaag nam ik afscheid van Stella's kleutertijd en van haar laatste kleuterjuf. Onbeschrijfelijk eigenlijk, wat een fantastische juf ze de voorbije 2 schooljaren had. Er is werkelijk niemand die onze dochter zo goed kent als wij, behalve Katrien. Ze heeft Stella zo helpen groeien, schoon om te zien.

Mijn Stella zou de mijne niet zijn mocht ze haar zin niet doordrijven. Na het naaien van haar eerste eigen rokje toog ze met mijn lintmeter naar de klas. 's namiddags kwam ze thuis met de maten op een briefje. Vastbesloten was ze, een rok voor Katrien moest en zou er komen! In het rood -neenee mama, gewoon knalrood!- en mét een kantje. Want dat laatste is iets waar ze zelf voor zwijmelt.
Helemaal alleen gemaakt, op de rits en het doorstikken van het kantje na. Dat is toch wel écht mijn dochter!







Als een klein vogeltje
Hongerig en zoekend, kwam ze onder jouw vleugels
Je hebt haar gestimuleerd, gevoed en over de rand van het nest leren kijken
Nu is het aan haar om te vliegen, een schone vlucht doorheen de lagere school
Bedankt voor alles, jij bent zo fantastisch!

Allemaal Rokjes

Voor mij!

Stella kiest

Ze koos alles helemaal zelf. De stof in de winkel, het patroon uit Allemaal Rokjes, de broderie, de boordstof én de roklengte. Ze naaide zelfs de zijnaden zelf! Ik voel me dan ook niet echt verantwoordelijk voor het hoge truttigheidsgehalte van deze klokrok. Het meisje erin is er dolgelukkig mee!

De paardenrok

Lili heeft een nieuwe lievelingsrok. Het was van de vogelrok geleden dat het kind verslaafd was aan een kledingstuk. Niks zaliger om voor te naaien dan een dankbare dochter!
Ze is al enige tijd zot van paarden. Geen rozige blingbling viervoeters, neenee échte paarden mama!

Ze wilde al lang een paardenrok, van échte paardenstof. Zo geschiedde.

Het patroon komt uit "Allemaal rokjes!" en was klaar -patroon tekenen inclusief- op 2 uur tijd! Drie pandjes paarden, drie pandjes bloemen. Een gewaagde combinatie dixit de buurman. Zowel de dochter als ikzelf zijn zwaar fan!

Ribbels

Ik dacht, ik maak nog eens een rok voor mezelf. Ik gebruikte mijn zelfgetekend patroon van toen. Die rok past immers nog, als een van de weinige. Helaas. Ik vond enkele weken geleden schone ribvelours op een rommelmarkt voor geen geld.



De stof was heel smal, 75cm breed (en de zelfkanten zaten er nog op), daar kreeg ik geen rok uit. Tenzij ik de ribbels horizontaal zou nemen. Strak plan!



Contentement alom. Deze rok was heel snel klaar en helemaal mijn goesting. Ik kon niet wachten om 'm aan te doen. Maar! Hij. Past. Niet. NIET! Aaaaagghhhrrr!
En dat komt natuurlijk door die ribbels. De stof geeft mee in de verkeerde richting, in de lengte dus, niet in de breedte. Eigenlijk had ik dat moeten weten. Stoem.

Van de overschotjes fabriceerde ik ook nog rap een babybroekske.



Dat is dan weer wél geslaagd!

En tijdens het rommelen in Astors garderobe kwam ik dat groene t-shirtje tegen. Toen ik net wist dat ik een zoon verwachtte kocht ik een stapel t-shirtjes om te appliceren maar veel kwam daar niet van in huis. Ik zette er dus maar rap een aap op voor het truitje te klein wordt!

Pas als truitje klaar was besefte ik dat het al eens eerder zag. Toeval!



Oh en diegenen die zich afvragen wat mijn kereltje op zijn neus, wangen en in zijn mond heeft: Gentiaan Violet. Bah!

Cirkelrokje voor Stella

Eindelijk naaide ik eens een cirkelrokje! Ik was er al enkele weken over aan 't nadenken toen Mme Zsazsa haar geweldig duidelijke handleiding postte. Ideaal vond ik dat! Maar sindsdien maakte ik welgeteld 0 cirkelrokjes voor mijn meisjes. Of toch, dit kleedje heeft een cirkelrok.

Nu heel blogland aan de patroonloze plooirokskes gaat wil ik toch even de lof van de cirkelrok  zingen. Zo'n rokske is stukken gemakkelijker te maken, valt veel mooier en past veel langer! Wat wil een mens nu meer? Ik pleit dan ook voor een flickr-pool voor alle creaties gemaakt met de schone handleidingen van Mme!

Ik deed wel iets verkeerd, ik las de handleiding raprap door en nam de taille als maat in plaats van het wijdste punt. Dus de rok was te smal. Niets ergs aan want een cirkel kan je altijd groter knippen, kleiner...euh...gaat niet.

De stof komt van het stoffenspektakel. Ik bestelde bij de stoffenmadam met de vrolijke hollandse stofjes eigenlijk de omgekeerde variant (rood met witte bloemekes). Omdat ik toen totaal niet in de mood was en eigenlijk ook al best een duffe en warrige kop had merkte ik pas thuis dat 't verkeerd was. Lelijk dat ik die stof vond. En Stella maar zagen, dat ze een kleedje wilde in die stof. Dus om haar te plezieren maakte ik vorige week deze rok. En eigenlijk valt dat best mee he!

De mooiste cirkelrokjes vindt u bij Vlijtige Vink!

Plooirokskes

Ik weet 't, ik lig een beetje stil. De voorbije posts gaan allemaal over dingen die ik weken geleden al maakte. Ik probeer toch 1 keer in de week te posten. Ik ben eigenlijk heel moe. Doodop eigenlijk. Om nog maar te zwijgen over mijn pijnlijke tenen, de ijzige constante kou in mijn lijf, de vergeetachtigheid en het genante verspreken.
Mijn lief verdiept zich momenteel in de intramusculaire inspuitingen, en als ie goed geoefend heeft op een appelsien mag ie die spuit in mijn bil steken. Oh zo romantisch! En vooral als de thuisverpleegster hem -terwijl ik met mijn billen bloot op de zetel lig- uitlegt hoe ie mijn achterkwartier in denkbeeldige vakken moet verdelen en 'dat die sproet daar wel op een goei plekske staat'. Oh joy!
Ik heb de ziekte van Addison-Biermer. Een chronisch tekort aan vitamine B12. Op zich valt er goed mee te leven, zolang er maar maandelijks een spuit gezet wordt én als de diagnose op tijd gesteld wordt.

Ik voel dat het elke dag beter gaat en heb opnieuw de energie gevonden om na weken terug achter mijn naaimachine te kruipen.
En wat is er nu beter om mee te beginnen dan iets dat rap klaar is?! De plooirokskes van Mme Zsazsa dus!

Stella en Lili graaiden een stofje uit mijn stoffenkast en de beide dames werden opgemeten. Zo leuk dat ze dat vonden!

Lili koos voor dit rode bloemetjesstofje uit Amsterdam. Met groene rits en groene satijnen biais. Het strikske was ik vergeten.

Stella koos voor dit blauwe stofje met roosjes, gekocht op het Stoffenspektakel. Ook met dezelfde groene satijnen biais maar met gerecupereerde rode rits.

Moeilijk? Nee. Gevloekt? Ja!!!!

Ik kan duidelijk niet rekenen. Ik deed alles zoals het in de handleiding stond maar ik moet toch ergens gemist hebben want ik heb serieus moeten chipoteren en foefelen aan die plooien. Beide rokjes waren in eerste instantie te groot. Bij de tweede aanpassing ook. Ondertussen, na de derde keer losmaken, passen ze wel! De dochters blij en ik ook. En geen kat die 't ziet dat niet alle plooien even groot zijn.
Omdat ik nog niet genoeg gevloekt had deed ook die rode gerecupereerde rits haar duit in 't zakje. Het schuivertje schoof bovenaan van de rits toen ik de plooien aan 't (her)spelden was en de rits er al enige tijd keurig ingenaaid zat. Aaaaaggghhhrrr!!!

Maar dus, de plooirokskes! En schoon dat ze zijn! En fier dat de dochters zijn! Het was weer eventjes geleden dat ik nog iets voor hen gemaakt had.