RecyKleren editie 2014

Naar trouwe jaarlijkse gewoonte lever ik ook mijn bijdrage aan de Recykleer-veertiendaagse van Boomie. En dit jaar gebeurde er zowaar een wonder! Ik was namelijk niet nipt enkele uurtjes voor publiceren klaar, maar wel twee hele dagen zeg! Is de deadlineflirter in mij nu dan eindelijk verdreven?

Ik vertrok van een kapotte jeans van mijn vent. Dat is niet de eerste keer en dat komt omdat mijn vent jeansbroeken verslijt dat het geen naam heeft. Dat is blijkbaar eigen aan broeken die veel langs fietszadels schuren. Meestal worden dat tuub-vodden maar ik redde deze kapotte broek toch van de smeer- en oliedood.



Ik kreeg zeer zeer nipt een Jacob maat 110 uit de jeans. Op sommige plekken heeft de jongetjesbroek wel een stuk oude jeansnaad en een stuk oude achterzak maar ik vind dat eigenlijk net plezant zo. Dat is zoals die keer dat ik een babytruitje uit een gigashort haalde en het kruis over de mouwen heenliep.







Ik recupereerde de zomen van de jeans om er de zakranden van te maken.



Helaas wilde mijn driejarige niet op de foto. Zelfs niet toen ik hem chocolade beloofde (lijkt ook in niks op mij zeg!). De broek aandoen wilde hij maar wat graag, apetrots op zijn papa-broek!

De broek is nog wat aan de ruime kant, mijn Astorkind heeft een smalle poep. Maar zoals dat helaas gaat met dessertkindekes groeien ze veel te snel dus dat komt wel goed.





 Ik kocht in de kringloopwinkel een reuzepolo uit de 25-centbak. Een groene met wat wit en een stof in reliëf. Het plan was om dus een heel tenuetje te recykleren.



Het werd een mini-polo uit de nieuwste La Maison Victor. Wederom maat 110 en met korte mouwen maar de polo is nog veel te groot (hij draagt nochtans al een tijdje maat 110).



Ik ben er eigenlijk niet onverdeeld gelukkig mee. Ik vond de uitleg van de polosluiting in het boekje helemaal niet goed. Deze van Spiegelstiksels is veel degelijker. En ik vind het borstzakje veel te groot. Maar wat ik echt helemaal niet tof vind is dat de kraag er verkeerd aan staat. De polosluiting kan niet sluiten omdat het ene flapje naar binnen is geflapt en aan de kraag genaaid. Dat is niet de bedoeling, dat is een fout. Maar ik kon het niet anders doen omdat de kraag niet helemaal rondom rond de halssluiting past anders. Het viel mij pas op toen ik helemaal klaar was en de kamsnaps erop wilde zetten. Ik heb mijn patroondelen gecontroleerd en ik tekende alles juist over, toch is de kraag zeker enkele cm (de breedte van het flapje van de polosluiting) te kort...

Ach ja, hij is draagbaar zo.

Hoodie

Eindelijk eindelijk eindelijk!



Een kaptrui uit SVDZ.



Met een zeer bijzonder detail!



*Onderstebovenvossenmaarwhatever*



Met sponsen boordjes en voering in de kap.

Het is een zeer tof patroon, rap klaar en heel duidelijk! De 104 zit nog wat ruim voor Astor maar het is zeker niet overdreven groot. Content!
De vossen komen van Stoffen van Leuven, de bruine spons van de Stoffenkamer.

Ruitenfrakske

Een ruitenfrakske voor Astor!



 



Geïnspireerd door deze jas kocht ik wollen ruiten bij De Strik. Ik nam twee lagen van de wollen ruitjes en voerde de jas met donkerblauwe teddy van de Stoffenkamer.
Ik nam hetzelfde patroon als voor zijn zomerjas, ook de grootste maat (92) maar verlengde de zomen en ik zette boordstof aan de mouwboorden. Het is een dikke jas dus was er meer ruimte nodig, het patroon is voorzien voor nicky of andere tricot. Dus verbreedde ik het rugpand, de kap, de voorpanden en ook de mouwen kregen ook extra ruimte. De jas zit als gegoten!









 

Recykleren 3.0

Boomie vroeg mij ergens in september om weer mee te doen met Recykleren. En natuurlijk zei ik ja! Recykleren is de max! Ook een enorme ego-boost want ik voel mij dan echt supercreatief en al! Iets leuks maken met de beperkingen van een al bestaand kledingstuk is echt een uitdaging.





Ik zei in september tegen Boomie dat ik snel iets ging maken want dat november een hele drukke maand ging worden voor mij. Met een nakende verhuis én examens en al. Maar ik zou geen deadlineflirter zijn als ik mij daar kon aan houden. Lap.



Ik kocht deze grote vest met pied-de-poule in de 25cent-bak in de kringloopwinkel. Lang geleden al. Ik heb namelijk een voorraad te verbouwen kleren, ik moet daar echt eens mee stoppen, met rommel verzamelen.



En ik maakte er een truitje van, voor mijn klein zwijn zoneke!
De zakken van de vest vond ik zo tof, die wilde ik zeker behouden, maar de vest was zo breed. Daarom maakte ik het voorpand uit twee delen die ik met een naad op middenvoor dichtstikte. Over de naad stikte ik de knopenbies waar ik de gouden knopen afdeed.
Het patroon tekende ik na van een trui die hem goed past.

Kermiskoers

Er was eens een klein jongetje...



...dat na zowat een jaar terugkeerde naar die speciale plek in Gent waar hij zijn eerste levensjaar doorbracht...





...dat stukje Gent waar zijn moeder nog zo vaak over mijmert en waar ze heimwee en hartzeer van krijgt...





































...de Noordpool van Gent, waar er jaarlijks kermiskoers wordt gereden...



Meulesteekoerse!





Zijn truitje en broekje zijn handgemaakt. Een Jacob aan zijn gat en een Charlie rond zijn stoere jongensbast!



Ik werd al maanden geleden verliefd op de tijgers van Znok (ik heb een tijgergekke zoon, duh), maar kon ze nergens vinden in België (en het buitenlands gedoe was het me toch niet waard, gezien mijn productiviteit). Maar ik ontdekte ze vorige week bij Bellelien en bestelde ze meteen. Ik gebruikte een oude t-shirt van zijn vader voor de binnenkant en de boorden.



De broek is gemaakt in fijne zwart-witte pied-de-poule die ik ooit in de kringwinkel kocht. Ik nam de kleinste maat, verhoogde het rugdeel en verlengde de pijpen. Ik liet de tailleband weg en nam een stuk van dezelfde zwarte t-shirt als tailleband. Ideaal voor kindjes die net zindelijk zijn. Het was meteen ook mijn eerste Jacob, zo'n zalig patroon! Ze zijn sneller gemaakt dan gekocht!

De kleine mecanieker en den beer

Hmmm...voorgaande post is bijna twee maanden oud. Ik vind dat wel spijtig. Er zijn heel wat oorzaken van de blogdip die maar blijft aanslepen. Een ervan is een kapotte spiegelreflex, een ander is een kapotte rug sinds maanden. Nog een ander is het ontzettend druk leven met een bouw, een verse zelfstandige aan mijn zij en een studie en een laptop die echt ontieglijk traag is. Grom. Tweeduizenddertien wordt het jaar dat ik me zal herinneren als het jaar waarin ik zoals een goudvis naar adem hap en zoals een bejaarde door de dagen bagger.



Korte snelle projectjes in hoofdzaak, wat uitgebreidere dingen als de rug het me toestaat. Dit is eentje van de snelle soort. Tien minuten werk.



Het beertje komt van Oana Befort. Ze heeft nog meer leuke prentjes in haar mooie ongecompliceerde stijl.



Ik deed het wel wat anders dan zij. Ik vertrouwde op Mme Zsazsa's oude truukje met het kopierpapierverpakkingspapier. Dat heeft namelijk een waslaagje dat mits strijken plakt aan je stof. Als je dan je tekening uitsnijdt kan de verf niet onder de randjes kruipen! Aha!



Astor heeft duidelijk al goed in de gaten in welke stiel er toekomst zit!