Lili en de Gouden Gesp

Een Antoinetteke voor Lili in het stofje waar het kind van gaat zwijmelen.





Ik had het haar beloofd maar tegen dat die van Stella klaar was had ik er eigenlijk al niet meer zoveel zin in. En dus kocht ik mijn dochter om. In ruil voor het weglaten van zakken en plooien kreeg ze een Gouden Gesp!



Ik knipte rokdeel (zonder plooien) en bovendeel uit 1 stuk, zo wordt het een eenvoudig maar zeer schoon vallend A-lijnjurkje! Ik stikte wat lusjes en een riempje om het drukke patroon toch wat te breken. Het jurkje is net zoals dat van Stella helemaal gevoerd.

Eindelijk zeg!

Verliefd op het patroon werd ik al làng geleden, maar het is nu pas dat er echt kledingnood heerst in de meisjeskleerkast. Eindelijk een Antoinette voor Stella!

En gerechtigheid is geschied: Stella's melktanden laten dan tòch los!
Lili had maanden geleden als eerste een wiebelende melktand, wat tot menige zusterlijke crisis geleid heeft. Wij zijn als ouders heel dankbaar dat het gebit van onze dochters toch de rang lijkt te respecteren. Oef!

Winterjas numero 3

Het is niet zo dat ik het meesterstuk tot op het laatst heb gehouden. Integendeel zelfs want ik vind dit de minst geslaagde jas van de drie. Gelukkig is de dochter ermee in de wolken want ze heeft 'm zelf gekozen! En hij is ook berewarm, dat maakt al veel goed.

Op deze foto lijkt het alsof de voorpanden niet even lang zijn. Lijkt. Want ze zijn wél evenlang en de knopen staan wél goed geschikt (al staan de knoopsgaten niet horizontaal, wat wel zo lijkt te horen in de jassenmakerij precies). Het ene voorpand is gewoon een beetje omgekruld naar binnen.

Stella wilde graag een jas met een kap en met niet teveel truttigheid. Ik versta dat, ik ben zelf eigenlijk ook wel zo. Ze koos resoluut voor jasje 26 uit de Knippie nr 4/2012 (augustus/september). De raglanmouwen, de lummels en de combinatie kap+kraagje leken me heel tof!
Maar het patroon ìs niet tof. Ik vind het veel te wijd, de steekzakken in de zijnaad bijvoorbeeld zitten zover naar achteren dat Stella ze echt moet zoeken op haar rug om haar handen erin te steken. En de kraag flapt omhoog als ze haar kap opzet.

Ook de stoffen koos de juffrouw zelf. Kobaltblauwe ribvelours met dikke ribbels. Een gordijn dat ik ooit eens op een rommelmarkt kocht. Tussen de raglannaden, de kap en de kraag stak ik rode paspel. De hele jas is gevoerd met teddy van bij Artevelde. Als tussenvoering gebruikte ik wattine die ik eerst aan de ribvelours overlockte. De mouwen kregen een gewatteerde doorstikte gladde voering. De rode metalen knopen komen van bij de Veritas.
Het werd een heel dik pakketje met al die lagen tesamen. Ik stikte mijn versch overlockmes ermee bot en kreeg er geen knoopsgaten in gemaakt met mijn knoopsgatenvoet. Gelukkig heb ik sinds kort een boventransportvoetje waarmee het dikke pak vlotjes onder mijn naaimachine schoof!
En alsof al het bovenstaande nog niet erg genoeg was knipte ik mijn stof ook nog eens tegen de vleug in (hetgeen ik pas ontdekte toen een beginnende naaister het mij vroeg). Argh!

Gelukkig is Stella er content mee (en groeit ze zo hard dat ik tegen volgende winter toch zeker weer een nieuwe moet maken). 

Winterjas numero 2

Eentje voor Astor!





Eentje dat supersnel klaar is want het patroon kan eigenlijk niet eenvoudiger. Ik maakte al eens hetzelfde jasje in maatje 62 maar de ervaring leerde me toen dat het patroon eigenlijk totààl niet op maat uitviel. Ik geloof zelfs dat het ventje het jasje droeg toen hij al in maatje 74 zat en het dus eigenlijk geeneens koud was.
Het patroon gaat maar tot maat 74 dus tekende ik die maat voor mijn grote jongen die eigenlijk al in maat 92 hoort. Ik verlengde de mouwen (met boordstof) en de panden met een 3 à 4 centimeter, de breedte hield ik gewoon aan en voilà: dat zit als gegoten!

Het stofje is een restje van Lili's wondermooie winterjas van een stel winters geleden. De binnenkant is geknipt uit een dekentje uit de Zeeman, ooit gekocht om er doopsuikergewijs snorren uit te knippen maar dat plan werd afgevoerd. Ik stikte ook nog wattine mee tussen voor de isolatie. Waar de limoengroene paspel vandaan komt weet ik echt niet meer, toevallig past de boordstof uit Vermiljoenshop er geweldig goed bij! De knopen komen van bij Veritas.

Oh en die pinnemuts is zo overdreven schattig! Alleen spijtig dat hij hysterisch wordt als ik ze op zijn hoofd zet!

Winterjas numero 1

Het sandwichkind werd voor de verandering eens eerst bediend. Ze valt er zo vaak tussenuit! Nog voor de verhuisdozen naaide ik dit manteltje in elkaar voor Lili. Ondertussen zijn we verhuisd (oh heimwee!), vind ik overal en nergens naaigerief terug en staan kind 1 en kind 3 nog in de rij voor een winterjas. De winter, ik zou dat seizoen willen overslaan, gelukkig maak ik keigraag jasjes!









Het patroontje komt uit de Knippie van augustus/september en valt echt heel goed op maat. Vooral ook niet te breed wat wel vaker het geval is bij Knippie. De rode gekookte wol (of wolvilt? Wat is het nu eigenlijk?) kocht ik lang geleden eens bij Le Chien Vert, de haantjes (ook die haantjes-op-hun-kop) vanbinnen komen van Vermiljoen en de houten knopen komen van bij Veritas.

Die gekookte wol is overigens een zaligheid om te stikken, dat rafelt niet en staat direct schoon in vorm. En dat is warm van zijneigen dus geen tussenvoering ofzo nodig! Het jasje zat op 1 dag in elkaar, patroon tekenen en stof knippen en peuterkuren trotseren inclusief!

Recykleren: kapotte vuile lange broek wordt...

Mijn vent is een fietser. Dag in dag uit rijdt dat vele kilometers op een der stalen rossen die de zijne zijn. En daar komt wel eens smeer bij kijken. Aan een broekspijp bijvoorbeeld. Spijtig, als dat net bij een broek is waar zijn gat zo schoon in zit.



Dus ging de schaar erin. Knipknip en hopla daar werd een short geboren. Oubolliger recykleren kàn niet.
En wat deed ik met de restjes broekspijpen?







Een pennenzak voor de meester van geschiedenis! Met uiltjes van de rommelmarkt en een rits van de kringloopwinkel.

Meulestee Koerse 2012

Ik deed al eerder lyrisch over Meulestee, de noordpool van heerlijk Gent. Voor velen een onbekend stukje schiereiland maar voor ons al 7 jaar onze warme thuis. Van buurtfeest over speelstraat naar Meulestee Koerse, het leeft hier als nergens anders!


Vaneigens waren wij paraat!













Om na de koers te genieten van de ambiance van de Meulestee Koersband!



En met een krop in de keel huiswaarts te keren. Afscheid nemen is nooit gemakkelijk met hartzeer.



Dag bijzonder eiland, dag eerste (t)huis, dag speeltuintje tussen de blokken, dag lieve buren, dag zàlige speelstraat, dag Meulestee! Tot in den draai!

Meulestee Koerse 2009
Meulestee Koerse 2010