Rap! Rap voor de winter voorbij is!

Wat je vooral doet als je je huis verkoopt is opruimen én rommel wegmoffelen. Tijdens het opkramen der naairommel ontdekte ik nog iets. Dit:

Iets dat ik een paar maanden geleden in tweevoud naaide en dat eigenlijk in januari had moeten dienen als cadeautje. In januari bestond deze blog namelijk al drie jaar!

Ik hou elk handgemaakt stuk bij. Alles gaat in een grote doos voor mijn kleinkinderen. De stijlvolle toekomst van mijn nageslacht is bij deze verzekerd.

Dit jumpsuitje is dus een kopietje van dat van Astor. Het is weliswaar stukken netter afgewerkt. Maatje 62-68. Ondertussen al heel lang te klein voor mijn bereke, dat is al maat 80-86 tegenwoordig. Zucht.

Beter laat dan nooit natuurlijk! Dus als u zin hebt in een streelzacht rood jumpsuitje voor uw kindeken of dat van een ander laat een reactie achter en op 1 maart loot ik er eentje uit!


PS: het patroon van dit jumpsuit vind je hier. Ik heb al van verschillende mensen gehoord dat het wat klein zou uitvallen. Ik begrijp eigenlijk niet goed hoe dat komt omdat ik er toch ook een centimeter-markering bij heb gezet. Volgens mij is het patroon goed als je het in flickr bekijkt op de 'large'-schaal (all sizes > large) Mijn excuses alvast voor de teleurstelling! Ik heb geen ander idee hoe ik het patroon deftig kan delen...

Zuchten en ploeteren

Ik weet het, eigenlijk moet ik niet klagen. Er zijn zoveel anderen die het de normaalste zaak van de wereld vinden. Maar ik vind het zwaar.

Ben ik verwend? Misschien. Wellicht. 

Ben ik flauw? Ja, dat zou wel kunnen. Ik kan goed zagen, dat wel.

De laatste maanden zijn zo heftig geweest. Ik kon niet blijven op mijn oude vertrouwde halftijdse job en moest dus op zoek naar wat anders. Redelijk snel kwam er een kakelverse plezante job op mijn weg. Weliswaar met een (gelukkig tijdelijke) fulltime, wat ons gezapig gezinsleventje serieus door elkaar schudde, en niet in het minst mijn teer moederhart. 

Ik mis het gedol met mijn kereltje overdag, ik mis de babbeltjes met de juf, de trotse kleuterdochters die me tonen wat ze doen in de klas, de rustige ochtenden, namiddagen in de speeltuin, de rustige avonden, de zeeën van tijd... 

Alsof ons leven nog niet genoeg op z'n kop stond deden we ook nog eens zotjes en kochten we een bouwgrond. Dat brengt veel dromen en cententellerij met zich mee. Alsook het verkopen van ons huis. Dat schone zalige huizeken waar we zo graag in wonen. 

Handgemaaksels zijn dus niet voor direct, maar ziet ne keer wat een schoon kindjes ik elke dag zolang moet missen!

Olifanten

Slimme Nand liet zijn vader zijn brief lezen maar ging wél zelf met de cadeautjes aan de haal. In één ervan zat deze olifanten-shirt.

Het patroontje komt net zoals bij Finns' drakenshirt uit deze ottobre, de olifantenstof komt van bij Koekepeertje. De effen bruine stof van bij Artevelde.

Heliumman

Drie jaar is het al, dat ik de naaimachine hier in huis laat werken. Bijna even lang droomt de man van mijn leven van een handgemaakt herenhemd. Het is geen sjieken typ, die man, maar wel een hemdendrager. Dag in dag uit. Wij strijken niet graag, en ook héél weinig, vandaar dat er zo'n 25 stuks zijn kleerkast vullen. Om ter saaist weliswaar.

Nood aan wat kleur in zijn garderobe, nood aan een naaitechnische uitdaging na de luie overlockprojecten van de laatste maanden. Ik reserveerde een dag vakantie voor de naaimachine en produceerde dit:



Ik gebruikte het Negroni patroon van Colette Patterns. Het is een fantastisch patroon, geen lompe snit, gedegen uitleg en verfijnde afwerking. Exact wat ik nodig had. Zo'n hemd maken is geen raprap project, ik moest er mijn hoofd bij houden en had geregeld het hocus-pocus-gevoel bij enkele trucjes. Zalig!



Zoals die klepjes van de zakken, enorm eenvoudig maar ik zou er dus zelf niet opkomen om ze er zo op te stikken. Eerst met de punt naar boven en dan met de punt naar beneden zodat de blote naad gevangen zit tussen de twee stiksels.



Of het beleg van de achterpas, geen enkele naad is bloot. De zijnaden en de naden van de mouwen zijn platte naden. Proper!



En de mouwsplit! Dat was echte toverij!



Ik wilde per se de versie met lange mouwen. Mijn vent draagt nooit hemden met korte mouwen.







Maar stroopt wel altijd zijn mouwen op!



Het patroon is een aanrader dus. Enig minpuntje is de maatvoering. Ik mat manlief helemaal op en hij bleek perfect in maat L te passen volgens de maattabel. Ik zou op het gevoel eerder voor een M gegaan zijn en dat had ik beter gedaan! Ik heb het patroon vergeleken met een goedpassend hemd maar dit is een Amerikaans patroon dus naadwaarde van 5/8e inch inclusief (sommige patroondelen hanteren een andere naadwaarde), dat maakt nameten toch iets minder evident. Het hemd was dus te groot. En nog geen beetje. Na een hele dag zwoegen weigerde ik het hemd uit elkaar te halen! Ik heb de zijnaden en de mouwnaden nog eens dubbelgevouwen doorstikt en dat deed 't 'm wel. Het hemd past goed, maar het is niet meer perfect. Voor herhaling vatbaar dus, in een maat kleiner.

Draken voor Finn

Nieuwjaarscadeautje numero 2 gaat naar mijn broertje en petekind van 8. Draken voor Finn! Want 8 jaar, dat is niet meer zo klein he, ik dacht dat ik met olifantjes niet meer moest afkomen maar draken dat is toch nog best ruig nietwaar?



Ik gebruikte het raglan-patroon uit deze Ottobre in maat 140. De draken komen van bij Vermiljoen, de effen bruine van bij Artevelde.

Voor Edith

Nieuwjaarscadeautje numero 1 is voor de sneeuwwitjesgekke nicht. Ze zong voor haar peter een eigen interpretatie van "Zie ginds komt de stoomboot" en werd daarbij prompt getrakteerd op het volgende:

Een wikkeljurkje gemaakt volgens deze methode en van de restjes een kussentje, zorgvuldig gevuld door Lili.

sneeuwwitje en de rosse dwerg