maandag 22 februari 2016

Winterwandeling in een eindeloos bos

Ergens op een zondag in december -toen het eigenlijk zeker 10 graden te warm was voor de tijd van het jaar- wilden wij bos en stilte en wandelen en eindeloosheid. We hadden een beetje spijt dat we voor de kerstvakantie geen reisje hadden gepland, dus besloten we om een dag te gaan wandelen in de Ardennen.
Groene Halte wandeling

Ik had al eens gehoord van de Groene Haltes, dat leek ons wel wat! Je neemt de trein (of de bus) tot aan je startpunt van je wandeling, en de wandeling is zo uitgestippeld dat je weer aan een station eindigt. Zo hoefden we geen deelauto te reserveren en konden we ontbijten op de trein en wat spelletjes spelen! Als je richting Wallonië wilt dan heb je de keuze tussen verschillende wandelingen.


Groene Halte wandeling

Wij kozen voor de wandeling Bronnenland - Kasteel van Franchimont. Omdat onze kinderen alledrie al goed kunnen wandelen waren we niet meer verplicht te kiezen voor een kinderwagenvriendelijke route, wel moesten we rekening houden met de afstand en eventuele mogelijkheden om de wandeling te verkorten. Dat is het handige aan de Groene Haltes, alle opties worden duidelijk aangeduid!

Groene Halte wandeling
Zondagochtend namen we de trein in Gent-Sint-Pieters om 8u24 richting Eupen, we stapten over in Verviers. We waren 2u en 45 minuten onderweg. Tijd genoeg dus om op het gemak te ontbijten op de trein en wat te kletsen. 
Eenmaal aangekomen in Spa zagen we bij het uitstappen het grote bord van de Groene Halte al staan. We gingen naar het loket van het station, er was niemand op de loketbediende na. Ik haalde mijn beste Frans boven en vroeg om de brochure van de Groene Halte. De loketbediende krabbelde even in zijn haar en keek me met een frons aan...oei... maar even later had hij toch de Nederlandstalige versie van de brochure opgediept. De brochure van de Groene Halte is echt heel gebruiksvriendelijk uitgewerkt en kost maar 1,5€! Naast een duidelijke kaart vind je ook een beschrijving van de route en de hoogtepunten. Zo weet je wanneer je het laatste cafeetje passeert op je route en wanneer het uitzicht prachtig zal zijn na een stevige klim.

Groene Halte wandeling
De wandeling begint in Spa en leidt je een klein stukje door het stadje. Dan ga je steil omhoog naar de beroemde bronnen. Dat is een toeristische trekpleister en dus best druk, maar onze kinderen vonden het fascinerend om aan de tapkraantjes bronwater rechtstreeks uit de bronnen te kunnen proeven. Wat hen wel wat tegenviel, want ons kraantjeswater is wel duizend keer lekkerder volgens hen!
Eenmaal de bronnen gezien, volgt de wandeling een groot stuk de rood-witte GR-markering en kwamen we geen mens meer tegen. Hallo eindeloos bos!

Groene Halte wandeling

Groene Halte wandeling

Groene Halte wandeling
We kozen voor de verkorte wandeling van 9,5 kilometer, dat leek ons wel ruim voldoende voor de jeugdige beentjes. En dat bleek achteraf gezien de ideale afstand. We wandelden op ons gemak, aan het tempo dat de kinderen bepaalden. Ze stopten al eens graag om wat stokken op te rapen, wat met hun voeten in de modder te trappelen en vermeende wolvensporen te zoeken...Of ze liepen al eens met een klein hartje een dicht sparrenbos in op zoek naar roodkapje.
Onderweg liepen we door loofbossen, naaldbossen, kwamen we langs een snel stromend riviertje en een rustig vijvertje. We picknickten onderweg op een stel dikke net omgezaagde boomstammen.

Groene Halte wandeling

Groene Halte wandeling

Na zo'n dik vier uur door Ardense bossen stappen en dralen en ontdekken en genieten kwam het kasteel van Franchimont in beeld, dat hoog boven het dal uittorent. Helaas zouden we niet tot daar geraken met die vermoeide kleine beentjes.
In de brochure staan ook alle uren van de trein per station op de wandeling vermeld, wat wel handig is want zo kan je inschatten of je nog eventjes blijft staren naar dat kabbelende beekje of beter gewoon verder door stapt.

Groene Halte wandeling
In Franchimont namen we de trein terug naar Verviers en van daaruit terug naar Gent. De dochters konden ontspannen met een boek in de trein, de kleinste deed een dutje.
Rond 19u waren we weer thuis en konden we terugkijken op een overheerlijke dag vol eindeloos bos en gezinsgeluk!

vrijdag 4 september 2015

#mijnkorteritten (ahum late) prijsuitreiking!

De campagne Mijn Korte Ritten ligt alweer enkele maanden achter ons en kan niet anders dan een groot succes genoemd worden! Onze blogchallenge-groep deed het overweldigend goed, met onze 85 leden legden we een dikke 14000km af!

Voor mezelf was deze campagne eigenlijk geen uitdaging. We hebben geen auto, die is immers al sinds 2009 de deur uit, niet nodig! Het grootste gevoel van bevrijding ooit en we hebben nog geen seconde spijt van die beslissing! Het is dan ook geweldig om te zien hoe anderen proeven van wat meer fietsen en wat minder auto, en dat is dan ook meteen de reden waarom ik deze campagne wilde promoten! Ik vond jullie instagramfoto's heerlijk!

 Mijn korte ritten

Genoeg getalmd (sorry!), tijd voor de prijsuitreiking! De Tuub-cadeaubon van 25€ gaat naar Ruth Cnockaert! Jeuj!

dinsdag 9 juni 2015

Zadel op stang en #korteritten-prijs

Ik ben wellicht niet de enige die met wat weemoed terugdenkt aan die heerlijke fietsritjes met een kleine uk in het kinderstoeltje vooraan. Hoe heerlijk was die verbazing bij het zien van de koe in de wei, dat immer wijzende vingertje naar de brommers en de auto's rondom ons en de luchtige gesprekjes over koekjes en chocolade op de fiets! Astor is al een hele tijd te groot voor zo'n kinderstoeltje vooraan, hij is gewoon nog steeds een reusje. Het goeie nieuws is dat er een hele simpele oplossing voor bestaat: Zadel Op Stang!

Zadel op stang


Zadel op stang

Ik zag deze stoeltjes jaren geleden al in Amsterdam. Ook in Berlijn en in Leuven bijvoorbeeld rijdt zowat elke ouder met oudere kinderen (het kan een gewicht tot 40kg aan) met zo'n zadeltje rond. Hier in Gent zijn ze eerder zeldzaam. Allez nu! *

Zadel op stang

Zadel op stang

Het is enorm praktisch want je houdt je bagagedrager vrij voor fietstassen of nog een ander fietsstoeltje of eender welke andere troep je wilt vervoeren. Het maakt mijn wondermooie Achielle lichter en ik vind 'm veel mooier zo dan met een ander stoeltje. Het ding scoort dus hoog bij mij!

Zadel op stang

 Zadel op stang

Zadel op stang

Jaloers? Op mijn zadel-op-stang? Of op mijn Achielle? Of op dat zàlige Brookszadel van mij (man dat is echt een cadeautje voor uw poep!)? Of heb je nog wel andere fietsspullen op je wish-list staan? Of een dringende fietsherstelling nodig? Als je met onze blogchallenge meedoet met #korteritten dan maak je kans op een cadeaubon van 25€ van Tuub!

Ah en ik wil ook toch nog efkes zeggen dat wij allemaal geweldig goed bezig zijn zeg met die korte ritten!

Zadel op stang


*Tuub verkoopt en installeert deze zadeltjes. Er bestaan verschillende modellen, het hangt een beetje af van je fietsframe wat de kostprijs ervan is en of de installatie mogelijk is. Meer info bij den Tuub dus he, ahja!

zondag 31 mei 2015

#blogchallenge #korteritten

Ga je ook wel eens met de auto naar de bakker, voor slechts één brood en wat pateekes? Of rij je op de dag des Heren wel eens met de koersfiets  - kilometers vreten-  en daarna de auto in voor de zondagse bezoekjes aan de bomma? Dan hebben wij een uitdaging voor jou!

Samen met Riet, Sanseveria en Kelly wil ik onze lezers uitdagen om van 1 tot 30 juni de korte (of langere) autoritjes die je dagdagelijks maakt in te ruilen voor een stap- of fietstocht, en dit alles binnen de campagne mijn korte ritten.


Volg onze belevenissen in deze campagne op onze blogs, facebookpagina's en op onze Instragram-accounts en sluit aan bij onze onze groep! Laat ons weten hoe jij het doet met die korte ritten, post linkjes naar jullie eigen anekdotes en foto's met de hashtags #korteritten en #blogchallenge, en vul je eigen gefietste en gestapte kilometers in op de website van de campagne! Natuurlijk vallen er leuke prijzen te winnen! Zowel voor de mijn korte rittencampagne zelf als via onze blogchallenge is er een prijzenpot!



 
Doe je mee?
Registreer je dan nu op de campagnewebsite www.mijnkorteritten.be, kies jouw persoonlijk streefdoel en sluit je aan bij onze groep! Door je fietsritjes of staptochten te registreren op de campagnewebsite van Mijn Korte Ritten kom je meteen te weten hoeveel CO²-uitstoot je hebt vermeden, hoeveel kosten je hebt bespaard en hoeveel calorieën je extra verbrand hebt!




vrijdag 22 mei 2015

Parijs!

De dochters en ik, wij smeedden onlangs geheime plannen. Tijdens dat ene laatste overdreven zonnige weekend in oktober (20°c zeg!) werd een jarige ontvoerd!

Parijs!

Het idee komt van de dochters, die zelf eigenlijk heel graag de Eiffeltoren eens wilden zien en dat dan zo wisten aan te pakken dat het toch een cadeautje voor hun vader werd. De leperds!

Parijs!

Parijs!

We verbleven in een appartementje via Airbnb vlakbij Parc de la Vilette, in het noorden van Parijs. Vlakbij Cité des sciences.

Parijs!
 Ziet! Niet alleen Turnhout heeft een tet!

Parijs!

Parijs!

Parijs!

Parijs! 
In Parc de La Vilette is er een gemeenschapstuintje, en op het moment dat wij er waren was er ook een bio-beurs in de Grande Halle. Naast die grote hallen was er een terrasje -waar de volwassenen onder ons pintjes dronken en de jeugd kampen bouwde- dat ons heel hard aan dat van DOK deed denken, we voelden ons al direct thuis zie! Daarnaast is er in datzelfde grote park ook een fantastisch mooie speeltuin, die was helaas gesloten toen wij er waren wegens onderhoud.




Vanuit La Vilette wandelden we een stuk langs het Canal De L'Ourcq richting centrum, onderweg namen we de metro wat de kinderen echt fascinerend vonden.

Parijs!

Parijs!

Parijs!

Parijs!

Op naar Marché des Enfants-Rouges om een hapje en een drankje! Bij de ingang zat zelfs een echte geit!

Parijs!

Parijs!

Parijs!

Parijs!

Parijs!

Parijs!

En daarna even spelen in het parkje om de hoek.

Parijs!

Nog meer metro...

Parijs!

Parijs!

Parijs!

... op weg naar het hoogtepunt van het weekend

Parijs!

Parijs!

De reacties van de kinderen toen ze de Eiffeltoren zagen opdoemen eenmaal voorbij het hoekje waren goud waard. Ze waren in de wolken! We kochten geen tickets op voorhand voor de lift, die zijn best duur en dan is het nog aanschuiven geblazen op drukke dagen. De rijen aan de trappen (betalend, redelijke prijs maar niet op voorhand te boeken) waren gigantisch lang. Een grote teleurstelling was het niet, want er was natuurlijk ook een ijsjeskraam!

Parijs!
En levende standbeelden, natuurlijk.

Parijs!

Parijs!

Parijs!


Parijs!

Parijs!

Op naar Montmartre! Met je weekendbiljet voor de metro kan je ook met het liftje naar boven. De meisjes en de jarige namen de trappen en deden om ter eerst met de rest van de familie die met de lift ging. Zij wonnen.

Parijs!


Parijs!
Parijs!



Op dag 2 was het al even stralend weer! We begonnen met Centre Pompidou. Helaas niet voor een tentoonstelling want daar was geen tijd voor, maar we wilden wel absoluut helemaal tot boven gaan voor het uitzicht en ook omdat het ook geweldig tof is om door buizen naar boven te glijden. Een panorama-ticket kost niet veel (3€, kinderen gratis) en kan je kopen aan een ticket-automaat in de hall.

Parijs!

We moesten even wachten tot de deuren opengingen, geen beter speelgoed om de tijd te doden dan een step op die plaats!

Parijs!

Parijs!

Leuk was dat ze vanop die hoogte alles konden zien wat we een dag eerder hadden bezocht!

Parijs!

En soms was er ook al eens iemand boos.

Parijs!


Parijs!

Parijs!

Parijs!


Naast Centre Pompidou staat de Stravinsky-fontein, de kinderen hebben er zeker een uur rondgehangen terwijl wij genoten van ons aperitief op een terrasje onder de platanen.

Parijs!

Parijs!


Parijs!


Parijs!


Parijs!

Daarna ging het richting Notre-Dame en Pont-des-arts waar we zeker drie Aziatische bruidsparen mét crew zagen voor hun trouwalbumfoto's, en waar we overrompeld werden door selfie-sticks.

Parijs!

Parijs!


Parijs was overheerlijk! De kinderen genoten met volle teugen, alledrie! En wij natuurlijk ook. Citytrippen met kinderen van deze leeftijd (toen 3,7 en 8) gaat perfect, zeker als het zonnetje zo heerlijk schijnt. Ze waren van het begin tot het einde geïnteresseerd, en konden goed volgen omdat ze hun steppen bij hadden. Dat in combinatie met de metro, maakt dat ze totaal niet zeurden om de vele kilometers en dat wij rapper moe waren dan hen. We hadden ook een fietsslotje mee om de steppen vast te leggen als we ergens binnen wilden, of naar boven bij Montmartre bijvoorbeeld.

Parijs!