Pagina's

dinsdag 23 februari 2010

Award!



Ik kreeg deze award van Miss Stik en Madam Hert!!!

Dankjewel! Merci! Grazie Mille! Hjärtligt tack! Herzlichen Dank! Muito obrigado!

En dan nu 7 -al dan niet- interessante 'facts' (ik schreef er al eens eerder 10 op):

1. Ik heb ooit, als tienjarige ofzo, een klink in mijn zus haar hoofd geslagen. Het was serieus, de zus moest naar de spoed en kwam thuis met een GIGANTISCHE zwachtel rond haar kop. Ik was zo geschrokken van mijn daad (uit pure jaloezie trouwens, mijn vriendinnetje kwam spelen en ik mocht ineens niet meer meedoen) dat ik me verstopte achter het douchegordijn. De duts heeft nog dagenlang met die zwachtel naar school moeten gaan. Compassie alom en iedereen op school keek heel kwaad naar mij. Zucht.

2. Ik heb héél lang met de barbie's gespeeld, zo lang dat mijn zus dat absoluut tegen niemand mocht vertellen op school!

3. Ik ben de oudste van 8 kinderen: ik ben 27, zus S. van 26, broer Y. van 20, broer M. van 17, zus U. van bijna 16, broer R. van 14, broer L. van 13, broer F. van 6. En eerlijk gezegd, hoe graag ik die mannekes ook zie, ik vond dat dus niet plezant. Ik zou geen enkele van mijn broers en zussen willen missen, uiteraard! Ik vind dat wij teveel moesten zorgen voor de jongsten, dat er altijd rommel in huis was, dat ik nooit kon uitslapen omdat die bengels teveel lawaai maakten, dat ik te weinig aandacht kreeg van mijn te hardwerkende ouders, dat we altijd alles moesten delen, dat we meer een groep waren dan een gezin, dat de buitenwereld je altijd scheef bekijkt alsof het pure marginaliteit betreft als je zegt dat je uit zo'n groot gezin komt. En dan het antwoord op de vraag die iedereen stelt: NEE, ik wil er GEEN acht! Stelduvoor zeg!

4. Ik ben een plantrekker en maak me niet zo gauw zorgen. Dat is een erfenis van het feit dat ik de oudste van acht ben denk ik. Ik merk dat veel mensen het woord 'plantrekker' negatief vinden, ik vind dat niet. Of toch niet altijd. Ik trek mijn plan, ik geraak (bijna) altijd wel waar ik moet zijn, op mijn eigen manier.

5. Ik had ooit paars haar. Bewust. In de zomer van 1997 (ik ging toen bijna 15 worden) stak ik mijn hoofd in de pot paarse verf die mijn ouders in hun atelier hadden staan (ze deden in droogbloemen). Ik vond dat ongelooflijk stoer van mezelf. Ik heb ook een neuspiercing.  Minuscuul klein en ik vind ze nog altijd mooi. Diezelfde zomer, eventjes voor ik mijn hoofd in de pot paarse verf stak, kwam ik eens thuis met een neuspiercing. Ik wilde ook graag een navelpiercing (die had ik ook, enkele jaren later, maar wel maar voor even want ze is er nogal rap uitgezweerd. Auw!) maar ik wilde eerst eens zien wat er gebeurde met mijn neus. Mijn ouders waren razend maar ik hield voet bij stuk en duldde niemand in de buurt van mijn neus. Eenmaal 1 september vloog ik na twee dagen van 't school, wat wil je nu ook met paars haar en een neuspiercing op een katholieke uniformschool! Het haar werd in de javel gesopt en 't kleinood verdween uit mijn neus. Ik voelde me zwaar gediscrimineerd en kon het niet laten om een de laatste week van dat schooljaar toch lekker terug een neuspiercing te laten steken! Nah! Eat this nonnen! Nu moet ik er wel bijvertellen dat die zomer, dat ik dus mijn haar paars kleurde en mijn neus liet piercen, mijn beste maatje was verongelukt bij een motorongeval. Dit was mijn manier van verwerken.

6. Als klein meisje kon ik echt lang nadenken over woorden. Zo vond ik het woord 'stoel' een heel gek woord, zeker voor zo'n dagdagelijks gebruiksvoorwerp. Ik vroeg me dan af hoe iemand in godsnaam zo'n gek woord kon bedenken.

7. Ik was als twaalfjarige ongelooflijk hard fan van Laura Pausini. Ik draaide dat ene cd'tje zodanig grijs dat ik nu, 15 jaar later La Solitudine nog altijd knal vanbuiten ken. Sssstt!!!




Wie de award wil hebben mag 'm vangen!!!

13 opmerkingen:

  1. Das echt grappig!
    Soms als ik stil zit (he, das bijna nooit) of als ik niks te doen heb (ook bijna nooit) oké dan als ik in bed lig denk ik wel eens na over de woorden. En ik kom altijd op stoel uit, als je nadenkt wat heeft het nu met een stoel te maken! Brievenbus is nog logisch maar stoel?

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Dat van die stoel herken ik! Had meestal van die momenten tijdens examens. Dat ik maar naar het blad zat te staren en dacht: ja, die woorden staan hier nu wel, maar wie heeft dat verzonnen, wie heeft verzonnen dat s-t-o-e-l zoiets is om op te zitten, waarom is dat niet zo'n groen ding dat een een tak van een boom hangt? Allez, bij wijze van dan he.
    Maar wel herkenbaar!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Bedankt lieve meisjesmama voor al je handleidingen, ideetjes, tips (dat filmpje over biasband....wow, ik had ook geen idee dat dat zo moest!) en andere freubel dingen die je met ons deelt!
    Groetjes Cindy
    www.uttemetut.blogspot.com

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Aaaaargh, laura pausini, hoe kan ik nu nog deftig slapen sebiet...

    Groetjes van uw neuspiercinggenoot
    janina

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ik heb dat ook nog, met woorden. Dan herhaal ik gelijk welk woord heel veel in mijn hoofd, en na verloop van tijd wordt elk woord heel bizar. :)

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Ik heb ook een haarkleur-en piercings-verwerkingsperiode gehad :-)

    Die stoel ik ook heel herkenbaar...

    Maar Laura Pousini: die is echt grappig :-D

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Leuke weetjes!

    Die woorden, daar kan ik ook soms ineens bij stilstaan.

    Was het echt een gewone pot verf of toch nog haarverf? Want amai met gewone verf, niet goed voor je haar/hoofdhuid lijkt me.

    Ik heb nooit een haarkleur-en piercingrebellie-periode gehad, mijn ouders waren daar veel te streng voor. Maar mochten ze mij laten doen hebben, zag mijn haar blond met zwart, had ik vijf tattoos en zeven piercings. Misschien best dus dat ze zo streng waren. :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  8. OOh Laura Pausini! Heerlijk! Bij ons was't wel ons moeke die daar fan van was, maar da stond dus wel geregeld op. Verder dan "solitudine" en "mathematica" kwam ik wel niet :)!
    Ik heb mijn haar nooit in verf gestoken, wel in javel. Het zag oranje, tegen alle verwachtingen in (ok, tegen mijn eigen verwachtingen in, de rest had dat wel zien aankomen denk ik). Gelukkig was dat in het begin van de zomer, en bleekte het wel wat meer blondachtig af tegen het einde (en het trug naar school moment). Al had ik dan natuurlijk wel een fantastische uitgroei. Ha, nostalgie ;)!

    BeantwoordenVerwijderen
  9. @fleur: brievenbus is logisch ja, maar 'brief' dan? of 'bus', dat dan nog eens 2 heeeel verschillende betekennissen heeft..
    @meisjesmama: hoe erg dat je dat niet plezant vond, met zovelen zijn. Ik hoop dat mijn kinderen dat niet vinden. Maar het heeft ook te maken met het grote leeftijdsverschil denk ik, tussen jou en je jongste broer is er dus 21jr verschil?
    en ik heb ook heeeel lang met poppen gespeeld, ik geloof dat ik al in het tweede middelbaar zat toen ik nog een pop bijwou...die heb ik nooit gekregen en het jaar erop ben ik dan maar heeel hard beginnen puberen; Zo hard datik schrik krijg als mijn kroost daaraan gaat beginnen...

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Oh! Nog iemand die lang met barbie's heeft gespeeld! Bij mij ging dat ook door tot (zéker) 15 ze, toch geweldig, zo alles in 't klein!

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Haha,ik liet mijn neus piercen rond dezelfde leeftijd en had daar ook altijd last mee op school,erin,eruit,erin,eruit...
    Maar paars haar?Ik dacht dat gij zo'n braveke waart toen:)

    BeantwoordenVerwijderen
  12. ma gij zijt toch een schattig meiske! Heel ontwapenend allemaal!

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Afkomstig van de Kempen en van het school geschopt owv een neuspiercing. Dat kan enkel maar in t Graf geweest zijn?! ;)

    BeantwoordenVerwijderen