Justina Maria Louisa

Olifanten

2012-01-09T20:25:00.000+01:00

Slimme Nand liet zijn vader zijn brief lezen maar ging wél zelf met de cadeautjes aan de haal. In één ervan zat deze olifanten-shirt.

Het patroontje komt net zoals bij Finns' drakenshirt uit deze ottobre, de olifantenstof komt van bij Koekepeertje. De effen bruine stof van bij Artevelde.

Heliumman

2012-01-01T22:49:00.000+01:00

Drie jaar is het al, dat ik de naaimachine hier in huis laat werken. Bijna even lang droomt de man van mijn leven van een handgemaakt herenhemd. Het is geen sjieken typ, die man, maar wel een hemdendrager. Dag in dag uit. Wij strijken niet graag, en ook héél weinig, vandaar dat er zo'n 25 stuks zijn kleerkast vullen. Om ter saaist weliswaar.

Nood aan wat kleur in zijn garderobe, nood aan een naaitechnische uitdaging na de luie overlockprojecten van de laatste maanden. Ik reserveerde een dag vakantie voor de naaimachine en produceerde dit:

Ik gebruikte het Negroni patroon van Colette Patterns. Het is een fantastisch patroon, geen lompe snit, gedegen uitleg en verfijnde afwerking. Exact wat ik nodig had. Zo'n hemd maken is geen raprap project, ik moest er mijn hoofd bij houden en had geregeld het hocus-pocus-gevoel bij enkele trucjes. Zalig!

Zoals die klepjes van de zakken, enorm eenvoudig maar ik zou er dus zelf niet opkomen om ze er zo op te stikken. Eerst met de punt naar boven en dan met de punt naar beneden zodat de blote naad gevangen zit tussen de twee stiksels.

Of het beleg van de achterpas, geen enkele naad is bloot. De zijnaden en de naden van de mouwen zijn platte naden. Proper!

En de mouwsplit! Dat was echte toverij!

Ik wilde per se de versie met lange mouwen. Mijn vent draagt nooit hemden met korte mouwen.

Maar stroopt wel altijd zijn mouwen op!

Het patroon is een aanrader dus. Enig minpuntje is de maatvoering. Ik mat manlief helemaal op en hij bleek perfect in maat L te passen volgens de maattabel. Ik zou op het gevoel eerder voor een M gegaan zijn en dat had ik beter gedaan! Ik heb het patroon vergeleken met een goedpassend hemd maar dit is een Amerikaans patroon dus naadwaarde van 5/8e inch inclusief (sommige patroondelen hanteren een andere naadwaarde), dat maakt nameten toch iets minder evident. Het hemd was dus te groot. En nog geen beetje. Na een hele dag zwoegen weigerde ik het hemd uit elkaar te halen! Ik heb de zijnaden en de mouwnaden nog eens dubbelgevouwen doorstikt en dat deed 't 'm wel. Het hemd past goed, maar het is niet meer perfect. Voor herhaling vatbaar dus, in een maat kleiner.

Draken voor Finn

2011-12-31T15:27:00.000+01:00

Nieuwjaarscadeautje numero 2 gaat naar mijn broertje en petekind van 8. Draken voor Finn! Want 8 jaar, dat is niet meer zo klein he, ik dacht dat ik met olifantjes niet meer moest afkomen maar draken dat is toch nog best ruig nietwaar?

Ik gebruikte het raglan-patroon uit deze Ottobre in maat 140. De draken komen van bij Vermiljoen, de effen bruine van bij Artevelde.

Voor Edith

2011-12-30T23:55:00.000+01:00

Nieuwjaarscadeautje numero 1 is voor de sneeuwwitjesgekke nicht. Ze zong voor haar peter een eigen interpretatie van "Zie ginds komt de stoomboot" en werd daarbij prompt getrakteerd op het volgende:

Een wikkeljurkje gemaakt volgens deze methode en van de restjes een kussentje, zorgvuldig gevuld door Lili.

sneeuwwitje en de rosse dwerg

2011-12-28T13:52:00.000+01:00

wintergenoegens

2011-12-11T22:35:00.000+01:00

Vandaag stond de Wereld van Kina: het Huis op het programma. Dino's, insecten, Neanderthalers, longen aan de binnenkant, voortplanting en al, en ook de ontdekking dat onze vijfjarige eigenlijk al bijna evenveel wist van de evolutieleer dan haar vader, aka de geschiedenisleerkracht ten huize, haar wilde leren. Goe bezig!

"Waar ligt de Noordpool mama? En waar woont Sinterklaas?"

Dit natuurmuseum voor kinderen en jongeren is zeer aan te bevelen! Vorig jaar deden we ook al eens De Tuin. Gratis voor Gentenaars, plezant voor de kleine aapkes want volledig op maat!

Na het museum kwamen er smoutebollen en een reuzenrad op ons af!

En spijt! Spijt dat ik mijn fototoestel niet mee had! Gsm-foto's dan maar.

Vosjes voor Nand

2011-11-28T11:57:00.000+01:00

Bijna drie jaar geleden verscheen hier de eerste post. Nu is het moment aangebroken om mijn allereerste hemdje te tonen. Veel moed heb ik ervoor moeten verzamelen, gezien het feit dat ik nog maar recentelijk bij de jongensmoeders hoor, dus weinig ken van jongensgerief, én het hier om een van de meest geliefde stofjes uit de stoffenkast gaat. Een grens verlegd!

Niet perfect gelukt, zoals u kan zien. Nochtans is het patroon (Apple, Ottobre 3/2010) bij het naaiend internet al meermaals bezongen als keigemakkelijk. Helaas kan ik dat niet beamen.

Obstakel nummer 1 bleken algauw de knoopbiezen die ondanks de zorgvuldig geplaatste knipjes (patroontekens) toch te smal waren. Hulplijn Vink loste dat gelukkig keurig voor me op.

Obstakel nummer 2 is de kraag. Ik kreeg het stiksel niet mooi zowel aan de buitenkant als de binnenkant. Na veel getorn heb ik me er toch mee verzoend dat het stiksel slordig oogt aan de binnenkant van de kraag.

De stof is van Monaluna, ecologische stof, gekocht bij Vermiljoenshop een tijd geleden, nadat ik er stapelverliefd op werd toen ik ze zag op pinterest! Helaas stelt de stof me toch wat teleur. De vosjes zijn helemaal niet zo scherp afgelijnd, en de stof is fletser van kleur dan ik me had voorgesteld. Het is ook zonde dat de stof na de voorwasbeurt al valer was geworden. Er zitten witte vouwen in die ik met het beste strijkgeweld niet krijg weggestreken.

Ondanks de obstakels vind ik het toch geslaagd en worden de oren van mijn hoofd gezaagd om méér mannen- en jongensgerief. Ik maak mijn borst al nat!

Toerist in eigen stad

2011-10-30T22:29:00.000+01:00

Getipt door den Ivan trokken wij ook nog eens naar het Huis van Alijn. Ik kom daar zo graag!

De kleutertoer sloeg aan bij onze meisjes, amaai!

En daarna kochten we cuberdons en lolly's bij Temmerman en gingen we op wandel door 't historisch centrum.

Aaaahhhh! Zalig Gent!

Birthdayboy

2011-10-20T20:34:00.003+02:00

Gisteren was mijn lief jarig en dat behoefde dus een cadeautje. Een zelfgemaakt cadeautje, ahja! Niks leuker dan naaien voor iemand die je doodgraag ziet. Ik beloof 'm al jaren een handgemaakt hemd maar dat leek me net iets teveel gedoe om tussen het babyknuffelen en het weer gaan werken klaar te krijgen.

Ik wilde een t-shirt met raglanmouwen. Raglan omdat dat ten eerste makkelijk te naaien is en ten tweede omdat ik graag met een print wilde werken maar het geheel toch niet te druk wilde. Door met raglanmouwen te werken werd de drukte in het voorpand wat getemperd.

Een simpel idee bleek niet zo simpel in uitvoering. Probleem numero 1 diende zich nogal snel aan. Patronen voor mannen zijn zeldzaam. Een patroon voor een t-shirt met raglanmouwen is onvindbaar. Onvindbaar!
Gelukkig zijn er in blogland vertrouwde hulplijnen. Ik kreeg de tip om een bestaand t-shirt in raglan te knippen en dat als patroon te gebruiken. Zou het zo eenvoudig zijn?

Ik diepte een t-shirt uit manliefs werkbak.

En zocht in Astors aanzienlijke kleerkast een raglanneke in babymaat om als voorbeeld te dienen.

Ik vouwde het t-shirt netjes in de helft. Ik trok een gebogen lijn vanuit de oksel naar de halslijn. Ik verdeelde de halslijn in gedachten in drie en zette een punt op 2/3e. Een gebogen lijn is geen must maar ik vond dat minder streng. Mocht ik het nog eens opnieuw doen zou ik de lijn naar het midden van de halslijn trekken.
De zijnaden en de mouwen werden ook wat bijgeknipt, op maat van een beter passend goed shirt.

Even knippen gaf me een patroon. Ik trok het over op patroonpapier zodat het patroon nog eens kan dienen.

Probleem numero 2 was het vinden van tricot mét print voor een man. Niks te kinderachtig, niks te schreeuwerig maar zeker niks te saai. Want saaie t-shirts die kopen we wel in de winkel. Op het laatste stoffenspektakel kocht ik het laatste van de rol felbegeerde soeptricot. In het rood. Laat nu net rood zijn kleur niet zijn. Ik schuimde het internet af maar vond niks naar mijn (en in gedachten ook zijn) zin. Wat een teleurstelling!
Het is hier dat de reddende engel aka Nele P. op het toneel verscheen, zij ruilde nog wat blauwe soeptricot voor wat van mijn rode! Merci Nele! Blauw is zo hard zijn kleur!

De effen blauwe petrolachtige tricot komt van bij Artevelde. Stevige katoentricot, een heerlijkheid om te stikken.

Op naar meer zelfmaak voor mannen!

Warm pak

2011-10-16T13:34:00.000+02:00

Ik zei het al eerder, ik heb iets met jasjes en mutsjes. Ik moest me al enige tijd inhouden om niet nog meer jasachtigen te produceren of te kopen dan het kind kan dragen. Astor heeft héél veel vestjes omdat ik dat zo gezellig vind, hij heeft ook al jasjes tot maat 86. Maar een warm pak had hij nog niet! Aha!

Ik maakte een proefmodelleke in groene fleece, een restant van zijn wiegdekentje. De fleece komt van bij de Turk, goedkoop maar niet superwarm.

Het patroontje komt uit de Knippie Baby van de winter van 2008. Ik liet wel de sokvoetjes achterwege omdat mijn zoon op grote voet leeft. Ik vind het handiger zonder voetjes, hij draagt meestal toch slofjes en zo kan het pak beter meegeven bij zijn gewriemel.
Het groene pak was klaar op een uur. Patroondelen tekenen inclusief. Ik naaide het pak met de overlocker, zoals u wel kunt zien aan de naden die ik aan de buitenkant liet.

Voor het échte pak spaarde ik al enige tijd deze trui:

Ik kocht ze in de kringloopwinkel voor 0,25€ en had er in mijn hoofd al vanalles van gemaakt: een vestje voor mezelf, een vestje voor een dochter, een muts en sjaal, een salopetje voor Astor, een truitje voor Astor...maar ik vond het zo'n mooie trui dat ik echt héél zeker wilde zijn. Een pak dus! Een kledingstuk dat dag in dag uit wordt gebruikt!

Gevoerd met mijn laatste stukje o zo geliefde petrolkleurige nicky velours (die kleur is bijna niet te vinden, heb ik al gemerkt!).

Ik knipte de patroondelen zo dat de pijpjes helemaal tot de onderste boord van de trui kwamen, zo kon ik die boord recupereren.
De mouwen zijn aangeknipt bij dit patroon, vandaar de originele mouwnaad die op een rare plaats zichtbaar is. De mouwboordjes werden ook gerecupereerd. Ik liet de mouwen bewust te lang, zo zitten zijn handjes altijd in de mouwboordjes, en als ze vrij moeten zijn sla ik de boordjes gewoon een slagje terug.
En de halsboord gebruikte ik voor de kap, zo past de kap beter rond zijn hoofdje. De boord sandwichte ik tussen buitenstof en voering, proper!

Nazomer

2011-10-13T21:56:00.001+02:00

Twee weken geleden pakte ik het picknickdeken, een stel zwembroeken, wat schepjes en emmertjes, stopte snel bij de Turkse bakker en sjeesde met de kroost direct na schooltijd naar de Blaarmeersen. We bleven keilang! Tot alle andere kinderen naar huis waren, ahja, want dat hadden we zo afgesproken. Schade inhalen enzo.

Klaar voor de picknick

Prrrrrrtttt

Pak mij!

Astor kreeg het mooie t-shirtje cadeau van Hella. Hij heeft het t-shirtje de hele zomer gedragen maar nu is het helaas bijna te klein. Merci Hella!

Ribbels

2011-10-10T12:20:00.000+02:00

Ik dacht, ik maak nog eens een rok voor mezelf. Ik gebruikte mijn zelfgetekend patroon van toen. Die rok past immers nog, als een van de weinige. Helaas. Ik vond enkele weken geleden schone ribvelours op een rommelmarkt voor geen geld.

De stof was heel smal, 75cm breed (en de zelfkanten zaten er nog op), daar kreeg ik geen rok uit. Tenzij ik de ribbels horizontaal zou nemen. Strak plan!

Contentement alom. Deze rok was heel snel klaar en helemaal mijn goesting. Ik kon niet wachten om 'm aan te doen. Maar! Hij. Past. Niet. NIET! Aaaaagghhhrrr!
En dat komt natuurlijk door die ribbels. De stof geeft mee in de verkeerde richting, in de lengte dus, niet in de breedte. Eigenlijk had ik dat moeten weten. Stoem.

Van de overschotjes fabriceerde ik ook nog rap een babybroekske.

Dat is dan weer wél geslaagd!

En tijdens het rommelen in Astors garderobe kwam ik dat groene t-shirtje tegen. Toen ik net wist dat ik een zoon verwachtte kocht ik een stapel t-shirtjes om te appliceren maar veel kwam daar niet van in huis. Ik zette er dus maar rap een aap op voor het truitje te klein wordt!

Pas als truitje klaar was besefte ik dat het al eens eerder zag. Toeval!

Oh en diegenen die zich afvragen wat mijn kereltje op zijn neus, wangen en in zijn mond heeft: Gentiaan Violet. Bah!

Nog eens

2011-09-29T22:15:00.002+02:00

U kent dat vast wel, dat fantastische gevoel als je naar een geslaagd naaisel kijkt.
Eerst hangend op een kapstok, nog warm van de naaimachine, even later rond het lijfje van je kind. En je kan je ogen er niet vanaf houden, zo tof seg! Een speekmedallie voor jezelve!
En dan...dan groeit dat kindje eruit en is het maaksel voorbestemd om weg te kwijnen...Gelukkig is er dan een kleine zus! Eentje met een uitpuilende kleerkast en een zéér gedecideerde kleerkeuze des ochtends, eentje die niet zomaar bezwijkt bij moeders smeekbedes om een der maaksels aan te trekken. Vandaag brak De Dag aan dat ze dan tòch de Bubble Dress wilde dragen!

Het mag dan niet veel speciaals zijn, ik vond het toch weer fantastisch om mijn bloedje in dat jurkje te zien dartelen. Goedkope stof, supereenvoudig patroon, heel erg gemakkelijk te maken en toch zo schoon om te zien. Het is een van de eerste jurkjes die ik maakte, en wat was ik fier toen!

Oh wat is dat plezant, twee dochterkens! Al was het alleen maar omdat de naaisels nog eens kunnen dienen.

Sponsen jurk wordt...

2011-09-24T22:33:00.001+02:00

Deze sponsen jurk kocht ik vorig jaar in de solden bij de Think Twice op de Ajuinlei. Voor het stofje natuurlijk. Spons met een tof motiefke; dat is een zeldzaamheid!

Ik maakte er een kinderjurk van voor Stella.

Maar ze vindt 'm lelijk. En vooral te lang.

Sponsen broek wordt...

2011-09-22T13:03:00.000+02:00

Ik kocht dit broekje in de kringloopwinkel enkele maanden geleden. Het was nooit de bedoeling om de meisjes dit broekje ooit zo te laten dragen, veel te lodderig om schoon te zijn. En ze zouden het niet willen aandoen ook niet. Maar ik vond het wel een tof kleurtje en dus belandde het ding in de mand met te recykleren dingen.

Ik verknipte de sponsen broek tot...

...een sponsen truitje!

Ik gebruikte het t-shirtpatroon nr. 6 uit de Ottobre 1/2010 maar zag 1 ding over het hoofd: de mouwen. Nadat ik het voor- en achterpand geknipt had merkte ik dat ik de mouwen niet meer uit de broek kreeg. Stoem.
Na wat paswerk kreeg ik toch een deel van de mouwen uit het kruis van de broek. De mouwen werden dus korter en er loopt een oude naad doorheen. Om de mouwen toch op een aanvaardbare lengte te brengen maakte ik de boordstofboordjes wat langer. En het is nog tof ook!

En voilà! Een recyclage-baby met zijn jeanske erbij.

Vaders kapotte jeans wordt...

2011-09-16T21:16:00.001+02:00

Astors eerste jeansbroekske!

Met afgetrapte zomen en al.

Jumpsuit

2011-09-15T21:30:00.009+02:00

Ik was razend enthousiast toen Boomie me begin juli vroeg om te gastbloggen voor Recykleren! Het was alsof ze wist dat ik net een een marcelleke van mijn lief aan 't verknippen was. Vol goesting sprong ik mee op de wagen!

Mijn lief had twee van deze marcellekes en ik vond dat hij er best eentje kon missen.

Om dat goed te maken zette ik er rap een fietske op.

En van 't ander maakte ik dit:

Zo op een kapstok zegt dat niet zoveel he, maar rond een heerlijk babylijfke des te meer!

Oh en ik vond nog een marcelleke in deze wasmand!

En voila, even later ook een jumpsuit:

Ik tekende het patroontje zelf, het is lang en vrij smal, net zoals mijn zoon. Maar met een goei tricootje past het ook rond gemiddelder babybillekes. En omdat zo'n jumpsuit geweldig gerief is voor beweeglijke boelekes deel ik mijn patroon met jullie:

PS: Het patroon is zonder naadwaarde BEHALVE het tussenbeenstukje!

Het patroon is een ruime 68. Het hangt ook een beetje af van stof tot stof hoe vlot het past. Het streepjespak is gemaakt van geribbelde dunne tricot, lijkt zelfs wat op boordstof, en dat is héél rekbaar. Het bordeauxpaarsaubergineachtig pak is gemaakt van t-shirtstof en dat blijft niet zo mooi in vorm eigenlijk. Dat was ook hatelijk om te stikken. En om mijn patroon goed te testen maakte ik ook een versie in nickyvelours.

EDIT: Ik plaatste het patroon ook hier op google docs als PDF'je, dat maakt het misschien iets makkelijker om te downloaden of over te tekenen van het scherm. Let er altijd op dat de 1cm ook altijd 1cm is.

Voor de afwerking gebruikte ik bij de recyclagepakjes de originele zoom voor de pijpjes. Bij het paarse pak nam ik een belegje voor de flapjes (vooral voor de versteviging van de drukknopen) en zoomde ik de andere randjes gewoon 1 slagje om.

Voor het streepjespak en het velouren pak nam ik een volledig beleg, dat is makkelijker en properder. En ik heb het niet doorstikt, juist in de zijnaad wat vastgemaakt zodat het beleg niet omhoog kruipt.

En zoals u kunt zien op de foto's moet u hier niet zijn voor de perfectie, maar zo is dat hier he.

Jurk wordt...

2011-09-12T11:14:00.001+02:00

Een jurkje van mij, nooit gedragen wegens te kort...

...werd...

...een jurkje voor Stella!

Een zomerjurkje weliswaar, en jaja dat is al een tijdje af dus ze heeft het wél kunnen dragen. Ik gebruikte geen patroon, ik tekende gewoon ruwweg een A-lijntje met aangeknipte mouwtjes. Bij het ineenzetten merkte ik dat de hals vooraan te wijd was, dus legde ik er wat plooitjes in. Boordstof eraan en klaar! De zoom is de originele zoom.

Met de restjes maakte ik voor Astor deze Sweet Pea Pilot Cap.

Hij draagt al heel lang zulke mutsjes, is eraan verslaafd eigenlijk, hij voelt zich zo geborgen met zo'n zacht mutske rond zijn bolleke. En het is ook het ideale zonnepetje voor een baby! Het was keihard zomer toen hij werd geboren en een petje of een zonnekapje blijft bij een boreling niet goed staan, is ook niet zo comfortabel rond zo'n week hoofdje. Maar dit mutsje is zo zacht!

Het past!

2011-09-09T21:48:00.000+02:00

Eindelijk!

Hij zit al enige tijd in maat 68 en voor vestjes zelfs al in 74. Deze 62 past hem goed, de mouwtjes hadden wat langer gemogen en het lijfje iets smaller, maar dat ligt eerder aan Astors lichaamsbouw dan aan het Knippie-patroon. Heerlijk warm is het, met dat schaapke aan de binnenkant. Ik ben eens benieuwd of hij er nog in past als het écht fris wordt.
Het is een tof jasje, vooral de pinnemuts is geweldig!

De meisjeskamer

2011-09-02T21:56:00.002+02:00

Dat ze blij zijn dat ze weer in een bed kunnen slapen dat kunt u zich wel voorstellen. Ik zou dat ook zijn na een maand op de vloer slapen. Kamer 1 van 4 is klaar: de meisjeskamer!

Het begon allemaal met Astor. Ons huis heeft vier slaapkamers, perfect dus! Maar we hadden een speelkamer en een naaikamer+bureau...hmm... Het oorspronkelijke plan was dan ook om de grootste kamer, die al speelkamer was, om te toveren tot speelkamer + naaikamer + bureau. Leek ons wel gezellig. De meisjes gingen uit logeren en wij haalden de verfborstels boven. Al vervend drong het tot ons door dat het niet helemaal realistisch was om alle rommel van alle gezinsleden in 1 -weliswaar grote- kamer te proppen.
We gooiden alle oorspronkelijke plannen overboord. Wat er dan van geworden is ziet u hier, te beginnen met de meisjeskamer!

Nieuwe vloer, wit laagje verf en een Priembehangetje op de muren. Ik schrijf het hier nu zomaar neer maar het was een hele onderneming. Ons huis heeft twee verdiepen en alle kamers moesten leeg voor de nieuwe vloer. En we weten ook weeral waarom we toen zweerden nooit nog te behangen. Bolle en scheve muren, niet zo keihandig in combinatie met een dun en makkelijk scheurend retropapierke! Over dat papierke is er trouwens ook nogal gepalaverd bij de gezusters Priem wiens voorraad dag in dag uit zienderogen slinkt. Waar we drie jaar geleden amper konden kiezen uit veel moois was het nu echt anderhalf uur lang zoeken naar iets plezant!

De Bretoense bedjes kregen beiden een likje verf. Destijds koos Lili haar kleurke zelf, mintgroen, en dat is zo'n schoon kleurke dat we maar ineens alle meubeltjes die kleur gaven. Het geeft ook een rustig gevoel vind ik, alles in dezelfde kleur.

In de kringloopwinkel vond ik ook nog twee bijpassende nachtkastjes. Volgens de meneer van de kringloopwinkel komen ze vaak binnen maar zijn ze rap weg. Ik betaalde er 3 en 4 euro voor. Ja dat was ik dus, die met haar bakfiets vol jong en een buggy en een nachtkastje op de bagagedrager.

De handgreepjes, gele porseleinen vogeltjes, kocht ik bij de Huiszwaluw. Zo'n heerlijk winkeltje, en zo'n lieve winkelmadam!
Ze zijn een succes, die nachtkastjes, er zitten al schatten in!

Lili's wolkenlamp komt van bij Ikea.

Schilderijtje van de rommelmarkt.

Postkaartjes, de octopus en het lelijke eendje, van bij de Huiszwaluw in een gouden kadertje gestoken.

Boven op de kleerkast liggen de geboorteherinneringen.

En natuurlijk ook nog een plekje voor alle meisjesprul.

En zo was de kamer van tevoren:

Het was onze slaapkamer. De gezelligste van het hele huis, met het gerikketik op het dakraam als het regent, het geruis van de bomen achter ons huis. Ik heb nergens zo goed geslapen als daar. Zucht.

vierenhalvemaand

2011-08-30T23:18:00.000+02:00

Ik had nochtans een tamzakske besteld.

Oh en hij heeft dus haar he, veel en witter dan wit vandaar de onzichtbaarheid.

Recykleren

2011-08-24T22:52:00.001+02:00

In september is er hier een recykleer-veertiendaagse en natuurlijk doe ik met veel graagte mee!

Bij het doorschuiven van slaapkamers hoort ook het uitmesten van kleerkasten. Ik hield alvast wat opzij voor in september! U doet toch ook mee!

Ik vind dat wijs om iets wat op het eerste zicht niet meer tof of bruikbaar is toch een ander, nuttiger of plezanter leven te geven. Voor meer recyclage-inspiratie kan je alvast terecht op het pinterest-board en in de flickr-pool.

nieuwe blognaam

2011-08-17T00:22:00.000+02:00

Er gaat geen dag voorbij of ik zie dit plaatje. Instant geluk, 100% heerlijkheid. Mijn zonneke, mijn zoneke. Man dat is plezant, zo'n kleine jongen!

Vier maanden is dat prutske al en nog altijd zitten we met 'meisjesmama'. Blegh en jak enzo. Straks moeten we al beginnen sparen voor een operatie seg, wat moet die kleine wel niet gaan denken. Hoog tijd voor een andere naam (én een uitgelezen kans om eens iets deftigs te kiezen). Maar er is een probleem. Ik heb geen inspiratie. Erg he. Al vier maanden seg!

2011-08-06T23:13:00.000+02:00

Dat het hier stil is. Hier he, het echte leven is luid en intensief dezer dagen.

We spelen weeral op straat, zigzaggend tussen de druppels.

En we doen van stoelendans maar dan met onze slaapkamers. Deze en deze kamer bijvoorbeeld zien er al totaal anders uit. Dat brengt keiveel rotzooi met zich mee. Zaagsel en plamuursel enal. Gordijnenstikkerij ook. Jak en blegh seg. De inhoud van de slaapkamers staat overal en nergens. Ik vind niks meer terug, en al zéker niet mijn naaimachien (en we sliepen een paar nachten met z'n allen op 1 kamer. Vreselijk, zo als enige normale slaper naast een tandenknarser, een snurker, een luide dromer en een nachtelijke drinkebroer).

Zeeland 2011

2011-07-29T23:08:00.000+02:00

Toen het nog ietwat zomerde, begin juli, sprong mijn lief op zijn fiets om zo'n 70km verderop weer af te stappen. Daar waar opa de rest van de familie taxigewijs afleverde: Zeeland revisited!

Elk jaar dezelfde vraag: past het in de auto. Nog nooit hebben we iets moeten achterlaten. Voor de kruimels en de vuile zakdoek op de foto hadden we wel geen plaats meer.

De man van ons huishouden had een heel ander zicht op de veerboot.

Hoe dat gaat? Kamperen met een baby van drie maanden en een stel kleuterzussen?

Wel, euhm, zo dus he:

Ze waren braver en makkelijker dan we hadden durven hopen! Zo spontaan behulpzaam ook, ze deden zelfs de afwas... "hélemaal alleen mama!"

Maar zij maakte wel het hele flesje afwasmiddel leeg op dag 2.

En 's morgens hield dat zich in stilte -ahum- bezig tot de moeder des huizes haar ochtendhumeur had verwerkt en weer min of meer aanspreekbaar was.

En natuurlijk geen Zeeland zonder strand-strand-strand!

En we hadden ook een strandslaper bij! Keipraktisch!

En in olland hebben ze naast fantastisch zalige fietsinfrastructuur ook graan en schoon wolken:

en megaschattige kalfjes die écht terugloeien naar Lili

Het was zalig, effenaf! Het blijft toch echt een fantastische ding, zo'n tent!

Wa is da?

2011-06-25T00:11:00.000+02:00

Handgemaakt geluk

2011-06-22T21:42:00.001+02:00

Hij mag dan onze derde baby zijn, geen ander kind kreeg ooit zoveel moois!

Een gehaakte hond van Jipie! Prachtig! Ik kan zelf niet haken dus ben ik daar superblij mee! En hij ook, met al die kleurkes om naar te kijken!

Een gebreide Aviatrix-muts voor het heerschap en gehaakte bloemetjes voor zijn zusjes van Boomie.

Graaf vind ik! Nu nog een motocyclette voor deze gehelmde, of een vliegtuig natuurlijk.

Een gebreid broekske van Greet. Het zal zijn billekes warmen aankomende winter! Geweldig, vriendinnen die weten dat ik niet kan breien en het dan in mijn plaats doen! Merci he!

Een hond van Mie. Het kind zal al zijn best mogen doen om zijn ouders' hondenaversie te erven met zoveel lieve woefkes om hem heen!

Deze prachtige autosalopet kreeg hij van Leen. En ze is tot in de puntjes afgewerkt! Ik heb nog nooit een handgemaakt kledingstuk in mijn handen gehad dat perfecter afgewerkt was...

En hiervan smelt ik hélemaal!

Dit mooie speeldekentje kreeg Astor van deze lieve madam! De overdosis vrouwelijke aandacht kreeg hij er gratis en voor niets bovenop!

Dankuwel en merci meiskes!

Paddenstoelen voor....

2011-06-21T21:18:00.001+02:00

De paddestoelenshort gaat naar Kikaatje!

Mail je me je adres?

Broekskes

2011-06-18T18:17:00.003+02:00

Ik heb een dochter die een absolute broekjesweigeraar is. Maar ik heb ook een dochter die aan een razendsnel tempo groeit en die wél nog broekjes wil dragen. Het liefst van al een rokje maar shortjes zijn onontbeerlijk in de zomer! Ze had letterlijk geen enkele broek meer die nog paste.

Het was een uitdaging voor mij want in de broekjesmakerij heb ik quasi geen ervaring!

Ik ging op zoek naar een patroon en mijn oog viel op eentje uit dit boekje. Het zag er eenvoudig uit en dat was wat ik nodig had! Helaas leverde me dat dit resultaat op:

Een broekje met een blazende voorkant. Ik belde de noodlijn en kreeg daar te horen dat het waarschijnlijk niet meer goed ging komen. Na wat pogingen om de blaas weg te stikken ging ik op zoek naar een ander

patroon.

Zonde van mijn schone appeltjes. Het allerlaatste restje. Ik ben blijkbaar ook niet de enige die teleurgesteld is over dit patroon. Jammer want er staan in het boekje leuke variaties op. Misschien probeer ik het nog wel eens, in een maatje kleiner...

Snuisterend door mijn patronenboekjes botste ik op de Neat Beat broek uit de Ottobre 6/2009. Het is een Slim Fit patroon, smal dus en eigenlijk bedoeld voor stretchdenim of stretchvelours. Een mooie snit, wat wijduitlopend naar onderen toe, een pas in de taille en slechts een rekker in de rug. Geen ritsen of knopen. Gebruiksgemak én naaigemak dus!

Het eerste broekje maakte ik in paarse nicky velours, het patroon ingekort tot op shortlengte. Past perfect!

Het tweede broekje probeerde ik in gewone katoen, een restje Petit Pan. Een restje biais erbij en hopla, een tof shortje!

Ik voegde zakjes toe aan het patroon. Op dezelfde werkwijze als hier wordt uitgelegd. Heel erg gemakkelijk. Ik vergat wel de naadwaarde af te knippen, die had ik immers niet nodig met die biais, waardoor de zakinsteek wat klein is.

En ze scheurt niet als ze gaat zitten.

Een strepenbroekske met bloemetjes.

Een sponsenbroekske uit een laken van de Wibra.

Een badstoffen broekske uit een kuiskleed van de Retrobeurs.

Een lange linnen broek met een restje Kokka-beestjes.

Mét piepend vogeltje en konijntje aan de zakken.

Mooie pasvorm.

Een verjaardagscadeautje.

En een weggevertje!

Een uniseks model vind ik zelf, met die paddestoeltjes. Het shortje is een 110, maar het is dus een Slim Fit en zit dus mooi strak rond het kind. Een kleine 110 dus. Wil je graag meedoen, laat dat dan weten in een reactie op dit bericht. Ik loot een winnaar uit op het begin van de zomer, 21 juni dus!

*GIVE-AWAY AFGESLOTEN*

En de winnaars zijn...

2011-06-15T22:21:00.000+02:00

Vleervlinder en Iris!
Mailen jullie je adres dan komt de harige moustache jullie richting uit!

Vaderdag!

2011-06-12T11:27:00.001+02:00

Wil je ook een harige moustache? Ik geef er twee weg! Laat een reactie achter en er worden er twee uitgeloot op de dag dat mijn klein bereke 2 maanden wordt; 15 juni dus! Meedoen kan tot en met 14 juni.

Ze zijn voorzien van vliesofix op de achterkant. Dus enkel nog te strijken op een shirt en de randjes vastnaaien! En ze zijn te trimmen naar believen!

De harigheid kocht ik bij De Strik in Ledeberg, met als plan om harige moustachen te maken als doopsuiker. De proefsnorren waren te arbeidsintensief en dus werd het plan opzij geschoven en ingeruild door deze beesten.

Fixie

2011-06-09T22:12:00.002+02:00

Dat we graag en veel fietsen, dat is overduidelijk. We hebben heden ten dage elf fietsen. ELF! Voor de duidelijkheid: ik ben hier de stoffenzot in huis...hij de fietsenzot.

Een paar maanden geleden vond hij dit pareltje op een tweedehandssite. En dit keer was niet alleen hij verliefd.

Een vintage Gazelle koersfiets in goede staat van rond 1990.

In een schoon kleureke en sober. Dat is wat me zo aantrekt; eenvoudig en toch heel stijlvol.

Mijn hart deed een beetje pijn toen hij er alles afzwierde. Want een fixie zou het worden.

Hij heeft dat schoon gedaan. Het is een pareltje.

Jurken voor de meisjes

2011-05-27T12:16:00.000+02:00

Nog niet zo lang geleden was ik hoogzwanger en werd het plotsklaps zomer. Zomaar ineens, zonder enige verwachting was ze daar, de 20° en meer. Als de zon weldadig schijnt willen meisjes jurken. Zonder mouwen, uiteraard!

Met een hoogzwangere moeder zat er niet veel anders op dan zelf in actie te schieten. In nachtjapon, ahja, want al de rest was te warm.

Ze wisten allebei heel goed wat ze wilden, die mini-vrouwtjes van ons. Licht en luchtig, in een welbepaalde stof, zonder ritsen of knopen en vooral zonder mouwen. Wikkeljurkjes dus! Gemakkelijk te maken, snel klaar en speelproof! Jeuj!

Er is geen jurkje waar ik meer vragen over krijg dan de wikkeljurk. Populair blijkbaar en dat is te begrijpen want het is mooi, past lang en het is makkelijk te maken. Ooit ontdekte ik dat ook en schreef ik er een handleiding van! Ha! Ziedisaan! Iedereen kan zo'n wikkeljurk maken! Het enige dat je nodig hebt is een basispatroon en wat zelfvertrouwen.

Zo'n basispatroon vind je bijvoorbeeld bij Mme Zsazsa, gratis ende voor nikske! Of als je ervoor wil betalen kan je ook een basis-burdaatje kopen (al valt dat wel wat breed en kort, dat patroon). Of je kan zelf een basispatroon tekenen vertrekkende van een goed passend jurkje, niet eens zoveel moeilijker! Zo deed ik het.
Een achterpand, 2 voorpanden, een knoopsgaatje op de juiste plaats, wat biais en hopla: een wikkeljurk!

Lili ging voor haar lievelingsstofje, dat ik maanden geleden nog via Etsy op de kop kon tikken. Dankzij wat zoekhulp van wat Ijverige Wijven! Ze wil er ook nog een rokje uit en een bloesje en nog een kleedje en...zucht...

Stella kreeg het lelijke eendje van Lizzy House. Een stofje dat ik al heel lang koester, schoon he!

Kleine sterke man

2011-05-25T22:34:00.000+02:00

Dat boeleke van ons...

2011-05-23T10:33:00.000+02:00

...dat speelt al

...dat knuffelt graag

...dat wordt bemoederd langs alle kanten

...dat is zo'n zoeteke!

Zéker als hij lacht. En dat doet hij al een tijdje en veel ook. En dan smelt ik, dan krijg ik tranen in mijn ogen, de sentimentele moeder. Helaas vindt hij de kodak interessanter dan mijn 'kiele-kiele' en is zijn schoon breedlachend smoeltje nog niet op de gevoelige plaat vastgelegd.

Snor & Vos

2011-05-23T10:19:00.000+02:00

Astor in het vossenpak. Zoals u ziet heb ik de vos nog altijd niet vastgestikt. Geen erg want het broekpak past toch niet mooi, het floddert rond zijn lijfje want het patroon trekt op geen zak. Allee, dat vind ik, want als zelfs mijn klein dikzakske (ten tijde van de foto: 57cm en 5.3 kg) zwemt in maatje 56...dan klopt er toch iets niet he!
Nee, dan kan je 't beter zelf doen. En tadaa, ziehier mijn zoneke in zijn snorrenpak! Maatje 62-68 had ik gegokt en kijk zie, dat zit 'm als gegoten! Ha! Eat this Knippie!

En dan ook nog dat schattige frakske. Hij ligt erop. Dat is dus ook een maatje 62 (waar zat ik toch met mijn gedachten! Hij zit nu in maat 62 en het is zomer begot!)...maar nog véél te groot. Wedden we dat hij erin past in putje zomer?

40 kilo kindervlees

2011-05-19T20:33:00.001+02:00

Zonder trapbekrachtiging. De postnatale conditie lijkt nog dik in orde!

geboorteslinger

2011-05-11T14:06:00.001+02:00

De Naam

2011-05-11T12:06:00.002+02:00

Drie jaar geleden werd dit mannetje geboren, het was een van de mooiste borelingen die ik ooit zag! Hoewel zijn moeder destijds een complete vreemde voor me was (ik kwam op haar flickr terecht via een gemeenschappelijke kennis!) en ik totaal niet met handwerken bezig was, bleef die mooie naam in mijn hoofd hangen. Niet zo vreemd want het is gewoon de allerschoonste jongensnaam ever.
Ondertussen kennen we elkaar wel, en kreeg ze een paar maanden geleden een mail van mij met de melding dat ik haar jongensnaam schaamteloos ging pikken! We wisten toen niet eens dat het een zoon ging worden.

De laatste 10 jaar zijn er in Vlaanderen 21 jongens met de naam Astor geboren.

Dat is de onze!

En dan heb je natuurlijk ook nog Astor Piazolla! Prachtig!

Over de betekenis van de naam is amper iets terug te vinden. In geen enkel voornamenboek dat ik vastnam vond ik de naam terug. Op internet heb ik toch serieus moeten zoeken om iets te vinden.

De ene zegt dat het een Franse naam is, elders lees ik dat het een Engelse naam is. Nog ergens anders vond ik terug dat de naam Baskische roots had... En de naam betekent Havik.

Naast een schone jongensnaam is Astor ook een plekje en een familienaam.

Als Astor een meisje was geweest hadden we haar Thelma genoemd. We waren allebei stapelgek op die meisjesnaam, ookal klinkt dat niet echt geweldig bij Stella. Verder vonden we Charlie en Gloria ook heel erg mooi!
Andere jongensnamen op ons lijstje waren Ides en Wolf.
Als Stella een jongen was geweest zou hij Cas geheten hebben, Lili zou een Wolf geweest zijn.

gemijmer

2011-05-06T22:12:00.000+02:00

Ongenadig is ie, de tijd. Helaas.
Astor is vandaag drie weken oud. Drie volle, heerlijke, gouden weken al!

Mijmerend en met wat weemoed denken aan de roze streepjes, het kotsend door Gent fietsen, het gekriebel en getrappel, het grote verlangen, de gigantische buik, het lange wachten...

Waar is de pauzeknop?

Winnaar Give Away

2011-05-04T21:55:00.000+02:00

Het leven met een baby in huis verloopt hier in slow motion. Helaas doet de buitenwereld daar niet aan mee. Mijn excuses dus, voor de late prijsuitreiking!

Het kind werd geboren aan 4305g en weegt vandaag, tweeënhalve week later al stipt 5kg. Een potige kerel, ik zeg het u. Al chance dat dat snorrenpakske ruim bemeten was!

Het tweede snorrenpakske gaat dus naar Boomie , zij zat er met haar 4321g slechts 16 grammen naast. Mail je me je adres?

De handgemaakte baby

2011-04-26T21:56:00.000+02:00

Handgemaakte cadeautjes zijn zo speciaal! Eerder kreeg hij al deze, de gelukzak!
Luttele dagen na zijn geboorte zaten deze slabbetjes al in de brievenbus! Gekregen van Miestaflet!

Ruim voor zijn geboorte kreeg hij dit coconnetje van Zinzia. Super vind ik het!

En het komt van pas want het kleine heerschap ligt dolgraag ingeduffeld! Zelfs als het zomert in april!

Merci meisjes!

Het soeppakje is al te klein. Hij weegt al bijna 5 kg nu, maatje 62 wordt hier stilletjesaan bovengehaald...gelukkig past hij nog wel in deze ruime 56!

Helaas zit ook dit vestje redelijk strak, lang zal dat dus ook niet meer duren.

Absolute toppers momenteel zijn de relax en zijn astronautendekentje! Onmisbaar! Hij begint nu ook af en toe wat rond te kijken en kijkt heel graag naar de groene beestjes in zijn wieg.

Dag makkertje!

2011-04-22T21:53:00.000+02:00

Net zoals zijn zussen verdient Astor ook een zelfgemaakt geboortekaartje en doopsuiker. Ik had het idee voor het kaartje al sinds deze geweldige foto's en vond het daarom alleen al enorm praktisch dat het een zoon bleek te zijn!

Een drieluik, samengevouwen een klein schattig kaartje. Groen natuurlijk want daar was ik zo zot van tijdens de zwangerschap.

Ik ben normaal gezien niet zo zot van geboortekaartjes met foto's maar ik ben dan toch bezweken:

Ik heb toch wel wat gevloekt en gesakkerd op dat kaartje. Ik ken er namelijk niks van, van de kaartenmakerij. Uiteindelijk werd het een foto van een pluchen snor, bewerkt in The Gimp met veel, heel veel, dagenlang gesukkel. Maar met het gewenste resultaat! Oef ende zucht! En fier dat ik daarop ben!

Voor de doopsuiker bleven we in hetzelfde snorrige thema.

Besnorde mokken en beestjes voor de kindjes.

Voor onze collega's een doosje suikerbonen, versierd met een vilten snor en een gestempelde naam.

Voor de vriendjes van de klas een takpotlood.

Zo'n snorrenthema is ideaal! Je kan er zoveel kanten mee uit! Mijn eerste idee was om voor de kindjes die Astor komen bewonderen een harige snor te maken, maar dat plan werd afgevoerd wegens het niet vinden van de ideale harigheid en de vele werkuren die eraan verbonden waren.
Het is ook niet voor niets dat ik hier een snorretje opzette natuurlijk!

De snorretjes op de mokken tekende ik zelf. Met behulp van een kartonnen malletje op de juiste plaats (zodat je als je uit de mok drinkt een snor hebt!). Ik tekende de omtrek met een stift met porseleinverf en verfde de snorren dan in met een penseeltje. Meerdere lagen waren nodig, een paar uren drogen, even afbakken in de oven en dan zouden ze vaatwasmachinebestendig moeten zijn.

Zo'n derde, dat floept eruit gelijk niks...euhm...nope

2011-04-20T14:11:00.000+02:00

We hebben lang gewacht op dat kleine kereltje! Wekenlange voorarbeid, veel ontsluiting, een voorgeschiedenis die kan tellen en toch een volle week overtijd gaan. Vrij uitzonderlijk aldus de dokter. Maar hey, dat is ons kindje ook natuurlijk!

Toen we de uitgerekende datum passeerden stopte ik met wachten. Het was alsof de baby er gewoon niet meer ging komen. Er werd niet meer over gepraat, het grote verlangen ebde al wat weg. Het leek wel alsof we het allemaal al gehad hadden.

Donderdag 14 april kreeg ik weer weeën. Maar ik keek er niet van op, die had ik immers al meer dan een maand. Ze kwamen elk kwartier, een paar uur later elke 7 minuten om bij bedtijd weer helemaal stil te vallen. Chagrijnig kroop ik in mijn bed, duwde een uur later de wederhelft eruit wegen immens vervelend gesnurk.

Vrijdag 15 april, exact 41 weken zwanger, word ik plots wakker om 6u30. Ik kijk op mijn wekker en vind dat vreemd, het is niet van mijn gewoonte om spontaan wakker te worden als de rest van het huishouden nog slaapt. Vijf seconden na het wakker worden hoor ik een luide 'knets' uit mijn onderbuik. Dat zijn mijn vliezen, ongetwijfeld! Ik voel...niks... Ik wip (ahum, kruip) blij uit bed en ga vol verwachting rechtstaan...wacht op een vloedgolf...niks... Aaaghhhrrr die baby rammelt met mijn voeten dat het effenaf niet meer schoon is! Ik ga naar de badkamer waar de golfstroom properkes in het toilet belandt. Zo handig!
Ik roep mijn wederhelft die twee verdiepen lager bomen lag door te zagen. Het duurt eventjes eer hij mij hoort. Uiteindelijk komt hij met een verdwaasde kop naar boven en dan begint het wat door te dringen, hij loopt dan efkes tureluur rondjes in de slaapkamer en gaat dan bellen.

De buurman bracht ons naar 't ziekenhuis terwijl mijn schoonbroer op zijn fiets springt om op de meisjes te passen, de buurvrouw pendelt eventjes tussen twee huizen maar de kindjes sliepen braaf door. Ik voelde wel wat zindering en gerommel maar de arbeid was nog niet echt bezig. Toch maar direct vertrokken, de snelle geboorte van Lili indachtig, zo konden we gerust zijn. De buurman en de vader in spé waren vrij zenuwachtig in de auto en ik maar leuteren over koetjes en kalfjes. Ik was blij en had toch wel een heel groot eindelijk-gevoel.

Rond 7u waren we in 't ziekenhuis, alvast in euforie-stemming. Ik voel dezelfde lichte weeën als die ik al weken voel. We worden in de huiselijke verloskamer geïnstalleerd want ik ben er stellig van overtuigd dat ik in bad wil bevallen en zéker geen epidurale wil.

Rond 9u komen de weeën schoon regelmatig en zijn ze krachtig. Ik ben er blij om, de natuur doet haar werk. Ik vang de weeën rechtstaand op, voorovergebogen is de enige houding waarop dat gaat, hard knijpend in de baren van het voeteind van het ziekenhuisbed. In die kamer staat dus vannalles zoals zitballen, bevallingseiland, zachte baren, muziekinstallatie, etherische olietjes, bevallingsbad, douche, baarkruk..., maar ik wilde dus alleen dat ziekenhuisbed.

Even later, om 10u denk ik, smeek ik om in bad te mogen want ik weet niet meer waar te kruipen. Ik kan de weeën niet meer de baas. Ik mag in bad maar moet eerst getoucheerd worden, vreselijk want de weeën komen te kort om even tussendoor te onderzoeken. Zeer teleurstellend: 6cm! Ik vond dat echt vreselijk. In bad kon ik het niet keren, althans toch niet zittend op de plek die ervoor bedoeld was. Ik wilde voorovergebogen hangen. Manlief sproeide tijdens een wee heet water over mijn rug en dat hielp wel. Eventjes, en dan de Pure Wanhoop, ik kan het niet beter beschrijven.

Persdrang! De vroedvrouw geloofde het precies niet helemaal want ik had zonet maar 6cm. Vreselijk onderzoek, nog geen volledige ontsluiting dus persweeën wegblazen. Dat was de hel. Ik wilde uit bad maar dat lukte maar niet, door de bekkenpijn en persweeën die in elkaar overliepen terwijl ik niet mocht duwen. Uiteindelijk stond ik dan toch op het droge, voorovergebogen, en duwde ik keihard. Ik kon het niet meer tegenhouden. En gilde tegen iedereen dat ze de baby moesten vangen. Maar zo gaat dat blijkbaar toch niet, baby's van vier kilo vallen er niet zomaar uit.

De vroedvrouw hielp me op het bevallingseiland, volledige ontsluiting, de dokter was er maar er was geen tijd meer voor de beensteunen dus mocht ik mijn benen op de schouders van de gyn leggen. Zij vond dat wel ok, ze had dat al meer gedaan zei ze. Hilariteit in de verloskamer maar ik ging dood.

Drie keer persen voor zijn hoofdje, euhm nee hoofd. Twee keer voor de schouders en dan heb ik 'm er zelf uitgetrokken. Hij is geboren om 11u12. Hij gaf een piephuiltje toen hij nog niet helemaal geboren was maar sloeg toen blauw uit en gaf geen kik meer. De vroedvrouw heeft 'm dan wel eventjes op tafel gelegd en goed gewreven en dan kwam er kleur in en geluid uit. De navelstreng zat rond zijn nek en hij heeft daardoor allemaal kleine bloeduitstortingskes op zijn snoetje, deels ook wel van de snelle bevalling.

Ik vond het dus niet meevallen, echt niet. Diegenen die zeggen dat derde kindjes eruit floepsen liegen keihard! Ik vond het (maar dat is mss wel wat 'verwend' van mij) best een heftige bevalling. Misschien lag dat aan de gebroken vliezen? Ik zou nog liever tien keer bevallen van Lili dan nog 1 keer die bevalling van Astor overdoen. De dokter zei dat dat echt aan het gewicht lag, en dat het voor zo'n dikzak met een groot hoofd een uitzonderlijk snelle bevalling was. En een vlotte ook want hij is uiteindelijk zonder al te veel toeren geboren. Niet in bad dus, zoals ik altijd al gewild had. Ah nee, want dat wilde ik uiteindelijk toch niet. Ik weet het, ik mag niet klagen.

Na de bevalling stond ik rap terug op mijn pootjes en kleine meneer dronk al keigoed van de borst binnen het half uur. We voelen ons allebei opperbest! Wat een letterlijke opluchting, ik zou kunnen dansen en springen precies, zo licht voel ik mij.

Astor is een zalige baby! Hij is heel anders dan zijn zusjes waren. Veel alerter en altijd hongerig, hij zit vandaag (dag 5) alweer op zijn volle 4.3kg! Dat is misschien wel het verschil tussen te vroeg en op tijd?Ik merk ook dat met het verstrijken van de dagen de pijn meer en meer vergeet en er alleen de schone dingen blijven hangen. Gelukkig maar!

Manman ik ben verliefd op mijn boeleke! Elke dag meer en meer! Ik was vergeten hoe intens verliefd je op uw kind kunt zijn, echt, ik laat soms mijn slaap om gewoon naar hem te kijken en dan krimpt mijn hart ineen van pure verliefdheid. Hij is het allemaal zo hard waard geweest!

Genieten!

2011-04-19T12:00:00.000+02:00

Astor!

2011-04-17T14:52:00.001+02:00

Eindelijk!

Astor, °15/4/2011, 4305g en 54cm

Zomer in april

2011-04-11T20:38:00.003+02:00

Ik zei het al, vier jaar geleden zomerde het ook in april. Toen betekende dat een druilerige zomer maar daar gaan we nu niet van uit! Ik begon alvast aan de zomercollectie!

Vorige zomer droegen onze meisjes hun halterjurkjes nog maar het meest van al, gisteren moesten ze uit de kast (ze passen nog altijd al zou ik de zoom beter wat uitleggen)! Ideaal zomergerief zijn ze, luchtig en fris en op een wip gewassen en gedroogd!

Stella kreeg -eindelijk- een jurkje in de roze appeltjes waar ze zo naar verlangde. We hadden al gele en groene appels, maar toen dochterlief haar oog liet vallen op de roze appels waren ze nergens nog te vinden. En toen ik ze dan eindelijk ergens op Etsy kocht kon ik maar niet beslissen welk jurkje ik eruit zou maken. Vandaag, maanden later, was de reactie eerder lauw. Maar dat is eigen aan de leeftijd naar 't schijnt. Want voor onze vijfjarige is alles saai en weet zij eigenlijk alles al lang.

Voor Lili nam ik een blauw stofje van op 't stoffenspektakel van vorig jaar. Ik kocht er toen 2 meter van maar ondertussen heb ik het wel gehad met de stof, ik maakte er al dit rokje van. Het kind staat er beeldig mee en ze vindt haar jurk prachtig!

Patroontips voor halterjurkjes:

PS: Oo Jipie was ze lief om het patroon met mij te ruilen. Het heeft geen zin om haar het patroon te vragen, het ging hier om een eenmalige ruil, je kan bij haar wel handgemaakte kleedjes bestellen!

Die keer dat het maar een grapje was...

2011-04-09T22:53:00.001+02:00

40 weken en 1 dag. Een record. Nooit gedacht ook.

Deze is van gisteren (aansluitend op een doktersbezoekje). Weeën en nog geen beetje. 5cm ontsluiting ook, dus eigenlijk ben ik al half bevallen. Maar dat is allemaal niks nieuw onder de zon, hier worden elke dag weeën weggeblazen. Een maand geleden was het al voor elk moment. Gisteren en vandaag ook. Die kleine gaat er op een goeie dag eens uitvallen. Boem en hopsakee. Ofzo. Met zijn vetkwabbekes van 5 kilo.

En ja, dan krijgt een mens al eens spijt.

mmmmm

2011-04-05T16:04:00.000+02:00

mmmm...chocomelkske...

...wachten...

Vier!

2011-04-03T23:19:00.000+02:00

Vier jaar geleden lag dit versch boeleke dicht tegen mij aan. De meest heerlijke geur, de meest intense gevoelens, de meest fantastische momenten in een mensenleven. Zomer in april, zomer in ons hoofd en een geweldige dochter rijker!

En zo stralen dat ze deed vandaag!

vlaggenlijn

2011-03-26T09:51:00.001+01:00

Hij mag komen, die kleine jongen.

En dan is het feest! En dan horen er vlaggetjes bij!

Ik maakte zestien vlaggetjes uit een restje stof van deze salopet. Ik had minder dan een halve meter van de autootjes en nog een restje vermiljoenrode canvas. Verbazend hoeveel vlaggetjes uit zo'n klein restje stof gaan! (de vlaggetjes zijn 15cm breed met een loodlijn naar de punt van 15cm).

Groen gestreepte give away AFGESLOTEN

2011-03-25T09:46:00.003+01:00

Ik zit in recyclage-modus. En ook wel in groen- en streepkes- en in wachten-op-de-baby-modus.

Deze t-shirt kocht ik in de Zeeman onlangs voor een euro of 3 à 4.

Ik zag er direct een schattig babypakske in!

Ik nam een kruippakje in maat 62 als voorbeeld. Ik gok dat tegen dat hij maat 62 draagt het zomer zal zijn, mijn kruippakje is wat groter uitgevallen en zit eerder tussen een 62 en een 68 in.

Een voorpandje, achterpandje en een ovalen kruisstukje.

Ik knipte uit een andere t-shirt een belegje waarvan ik weer de zoom recupereerde.

De snor heb ik erop gezet met textielinkt, ik tekende eerst een snor op printerpapierverpakking, knipte de snor uit zodat ik een sjabloontje had, streek dat op de stof en kleurde de snor in. Even strijken en klaar!

Ik kreeg zowel voor- als achterpand uit slechts 1 voorpand van het t-shirt!

Dat betekent dus 2 kruippakjes! Eentje voor de zoon en eentje om weg te geven!

Wil je meedoen?

Wie het geboortegewicht van onze baby raadt wint het kruippakje!

Ik geef enkele tips mee: zoonlief is uitgerekend voor 8 april 2011 en op 34 weken werd hij geschat op 3kg! Vandaag ben ik 38 weken zwanger!
Degene die er het dichtst op zit wint, is er een ex-aequo dan wint degene die 't eerst reageerde. Meedoen kan tot 1 april, of als de baby vroeger komt wordt de give-away natuurlijk vroeger afgesloten. Ahja!

*AFGESLOTEN*

Retro-jurk

2011-03-23T09:31:00.000+01:00

Een jurk voor na de bevalling. Het is weliswaar tricot (echte wol met elastan) maar mijn buik is momenteel zo dik dat het me weinig zegt om me in een jurk te wurmen. Vandaar een foto zonder model.

Ik gebruikte het vertrouwde Burda-patroon* en een prachtig vintage stofje van de rommelmarkt. Het stofje kocht ik bijna twee jaar geleden en ik had chance wat tien minuten later was Vink ermee weggeweest. Ik vond het wel een speciaaltje, de binnenkant is ook heel tof (paars-grijze spikkels) en heb dus ook lang getwijfeld wat ik ermee zou doen. Dat het voor mezelf was stond vast! En met de borstvoeding in het verschiet zijn er niet zoveel jurk-opties. Vandaar de oude vertrouwde wikkeljurk! Het is echte wol (het kaartje hangt er nog aan) dus best warm, maar dat mag nog wel in de lente.
Nu maar hopen dat ie past!

* patroon 7828: hier te koop om te downloaden, of op papier te koop bij Veritas of de betere stoffenwinkel.
Eerdere uitvoeringen vind je hier.

Recyclage-pakske

2011-03-22T16:28:00.001+01:00

VOOR:

Een oude t-shirt in een tof kleurtje. Ik ben altijd zot geweest van blauw, het zou wel eens mijn lievelingskleur kunnen zijn. Deze t-shirt kocht ik jaren geleden eens in de solden, voor de kleur. Ik heb ze eigenlijk nooit gedragen. Er scheelt iets met de pasvorm, ze zat gewoon nooit echt goed. Maar weggooien kreeg ik dan weer niet over mijn hart. U kent dat vast wel. Al een geluk want zo'n spullen zijn dus ideaal voor babykleertjes!

NA:

Ik nam een uiterst snoezig babypakje maat 56 en tekende dat over op de t-shirt met wat naadwaarde. Raglanmouwtjes zijn keigemakkelijk en heel tof!
Ik recupereerde de zoom en de halsboord. Wat drukknopen erin en klaar. Nog geen uur werk (met een overlocker weliswaar).

Er zitten wel wat schoonheidsfoutjes aan, naaien met voorweeën is niet evident maar het verzet de gedachten. Zo zitten er rimpels in het kruis en loddert de hals. Volgende keer beter! Ik ga alvast nog eens rommelen in de kleerkast!

Een ander recyclage-prachtexemplaar vind je hier.

Geboortesetje met patroon

2011-03-10T18:08:00.000+01:00

Een geboortesetje in maatje 56. Nagetekend naar een setje dat onze meisjes droegen in hun eerste week.

mini-wikkeltruitje

mini-broekske

Scheef -doch eveneens mini- mutske

Proper he, zo'n tweelingnaald!

Bijna 36 weken!

Het patroon voor het geboortesetje (maatje 50/56) vind je hier:

broekje (voorbeen+achterbeen op 1 patroon, enkel de tailleband moet je er nog bijrekenen)

rugpandje

voorpand

mouwtje + mutsje

Dit patroon is enkel geschikt voor tricot. Ideaal om restjes op te werken want het is piepklein!

Ik stikte alles met de overlocker en zoomde om met de tweelingnaald. Maar dit kan perfect met een gewone naaimachine, stretchnaald en stretchsteek. Naadwaarde (1cm) zit overal inbegrepen, de zomen ook (al zijn ze vrij smal, maar tricot rafelt niet en hoeft dus slechts 1x omgeslagen te worden). Wel opletten met het broekje, de bovenkant is te nipt, je tekent er best een aparte tailleband bij (zonder extra naadwaarde te rekenen aan het broekje!).

PS: Ik weet niet hoe de patroondelen uit de printer rollen, maar overtekenen van het computerscherm kan ook! Gewoon erop letten dat het centimeter-streepje op het patroon overeenkomt met 1 centimeter. Bij mij lukt dat als ik de foto's bekijk op 'large'-formaat. Maar je kan ze natuurlijk ook downloaden en zo bekijken in je eigen foto-programma.

Soms zijn zwangeren zot

2011-03-04T09:48:00.002+01:00

Bijvoorbeeld als ze in de laatste weken ineens *dringend* de maxi-cosi moeten voorzien van een nieuwe bekleding. En dan bedoel ik niet zomaar een hoesje he, neenee, nieuwe bekleding begot!

Blijkbaar zit de originele stof van maxi-cosi niet vastgenaaid maar vastgeplakt. Ook aan de randjes. En na een aantal jaren intensief gebruik (het ding is tweedehands) komt dat dus los. Ik maalde daar niet om, hop hoesje erover en basta. Maar met nesteldrang valt niet te spotten.
Het besef dat we dat ding dus veel gingen gebruiken, op de bakfiets, op de buggy en dat dat klein vers boeleke in een versleten bakske moest liggen...dat kon ik niet verdragen.

Ik maakte foto's van de hoes toen ze nog in elkaar stak. Begon dan naarstig los te tornen en maakte een schets van de losse patroondelen (2 middenstukken, 2 onderstukken, 2 bovenstukken) en hoe ze in elkaar staken. Leek me poepsimpel. Ik trok de loshangende stof los van de mousse en knipte nieuwe stof. Mousse en stof tesamen onder de overlocker en 't zat vast.
Ik gebruikte soepele dunne jeans. De stof moest slijtvast zijn én ik kon geen nieuwe stof kopen wegens reeds uitpuilende stoffenkast. Ik heb nog getwijfeld over een paspelbandje maar kon daar de moed niet meer voor opbrengen. Het ding hing uit elkaar en moest dus snel weer deftig in elkaar!

Het in elkaar puzzelen was niet zo vanzelfsprekend als ik had gehoopt. En met de dikke buik en de voorgeschreven rust kon ik er ook niet aan doorwerken. Ik kan me maar eventjes achter mijn naaimachine zetten.

Voor diegenen die het ook eens willen proberen een werkwijze (sorry, geen foto's):

maak de bekleding los volgens de handleiding
maak foto's, veel foto's, van alle details
duidt op de achterkant aan waar bepaalde delen aan elkaar zitten en waar er een naad zit
nummer alle delen (in mijn geval 1x midden-boven, 1x midden-onder, 2x zij-onder, 2x zij-boven)
lostornen
maak een schets van alle patroondelen met daarop alle details (knoopsgaten, naden, gaatjes, krommingen,...)
gebruik je losgetornde delen als patroon maar teken wel ruim over op de stof (achteraf bijknippen is gemakkelijk!)
Zorg ervoor dat je nieuwe stof op de ene of andere manier vastzit aan de mousse zodat ze niet verschuift tijdens het in elkaar steken.

Voor de twee grote middenstukken stikte ik gewoon door op de lijntjes aan de achterkant, daar waar de stof moet plooien.
voor de kleinere stukken plakte ik de stof vast aan de mousse met die strijkbare stoflijm die bij de gordijnen van Ikea zit (je kan dat daar ook los kopen). Let er wel op dat je bij die kleinere delen de gaatjes vooraf verstevigd met vlieseline.

Stik de knoopsgaten. Dit moest wel manueel want mijn machine kan zo'n grote gaten niet automatisch maken. Ik stikte eerst met een zigzag op steekbreedte 4 en steeklengte 0 een trensje, daarna stikte ik langs de knoopsgaten (aan de achterkant van de mousse dus) een smalle zigzag met steekbreedte 2,5 en steeklengte 0,5. Daarna stikte ik alles nog eens door met een rechte steek om dan aan het andere uiteinde van het knoopsgat weer te eindigen met een trensje.
steek alle stukken onder de overlocker of zigzag de randjes. Nodig want jeans rafelt fel.
volg je aantekeningen, schetsen en foto's bij het in elkaar steken.
pas geregeld eens op de MC zelf om te zien of alles mooi aanpast.
Stik een biaisbandje aan de naden die bloot en zichtbaar blijven.
klaar!

Sapo-zeep

2011-02-22T13:26:00.002+01:00

Bijna 34 weken ver. En blij dat ik ben dat we hier al zijn geraakt! Bijna vier weken geleden hoorde ik dingen zoals premature contracties, ontsluiting, verweking, verkorting, weeënremmers... In dat opzicht is 34 weken dus een mijlpaal! Sja, dat ongeduld heeft hij in elk geval van geen vreemden.

Bovenstaande is meteen ook de verklaring voor de stilte hier. Rusten rusten, zodat ons klein meneertje toch nog een week of drie blijft zitten waar hij nu zit. Of langer natuurlijk, dat mag, zeker.

Mijn gestriemde, dikke bolle buik...nog eventjes...

Met het naderen van de maand maart (al is hij eigenlijk een april-kindje) wordt ons to-do-lijstje ook korter en korter. Gelukkig.
Sinds deze week hebben we weer Sapo-zeep in huis. De ultieme ouderwetse babygeur als je 't mij vraagt. Ik ben de oudste van 8, ik heb dus al vaak een baby van kortbij meegemaakt, en telkens hing die heerlijke sapo-geur in ons huis. Kraamtijd volop. Ik loop dus al een aantal dagen te snuiven aan dat zwarte klompje.

cadeautjes voor de baby

2011-02-17T21:33:00.001+01:00

Hij is nog niet eens geboren en hij wordt al verwend!

Deze kreeg hij van Vink, echte cowboys! Dat zijn we nog niet gewend hier in huis!

En ik werd helemaal verliefd toen ik dit zag. Enige tijd later zat er een lief pakje van les quatre mères in onze brievenbus!

Een spookje en een lief groen (ha! groen!) mutsje!

Oh superhard dankjewel meisjes! Hij gaat zo met zijn gatje in de boter vallen!

Vijf!

2011-02-06T11:18:00.000+01:00

Vijf jaar geleden ontmoetten we elkaar voor het eerst. Nu kan ze al rologen. En scheve smoelen trekken. Zucht, waar is de tijd?

De wieg

2011-01-26T14:59:00.000+01:00

Tegenwoordig liggen nog weinig babietjes in een echte wieg. Toch, ik vind dat zo schoon he, zo'n vers kindje in een wiegje, roze wolk ten top. Oh romantiek.

De meisjes lagen in sober modern wiegje. Met een door hun oma handgemaakt hemeltje erboven. Schoon, maar klein. En eigenlijk heeft Stella er amper in gelegen (ze heeft haar eerste drie maanden huilend en rechtop doorgebracht).

Omdat het deze keer echt de allerlaatste keer is dat er hier een wiegje zal staan wilde ik het helemaal naar mijn zin. Ik wilde een retro-wiegje zoals in Knofje. Ik moest er niet lang naar zoeken, op Marktplaats stond namelijk het perfecte exemplaar! Mijn vader was zo lief om de wieg voor mij te gaan ophalen.

Ik ben zo gelukkig dat zijn wiegje af is! Als ik nu smeltend naar dat wiegske kijk (duizend keer op een dag natuurlijk) dan zie ik 'm er al zo in liggen en zou ik 'm al zo graag in mijn armen willen...maar als ik 'm dan alien-gewijs voel rondzwemmen dan krijg ik al de krop in mijn keel dat het werkelijk de allerallerlaatste keer is dat ik dat mag meemaken! Hij mag nog eventjes blijven zwemmen, mijn kereltje.

De stof voor de bekleding komt van een dekbedovertrek van Ikea. De ideale stof want ik ben helemaal into groen tegenwoordig, er staan beestjes op, het is niet te druk maar er is wel contrast en dat zien baby's graag. En er zijn twee kanten aan: eentje voor de binnenkant en eentje voor de buitenkant.
Vastgebonden met groen lint met witte stipjes.

Ik wilde graag zoveel mogelijk van het riet bloot laten, omdat ik het zo mooi vond. Maar dat was niet zo eenvoudig want de bekleding moet toch ietwat strak staan.
Dus meten-meten-meten en onderaan zit er een rekker onder het matrasje.
Dat matrasje is dus ook zelf gemaakt want bij retro-wiegjes wordt dat niet bijgeleverd, althans niet in frisse variant. Het matrasje is gesneden uit een kussen van een zeteltje dat nog op onze zolder lag weg te kwijnen. Ideaal!

Bijpassend lakentje en dekentje. Het hemeltje is hetzelfde als dat van het wiegje van de meisjes, handgemaakt door oma.

En een wieghangertje. Aan het wiegje van de meisjes hing ik een fopspeenketting. Ik had dat gekregen maar ze hadden geen van beiden een tutje. Ik vond dat wel lief, zo'n rinkelend belletje als er beweging was in de wieg. Datzelfde kralenkettingske haalde ik uit elkaar en de parels en het belletje hergebruikte ik voor deze hanger. De boom maakte ik uit wat restjes vilt van deze kroon.

Nog meer gelijkaardige wiegjes vind je bij Tante Hilde en Riet. Merci dames voor de tips!

Nesteldrang (5): geheugensteuntje

2011-01-26T11:05:00.001+01:00

Dit lintje gaat rond je bh-bandje en dient als geheugensteuntje om te onthouden welke kant aan de beurt is. Handig ding denk ik! En zo gemaakt!

Kies een mooi lintje.
Meet af rond je bh-bandje hoe lang je 't wilt (hou er rekening mee dat bandjes van borstvoedingsbh's vaak iets breder zijn)
Knip de uiteindjes schuin af en sla een drukknoop erin.

Klaar!

En 't is eens iets anders dan de haarelastiekjes of de veiligheidsspelden he.

Zo'n Booby Tag is ook te koop natuurlijk, in babywinkels of online.

Nesteldrang (4): de relax

2011-01-25T19:56:00.000+01:00

Zo'n babybjorn-wippertje is geweldig gerief. Ik spreek (nog) niet uit ervaring maar ik het hoor het van iedereen en zag al vaak zéér tevreden boelekes op en neer deinen.

Dus ruilde ik dit jurkje...

...voor deze...

... en ik maakte er dit van:

De oranje ruitjes zijn gordijntjes die ik eens op een rommelmarkt vond. Ik heb er wattine tegengestikt omdat dat bij het origineel ook zo was. De andere kant van het zitje is Ikea-stof. De sluitingen zijn origineel van Babybjorn en omdat ik de originele hoes niet wilde dissecteren gebruikte ik klik-gespen.

Nesteldrang (3): slab met mouwen revisited

2011-01-25T12:33:00.000+01:00

Een slab met mouwen voor mijn eigen zoon!

Ik heb deze slab al zo vaak gemaakt als cadeautje maar ik had nog eens goesting in wat freewheelen! Zeker nu ik zelf ook een overlocker heb is het plezierig om ermee te experimenteren. Als je zo'n slab maakt met een overlocker is dat nog duizend keer gemakkelijker en rapper klaar dan bij de traditionele werkwijze. Veel minder biais gepruts én ik vind het een tof effect die naden aan de buitenkant.

Het patroon is gemakkelijk aan te passen: je trekt gewoon een schuine lijn van schouder tot oksel, knipt de mouw eraf en rekent aan beide kanten 1cm naadwaarde erbij. Het voordeel van deze werkwijze is dat je zo ook de kleinere stukken badstof in aanmerking komen!

Het nadeel van bandwerk als je zwanger bent...

is dat je wel eens vergeet je hoofd erbij te houden. Ik ben wel te lui om die naad los te prutsen dus zal onze jongen deze mislukte slab zo moeten aandoen.

Nesteldrang (2): La Kallounette

2011-01-24T11:36:00.002+01:00

Ik zei het al, ik heb iets met jasjes. Toen ik dit patroon zag smolt ik helemaal.

Het zag er gemakkelijk uit, en dat zou het ook zijn, aldus de handleiding. Mijn Frans heeft een behoorlijk kapsel ondertussen maar 't meeste begreep ik toch.

Een kapje, beentjes, wantjes en het kan helemaal opengelegd worden. Ferm praktisch dus!

Het blauwe stofje is van die harige fleece, knuffelzacht! En in een van mijn favoriete kleurtjes: petrolblauw. Ik kocht het dekentje in het Kruidvat, het is dus de moment want zo'n fleece is moeilijk te vinden. In de Zeeman liggen ook zulke dekentjes.
De bruine ruitjes knipte ik uit een tafellakentje uit de kringloopwinkel.

Ik heb gevloekt op dat ding. En dat ligt vooral aan mezelf, ik heb precies moeite om mijn hoofd erbij te houden tegenwoordig want ik heb echt onnozel dingen gedaan. Het pakje is volledig met de overlocker gemaakt en het is een hel om dat stiksel los te tornen.

Fout 1: de beentjes moeten normaal uit den hele zijn, maar ik vergat ze te knippen op de stofvouw. Nu ja, met een naad in 't midden is dat opgelost, niet zo'n groot probleem.

Fout 2: ik stikte het kapje er als eerste aan, waardoor ik op het laatst twee 'blote' stukjes had aan de schoudertjes. Niet doen dus, het kapje moet eigenlijk een beetje onder de overslag-voorpanden zitten. Mijn kapje is dus ook wat kleiner dan voorzien omdat de naden heb losgeknipt (ik had namelijk net de punt van mijn tornmesje net helemaal in mijn handpalm gestoken en had het zowat gehad met tornen).

Fout 3: ik stikte regelmatig dingen verkeerd aan elkaar, bijvoorbeeld de beentjes over de overslag-voorpanden, de voering verkeerd aan de buitenstof...

Het pakje is dus gedubbeld maar de naden zijn aan de binnenkant wel zichtbaar. Werken met een overlocker is dus ideaal daarvoor. Zelf zou ik het eerder omkeerbaar maken, dat lijkt me netter en nog tof ook! Maar ik weet dus niet of dat helemaal haalbaar is met de wantjes over de mouwen en de overslag over de beentjes die elkaar overlappen.

Op deze blog kan je ook nog gratis patroontjes downloaden van wikkeldekentjes en slaapzakjes. Het kriebelt om dat wikkeldekentje ook te maken!

Nesteldrang

2011-01-22T20:32:00.000+01:00

Nog een dikke tien weken. Maar als hij zijn zussen achterna gaat zullen het er nog een zeven à acht zijn. De tijd vliegt, nog duizend keer sneller als voor hij in mijn buik zat.
Met de groeiende buik komen ook de nestkriebels er weer aan. Duizend-en-één dingen die nog geregeld moeten worden. Duizend-en-één dingen die nog gepoetst moeten worden.
Het kind heeft al een naam, eentje waar we al jaren verliefd op zijn.
Het kind heeft ook een kleerkast, een uitpuilende kleerkast. Waar zijn moeder zowat dagelijks voor gaat staan en smelt.

Lakentjes, dekentjes, mini-truitjes, slofjes...

Jumpsuits, ik ben verslingerd aan jumpsuits!
Helemaal achteraan hangen jasjes en warme kruippakjes. Ik heb de neiging om overal en in elk stofje jasjes te zien. Mijn handen kriebelen om jasjes te maken. Nochtans wordt het een lentekind. Ik probeer mezelf te beheersen.

En mutsen, ja mutsen, dat is ook iets. Mijn zoon heeft zeker vijftien mutsen voor zijn eerste levensjaar. Niet allemaal zelf gekocht, deels erfenissen van zijn zussen én van mijn jongste broer (mijn moeder had het destijds ook vandeeg voor mutskes).

Zo, en nu nagelbijtend wachten tot de solden eindelijk voorbij zullen zijn.

Rimpelrokjes, een handleiding

2011-01-10T14:43:00.001+01:00

Het is een trend in blogland, die rimpelrokjes. Polkadotjes begon ermee, voor haar tweejarige. Vink paste de maten aan aan haar zesjarige. Ik heb het warm water dus niet uitgevonden.

Ik moet eerlijk toegeven dat het me weinig zei, zo'n rimpelrokje. Ik vond zo'n zelfkantrokje stukken gemakkelijker, hoop en al een half uurke werk en ook veel rimpels! Waarom zou ik dan de moeite doen om er een rits, knoopsgaten-elastiek en een voering in te steken?
Maar Vinks enthousiasme werkte aanstekelijk, ik moest het dan toch maar eens proberen!

Eerst eentje voor Lili, voor in haar nieuwjaarspakje:

Eentje voor Stella:

Nog eentje voor Lili:

Drie in een ruk door! Verslavend dus!
De eerste was op 2,5 uur, de volgenden op 1,5 uur klaar.
De uiterst propere afwerking op zo'n korte tijd is zéér verslavend! Zo'n rokje is ook ideaal om overschotjes stof op te werken. En een groot voordeel is dat het rokje ook erg lang past door de verstelbare tailleband. Wat wil een mens nog meer?

Ziedisaan! Zo properkes!

Ik weet dat het ongeloofwaardig klinkt, dat het heus niet zo moeilijk is allemaal. Maar als je een rits kunt inzetten kan je zo'n rokje maken! Wacht, ik leg het even uit met wat foto's!

Benodigdheden:

voeringstof
buitenstof (een halve meter volstaat al!)
bijpassende rits van cm
knoopsgaten-elastiek
twee kleine knoopjes
bijpassend garen
vlieseline om de tailleband te verstevigen

Werkwijze:

Knip uw stof. Ik had geen vlieseline in huis om de tailleband te verstevigen, dus nam ik een tailleband van dubbele stof (buitenstof en voeringstof). Maar met vlieseline gaat het makkelijker.

Je knipt dus: tailleband, vlieseline tailleband, voorpand buitenstof, achterpand buitenstof, voering.
Strijk de tailleband dubbel in de lengte en bepaal wat de buitenkant wordt (vaak afhankelijk van het motief in de stof.
Strijk de tailleband dubbel in de breedte (om zo het midden te markeren)
Stik voorpand en achterpand in 1 zijnaad aan elkaar, zo krijg je 1 lange strook stof. Zigzag de net gestikte naad.
Zigzag de blote zijnaden (de korte zijde dus) van de buitenstof en van de voering op een halve cm van de rand (of doe dit met de overlocker).
Rimpel de buitenstof en de voering over de lange zijde (de bovenkant dus), zorg dat je rimpeldraad op een halve cm van de rand zit. Let erop dat je de draaduiteinden lang genoeg laat om later nog wat aan te trekken of te lossen.
Ik doe dit met dit handige trucje: zet je spanning op het maximum (bij mijn machine is dat 9) en de steeklengte van de gewone rechte steek op maximum (bij mijn machine is dat op 5). Als je dan stikt dan rimpelt je stof vanzelf!
Zet het gerimpelde rokdeel aan de tailleband. Begin met de ene zijnaad vast te spelden op het midden van de tailleband (het vouwtje dat je er daarnet had ingestreken). Stik zachtjes zodat je mooie rimpels blijft behouden. Probeer ook niet op de rimpeldraad te stikken want het is een prutswerkje om die draad er achteraf weer uit te pulken.
Het is handig om aan de blote zijnaden (waar straks de rits komt) niet teveel rimpels te laten, dan is het gemakkelijker om er later de rits properkes in te krijgen.
Doe hetzelfde met de voering maar dan aan de andere kant van de tailleband.
Duidt op de tailleband aan de rug aan waar de knoopsgaten moeten komen voor de knoopsgaten-elastiek.

Let daarbij op dat je niet te dicht bij de zijnaden zit (de ene kant is aangeduid met een ingestreken vouw, de andere kant is nog bloot en ongestikt). Let er ook op dat je knoopsgaten mooi in het midden komen, je gaat straks de tailleband nog doorstikken en dan wil je niet door je knoopsgaten of op je knoopjes naaien natuurlijk. Stik de knoopsgaten en naai vlak ernaast twee knoopjes vast (ik gebruikte hier doorzichtige knoopjes, handig als je de reserve knoopjes van kledingstukken bewaard!).
Zet de rits in de zijnaad! Dit is het moeilijkste onderdeel van het hele rokje. Leg de rits eventjes zoals ze moet komen zonder ze vast te plakken of te naaien, zo wordt het wel duidelijk wat de bedoeling is.

Sandwich de ritslinten tussen een rokdeel en een kant van de voering. Je kan de rits vastkleven met wondertape maar je kan ook gewoon het begin vastspelden (ik zet zelf altijd een afgemeten streepje waar het metalen tandje van het ritslint komt, zo zit de rits aan beide kanten even hoog). Doe hetzelfde voor het andere ritsdeel, let er hierbij op dat de ritslinten aan beide kanten stipt even hoog komen.
Stik de zijnaad onder de rits verder door (de voering met de goede kanten op elkaar, het rokdeel met de goede kanten op elkaar).
Zoom de rok en de voering.
Stik de tailleband smal op de kant door (of in het 'gootje'), zowel onderaan als bovenaan. Wel voorzichtig want er zitten al knoopjes aangenaaid! Zorg ervoor dat de blote naden (die van tailleband aan buitenrok en die van tailleband aan voering) netjes naar binnengestreken zijn, zodat je die 'vangt' in je stiksel. Zo zie je langs de binnenkant ook geen randjes meer.
Rijg de knoopsgaten-elastiek door de knoopsgaten en zet vast met de aangenaaide knoopjes. Zigzag de uiteindjes van de knoopsgaten-elastiek of naai er een stukje biais overheen.

Tadaaa! Klaar is uw rokske!

Ik steek er ook nog eventjes een overzichtje van de maten bij. De voering is altijd minder breed dan het voor- en achterpand samen. Breed genoeg om goed te kunnen stappen/dansen/paraderen, maar niet even breed omdat het dan te pofferig wordt. Deze afmetingen zijn niet absoluut, het zal niet aankomen op dat ene centimetertje breder of smaller.

Ook Ottobre (2009/3) heeft een rimpelrokje, en een gratis patroon voor een tule onderrokje (werkt volgens hetzelfde principe).

Wat is nu precies het verschil met een zelfkantrokje? Wel voor deze rimpelrok gebruik je meer stof, voor het zelfkantrokje gebruik je 1 keer de stofbreedte. Dit rimpelrokje staat veel meer en is verstelbaar.

Voor inspiratie kan je ook eens een kijkje nemen in de pool op Flickr!

Met dank aan Polkadotjes, Vink en Liselore voor het delen van hun kennis en gebruikte afmetingen!

Gewonnen!

2011-01-07T21:32:00.001+01:00

Stempels om te koesteren! Stempels van Vlijtig!

Ik herken er mijn beide dochters heel goed in! Ze heeft dat schitterend gedaan, merci Kristel!!!
Ik ben er zo blij mee!

Paars, zacht en appelachtig

2011-01-02T16:41:00.002+01:00

De Vink-jurk, in paarse uiterst knuffelachtige uitvoering.

In tricot deze keer, paarse nicky velours om precies te zijn. Met een groene appel erop geappliceerd met vliesofix.

Ik maakte 'm in maat 104, oorspronkelijk bedoelt voor Lili dus. Maar te groot voor de jongedame en dus voor haar grote zus. In plaats van biais gebruikte ik een strook nicky velours, die wat opstaat. Goed gelukt voor een experimentje dus! En dit model valt stukken mooier dan deze tricot wikkeljurk.

Oh en de pruillip is nep. Sterallures en al.

Gelukkig Nieuwjaar allemaal!

PS: Voor diegenen die nog op zoek zijn naar een wikkeljurk-patroon, in de laatste Knippie (6/2010) staat er eentje. Ook in de Burda Kids (zomereditie) staat een wikkeljurk.

Ha! Jongensgerief!

2010-12-15T19:55:00.000+01:00

Al maandenlang hield ik mezelf én mijn dochters in bedwang. Er zouden geen babykleertjes gekocht worden vooraleer het geslacht bekend was. Nodig, want toffe uniseks kleren voor borelingen zijn zo goed als onvindbaar.

We hoeven ons ondertussen al enkele weken niet meer te bedwingen. Toch wordt er weinig gekocht. Voor jongens is het des te meer beige en bruin en donkerblauw...en eigenlijk ben ik dat als echte meisjesmama totaal niet gewend. Ik zit ook nog echt in de meisjesmama-modus, mijn ogen screenen automatisch op meisjesgerief. Ik loop in winkels ook altijd recht naar de rokjes. Ik heb dus nog véél te leren!

Waar ik wél zot van ben en wat in de jongensafdeling des te meer te vinden is zijn streepjes! Jeuj! Als tiener al greep ik steevast naar streepjestruien en streepjessokken. Streepjestruitjes it is!

De olifant en het wilde paard zijn met flockfolie op een t-shirtje gestreken. Het ene komt van de H&M, het andere kocht ik in de Hema toen Stella nog in mijn buik zat en ik overtuigd was dat ik een zoon ging krijgen. Ze heeft het nooit gedragen.
Het paardentruitje hangt trouwens aan de retrowieg die nog bekleed moet worden. Een matrasje heb ik al gemaakt.

Ik koop amper nog de Knippie. Omdat ik er meestal niet veel soeps in vind, omdat ik al heel wat tijdschriften heb waar ik nog nooit iets uit gemaakt heb, omdat ik de pasvorm niet vertrouw en omdat ik niet hou van de tierlantijntjes bij hun patronen. De nieuwste Knippie kocht ik wél, omdat er een supersnoezige salopet in tricot in stond.

In gedachten ging het de meest fantastische jongenssalopet ooit worden. In realiteit is het heel wat minder. Ik vind het wat hebben van poppenkleertjes, het ziet er té zelfgemaakt uit. De gele stof kocht ik bij de Turk aan 2,5€ de meter. Veel moest ik er dus niet van verwachten, maar hey, welke baby verslijt nu een salopetje in maat 56? Het is niet echt tricot maar de stof is precies schuin van draad en rekt dus wel behoorlijk. Het liefst van al had ik de salopet afgewerkt met bruine ribtricot en bruine elastische biais maar ik had dat niet in huis en had wel goesting om eraan te beginnen.

In plaats van het zakje zette ik er dit schattige vosje op. Ik tekende het na van een tekening op mijn eigen pyjama, wel wat vergroot. Ik moet het nog wel vastzetten.

Het allermooiste maaksel van deze reeks is wel dit tenuetje!

Een prachtig duo vind ik! Bedoeld als een maatje 56 maar wat ruim uitgevallen. Maar ach, wie weet is de zoon ook wel wat ruim uitgevallen. Ik kan al bijna niet wachten om 'm er in te zien liggen.

De petrolkleurige nicky velours is een van de eerste stoffen die ik kocht, bij de Turk. Ik maakte er eerst dit jurkje mee, dan deze kimono. Ik heb de stof al duizend keer gereserveerd voor vanalles en nog wat. Ik ben er echt weg van! En binnenkort zal ze dan ook echt op zijn. Jammer.

Het broekje komt uit een Knippie baby, ik geloof uit de winter 2007 editie. Maar zulke eenvoudige broekjes vind je in heel veel tijdschriften en zelfs online.
Het wikkeltruitje tekende ik na van een sponsen exemplaar van de Hema. Het was eventjes puzzelen maar uiteindelijk zit het kleinood rap in elkaar. Zonder zijnaden. Je zou eigenlijk hetzelfde kunnen doen op basis van dit patroon.
Ik ben wel iets vergeten, namelijk de sluiting. Drukknoopjes misschien? Of toch een lintje? Maar waar moet dat dan tussen, zo zonder zijnaden? Hmmm.

Ik gebruikte ribtricot voor het eerst op deze manier (de manier waarvoor 't bedoeld is) en niet als vervanging voor biais. Toen en toen merkte ik dat het daar eigenlijk niet zo goed mee gaat, diegene die ik heb is nogal breed geribt. Voor de randen van de overslag gebruikte ik elastische biais, dat is eigenlijk dubbelgevouwen elastiek. Ik heb geen flauw idee waar je zo'n toffe kleurtjes in elastische biais in België kunt vinden. Ik kreeg deze van Bombombilla (zij kocht 'm op het Stoffenspektakel! Een dikke merci!

polkadots in een kleedje

2010-12-08T10:17:00.002+01:00

Zwanger zijnde wil een vrouw al eens een kleedje dat schoon is, bij veel past en meerekt en al.

Bijna 23 weken al! Wat vliegt het voorbij!

Voorzienig als ik was bestelde ik afgelopen zomer -na het welslagen van de eerste tricot-jurken- zowaar 6 meter polkadotjes-tricot hier.

Het patroon leende ik van Bregje. Ze waarschuwde me toen ze me zag tekenen, dat dat kleed veel te groot ging zijn. En ze had gelijk begot. Véél te groot was het. Nochtans nam ik dezelfde maat als bij dit Burda-patroon. Zucht. Dit patroon komt uit de Burda 2/2007.

Omdat ik het stretchsteekstiksel onmogelijk losgetornd kreeg nam ik de zijnaden in en probeerde ik de overslag op de borst wat strakker te leggen. Daardoor is de jurk misvormd, en zitten er rimpels in de zijnaad. Nu kan dat laatste niet echt kwaad met een groeiende buik.
Ik zal het patroon dan maar eens een paar maten kleiner overnemen! Want het is wel een schoontje. Kijk ook maar eens bij Naais!

En als je genoeg beweegt met de camera als je foto's maakt van polkadotjes dan krijg je dit ♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥

Wintergerief

2010-12-02T16:20:00.002+01:00

Het moet zo'n dikke maand geleden zijn, dat ik Naais sjaal afluisde.
Ze was eraan bezig op de maandelijkse naaikrans en haar breikunst stak mijn ogen uit. Een ruil was rap beklonken!

Deze pracht en praal rond mijn hals...

...in ruil voor dit winterjasje voor kleine Naais

Ik gebruikte het zelfde patroon als voor Lili's jasje. De stof koos de breister zelf; donkerblauwe herenbroekenstof van de kringloopwinkel, de voering in gele polkadotjes. Dat alles gecombineerd met die heerlijke gele knopen die ook op Lili's exemplaar prijken.

Ik heb nu de schoonste sjaal van heel Gent, ik heb er al superveel complimenten op gekregen. En warm dat ie is, en ook superzacht. Overheerlijk!

EDIT: hier legt Naais uit hoe de sjaal te breien is!

Lille

2010-11-21T19:05:00.005+01:00

Wij brachten ons weekend door in de hoofdstad van Frans Vlaanderen, en dus niet hier zoals dat wel eens gebeurt.

Dik zes jaar geleden kwamen we er voor het eerst, toen Lille de culturele hoofdstad van Europa was. We genoten toen van de grote Rubenstentoonstelling en een stadswandeling waar hedendaagse kunst werd geïntegreerd in de monumenten van de stad.
Omdat we toen zo genoten wilden we nog eens terug. Het is immers amper een uurtje treinen vanuit Gent. We vertrokken met een open blik, want we kenden niks, absoluut niks van Lille!

Zaterdag

We ontbeten op de trein en eens aangekomen begonnen we aan een wandeling door het oude centrum. We kochten een klein boekje in het Nederlands over Lille in het toeristenkantoor voor 2€. Iets beter vonden we niet op voorhand, Lille is blijkbaar niet zo 'in' bij citytrippers.

Lille ligt op een boogscheut van België en toch is het heel erg Frans. De kleine straatjes met kasseien, de grote boulevards, de natuurstenen gevels...heel sfeervol!
Onze wandeling bracht ons op de Place de Générale de Gaulle bij de reuzegrote boekhandel Le Furet du Nord met wel 5 verdiepen alstublieft! Uiteraard wilde ik daar naar binnen! Op het eerste verdiep vind je een hele muur vol crea-boekjes. Gaande van kruissteken, over scrapbooking, breien, origami, quilten tot uiteraard naaien! En ja hoor, ik haalde mijn hartje op en kwam naar buiten met dit Japans boekje in mijn handen:

Een Japans boekje uit een reeks, met uitleg in 't Frans erbij. Heerlijke modelletjes staan erin, mijn handen jeuken om er iets uit te maken!

Daarna bracht onze wandeling ons langs La Droguerie in de Rue Basse, een klein winkeltje met duizenden parels, wat linten en knopen maar natuurlijk vooral wol en spul om te breien enzo.
Voor een koffietje (en natuurlijk alweer een toiletbezoek) stapten we Au Vieux de la Vieille binnen. Gezellig; met oude en soms grappige prenten aan de muur, een beetje te toeristisch maar in die buurt is dat allemaal wel zo én ik moest bij 't passeren zoooo gigantisch dringend plassen!
Onze wandeling eindigde aan het futuristische stationsplein voor het station Lille Europe in de wijk Euralille. Op dat plein aten we onze pistoleekes op een bankske in de zon. Heerlijk!

Zaterdagnamiddag brachten we door in de Tri Postal, vlakbij het station Lille Flandres.

Een voormalig postsorteercentrum dat nu volledig gewijd is aan hedendaagse kunst.
Er loopt momenteel een tentoonstelling De Zijderoute met werken van de verzameling hedendaagse kunst van de Saatchi Gallery London. Werken van kunstenaars afkomstig uit Afghanistan, China, Egypte, India, Iran, Libanon, Pakistan en Palestina.

Dit was het hoogtepunt van het weekend! Een geweldige tentoonstelling, enorm toegankelijk en actueel. Voor deze tentoonstelling alleen al zou ik een uur op de trein springen! Een echte aanrader, en ze loopt nog tot 16 januari 2011.
Het gebouw op zich is ook heel tof, het is modern maar niet kil. Gekleurde TL-lampen aan het plafond, 'kooien' als elementen die de ruimte verdelen, speelhoek met fatboys voor kinderen...De sfeer is ongedwongen en je kan er nog iets drinken achteraf.

Daarna gingen we op zoek naar eten. Ik zat met mijn hoofd nog in een soort roes na de tentoonstelling, ik kan er zo helemaal in opgaan. De schok bij het buitenkomen was daardoor des te groter.

Ik zag een massa, een grote massa die leek te schreeuwen: shoppen-kopen-meermeermeer-consumeren-sneller-kopenkopenkopen! Ik kreeg een gevoel van walging over me heen. Het rustige Lille van een paar uur eerder werd opgevreten door koning consument. Overal flyers op de grond, etensresten op de grond, vretende en met zakken beladen duwende mensen om ons heen. Er leek geen eind aan te komen, van aan het shoppingcenter Euralille tot in het hart van het centrum. Consumentisme ten top. Vreselijk. Ik vond het ongelooflijk, ik heb nooit eerder zoiets gezien.

Naast koning consument is er een Lille nog een hoogheid, namelijk koning auto. Raar om over een boulevard te flaneren en daar ineens ook auto's over te zien rijden, zich wringend tussen een massa koopgekke voetgangers. Lange rijen toeterende, veelal stilstaande, ronkende auto's. Bizar. Amper fietsers ook, in het stadsbeeld van Lille.
Het ongeloof dat me vervulde bij de kennismaking met Amsterdam is te vergelijken met het ongeloof dat me overviel bij het zien van dit alles in Lille. Alleen kan het contrast niet groter zijn. Overal auto's, overal consumenten. Weg gezellig Lille.

We wisten niet goed waar we moesten zijn om lekker te eten (ik had wel een lijstje gemaakt maar was dat thuis vergeten, slim he!), maar we vonden uiteindelijk wel een gezellig plekje. Bij een Italiaan in de Rue des Fossés: La Fosseta. Lekker, eenvoudig, gezellig, vriendelijke bediening en overheerlijke pasta. En helemaal niet duur ook.

We logeerden in hotel Lille Europe. Niet echt een meevaller eerlijk gezegd. Het bed was dik in orde, het ontbijt ook, het sanitair voldeed aan onze verwachtingen. En daar houdt 't bij op.
Het stonk er. Verschrikkelijk. Er stond een asbakje klaar op het nachtkastje, dat zegt genoeg me dunkt.
Het was ook enorm warm in onze kamer, we sliepen met de raam open (sja, met die stank) én slechts onder een laken en nog hadden we 't te warm. Er was ook veel lawaai op straat (toeterende auto's, drukke baan, zatte mensen) en dat raam moest écht open. Het was een vreselijke nacht.

Zondag

Na een stevig ontbijt namen we de metro richting Wazemmes. De metro heeft geen bestuurder en gaat echt razendsnel. Zo'n metro is toch echt een geweldige uitvinding!
In Wazemmes is er op dinsdag, donderdag maar vooral op zondag een grote markt. Groenten, fruit, kleren, portefeuilles...en ook stoffen en fournituren zijn er te koop!
Dit is mijn buit!

In het midden van het marktplein is er ook een overdekte versmarkt, typisch Frans.
Achter de kerk is er ook een kleine rommelmarkt.

Wazemmes is een echte volksbuurt en dat voel je zodra je uit de metro stapt. Het was er tien keer gezelliger dan in het centrum van Lille. Het doet een klein beetje aan de Brusselse Marollen denken, maar dan wat dagdagelijkser.

Rond de markt zijn er heel wat cafeetjes en bars. Wij warmden op bij een tasje koffie bij La Brûlerie.

Daarna keerden we doodop huiswaarts.

Nog meer Lille-tips vind je bij Jesupoze.

Kabouterjasje

2010-11-07T12:27:00.002+01:00

Mijn handen jeukten om een babyjasje te maken. Na de twee grote exemplaren was dit echt wel héél ieniemienie. Ik was helemaal weg van het patroon, met die pinnemuts en de raglanmouwtjes!

Een lekker warm jasje. Want ookal wordt 't een lentebaby; hij of zij zal al snel mee de fiets op mogen!

Het patroontje komt uit de Knippie Baby van de winter van 2008. Maar het patroon is ook online te bestellen bij Knipmode. Jammergenoeg gaat het maar tot maatje 74 want ik zou eigenlijk voor de meisjes ook wel graag zo'n vestje met pinnemuts maken!

Het is een erg gemakkelijk patroon, raglanmouwtjes zijn zo eenvoudig! Ik maakte een binnen- en een buitenjasje en zette ze op deze manier aan elkaar.

Ik maakte maatje 62. Moeilijk kiezen vond ik want ook al maak ik grote baby's, ik beval ook meestal wat vroeger. Deze baby is uitgerekend voor 8 april maar zal waarschijnlijk wel een maart-kindje worden. Wie zegt dat het dit keer weer zo'n dikske gaat zijn? Of wie weet neemt hij of zij wel zsazsa-maten aan als hij/zij dan toch in april komt?

Ik vind het jasje wat aan de grote kant, volgens mij is het eerder een 68-74 dan een 62. Geen idee of onze baby dit jasje dan wel zal kunnen dragen, zo in putje zomer. Maar misschien is het nog wel iets voor volgende herfst? Of een leuk cadeautje? Maar ik vind 't zo schoon!

Overigens vind ik 't ook vrij jongensachtig, hoewel ik 't wél uniseks bedoelde! Mocht er dan toch weer een kleine dame in mijn buik zitten dan maak ik zeker nog een meisjesversie!

Winterjas voor Lili

2010-11-01T20:29:00.000+01:00

Ook mijn kleinste meisje heeft nu een handgemaakte winterjas. Ze had nog eentje van vorige winter maar dat werd wat kort aan de mouwen en de rug.

Ik gebruikte hetzelfde patroon als de jas van Stella maar dit keer zonder verlenging. De zak is ook iets kleiner en zit wat dichter bij de zijnaad, zo is de overlap wat groter en is het deze keer dus een echte meisjesversie.

De blauwe stof met visgraat-motief komt alweer van Den Beer. Heel erg synthetisch volgens mij want ze werd hard bij 't wassen, maar gelukkig weer zacht bij 't drogen.Ik kocht ze oorspronkelijk om er een broekje uit te maken of een rok voor mezelf maar nu 't een jasje is lijkt het alsof het altijd al zo bedoeld was.
De voeringstof komt van de kringloopwinkel, ik had niet veel en er was al in geknipt maar ik kwam toch nipt toe. Schoon he!
De grote gele knopen komen van een winkeltje in Antwerpen, De Stunt. Vink bracht ze voor mij mee, ze heeft smaak! De kleine gele knopen komen van een stockverkoop.

Blauw met geel, uiteraard. De lievelingskleuren van de schurk des huizes.

Extatisch was ze, toen ze ontdekte dat niet alleen haar boekentas maar ook haar sjaal en muts perfect bij haar nieuwe jas pasten!

Tof he, zo'n volledig handgemaakt kind!

Zusjes!

De zak tekende ik over van een retrojasje, ik gebruikte voor Lili's jasje dit formaat (100% op flickr), voor Stella's jasje tekende ik er nog naadwaarden rond. Ik vind persoonlijk het formaat op Lili's jasje ideaal, net groot genoeg!

Pittig Chinees rundsvlees met broccoli

2010-10-30T21:05:00.001+02:00

Een tijdje geleden zat er eens broccoli in ons groentenpakket. Dat was lang geleden!

Mijn lief maakte dit succesnummer voor mij (ik doe niet aan wokken):

Het recept komt uit een klein kookboekje van Ikea: de oosterse keuken.

Benodigdheden (voor 2 personen):

200g biefstuk in reepjes
4 eetlepels sojasaus
2 theelepels maïzena
2 eetlepels olie
1 teentje knoflook, fijngehakt
1 rood pepertje, in fijne ringetjes
300g broccoliroosjes
1 theelepel suiker
geraspte schil van 1 biolimoen + 1 eetlepel limoensap
1 lente-uitje in fijne ringetjes
verse gehakte koriander

Bereidingswijze in de wok:

laat de biefstuk gedurende een kwartier marineren in een mengsel van de helft sojasaus en de maïzena.
olie in de wok, verhit de wok tot de olie dampt
roerbak de biefstuk op een hoog vuur gedurende 1 minuut en schep het vlees op een bord
roerbak de knoflook goudbruin, roer de peper erdoor.
voeg de broccoli en 2 eetlepels water toe en roerbak de broccoli op een hoog vuur gedurende ongeveer 5 minuten.
voeg de rest van de sojasaus, suiker, limoensap en -schil toe. Bak nog een half minuutje en schep het vlees erdoor.
garneer met lente-ui en de koriander.
serveer met rijst of gebakken mie.

Smakelijk!

PS: oppassen met de rode pepers, die durven wel eens schrikbarend pikant uit te vallen.

Tricot wikkeljurk

2010-10-25T20:29:00.001+02:00

Ergens in juni besloot ik dat ik een jurk wilde. Helemaal alleen voor mezelf. Niks gemakkelijker op vakantie dan een jurk: aangekleed met 1 kledingsstuk!
Maar de vorige poging indachtig mocht het niet te moeilijk zijn. En moest het vooral van den eerste keer goed zijn!

Mijn oog viel op dit gratis patroon. Sober van snit en dat zag er mij een gemakkelijk ding uit om te dragen. Ik vroeg wat advies rondomrond. Er waren er die het volledig zagen zitten, er waren er die het nogal kinderlijk vonden en er waren er die nogal plomp stelden dat ik eruit zou zien als een bouwvakker. En laat dat net niet de bedoeling zijn.

De conclusie was dat een wikkeljurkje eleganter zou zijn als je wat te camoufleren hebt en bepaalde dingen liever accentueert dan andere. En dus kwam ik uit op deze Burda 7828. Het is geen echte wikkeljurk dus stofbesparend en het patroon heeft een lange mouwversie en een bloesjesversie.

Maar het is een tricot-patroon wat dus toch wel een extra uitdaging was. Vooral in het vinden van mooie en betaalbare tricootjes.

Ik maakte een testversie in goedkope zwarte tricot van De Strik in Ledeberg. En dat ging zo ontzettend vlot! Dit jurkje was klaar op een namiddag en een avond. Ik had wel een maat te groot genomen, het klopt dus dat je bij tricot altijd een maatje kleiner moet nemen. Dat deed ik bij het volgende exemplaar:

Knalgroene tricot van bij Samira in Ledeberg. Dit tweede exemplaar past veel beter!

Ik was teleurgesteld in het aanbod in tricot. Ik wilde prints! Dus maakte ik deze jurk ook in bloemetjeskatoen. Maar dan wel een echte wikkeljurk met twee voorpanden en biais knooplintjes. Deze past ook heel mooi maar ik heb er geen foto's van. Ondertussen past de jurk niet meer met mijn zwangere buik.
Het is dus een heel flexibel patroon!

Het laatste exemplaar is het meest geslaagde van de drie!

Deze tricot komt van bij Artevelde op de Vrijdagsmarkt. Niet goedkoop maar wel mooi. Er zitten zwarte, groene, olijfgroene en witte accenten in het motiefje en het stofje is superzacht!

Het verwerken van tricot ging als vanzelf. Ik stak een tricotnaald in mijn machine en stelde stretchsteek 3 in en hopsakee! Geen naden zigzaggen, niks omzomen. Gewoon de zomen een slagje omslaan en doorstikken met de tweelingnaald. Echt ontzettend gemakkelijk! Er staat hier de komende maanden meer tricot op het programma, niks comfortabeler met een bollende buik!

Winterjas voor Stella

2010-10-11T10:43:00.004+02:00

Getwijfel. Als er één kernwoord voor dit project bestaat dan is het dat wel.

Het begon al met de twijfel of ik winterjassen zou kopen of zou maken. Met de vermoeidheid en de misselijkheid van de zwangerschap was ik geneigd tot het tweede. Maar een eerste shoptochtje leerde me dat ik héél diep in de portemonnee mocht tasten voor iets naar mijn en mijn dochters goesting. Handmade dus. Maar! Kon ik dat wel?

Stofjes genoeg in mijn stoffenkast. Twijfel alom: het oker ribvelouren rommelmarktgordijn? Het goudkleurige gordijn van de kringloopwinkel? Andere zware stoffen in mijn kast? Maar dat is dan geen wol, is dat wel warm genoeg? Hoe krijg ik die jas dan warm genoeg?

Daarna begon de zoektocht naar een patroon. Ik wilde heel graag een damesjasje in mini-formaat. Helemaal mijn goesting vond ik niet in mijn boekskesvoorraad.

De uitdaging was dus: een warm mini-damesjasje zonder wolvilt, en dit is het resultaat! En fier dat ik erop ben! Missie geslaagd! Amper twee jaar aan het naaien, zonder naailes, en de eerste echte jas is een feit!

Het patroon kreeg ik van Oo Jipie (een vriendendienst!). Dankuwel, ge zijt alweer een schatteke!!!
De retrostof vond ik op het stoffenspektakel bij de kraam van In den Beer. Het is een heel rafelig stofje, met oranje, bruine en goudkleurige draden. Daardoor weerkaatst het licht soms op bepaalde delen van de bloemen. Prachtig vind ik dat!

Er zit een stolpplooi op het rugpand en ik zette twee grote zakken op het voorpand. Deze zakken tekende ik over van Stella's retrozomerjasje dat ik vorig voorjaar kocht bij Jacob.
Ik gebruikte groene satijnbiais om het drukke stofje wat te breken, en groene knopen met een metalen randje van de rommelmarkt (die ik eerder hier al eens gebruikte).
Een voor kleuters belangrijke grote ophanglus werd ook niet vergeten, in tegenstelling tot mijn labeltje.

In de voering zit geen stolpplooi omdat ik rimpelen gemakkelijker vond. De voering kocht ik ooit eens in de kringloopwinkel. Ik moet er toch zo'n 4m van gehad hebben. Toen ik de stof kocht had ik geen idee wat het was, maar het was stof dus nam ik 't maar mee. De voering past niet echt bij de buitenstof maar vloeken doet het ook niet he!

Ik heb lang nagedacht over hoe ik de jas warm kon krijgen. Wattine? Fleece? Gewatteerde voering? Maar ging dat dan niet scheeftrekken, bubbelen, flubberen?
Uiteindelijk kocht ik in de Veritas opstrijkbare wattine. Zo zat de wattine stevig vast tijdens het naaien en werd de jas lekker warm! Ik streek de wattine tegen de buitenstof omdat dat me gezelliger om dragen leek dan dat de wattine tegen de voering zat.

En hoe dat dat naaitechnisch ging vraagt u? Wel heel gemakkelijk!
Jipie tekende het patroon zelf dus het kwam zonder werkbeschrijving. Heel basic allemaal, dus nog wel wat denkwerk voor mezelf.

Ik maakte een buitenjas met kraag en een binnenjas uit voeringstof zonder kraag. Beide jassen naaide ik aan elkaar aan de kraag en de sluitranden van de voorpanden.
Ik stak de mouwen in elkaar maar liet in de mouwnaad van de voeringjas in beide armen een keergat van 10 centimeter. Door dat keergat trok ik de mouwuiteinden weer naar binnen om ze aan elkaar te naaien. Volgens deze methode dus, maar dan met mouwen. De binnenjas, in voeringstof, heeft wel mouwen die een paar centimeter korter zijn dat de buitenjas. Zo komen de mouwen een beetje naar binnen, properder afgewerkt.
Daarna keerde ik de jas weer binnenstebuiten om de keergaten in de mouwnaden van de voering dicht te stikken en om de onderkanten dicht te stikken. Ook daar liet ik een keergat van een centimeter of 10.
Als afwerking stikte ik de kraag, sluitranden en onderkant nog eens door, en zo is het keergat ook ineens dicht.

De perfectie! Oh wat genoot ik van nog maar naar de jas te kijken! Tot...

Tot ik bij het nagenieten een klein rafelig gat in de mouwnaad ontdekte! Losmaken dan maar weer. Grrrr!

Geen foto's met model voorlopig. De jongedame is meer dan tevreden met haar winterjas, maar ze weigert 'm te dragen zolang het erop lijkt alsof de zomer gewoon weer terug gaat beginnen. En ik geef haar geen ongelijk!

Mooie jaspatronen:

http://www.ottobredesign.com/lehdet_js/2010_1/index.html?nl op pagina 1
http://www.ottobredesign.com/lehdet_js/2008_6/index.html?nl op pagina 13, met kap!
deze en deze uit de Knippie Lente 2008 (ook te koop op knipmode.nl)
deze uit de Knippie winter 2009
deze trenchcoat van Burda
deze mini damesjas voor grotere meisjes
of dit schattige manteltje van Burda

In de lente...

2010-10-04T13:31:00.000+02:00

...krijgen wij een nieuwe baby! Ergens rond 8 april! Jeuj!

En die kleine ukkepuk mag hierin dutjes doen. Héél véél lange dutjes natuurlijk!

Ik maakte dit wikkeldekentje na van het origineel. Maar vond ook heel wat nuttige tips bij Riet, Mijmij en Webhex.

De astronauten komen van Vermiljoen, ik gebruikte ze al eerder hier. Zolang lagen ze in de kast te wachten op een bestemming. Ik was ze eigenlijk beu gezien, geen idee waarom want ik ben ooit enorm verliefd geweest op het stofje. Nu Stella haar astronautenkleedje is ontgroeid en Lili er nog te mager voor is werd het weer tijd voor wat astronauten in ons leven.
Het schapeke aan de binnenkant komt van 't stoffenspektakel. Geen fleece hier omdat het een lentekindje wordt en omdat ik per sé een schapeke aan de binnenkant wilde, en met fleece aan de buitenkant zou dat te warm worden denk ik. En ook minder mooi natuurlijk.

Naast een wikkeldekentje is het natuurlijk ook een speeldekentje. Best groot, zo'n vierkante meter ongeveer.
Op zich is het een makkelijk project maar de biais properkes errond krijgen was wel een hele klus. En nog is 't niet echt goed, maar hey, mijn baby gaat daar niet opletten, nee die gaat úrenlang dutten in dat dekentje!

En de grote zussen zijn door het dolle heen. Werkelijk waar, ik zag nooit zo'n enthousiasme!
Stella zit in de tweede leefgroep en deed op de derde schooldag al een heus onderzoek:

U dacht waarschijnlijk al dat dit een kookblog was geworden, met vieze foto's van lekker eten en al. Maandenlang bracht ik mijn dagen door boven de wc-pot of enig ander recipiënt of duttend op de zetel. Ver weg van mijn naaimachien. Welnu, dat is gedaan. Of althans ik zég dat dat gedaan is in de hoop dat mijn lijf naar mij luistert.

September Veggiemaand: tagliatelle met pompoen, prei en feta

2010-09-23T19:49:00.004+02:00

Overheerlijk! 't is maar dat ge 't weet!

Donderdag Veggiedag of September Veggiemaand, al om 't even, maar enthousiast dat zijn we! Vandaag gaan we voor tagliatelle met pompoen, prei en feta.

Het recept is grotendeels gebaseerd op een recept uit het meest eenvoudige maar supergoeie pastakookboek ooit, namelijk dit:

Ingrediënten (voor 4 personen):

1kg pompoen
2 preien (of 3 kleintjes)
1 sjalotje (of een halve ui)
2dl room
een handje pijnboompitten
1 pakje fetakaas (geen idee van het gewicht, sorry)
wat water
peper, zout, muskaatnoot en een snuifje currykruiden (dezelfde als bij de cashewnotencurry)
tagliatelle (ik schat dat ook, geen idee van de exacte hoeveelheid) of andere pasta die goed past bij een romige saus, penne bijvoorbeeld.

Werkwijze:

stoof het sjalotje glazig in wat boter, voeg de fijn gesneden prei toe en laat wat sudderen
schil de pompoen, snij in kleine blokjes en voeg toe aan de prei.
voeg een bodempje water toe en laat het geheel wat sudderen (een minuut of 5)
voeg de room toe en laat nog wat inkoken.
rooster de pijnpoompitten in een klein pannetje
snij de fetakaas in kleine blokjes
kook de tagliatelle al dente
dien op en garneer met pijnboompitten en fetakaas
smakelijk!

PS: Jong, eten fotograferen is zoooo gigantisch moeilijk! Respect voor de food-fotografen! Misschien een tip voor Elza D.: een handleiding alstemblieft!

September Veggiemaand: Lasagne met paksoi en walnoten

2010-09-20T20:21:00.002+02:00

Ik tuurde in de koelkast en zag dat de paksoi hoognodig verorberd diende te worden. Paksoi en ik, wij zijn zo geen vrienden. Met warmoes klikt het ook al niet geweldig. Niet dat ik ze niet lust, ik weet er gewoon geen weg mee.

Zuchtend en steunend ging ik op zoek naar een recept. Ik wilde niks te moeilijk, rap klaar en niks te raar alstemblieft. Dankuwel.

Soep? Nope, gruwel.

Wok? Nope, manliefs rayon.

Doen alsof de paksoi niet in de koelkast ligt?....hmmmm...

Invriezen en om frieten gaan?....mja....

Spek?...neeneeeneee! Veggiemaand!...

Uiteindelijk besloot ik flink te zijn, al had ik er niet echt een goed oog in: lasagne met paksoi en walnoten, geïnspireerd op dit recept.

En het was lekker, nee, het was gewéldig lekker! Alleen jammer dat ik teveel zure colaflesjes at want mijn tong lag helemaal open. Dju!

Ingrediënten:

paksoi (hoeveel weet ik niet juist, ik gebruikte alles wat in ons pakket zat)
50g walnoten
olijfolie
paneermeel
gemalen kaas
1blik tomaten
1potje ricotta (250g)
1 glas witte wijn
10 à 12 lasagne-vellen
2 à 3 sjalotjes of 1 grote ui
1 teen look
kaassaus op basis van 300ml melk (roux of met maïzena)
gedroogde oregano
eventueel verse basilicum, fijngesnipperd
peper & zout

Werkwijze:

stoof de fijngesnipperde sjalotten en de look glazig in een geutje olijfolie
snij de paksoi in reepjes en stoof ze mee met de sjalotten
voeg de tomaten, oregano en de wijn toe
doe de walnoten en de ricotta in de blender en mix, dit is niet noodzakelijk, de walnoten kunnen er ook in hun geheel in natuurlijk
voeg het ricotta-walnotenmengsel bij de stovende groenten en roer eens door, zet daarna het vuur uit.
kook de lasagne-vellen voor indien gewenst en laat afkoelen onder stromend water
maak de kaassaus
neem een ovenschotel en leg een fijn bodempje van de tomaten-paksoisaus
leg een laagje lasagne-vellen en wissel dit af met tomaten-paksoisaus
de laatste laag lasagne overgiet je met de kaassaus
bestrooi de schotel lichtjes met wat paneermeel, gemalen kaas en enkele nootjes boter
Zet dan eventjes in de oven (duur is afhankelijk of de schotel helemaal afkoelde of niet) en op het laatste onder de grill voor een korstje
Smakelijk!

Variaties:

De paksoi kan ook gemakkelijk vervangen worden door warmoes of spinazie.
Als je het tomaten-paksoimengsel fijnmixt en indikt met maïzena dan kan het ook perfect dienen als vulling voor cannelloni.

Gekaft

2010-09-13T12:06:00.001+02:00

Dan heb je een dochter die nog twee schooljaren kleutert in 't Freinetonderwijs, dacht je er als moeder gemakkelijk vanaf te komen, krijg je op een dag twee naakte schriften op je bord! Kaften mama! En laat mama dat nu net niet kunnen. Het is niet voor niks dat ik vroeger mijn zus omkocht of mijn grootmoeder met puppyoogjes aankeek zo begin september.

Maar Vink zorgde voor verlossing met een gewéldig idee:

Ik vond het niet zo gemakkelijk eigenlijk. Maar met papier had het een ramp geweest, dat is zeker. Mijn toile cirée was gevouwen en verkreukeld en telkens ik een randje omplooide rolde het terug. Ik heb uiteindelijk mister plakband laten helpen. Ik stikte ook de zijkant een cm om, Vink deed dat niet maar haar toile cirée zal beter luisteren dan de mijne denk ik.

Het is eenvoudig:

leg je schrift of boek op de toile cirée
reken aan de boven- en onderkant 1cm extra (deze waarden zijn niet absoluut, heb je graag meer speling dan reken je wat meer he)
reken aan de zijkant 8cm extra
plooi de zijkanten 1cm om en stik de zoom
plooi de boven- en onderkant 1cm om en plak vast met plakband als ook u te maken heeft met balorige toile ciréé
plooi de zijkanten nu 7cm naar binnen en plak vast met plakband. Bij deze stap probeer je best voor de zekerheid of uw schrift er nu nog in past en ook vlot open en dichtgaat.
stik smal op de kant (0,5cm) de boven- en onderkant (en dus ook de flappen) vast.
steek uw schrift in het hoesje: klaar!

PS: mijn toile cirée kwam van de rommelmarkt van lang geleden, om de kreukels en vouwen eruit te krijgen heb ik 'm gestreken, wel een keukenhanddoek erover gelegd. Dan wordt de toile cirée wel warm en wat slapjes maar dat herstelt zich allemaal vanzelf.

September Veggiemaand: cashewnotencurry

2010-09-12T22:02:00.001+02:00

Voor de gelegenheid van September Veggiemaand contacteerde ik een gastblogger: mijn lief!

Hij maakte voor u...euhm voor mij...deze overheerlijke cashewnotencurry!

Ingrediënten:

3 rode uien
80g cashewnoten
1 klein bakje champignons
400g Quornblokjes
2el tomatenpuree
5 teentjes knoflook
sap van 1 limoen
4el yoghurt
2 stokjes kaneel
2 koffielepels currypoeder (Hot Curry Powder van Sharwoods in ons geval)
1el komijn
1el korianderzaad
1 bosje verse koriander (fijngehakt)
1 koffielepel gemberpoeder
1 koffielepel zout
2el maisolie
3el rozijnen
3dl water
1/3 rode peper

Op de quorn na vind je alles in de Turkse supermarkt, ja zelfs op zondag!

Werkwijze:

-Rooster de komijnzaadjes in een pan op het vuur. Vermaal de komijn in de vijzel tot poeder.

Deze foto zou je moeten kunnen ruiken!

-In de blender: de peper, ajuin, look, yoghurt, tomatenpuree, alle kruiden, 1/2 van het bosje verse koriander, cashewnoten.

-Mix alles tot een gladde massa.

-Bak het mengsel aan in de maïsolie op een zacht vuurtje gedurende een minuut of 2.

-Voeg de champignons, de rozijnen en het water toe en laat dat minstens een half uur sudderen. Let wel op voor aanbranden!

-Voeg de quornblokjes toe en laat nog een tiental minuutjes sudderen op een laag vuurtje.

-Strooi wat fijngehakte koriander en nog wat hele cashewnoten over de schotel als garnering.

-Kook wat rijst, wij aten er basmatirijst bij!
Ook lekker met wat naanbrood erbij maar dat vonden we nergens op zondag.

Smakelijk!

PS: wie meer groenten wil kan er bijvoorbeeld courgette of paprika aan toevoegen. Wie liever vlees eet kan de Quorn vervangen door kip en wie liever geen Quorn eet kan die ook gewoon skippen. Er zitten immers voldoende noten in.

Meulestee Koerse 2010

2010-09-05T21:10:00.001+02:00

Meulestee, de noordpool van Gent waar het warmer is dan in de rest van 't land.

Dat mochten we alweer aan de lijve ondervinden gisteren! De derde editie van Meulestee Koerse werd enorm gesmaakt door onze dochters, onze buren, onze vrienden...

Volkse festijnen ontroeren mij nogal gemakkelijk, ik ben heel gevoelig voor sfeer en dan vooral groepssfeer. Het gevoel dat je met een hele massa dezelfde emoties deelt, dat vind ik heel speciaal. Hier in Gent overkomt mij dat regelmatig, het is hier héérlijk! Ambiance! Ik woon hier zo graag!

Onze meisjes reden hun rit in de kleuterkoers (hun vader reed een iets, euhm, andere koers) en straalden toen ze richting finish reden. Het gejoel en de aanmoedigingen van de omstanders deden hen -geen flauw idee waar het in een koers om gaat- glunderen en raakte Lili zelfs zo hard dat ze schaapachtig lachend bleef stilstaan op een meter van de finishlijn. Een jaarlijkse gewoonte.

http://www.meulesteekoerse.be

Soepjurk

2010-08-31T22:25:00.000+02:00

Morgen is het 1 september en de helft van mijn gebroed gaat naar school in een nieuw tenueke. Lili heeft pech want het hare is niet af.

De jurk zag ik voor 't eerst bij Lilimie en vond 'm toen meteen prachtig! Het patroon komt uit de Knippie winter 2008 nr 4 en is enorm gemakkelijk te maken.

Ik kortte de mouwen in tot halflange mouwen en gebruikte ribtricot om af te biezen.

Deze soep-tricot kocht ik op mijn allereerste stoffenspektakel nadat ik 'm eerst bij Tante Hilde zag. Ik was er verliefd op en spaarde 'm op voor iets voor mezelf. Maar ik ben al enkele maanden in de ban van tricot (maaksels volgen nog, als ik er de tijd voor neem om er eens foto's van te maken) en met het nakende stoffenspektakel moest er plaats gemaakt worden voor nieuw!

Een sjakos voor oma

2010-08-21T21:20:00.000+02:00

De Buttercup Bag op 125%, opnieuw met rits maar dan deftig.
De stof komt van Ikea en werd door de kleindochters van dienst gekozen.

cadeautje voor Esmée

2010-08-20T14:30:00.000+02:00

Op het einde van het schooljaar vierde Esmée haar vierde verjaardag en Stella was uitgenodigd.
Stella was er al rap uit wat haar cadeautje moest worden: een jurk! Zowel eentje voor haar als eentje voor Esmée in dezelfde stof.

En zo geschiedde...

Dit patroon is helemaal niet zo moeilijk te maken, maar ik kreeg het op de superkorte tijd die ik had niet in tweevoud afgewerkt. Of toch niet proper genoeg afgewerkt (de binnenkant van bovenstaand jurkje is pure horror, echt).

Dus gingen we voor veilig:

Een eenvoudig A-lijntje. Een basispatroon dat niet mag ontbreken.

het zonnekapje revisited

2010-08-16T20:49:00.001+02:00

Ok, deze post was voor de maand juli bedoeld. Maar toen waren het Gentse Feesten, daarna was het speelstraat en nu is de zomer al voorbij. Althans daar begint het sterk op te lijken. Dus heel nuttig is dit allemaal niet meer.

Het is pure namaak. Ik kocht twee jaar geleden een identiek doekje in Frankrijk omdat ik koppijn kreeg van de brandende zon. Het zit dan ook heel simpel in elkaar. Een uurtje voor we op reis vertrokken naaide ik voor mezelf én mijn dochters een rood polkadotje voor op onze kop. In drie verschillende maten, en genaamtekend voor de goede vrede. Lili verloor het hare al de eerste dag ergens tussen de golven.

Ik was ook van plan om er een tutorial van te maken. Omdat het zo handig is, snel klaar en zowel voor volwassenen als voor kinderen geschikt. En 't is eens iets anders dan de versie van vorig jaar. Een hoofddoekje, zonnedoekje, zonnekapje...whatever. Maar toen was die zomer dus voorbij en ondertussen had een ander zich de moeite genomen van het uit te leggen. Makkelijk, ben ik daar al vanaf.

M%isschien, als de zon ooit weer gaat schijnen, maak ik nog wel een eigen tutorial. Ik deed het toch ietsje anders precies. En daarbij, Lili heeft nog steeds een exemplaar te goed.

28

2010-08-05T10:52:00.000+02:00

1983, een paar maanden oud en in een beeldig tenuetje gehesen

anderhalf jaar oud en al opgezadeld met een zuster

twee jaar oud en al een pasja

drie jaar oud en bye bye krullekes

Ziezo, en nu ga ik me piepjong voelen (nu 't nog kan), taart eten en champagne drinken. Schol!

sponsen speelpak

2010-07-23T21:21:00.001+02:00

Deel twee van de zomermaaksels is dit sponsen speelpak.

Ik weet niet waar ik het vandaan haal maar sinds enkele maanden heb ik het zitten: een broekpak uit den hele! Ik ondernam verschillende pogingen maar geen enkele succesvolle, tot ik twee dagen voor de afreis dit op een avondje in elkaar bokste. En content dat ik ervan ben!!!

Ik tekende een goedpassend onderlijveken en een shortje over en zette die twee aan elkaar met een tailleband van ribtricot.

Heel gemakkelijk feitelijk en aldus Stella een plezier om dragen.

De spons kocht ik op het stoffenspektakel, de ribtricot komt van Le Chien Vert in Brussel.

halterjurkjes

2010-07-21T09:37:00.003+02:00

Vlak voor onze vakantie ging ik weer aan de naai. De temperaturen schreeuwden om halterjurkjes!

Ik werd verliefd op het patroon toen ik dit zag. Een smeekbede later kreeg ik het patroon van Oo Jipie, zo'n schatteke!

Het patroon is erg gemakkelijk, de jurkjes waren klaar op een dik uur 't stuk. En ik vind ze supermooi, net omdat ze zo sober zijn.

Ik ben nooit zo zot geweest van halterjurkjes, ik vond ze te volwassen voor kleine meisjes. Maar dit modelleke is helemaal mijn ding!

Het gele stofje komt van de beroemdste stoffenwinkel uit Harelbeke, een half meterke dat ik speciaal voor Lili kocht. Het werd haar favoriete vakantiekleedje, ik heb het op reis wel 2 keer gewassen.

Het groene stofje is een kussensloop uit de kringloopwinkel, ik maakte er vorig jaar dit zonnekapje uit.

Patroontips voor halterjurkjes:

PS: Oo Jipie was ze lief om het patroon met mij te ruilen. Het heeft geen zin om haar het patroon te vragen, het ging hier om een eenmalige ruil, je kan bij haar wel handgemaakte kleedjes bestellen!

Zeeland

2010-07-20T23:11:00.001+02:00

Recentelijk vertoefden wij tien dagen op het eiland Walcheren in Zeeland, waar we...

...elke nacht in onze heerlijk frisse tent sliepen, al hadden sommige leden van ons gezin daar meer moeite mee dan andere

...kersen kochten bij den boer

...net als thuis alles met de fiets deden en besloten dat het er hemels fietsen is: de kwaliteit van de paden, de omzichtigheid van automobilisten, de perfecte bewegwijzering voor fietsers, verkeerslichten die meteen op groen springen als je erop drukt en lang genoeg die kleur aanhouden, dégelijke huurfietsen, en ik kan nog een tijdje doorgaan. We geraakten overal waar we wilden zijn op een veilige manier. Eigenlijk zouden we dat toch zo raar niet mogen vinden. Het was dan ook serieus wennen toen we weer in onze eigen zogezegd fietsvriendelijke stad rondreden.

...het meest heerlijke weer ooit hadden (drie flesjes zonnecrème alstemblieft!)

...elke dag schaapjes in de lucht zagen

...onzen teen stootten aan een betonnen voet van een bank in het openluchtzwembad en we serieus vloekten (nog de helft van onze vakantie voor ons en de Gentse Feesten indachtig) maar op onze tanden beten. En nog steeds vloeken als er onmens erop trapt.

...crisissen bezworen door dochterlief toch haar vierde tenue op een dag te gunnen

...meer wijn konden verdragen dan thuis

...de oranjegekte ondergingen (bizar, hoe mensen met een oranje staart in hun broek nog serieus kunnen blijven)

...het hele eiland rond fietsten: Vlissingen, Middelburg, Domburg, Veere, Vrouwenpolder...

...ontdekten dat we een beschaafde en een boerse dochter hebben

... liters vla (knibbelknabbelvla, prinsessenvla, dubbelvla, chocoladeslagroomvla, caramelvla), Dubbelfriss en meters ontbijtkoek naar binnenspeelden

...geïmiteerd werden door de stoere dochter

Het was heerlijk, overhéérlijk!

Geen goesting

2010-06-28T22:34:00.002+02:00

U heeft het ongetwijfeld wel gemerkt. De laatste maanden lag het tempo hier een pak lager dan voorheen. De tijd van meerdere post per week ligt achter mij. En eigenlijk vind ik dat niet eens zo erg.

Ik naaide recentelijk een rok voor mezelf, twee tricotkleedjes voor mezelf, nog enkele misbaksels, een kleedje voor Stella en een kleedje voor een vriendinnetje van haar. En nee, daar zijn geen foto's van.

Onze Sony heeft een mankementje en moet dus weer gemaakt worden, hij zit nog onder garantie. We hebben nog wel een klein compact dingske maar dat is echt brol in vergelijking met de spiegelreflex.

Mijn energiepeil gaat op en af, en echt da's niet plezant. Ik heb dus mijn productieve periodes en er zijn dagen dat ik er mezelf moet doorsleuren.

Dus geen zomerse foto's van spelende meisjes in handgemaakte garderobe, zelfs geen vakantiefoto's binnenkort. Nee, gewoon efkes niks. Ik heb efkes geen goesting meer. Misschien straks weer wel? Misschien niet meer?

Follow-me

2010-06-20T23:03:00.002+02:00

Onze bakfiets woont nu al twee jaar bij ons. Hij is zeker niet moeders mooiste maar wel degelijk, comfortabel en een groot gemak. We kunnen niet meer zonder. Ongelooflijk ook, hoeveel boodschappen in die bak passen!

Ondertussen is het al bijna 9 maanden geleden dat we cold turkey gingen. Onze olieverslaving was dan toch niet zo ernstig want het gaat ons geweldig goed af.

We...

overleefden al fietsend gemakkelijk de strengste winter in 14 jaar
gebruikten gemiddeld 1x per maand een Cambio-kar (sommige maanden geen, sommige maanden meer dan eens)
joegen er zo'n vier rail-passen door
hadden onze regenjas amper nodig (écht! Het regent helemaal niet zo vaak!)
zaagden wat af over die verrekte wind die precies nooit meer echt gaat liggen
merken dat onze kinderen al een heuse verkeersopvoeding genieten door dag in dag uit op de eerste rij te zitten in de Gentse ochtendspits
zijn er rustiger mensen van geworden

Omdat Stella nu heel erg goed kan fietsen, en zelfs langere afstanden aankan willen we haar wat vaker zelf laten fietsen. Ze fietste onlangs zelf naar school en dat ging heel erg goed. Ik was trots maar ook verschrikkelijk bang om mijn vierjarige de Gentse ochtendspits te zien trotseren. Toch zullen ze 't moeten leren, het is nu eenmaal onze vrijheid.

Vandaar de Follow-me:

Zo kan ze zelf fietsen zolang ze 't ziet zitten en zolang het verkeer het toelaat. Als het te gevaarlijk wordt kan ze achteraan aanhangen. Ideaal, want zo hebben we geen extra fiets nodig en kan papa volgend schooljaar vlotjes de meisjes thuis krijgen (want Lili past niet lang meer in haar stoeltje vooraan).

Tof he!

Enne, ze zitten in hun ponneke op de fiets omdat ze een uur na bedtijd nog aan 't springen waren op hun bed en hun vader per sé zijn nieuwe montage wilde uittesten.

De Standaard - De bakfiets is populair